zaman tüneli

sen sosyalist bir diktatörlük kurarsan yıkılmaya mahkumsun. çürümeye bu kadar elverişli bir sistem yok çünkü.

hayır otobüs şoförüsün sen ne anlarsın ülke yönetmekten. venezüela petrollerini % 80 ucuza çin e satıp abd emperyalizmine karşı ülkeyi peşkeş çekmiyor diye kafa açıyordu solcular. oğlum bu ne?

buradan çıkan sonuç? ülkeyi peşkeş çekmenin ideolojisi yok.

gene diktatörlüklerde adam satın almak kolay olur. herifler kurşun sıkmadan aldı lan adamı.

f-35 bağzı gerçeklerin söylediği gibi önemsiz bir uçak değilmiş.

venezuela ordu komutanları ve güvenlik birimleri yetkililerinin hesaplarına ciddi miktarda kripto varlık aktarımı yapılmış oluşu nedeniyle, tüm birimlerin "hareket etmemeleri talimatı almış oldukları" gibi bir 'teferruatı' atlarsak, ancak o zaman, olayın tek kurşun atılmadan nasıl bir film tadında gerçekleştiğini anlayabiliriz.
maduro kendi güvendiği (aslında satın aldığı) satılık güçlerce abd.ye "satılmış"tır.
ancak illa ders deniliyorsa: abd ye inanıp güvenenler için, ukrayna ve zelensky örneği aslında yeterlidir. maduro venezuelası yeni bir örnektir ve orada da gelişmeleri birlikte izleyeceğiz. (maduro, bizim zarrab olayında yaşadığımız türde bir proje olarakta gelişebilir. dikkatli izleyin derim.)
kısaca: satılık ekiplerle kişisel servet peşindekiler, birgün kendilerinin de satılışını yaşadıkları bir finale her zaman hazır olmalıdırlar.
evet maduro için savaşacak, direnecek güçler yok. ama venezuela için var..zaman gösterecek..
bu da abd.nin korkusu. vietnamdan biliyorlar..

tam da geçen gün datsun markasının 80'lerde abd'de görülmemiş bir başarı yaşamış olmasına rağmen neden şimdi esamesinin okunmadığına dair chatgpt'ye sorduğum sorunun akabinde karşıma çıkan başlık. evet datsun ilk darbesini adını nissan'a çevirdiği için almış. ucuz ve güvenilir bir marka olarak bilinirken toyota ve hyundai gibi premium ürün çıkarmak ve vizyon karmaşası yaşamak bu düşüşün en önemli etkeniymiş.

sıfır almıştım; 70 binde şanzıman dağıldı.

pis kaka cvt.

şimdi değiştireceğim arabaya 145bin ödemem gerekiyor; belime kuvvet.

bir saeed roustayi filmidir.

filmin senaryosunu da yönetmen saeed roustsayi yazmıştır. filmde saeed poursamimi, taraneh alidoosti, navid mohammadzadeh, payman maadi, farhad aslani, nayereh farahani ve mehdi hosseininia rol almıştır.

film cannes film festivalinde fipresci ödülünü kazanmış, aynı festivalde palme dor için de aday gösterilmiştir.

kırk yaşında bir kadın olan leyla bütün hayatını kötü alışkanlıklarından asla vazgeçmeyen babasına; kendi deyişiyle kocasını çocuklarından, oğullarını da kızından önde tutan annesine ve hepsini ayrı ayrı sorunları olan dört kardeşine adamış bir kadındır.

iran üzerindeki yaptırımlar dolayısıyla krizler yaşamakta, para her gün değerini yitirmekte, leyla'nın kardeşleri ise hayatlarını yoluna koymak konusunda pek de başarılı girişimler yapamamaktadır.

ailenin manevi olarak tüm yükünü sırtlanmış olan leyla erkek kardeşlerini kurtarmak için bir plan yapar ama onları ikna etmek de planı uygulamak da çok kolay değildir.

senaryo da filmin kurgusu da muhteşemdi ama tüm bunların yanında filmdeki bütün oyuncular göz kamaştırıyordu bence. özellikle de baba rolündeki saeed poursamimi muhteşemdi.

her şeyiyle çok beğendiğim bir film oldu.

