geç de olsa keşfettiğim ve izlediğim kaliteli kanal.diğerlerine dayanamıyorum.

acilen bir psikolog tarafından düşünce ve duygularımın çözümlenmesine ihtiyacım var galiba.
bir süredir duygularımı düşüncelerimi anlayamıyor, çözemiyorum. düşünüyorum adlandıramıyorum. düşünürken bedenim garip tepkiler veriyor ama anlamıyorum. çok garip bir durum. çok acayip. bugün bu yüzden uyuyamadım.

bir dükkan da asılmış olan 'eleman aranıp duru' yazısı ile beni benden almış, yarmış ağızdır.

halk arasındaki inanışa göre leyleği havada gören kişi o sene bol bol gezermiş. koronanın bittiği, gönül rahatlığı ile gezebildiğimiz güzel günlere !

sen benim telefonumu ver,ben sana kimliğimi vericeem diyen abinin yaşadığı olaydır,hala aklıma gelir gülerim.

haggaten benim de nazarımda, siteye isterse entel sözlük adı verilseydi bu kadar rahatsız edici bir ad anca bulunabilirdi. bu da ona denk benim gözümde neredeyse.

normal olmamış ya. bu beni gerdi menn. fakin şit bir hadise.

sitedeki delikanlılara sorsaydın keşke be emmoğlu. kadınlara danışsaydın. çok kıral troller var bir iki isim önerirlerdi.

kılıçdaroğlu gibi bakakaldım bu sabah.

mevlüt okutacak halleri yoktu heralde yani bir tekne zevkleri var ona da karışmayın!

çoğu kişinin bahsettiği üzere the long dark esinlenmeleri bariz ortada. lakin benim değinmek istediğim konu bu değil.
videoyu ilk izlediğimde grafikler güzel gibiydi ama detaylı incelendiğinde kaplamalar çok kaliteli değil ve tırmanma efektleri gerçekten çok kötü, biraz daha geliştirilmeli. ayrıca, sırf türk yapımı bir oyun olduğu bu oyunu eleştirmeyeceğimiz anlamına gelmez aksine eleştireceğiz ki geliştirici bunları göz önüne alarak daha iyi bir proje ile ülkemizi temsil edebilsin.
tanım: bir video oyunu.

gerektiğinde alttan almayı, geri adım atmayı bilmek.

ülkemizde camisiz yer bırakmama amacı güden hükümetimizin yaptığı gereksiz hareket. inşaat için kullanılan para, malzeme, iş gücü vs çok ile daha yaratıcı ve mantıklı işler yapılabilir diye düşünürüm hep.

daha mantıklı bir şeyi de yapmamak, yani hiçbir şey yapmamak en hayırlısı da olabilir belki. kimsenin dötü açıkta kalmıyor namaz kılarken. nedendir aynı mahalleye 10 tane cami dikmek, çözmüş değilim.

rus edebiyatından birinin eşine yazdığı notta geçen bir cümle vardı; seni hiç aldatmadım, düşüncede bile, diyordu.

aldatmak sadece başka biriyle sevişmek midir? ya da başka biriyle sevişti diye o devasa aşklar biter mi? sevgiyi, aşkı, ilişkiyi bitiren, yok eden sadece başka bir ten, anlık bir haz mıdır?

aldatılmış biri olarak söylüyorum: aldatılmanın yakıcı kısmı bu değil. şahsım için önemsiz kısmı hatta. aldatılmayı yıkıcı yapan işin içindeki cinsellik değil, düşünce kısmı. seninleyken onu düşünebilecek olması. ya da bir başkasını. illa bir şeyler yaşaması da gerekmiyor. senin yanındayken zihninin başka yerde, başkasıyla olması.
aynayı kendimize çevirelim biraz da; hayatımızda başka biri varken eskilerden biri hiç mi aklımıza gelmedi?
aldatmak/aldatılmak o kadar ince bir çizgi ki "benim" diyen akrobat bile üzerinde yürüyemez. ilişki her türlü yakar, yıkar. önemli olan bütün bunları bilip, göze alıp o yola çıkmak.

iyi eğlenceler aşılandım.*

hem bu gündür, hemde çanakkale'de denizde yenilmesi imkansız görünen düşman kuvvetlerinin geri çekildiği zaferimizin günüdür.

savaşı tekrar farklı ağızdan tasvire ve önemini nitelemeye gerek yok mehmet akif kendine has üslubu ile muazzam bir şekilde açıklamıştır.
allah vatanı ve dini için can verenlere rahmet etsin.

şiiri dinlemek isteyenler için kaynak

şu boğaz harbi nedir? var mı ki dünyada eşi?
en kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
tepeden yol bularak geçmek için marmara’ya
kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

ne hayâsızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
nerde -gösterdiği vahşetle- “bu bir avrupalı!”
dedirir: yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yâhud kafesi!

eski dünya, yeni dünya, bütün akvâm-ı beşer,
kaynıyor kum gibi… mahşer mi, hakikat mahşer.
yedi iklimi cihânın duruyor karşısında,
ostralya’yla beraber bakıyorsun: kanada!

