evet bedava ama gerçek hayata dönüp baktığımda çoğu zaman büyük bir hayal kırıklığı ile sonuçlanıyor benim için.

taş parçaları şiiriyle sanıyorum 2016 sonlarına doğru karşılaşmıştım. sonra gidip kütüphanede ne kadar kitabını bulduysam okudum. düz bir şiir sunmaktan ziyade, kendi yarattığı ve karşıya geçirmek istediği duyguyu, kelimeleri, heceleri uzatarak, tekrarlayarak veriyor olması değişik, alışılmadık gelmişti bana. bahsi geçen taş parçaları şiiri 43 adet her biri numaralandırılmış parçadan oluşur. şiir bir sunu metniyle başlar ve orada "her gün bir taş parçası söktüm içimden" der birhan keskin. şiiri okudukça da bu taşlar sizin yüreğinize oturur.

"ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata.
insan olmuştum ilk o zaman."
..
"gitmek mi yitmektir kalmak mı artık bilmiyorum."
..
"oysa her âşık önce kendine sonra yanındakine cellat."
..
gibi bende iz bırakmış bir çok cümle içeren şiir şöyle biter:

sözde kalır sevgilim
sözde kalır bütün sözler
aşk çünkü, aşk çünkü kendine
bir yol, bir ideoloji ister.

bilirim, çöl rüzgârında çalıdır bazı yaşlar.
sen sevgilim ilerde, biraz daha ilerde
bir tarihe başlayacaksın, orası işte
benim tarihimle başlar.

ve say, geriye doğru, tek tek
sende kalsın şimdi al bu taşlar.

abovvv. siz bu gidişle geleneksel handjob festivali de yaparsınız.

kafasindan gecen dusuncelere agzinin yetisemedigi insandir, aslinda derdini anlatabilse iyi insandir, vurmayindir.

bi’ de belki zamaninda cok rap sarki dinlemistir, ceza’yla holocaust yarisina girmistir, bilemezsin ki*.

affetmem için o kişinin yaptığı hatayı kendi içinde kabullendiğine ve pişman olduğuna inanmam, hissetmem lazım. diğer türlü affedersem kendime saygımı yitiririm.

(bkz: abi sen kız mısın)

#1097826 iade-i ziyaret iyidir.*

kendisiyle daha evvel kanlı bıçaklı olup da, artık bu husumetin iki tarafı da gereksiz yorduğunu fark edip orta yol bulduğum yazar.

birbirimizin etimize sütümüze dokunmadan, kendi işaretlediğimiz arazilerimiz içerisinde avlanmaya karar vermemiz üzerine bereketi artan kafa sözlüğün, kafası her daim bir güzel olan yazarı.

ayrıca sözlük kadınlarına bir not: siz böyle minnoş minnoş takılırken bir anda karşınıza çıkınca şu tepkiyi vermeyin*

sözlükte trol kavramının çok yanlış değerlendirildiğini düşünüyorum. trollüğü sadece cinsellik içeriklere, belden aşağı ve kadını aşağılayıcı yazmak zanneden yazarların varlığı hoş olmamakla birlikte, bu durumdan rahatsız olanların dile getirmesi kısır döngüye girmiş durumda. oysaki trol kafa zeka ister. ince dokundurmalar, ince esprilerle konuya yorum yapabilen zararsız troller tadından yenmez. keşke daha çok olsalar.

