senaryosunu uğur uludağ’ın yazdığı, yönetmenliğini onur tan’ın yazdığı ve başrollerinde bir zamanlar televizyon ekranlarında çok izlenen iner misin çıkar mısın programı ile ünlenen şafak sezer ve yerli jim carrey olmak için çok uğraşan ama başaramayan alp kırşan oynamakta. diğer rollerde ise eylem şenkal, esin civangil ve nedense ahmet mümtaz taylan bulunmaktadır.

sulu yaz komedilerinden biri olmasına rağmen film kendini bir şekilde izlettirmeyi başarıyor. yani deli gibi kahkaha atabileceğiniz sahneler, takdir edilesi zekice espiriler ya da muhteşem bir oyunculuk beklemeyin ama hiçbir şey düşünmenize gerek bırakmadan izlenecek vasat bir komedi filmi.

film iki yakın arkadaş olan cem ve kadri’nin antalya’da tatil yapmaya gitmeleri ile başlıyor. aşk acısı çekmekte olan cem kendini salmak üzereyken kadri onu antalya’da lüks bir otele götürür. şansa bakın ki cem’in unutmaya çalıştığı sevgilisi ile onun erkek arkadaşı da oradadır.

eğer bir gün uzun bir şehirler arası otobüs yolculuğu yapmak zorunda kalırsanız ve size dayatılan filmler arasında bu film de varsa bence izleyebilirsiniz.

"aralarında oynaşan yazarlar." diye okuduğum başlık.

kaba bir deyişle "soba" benzetmesine konu olan tecrübelerdir.

sebebi de yaydığı ısıya göre* belli bir mesafede durmak gerektiğidir.

yoksa insanı fazlasıyla yakabilir ya da soğuktan titretebilir.

rum atasözü vardır 'ölü gözünden yaş akmaz' diye o zaman yaşananları özetliyor :( dido sotiriyu matomena homata'in sonunda der ki 'kardeşi kardeşe kırdıran cellatların allah binbir belasını versin'

kuşaklar mevzusunun kimler tarafından ortaya atıldığı ve neye-kime hizmet ettiği sorgulanmalı diye düşünüyorum. gerçi genelde sorgulamadan almak işimize geliyor.

zira afrika'daki biri ya da ülkemizde çocuk yaşta çalıştırılan işçiler uymaz genellemelere. siyasilerin ve kimi uzmanların da kuşaklar üzerinden teori-tetkik ortaya atması üzücü bence.

edit: imla

çıkın çıkın gelin. *

bir özdemir asaf şiiridir. kendi sesinden dinlemek için...

eskisi kadar özlemiyorum seni,
ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
biraz yorgunum..
biraz kırgın..
biraz da kirletti sensizlik beni!
nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“iyiyimler” yamaladım dilime.
tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
gel diye beklemiyorum artık,
hatta istemiyorum gelmeni..
nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
benim derdim yeter bana banane!
alıştım mı yokluğuna?
vaz mı geçiyorum, varlığından?
tedirginim aslında,
ya başkasını seversem?
inan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..

yıllar sonra çok utanarak yaptığım bir itirafımdır.evet,bağıra bağıra söylemiştim evde.

rashit grubunu hatırlayan var mıdır bilinmez,ben de pek dinlemezdim kendilerini fakat beyin yumuşaması yaşadığım bir döneme denk gelmiş bu parça;

(bkz: dinozor)

"sevgilim dargın mısın?
yoksa gidiyor musun?
demek terk ediyorsun
o yoldan geçiyorsun
o yol bayır aşağı
girsin götüne dinozor t-ş-ğı..."

vallahi korkunç.

herkesin sevgiyi ifade ediş biçimi farklıdır. eğer karşıdaki bunun bilincindeyse nasıl ifade edildiğinin bir önemi yok bence. önemli olan ifade edilmesi. içindeki o enerji o an dışarıya nasıl vuruyorsa öyle yansıtmalı, daha içten daha samimi. neydi sloganımız? seven sevdiğine portakal atsın.

