birsürü havalı kişiye hepsi dinleterek görevimi yerine getirdim. herkese teşekkürler, iyi geceler.

parayı nereden bulursan bul ve tüm maske, kolonya firmalarından hisse al.

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

gerekli gereksiz zaman zaman hissedilen borçtur.

meteor yağmurunun olduğu bir gece, kırklareli'nin bir köyünde dakikada onlarca yıldızın kaydığını izlemiştim. yaşadığımı o günkü kadar başka hiçbir zaman hissetmedim.

basın özgürlüğünün olmadığı ülkemizde gayet olağan bir olaydır. sadece recep tayyip erdoğan denen diktatör ve şakşakçılarını değil, aynı zamanda bizi de alkışlıyorlar, bu ayıp bize yeter.

biz tepki vermedikçe devleti yönetenler daha da ileriye gidecek, hak ve özgürlüklere daha da fazla saldıracaklar.

bir kanal kapanır, ikincisi açılır; bu önemli değil. önemli olan, insanlığın yegane ayrıcalığı olan irademizin ellerimizden göz göre göre alınması.

biz bu noktaya nasıl geldik, bu olaylara neden engel olamıyoruz ? öncelikle bunları sorgulamamız gerekiyor. avazımız çıktığı kadar bağırmazsak, diğer insanları uyandırmazsak, susarak bu faşist sistemin bir kölesi olursak bu devran dönmez. %50+1'deki o 1'e biz bunları anlatamıyorsak ya da anlatmıyorsak hep böyle sürüp gider, hatta daha da kötü noktalara geliriz. herkes önce etrafındakilerden başlamalı.

huzur dolu türkiye.

insan hayatı.

insanlar tarafından dengesizliği ile tanınmış ve ikiyüzlü olmakla suçlanan burçtur.

bence bu burcun insanının en belirgin özelliği pratik zekasıdır. bitmek tükenmek bilmeyen bir merakları vardır ve aynı anda birden çok işi yapabilirler.

bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu.
hep böyle mi bu?
bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
kafatasımın içini, bir küçük huzur adına
aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben.
oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına?
"öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş.

zor bir durumdur. özellikle bunu çok isteyip karşıdakinin anlamayacağından emin olduğunda anlatamamak içe oturur, bir süre hayattan soğutur.

21 yaşına geldim hala evin en küçüğü olduğum için ekmek almaya beni gönderiyorlar.

ingiliz nüfus bilimci thomas robert malthus, 18. yüzyılın sonlarına doğru nüfus bilimi* adına önemli katkılar sağlamıştır.
malthus uygun bir bölgede insanlar yeterli şartları sağladığında nüfusları, besin maddelerinin artışından daha hızlı bir artış gerçekleştirir. bu nüfus artışı zamanla insan başına düşen besin miktarını azaltır ve kıtlığa sebep olur. şöyle bir örnekleme yapar malthus, nüfus miktarları 2, 4, 8, 16, 32, 64 diye katlanarak hızla artarken besin maddeleri ise 1, 2, 3, 4, 5, 6 olarak daha aritmetik biçimde artar. bu sonuçla nüfusun besin maddelerinden daha hızlı artması gelecek için besin sıkıntıları demektir.

malthus, nüfus artışının en fazla alt sınıflarda meydana geldiğini ve fakir kesimlere yapılan yardım programlarına karşı çıkmıştır. bu yüzden herhangi bir nüfus azaltma politikaları alt sınıfa uygulanmalıydı malthus'a göre.

''hangi çiçek, diğerini “sarı açtı” diye ayıplar? hangi kuş “farklı ötünce” diğerine yasak koyar? derisinden, dilinden ötürü öldürülüyor insanlar. ah insanlar! her şeyi bulup kendini bulamayanlar.'' demiş.

sonrada, ''boşuna değildi insanların tanrılara sığınması. dayanılır gibi değildi yoksa.'' diyerek pekiştirmiş kişidir kendileri.

