sözlüğe girmemle sevgili yazarın hoş geldin mesajı bir oldu diyebilirim. çok nahif ve ince düşünceli bir yazar. ayrıca tanımlarını da severek okuyorum. siz hep yazın sevgili yazar, kaleminiz daim olsun.

1) nedim:

asıl adı ahmet’tir.

iyi bir çevrede eğitim almış ve yetişmiştir.

şiirde ‘’nedimane’’ denilen yeni bir tarz geliştirmiştir.

mahallileşme akımının 18. yüzyıldaki en önemli temsilcisidir.

istanbul hayatından (sadabad) sahneler sunmasından dolayı ‘’istanbul şairi’’ olarak anılmıştır.

‘’malumdur benim sözüm, mahlas istemez’’ sözünün sahibidir.

‘’şarkı’’ türünün önemli temsilcilerinden biridir.

‘’şuhane gazel’’in de en önemli tesmilcilerinden biridir.

mesnevi nazım biçiminde şiir yazmamıştır.


2) şeyh galip:

divan edebiyatının son büyük temsilcisi olarak kabul edilir.

galata mevlevihanesi şeyhidir.

sebkihindi akımının en önemli temsilcilerinden biridir.

‘’tezat (karşıtlık)’’ sanatına şiirlerinde çokça yer vermiştir.
şiirlerinde tema olarak ‘’ızdırap’’ hakimdir.

‘’hüsn ü aşk’’ isimli mesnevisi, tasavvufi, sembolik ve fantastik bir mesnevidir.


3) enderunlu fazıl:

asıl adı hüseyin’dir.

eğlenceye düşkündür.

osmanlı dönemi’nde içeriğinden dolayı toplatılan ilk eser olan ‘’zenanname’’yi yazmıştır. bu eserinde çeşitli milletlerin kadınları anlatılmıştır.

mahallileşme eğilimini ileri bir safhaya taşıyan şairdir.

‘’hubanname’’ isimli eserinde çeşitli ülkelerin erkek güzellerini anlatmıştır.


4) sünbülzade vehbi:

arapça-türkçe ve farsça-türkçe biçimindeki manzum sözlükleriyle tanınmıştır.

şiirleri lirizmden yoksundur.

‘’tuhfe-i vehbi’’ isimli eseri, farsça-türkçe bir sözlüktür.

‘’nuhbe-i vehbi’’ isimli eseri, arapça-türkçe manzum bir sözlüktür.

‘’lutfiyye’’ isimli eseri, oğlu lütfullah için yazdığı bir öğüt kitabıdır.


5) haşmet:

bir ‘’nazire’’ şairidir.

istanbul’u anlatan birçok manzume yazmıştır.

mahallileşme akımından etkilenmiştir.


6) fıtnat hanım:

divan edebiyatının en bilinen kadın şairidir.

kadın divan şairlerinin içinde ifadesi en pürüzsüz ve kuvvetli olan, nazım tekniğine hakim olan şair olarak bilinmektedir.

tarih düşürmede ustadır.

birçok lugaz ve muamma (manzum bilmece) yazmıştır.


tanım: 18. yüzyıl divan şairleri hakkında yükseköğretim kurumları sınavı'na yönelik bilgi içeren başlıktır.

kaynak: edebiyat notlarım.

t: eski türkçe kın veya kıın veya kıyn veya kıny köküne dayanan kelimedir.
kın sözcüğü "ceza" anlamındadır. kıyın şeklinde de geçer. kıymak fiili ile kökdeş olması muhtemeldir.
kelimenin ilginç bir anlam daralması serüveni var. nişanyan'ın aktardığı örneklere göre şu aşamalardan geçmektedir: *
1000'li yıllardan önce ve daha sonrasına kadar olan anlamı "işkence etmek",
1300'lerden sonra "cezalandırmak",
osmanlı döneminde "alay etmek ve ayıplamak",
günümüzde ise yalnızca "ayıplamak"

şiddetle kınamalarıyla meşhur olan bir devlet yöneticisinden cümle içinde kullanım örneği:

yayına aniden başlama hikayesinin kaydı ile başlamış yayındır..