emniyet müdürlüğü’ne; “kendimi bulamıyorum, hükümsüzdür.” başvurusu yapın. başvuruyu yaparken de sürücü belgeniz, pasaportunuz, uluslararası aile cüzdanınız gibi başka bir fotoğraflı kimlik belgenizi" bulundurmak zorundasınız yanınızda. 1 adet biyometrik fotoğraf götürmeniz de gerekli. ayrıca tekrar kendinizi bulduğunuzda hemen bir cip taktırın. aksi halde allah korusun, kötü niyetli kişilerin eline geçtiği zaman şirket kurmak dahil sizi kullanarak vergi dairesinde mükellefiyet kaydı yaptırıyor, borçlanıyor, kredi çekiyor, hatta evlenebiliyor.(swh)

bu başlık karşıma defalarca çıktı. tanım giren her bir yazar iyi kötü bir şeyler bulmuş sözlükte. ben bu başlık her karşıma çıktığında düşünüyorum, ancak bulamıyorum. sözlükte kendimden bir parça mı buluyorum? kendimden bir parçayı mı yazıyorum buraya? kimselere anlatamadıklarımı mı yazıyorum? yoksa sadece twitterı kapattıktan sonraki bende oluşan bir boşluğu mu kapatıyor burası? yeni dostlar mı edinmek istiyorum burada?

hepsinden biraz var tam olarak hiçbiri değil. benim gibi hissedenlerin laneti bence bu. neyi neden yapıyoruz, neyi neden hissediyoruz bunun açıklamasını net olarak yapamayan insanlar işte. söz gelimi bir insana niçin sevdalandığımızın yanıtını bir ömür veremiyoruz falan. velhasılı benim için henüz bulunamamış nedendir. bulursak editleriz. bulamazsak da nedenimiz yoktu yine de sevdik deriz. sevdik sözlüğü.

19 yaşında intihar düşünen adam billurlarından asılmalıdır net. düsebildiğin kadar aşağıya düş ama onun daha altı seviyesi hep var ve var olmaya devam edecek. polyanna yapma ama düştüm öldüm bittim dediğin anda, daha fazla düşülecek en az 10-20 level daha var. sadece kendi hikayelerimiz bize ağır gelir. intihar, aileye ve arkadaşlara zulümdür. sana bir sey olmaz !
not: sansürship

bu şahıs düpe düz reşit olmayan çocukları istismar ediyordu.
yine bu tarz hareketlerde bulunmayacağını anlamıştır umarım bu bireyin.

kitap, her gittiğim şehirden bir kitabım olsun isterim.

doğru sözleri yok ki, hangi yalanlarını yazayım buraya dedirten başlıktır.

tabii ki işini severek ve düzgün bir şekilde yapan kargocu insanlarımızı bu kategoriye dahil etmiyoruz.

asıl adı cristiano ronaldo dos santos aveiro olan gelmiş geçmiş hiç şüphesiz bir futbol efsanesi. hatta bence messi ile beraber değerlendirildiğinde tarihin en büyük iki oyuncusundan biri diyebilirim.

teknik ve yüksek çalım yetenekli bir kanat olarak girdiği futbol yaşamını; her şeyi yapabilen, çok yönlü, asist ve gol üretmek de dahi denecek kadar oyun akışına hâkim, komple bir oyuncu olarak tamamlamak üzere.

son dönemlerde belki bir yönünü azalttı, pek çalım şov izletmedi ama büyük oyuncu zevk veren değil de takıma katkı sunandır yolunu seçti zannımca.

muhtemelen son avrupa şampiyonasıydı onu izlediğimiz. ülkesi ile birlikte de belki son bir dünya kupası yapar, ondan sonrası mechul..

her ne olursa olsun ben ikisini de izlemekten çok zevk alıyorum ve ayrım yapmaktansa ikisi ile aynı döneme denk gelip ikisini de izleyebildiğim için mutluluk duyuyorum.

çocuklarımız da birçok çekişme görecekler, onlar da iki büyük gördüğü futbolcuyu kıyaslayacaklar ama messi ve ronaldo seviyesi...

işte o sanırım bir daha gelmeyecek.

(bkz: messi)

önemli olan takipçi sayısı değil fikirlerin içeriğidir.

''iyi'' kavramı göreceli yani kişiden kişiye değişen bir kavram olduğu için net bir cevabı olmayan sorudur.

her yerde olabilir sizin ''iyi''nize uygun olan insanlar.

seneye de 'afganları seviyorum' ünitesini görürüz. ali ile ayşe zaten yurtdışında artık.

ha yandı ha yanacak gerilimi fena bir şeydir. bir anda bütün emeğin boşuna gitmesini istemez kimse.