(bkz: taşı gediğine koymak)

karavan satın alıp yurdumun dört bir yanında konaklayarak gezebilmek.

salt yazarak, çizerek geçinebilmek.

uzun zamandır aklımda tasarladığım aplikasyon fikrini öz-yeterlik ve öz gücümle mümkün kılabilmek.

mizaç gerçeğini gözardı etmeleri. oysa aynı aile ortamında büyüyen kardeşlerin bile hayata verdikleri karşılıklar o kadar farklıdır ki... onlara aynı reçeteler uygulanmamalı.

emre kongar “ babam, oğlum ve torunum, 100 yıllık öykü...” kitabında, bu mizaç farklılığına kendi ailesinden güzel bir örnek verir.
kızının liseye başlamasının ilk gününde onu okula bırakan oğlu kağan, kızkardeşine şöyle der: “kendini kimseye sevdirmek zorunda değilsin.” bunu duyduğunda çok güldüğünü ifade eden emre kongar: “sen bütün eğitimini, kızlarının toplumda reddedilmemeleri ve daha rahat yaşam sürdürmeleri için ölçülü bir uyumluluk üzerine kur, ağabeyleri bunun hiç de zorunlu olmadığı konusunda onları uyarsın! onun için diyorum ki sevgili okurlarım, çocuk eğitimini ciddiye alın, tutarlı ve sistematik olun ama çok da ciddiye almayın, çünkü onlar çoğu zaman sizin istediğiniz gibi değil, kendi istedikleri gibi büyüyorlar. “ diye yazar kitabında.
lakin çok da “ciddiye alan” başarı odaklı mükemmeliyetçi ebeveynler, kendi isteklerinin, hayallerinin gerçekleşmesi doğrultusunda çocuklarına tahakküm uyguluyor. çoğu da iyi niyetli çabalardır aslında. çünkü hiç bir kuşakta pekte sağlıklı olmamış aile yapımızın ürünleri olan anne ve babaların, bir çeşit “kendi yaralı çocukluklarını temize çekme” güdüsüyle ya da motivasyonuyla yaptıkları eylemlerdir onlar.

hangi niyetle olursa olsun ilgisi, yeteneği, yönelimleri baskılanan bu çocuklar, geleceğin mutsuzluk abideleri olarak, ya toplumla küs münzevi hayatlar sürüyorlar ya da mükemmeliyetçilik takıntılarıyla bitmeyen savaşlarda heba oluyorlar.

trabzon maçka'da fındık ağaçlarına zarar veren ve nadir görülen bir böcek türü. turunçgil teke antenli böceği esas ismi. trabzon'a süs bitkilerinin içinde geldiği düşünülüyor. fındık dallarını kurutmaya başlayınca ve gübre asitleri de bu böcekleri eritemeyince çaresiz fındık ağaçları söküldü, boş kalan araziler tarlaya dönüştürülerek mısır, fasulye, patates ekildi.

yazar görüşü : bir drakulamız eksikti. yakında godzilla, frankestein, kurt adam da katılırsa, esaslı bir korku tüneline gireceğiz.

bugün 2. el alım-satım sitesinde ilanıyla karşılaştığım, atasına ceddine saygısı kalmamış olan torundur.

bugün kafa tatili yapmak istedim. bilen bilir oto galericiyim. işim dolayısıyla telefonlarım tıpkı bir çağrı merkezi gibi sürekli olarak çalmaktadır. hasar kayıtsız 50 bin km aracını satmak için uğraşan beyaz yakalı ekşici tiplerle hemhal olmamak için uçak moduna aldım telefonumu.. inanın dostlarım işimden zaman zaman nefret ediyorum. benim gibi entrepreneur bir kişilik, bu gibi insanlarla vaktini boşa çarçur ettikçe köreliyor. kendimi zaman zaman tükenmişlik sendromunda hissediyorum.