'' ne kadar konuşursan konuş, karşıdakinin anladığı kadarsın'' sözünü hatırlatmıştır. boşverin vallahi değmez bu dünya. siz kendinizi ne kadar anlıyorsunuz önemli olan bu.

zamanın dediğim dedik,başına buyruk ve acımasız doğrusallığına karşı insan hafızasının duygusal, direnişçi ama cılız bir başkaldırısı olarak gördüğüm eylemdir benim için.

toprağın daha bir toprak gibi, çimenlerinse yeşil koktuğu, gök yüzünün bambaşka bir mavi barındırdığı 90'lı yılların nostaljik dünyasının çocuk öznesi olarak,onca yıl sonra bambaşka bir galaksiden o dünyaya net bir pencere açabilmek bu kadar kolay olabilir mi bir insan için? benim için öyle sanki.bazen öyle bir anımsayış ki bu, hani bir umut elini uzatsan o pencereden, zamanı bükecekmişsin, her şeyin teorisini sen bulacakmışsın gibi.

bu, geceleri sobadaki kömürün o çatırdama sesini,büyükbabanın almanya'dan getirdiği naftalin kokulu valizleri açıp havalara uçuşunu, büyükbabanın, o koca adamın, toprak olmadan önceki halini anımsayıştır bazen.öksüz bir arkadaşına her gün ,sırf mutlu olsun diye günün sonunda üzüleceğini hiç hesap edemeden '-annen bugün gelecek ' yalanlarını söylediğini anımsayış. sabahın erken saatlerinde pencereden bakarken lapa lapa yağan karın dallar üzerindeki huzurlu birikintilerini, en güzel çizgi filmleri, gece yarılarına dek oynanan sokak oyunlarını,mahalle maçlarında cüsse olarak iki katın çocukları nasıl şebeğe çevirdiğini anımsayıştır. kanepenin altına saklanıp saatler boyu hayal kuruşunu, baba sevgisinden bir haber oluşunu, annenin gözyaşlarını ve bundan hep utanışını anımsayıştır.

edip cansever: "gökyüzü gibi çocukluk,hiç bir yere gitmiyor" demiş ya hani.sahiden de kafamı kaldırıp, gökyüzüne bakınca anımsıyorum çocukluğumu; sert bir adam olarak, sert zemine sertçe basarken ayaklarım.

âdet gereği tanım: bir yazarın içini uzayın derinliklerine dökmek amacıyla açtığı başlık.

insan önce evinde mutlu olmalı. ilk önce evinde kabul görmeli, çünkü öyle olmadığında hayatı boyunca hep kabul göreceği yerler arıyor. böyle yetişenler fazla iyi, fazla fedakar insanlara dönüşüyor. çok sevmelerinin nedeni de kabul görme ihtiyaçları yüzünden oluyor. ait olmak istediği yere ödediği kira misali, kendinden fazla fazla veriyor. çıkarımlarım size çok acımasız gelebilir ama belki de sırf bu gerçeklerden kaçtığımız için bu denli acı çekiyoruz. yoksa insan sevmekten neden yorulsun ki?*

herkese "yalancıdır" düşüncesiyle yaklaşmak en çok görülenlerden...

masanin üzerine araba anahtarı ve cüzdan koymak.

aynı zamanda elektrikçi olan kişidir. uçması ile tanınır. bir televizyon programında yeterli enerjiyi toplayamadığı için uçmaya çalıştıysa da bunu gerçekleştirememiştir.

narkozun etkisiyle yaklaşık on beş dakikadır anlattığı roma hukuku dersini bitirip yeni ayılmaya başlamıştı ki o an bana bakıp, " on iki levha kanunları kadar güzelsin karıcığım" dedi.
bir hukukçunun edebileceği en güzel iltifat bu olabilir. *

ingiliz punk rock grubu the stranglers'in efsane şarkısı ve klibi midnight summer dream. klibin tarihi 1982 olmalı.

sabahın köründe uzunnn bir tanım girdim. bence yeter de artar bile.*

devamında “hayni hayni yaba helik melik duni gel fakiri yaba” şeklinde devam eden "kemal sunal"ın "atla gel şaban" filminde altılı ganyan transının olmazsa olmaz kopuk şarkı.

"sıkılmak çağımızın hastalığı ve ilacı henüz bulunmadı."

bana müsade. herkese iyi sözlükler.

çok güzeldir, yakışanda muhteşem durur.