öncelikle zeynep kamil benim küçükken zannettiğim gibi adı zeynep soyadı kamil olan bir kadın değil.

zeynep hanım mısır valisi kavalalı mehmet ali paşa'nın kızı.
eşi olan kamil paşa da sultan abdülaziz'in sadrazamlarından. yani zeynep hanım ve kamil bey onlar.

bu ikisi 1862 yılında üsküdar nuh kuyusu semtinde özel mülklerinde hastalara ücretsiz hizmet vermek amacıyla bir hastane kuruyorlar. o hastane zamanla büyüyor. şimdi o hastane zeynep kamil kadın ve çocuk hastalıkları eğitim ve araştırma hastanesi olarak hizmet vermekte ve anadolu yakasında pek çok çocuğun doğduğu yer olarak bilinmektedir.

1-kazıklı maria kim
2-izlemeyenin başı belaya mı giriyor

(bkz: tamam.)
(bkz: yolun açık olsun paşam)

kız isteme şeysi, bayram ziyaretleri, ve diğer gelenek adı altında insanların niye yaptıklarını bilmeden yaptığı bütün ortamlar.

arapça sözcük. "ufak tefek masraflar için ayrılmış para" anlamına gelmektedir.

mutlaka görüşelim canım ya

yoldaş’ın kafasına bir gün ağaçtan portakal düşmüş. aha demiş buldum! turuncu! zaten asıl adı albert yoldaş benjamin franklin’dir.

herkes eşittir ama bazıları daha eşittir .

bana da çay bardağı konulduğu an.

sözlükteki ismimin kaynağı olan besteci. varşova'daki müzesine gittiğimde piyanosuna dokunabilme şansım olmuştu. aslında şanslı olduğum kısım görevlilerin bakım sırasında o değerli piyanoyu bırakıp başka bir işle ilgilenmeleriydi.

katıldığım tespit.

ben bir deistim, boş bi insanım. bu da yetmezmiş gibi zina yapan bir kadınım. bazen sigara da içiyorum. bu da demek oluyor ki ben dünyanın en boş insanıyım.
üst düzey başarım da yok, 101'e değil de kafelere 4. olarak çağrılıyorum arkların fotosunu çekeyim diye. benle dalga geçsinler diye bi de.
bu boşluk içinde ne yapcam hiç bilmiyorum.

gerçekten de çok harika bir ahmet kaya şarkısıdır.

kulaklık ile dinlemenizi tavsiye etmem.

başlığı okurken neye üzüleyim bilemedim. 2021 yılında olmamıza rağmen hala bir sürü kadın cinayeti olmasına mı, öldürülen 17 yaşında hamile bir çocuk olmasına mı, dini nikahlı eşi tarafından katledilmesine mi.. kaç defa daha yeter dememiz lazım.. ne yapmamız lazım bunların bitmesi için..artık masumlar ölmesin..zarar görmesin.

20 eylül 1932 yılında "rockefeller center" binasının yapımı sırasında çekilen ve yüzyılın en ikonik fotoğraflarından biri olan bu fotoğraf yerden 260 metre yüksekte öğle yemeğini yiyen 11 işçiyi gösteriyor.
internette bazı isimler yazsa da aslında kimin çektiği tam olarak belli değilmiş.

büyük kocaman oyuncak ayım olsun istiyordum. sağolsun babam erkek evlat hayaliyle yanıp tutuştugu için her doğum günümde akülü araba, oyuncak tren, uzaktan kumandalı araba alıyordu. sirf oyuncak peluş ayıcık alsin diye döktüğüm gözyaşın haddi hesabi yoktur. 7 yaşındaki çocuğa çalışma masası aldı da bi oyuncak ayı almadı caanim babam. o yüzden o içimde hep bir uktedir. ne oyuncak tren ne uzaktan kumandalı araba ne de akülü araba hiçbiriyle severek oynamadım.

t: çocuğunun isteğiyle ve mutluluğuyla değil de kendi zevkleri ve hevesleri için aldıkları oyuncaklarla oynatilmaya zorunlu bırakılan yazarın sahip olamadığı şeydir.

şu an kullandığım kitap ayracının üzerinde bir resmi ile beraber şu sözü bulunan yazar:
“başkalarının gözleri bizim zindanlarımız, başkalarının düşünceleri bizim kafesimiz.”