gelgelelim meselemize. daha önce söylemiştim sanırım. antika alım-satım yapmayı severim. özellikle savaş görmüş olan süvari kılıcı, matara, miğfer, zippo çakmak, antika tabanca gibi nesneleri koleksiyonuma koymayı severim. girdim malum 2. el alım-satım sitesine. bir yandan laptop'ımdan bitcoin'lerimin eriyişine bakıyor ve kahroluyorken, öbür yandan esra'mın benim için hazırlamış olduğu meyve tabağından tıkınıyorum. müstakbel kayınvalidem cevahir hanım iki akşam üzeri bizim eve yatıya geldi. fevzi amca ile kavga etmişler, koskoca kadın elinde bavulu gecenin bir körü kapıyı tıklattı. üstü başı depresif haldeydi ve yüzüklerin efendisindeki "neden et yiyemiyoss" diyen goblin gibi görünüyordu, yıpranmış görünüyordu. içeri buyurduk tabii salonda netflix'ten vegan belgeseli izleyerek uyumuş.

neyse girdim websitesine. madalyalar filtresini uyguladım. gözüme bir ilan ilişti ve gördüklerime inanamadım. önce bunun trollüğüne açılmış bir ilan olduğunu düşündüm. ne var ki böyle troll ilanlar siteden kolayca çıkabiliyordu.

tam da o sırada irkilerek bir aristo mantığı uygulayarak kendime bir düşünce çizelgesi hazırladım.. gramafonuma wagner'in faust'unu takarak, bir yandan dinlerken, bir yandan dört sayfa jean jacques rousseau okuyarak devrimlerin halktan mı yoksa burjuva güruhundan mı verilmesi gerektiği ikileminde bir müddet dolandım. tabii bu da yetmeyince dört sayfa da matthew arnold okuyarak devrimlerin sosyokültürel altyapısı hakkındaki olumlu ya da olumsuz bazı umdelerimi yenileme fırsatı buldum. sonra ekinezya çayımı içip "ben napıyorum anasını satimm??" diyerek kitapları kaldırdım ve gördüğüm manzara karşısında gözlerimi buruşturan bu sevimsizliğe döndüm.

dede yadigârı kafa sözlük madalyamı ihtiyaçtan satıyorum. "gecenin ikisinde sözlüğe giren kızın amacı" başlığında toplumun sinir uçlarına dokunan bir başlık sahibi trolle, rahmetli kafa sözlük yazarı dedem tarafından üsluplu bir "don't feed the troll" cevabı verilmiş olup, yönetim tarafından madalyaya layık görülmüştür. temiz temiz pırıl pırıl hiç kullanılmamıştır. fiyatı 1500 tl. pazarlık payı yoktur. ölücüler aramasın lütfen..!!

koskoca dede yadigarı madalyanın değeri 1500 tl mi yani? o şerefin, haysiyetin, onurun satış fiyatı bu mu gerçekten de?

ilan sahibini aradım. sesi çatallanmış bir ergen açtı. "neden böyle bir şey yapıyorsun dedenin hiç mi hatrı yok sende aslanım?" diye sordum. "abi oyunda silah alacam, para lazım oldu" dedi bana.

ulan oyun parası diyor oyun parası!!
gel de celallanme anasını satim!

neyse çocuğa parasını verdim cebimden. dedesinin kemikleri sızlamasın hiç değilse. adam zaten kabirde sorguya çekilirken bir ton sıkıntı çekmiştir, bir de mezarda takla atmasın yazıktır...

hesabın şifresini hash yaparak değiştirdim. bundan sonra ben de dahil kimse giremeyecek oraya. atalarımıza saygı duymalıyız derken lakırdı yapmıyoruz vesselam.

her dinlediğimde gün boyu dilime dolanan tuhaf şarkı..
hatta başlığı okurken bile aynı ezgiyle okudum.