çehreler başka, lisanlar, deriler rengârenk;
sâde bir hâdise var ortada: vahşetler denk.
kimi hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ…
hani, tâ’ûna da zuldür bu rezil istilâ!

ah, o yirminci asır yok mu, o mahhlûk-i asil,
ne kadar gözdesi mevcud ise, hakkıyle sefil,
kustu mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
döktü karnındaki esrârı hayâsızcasına.

maske yırtılmasa hâlâ bize âfetti o yüz…
medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.
sonra mel’undaki tahribe müvekkel esbâb,
öyle müdhiş ki: eder her biri bir mülkü harâb.

öteden sâikalar parçalıyor âfâkı;
beriden zelzeleler kaldırıyor a’mâkı;
bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

yerin altında cehennem gibi binlerce lâğam,
atılan her lâğamın yaktığı yüzlerce adam.
ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer
o ne müdhiş tipidir: savrulur enkâz-ı beşer…

kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak,
boşanır sırtlara, vâdilere, sağnak sağnak.
saçıyor zırha bürünmüş de o nâmerd eller,
yıldırım yaylımı tûfanlar, alevden seller.

veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
sürü halinde gezerken sayısız tayyâre.
top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler…
kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
alınır kal’a mı göğsündeki kat kat iman?
hangi kuvvet onu, hâşâ, edecek kahrına râm?
çünkü te’sis-i ilâhî o metin istihkâm.

sarılır, indirilir mevki’-i müstahkemler,
beşerin azmini tevkif edemez sun’-i beşer;
bu göğüslerse hudâ’nın ebedî serhaddi;
“o benim sun’-i bedi’im, onu çiğnetme” dedi.

âsım’ın nesli… diyordum ya… nesilmiş gerçek:
işte çiğnetmedi nâmusunu, çiğnetmeyecek.
şûhedâ gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar…
o, rükû olmasa, dünyâda eğilmez başlar…

vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
bir hilâl uğruna, yâ rab, ne güneşler batıyor!
ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.

ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhid’i…
bedr’in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
“gömelim gel seni tarihe” desem, sığmazsın.

herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb…
seni ancak ebediyyetler eder istiâb.
“bu, taşındır” diyerek kâ’be’yi diksem başına;
ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

sonra gök kubbeyi alsam da ridâ namıyle,
kanayan lâhdine çeksem bütün ecrâmıyle;
mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,
yedi kandilli süreyyâ’yı uzatsam oradan;

sen bu âvizenin altında, bürünmüş kanına;
uzanırken, gece mehtâbı getirsem yanına,
türbedârın gibi tâ fecre kadar bekletsem;
gündüzün fecr ile âvizeni lebriz etsem;

tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana…
yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

sen ki, son ehl-i salibin kırarak salvetini,
şarkın en sevgili sultânı salâhaddin’i,
kılıç arslan gibi iclâline ettin hayran…
sen ki, islâm’ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

o demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;
sen ki, ruhunla beraber gezer ecrâmı adın;
sen ki, a’sâra gömülsen taşacaksın… heyhât!
sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihât…

ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
sana âguşunu açmış duruyor peygamber.

mehmet akif ersoy

gelen vuruyor giden vuruyor. öyle her türden insanı bir araya getiren birleştirici bir nickaltı benimki.

çok hoş.

normalde bir başlık altında birbirine dalan iki zıt karakter, benim nickaltımda denk gelince, ovv bi kucaklaşmalar, favori alışverişleri falan. giydir luciye eline sağlık hocamlar havada uçuyor.

böyle coşkunca, candanca.

bayılıyorum.

aynı zamanda benim de sahip olduğum bir fobidir. denizler beni yeterince korkuturken bir de karanlık, derin, korkunç su kütleleri görmek kalbimi yerinden çıkartacak etkiye sahip. *











kaynak

aynen öyle çok ama çok şey söylemek geliyor insanın içinden samimiyetsiz ,kibirli ,şımarık insanlardan gına geldi. herkes kendini nimetten sanıyor ya da dünyada her şeyin onun üzerine kurulduğunu tek kelime lanet olsun! diyorsun başka da bir şey söyleyemiyorsun.

(bkz: türkiye'de yaşamak)

türkiye voleybol hariç tüm spor dallarında elle tutulur başarıları olan bir ülke olduğu için voleybolda avrupa'nın en iyi dört takımından biri olmak paşamıza yetmemiş anlaşılan.
başlığı açan geçen yıl nobel aldığı için başarı çıtasını hayli yukarı çekmiş demek ki.

bilgili olup dışlanmak gibi bir şey ancak cahil bir ortamdaysan söz konusudur onun dışında bilgilerini insanların gözüne göstere göstere anlatıyorsan dışlanırsın. çünkü her şeyi bildiğini belli etmek zorunda değilsin bazı şeyler insanın kendisinde kalmalı

vakti zamanında izmir'in en ünlü kuaförlerinden birine gittim.
koltuğa oturttu adam beni.
dedi ne iş yapıyorsun.
dedim bik bik.
ooofffff dedi sana marjinal bir saç yapalım. böyle dolaşılır mı? sünepe gibi dedi.
zaten öyle dedi ben iyice sinir oldum.
iki buçuk saat sonra bir tarafı fazla kısa bir tarafı fazla uzun turuncu saçlarla çıktım sokağa.
mesele turuncu saçı yaptırdıktan sonra değil. mesele siyah saçlı olup iki hafta sonra diplerden çıkan o saçlarla kepazeye dönmek.
doğal turuncu saçlılara selam olsun.
t: esmer kadınların yapay olarak yeltenmemesi gereken kadın.