973-eht-namuh-973.com

içimizdeki bir çok kimseden biriyle öbürünün konuşmasıdır. iyi bir şey.

f-35 , f-22'ler operasyonu tamamlayıp , pistine dönerken venezuela ordusu daha ne olduğunu anlayamadı. s-300'ler kendini bile koruyamadı...

devlet kurumlarında çalışan insanların oluşturduğu kolektif aklın karşısında zavallı bir otobüs şoförü diktatör vardı.

sonuç olarak bilime inanan insanlar giderek güçlenirken , kişilere güvenenler kaybetmeye mahkumdur.

eğer akıl , bilim , teknoloji ve istihbarat abd'de olmasaydı böyle bir operasyon gerçekleştirilemezdi.

modern dünyada tek adam rejimin hayatta kalma ihtimali yok. diktatörler ülkeye hiçbir şey katmadığı gibi , çok fazla zarar verirler. maddi manevi özgürlüğün olmadığı hiçbir toplum gelişemez.

güya seçim canavarıydı. ortalıktan kaybolduğundan beri doğru düzgün kimse yok ortalıkta. yaprak kımıldamadı. hatta sevinen binlerce insan var...

okunmuyor boşuna yazmayın.

izlediğim bir dizide geçen sahneyi anlatacağım.

evli bir çift evlatlık edinmiş. yıllardır bakmışlar, büyütmüşler, yetiştirmişler... yaşadıkları yerdeki insanlar da bu aile hakkında çok güzel duygular ve iyi düşünceler biriktirmiş. bir gün çocuğun biyolojik anne ve babası yıllar yıllar sonra çocuğu almak istediklerini söylemiş ve hukuki olarak işleme başlamışlar. aile vermek istememiş tabiki ama hukuken (ne kadar doğru bilmiyorum. dizide öyle geçiyordu) kan bağı olduğu için çocuğun bile (sanırım reşit değildi) isteği göz önünde bulundurulmuyor.

sadece doğurmak, sperm sayesinde dünyaya getirmek ile anne/baba olunuyor mu ya... olunmuyor. ama pat diye biyolojik anne/baba ortaya çıkıp birden elinden alabiliyor çocuğu... sen emeklerini versen de kan bağı olduğu için gidebiliyor... bu tarz şeyler duyunca umudum kırılıyor.

maduro rejiminin kendilerine yaklaşık 2 milyar dolarlık borcu varmış. gregg carlstrom esad rejiminin de iran'a tahminen 30 milyar dolarlık borç taktığından bahsetmiş. link

öyle bir rejim ki, zerre kazanım elde edemediği kalemlere on milyarlarca dolar harcayıp kendi halkını sefalete sürüklüyor. tek amaçları var: yok etmek.

kendileri çöktüğünde bakalım çin hc ve rusya'ya ne kadar borç takmış olacaklar. zincirleme borç tamlaması...

henüz öyle bir yiğit dünyaya gelmemiştir. buna kimsenin gücü yetemez.
hanımcılık aşkı bir gün biterse yine benimle biter.
bir mum ışığı gibi yandı içimde.. ama sönmez değil. mumlar da eriyip bir gün tükenir. korkarım ki bir gün benim içimde yanan ışık da sönebilir.

tutmasa da yine açılmalıdır. ekşi havası alırız.

herkesin günü aydın olsun, şahane pazarlar diliyorum. hödükler, gıybet masterlar ve einsteinlar hariç hepinize selamlar, sevgiler :)

düşünceler söze döküldüğünde bazen saçma oluyor. o yüzden kendime seslendiriyorum ben fakat başkaları bunu kendi kendine konuşmak olarak değerlendiriyor.
çok yaparım, verdiğim önemli kararlar kendi kendime yaptığım uzun konuşmaların sonucudur.

(bkz: yetiş yaa hitler efendimiz)
burada alınması ders, halkını bu kadar hırpalayan heriflerin arkasında kimse durmuyormuş
siz bakmayın o sarayın parayla tutup halkın arasına saldığı tiyatroculara
milete ayakkabını çıkar, telefonunu çıkar diyen it kopuğa
o itoğlu itler aldıkları kemik kadar havlar
kemik bittimi de sittir olur giderler.

günaydınlar.
sıcacık yataktan hâlâ çıkabilmiş değilim.
bir de yine saçma sapan bir rüya gördüm, onun detaylarını hatırlamaya çalışıyorum.

bir insan neden rüyasında yeni aldığı montunu imzalatma günü yapar?
bilemiyorum.
o imzalatma gününde neden imzası kötü olanlarla tartışmaya başlar?
hiçbir fikrim yok ama rüya işte.

neyse üşenmezsem bir kahve yapacağım.
daha doğrusu her şeyden önce yataktan kalkmaya çalışacağım.
zorlu bir görev benim için.

hayata tutunma hevesi ve ölüm korkusu. ölmenin yaşamaktan daha kötü olduğuna dair elinde hiçbir veri yoktur ama yine de aptalca bir kıyaslama vardır. bilmediği şeyle bildiği şeyi kıyaslamaya çalışmaktan daha ahmakça bir şey yoktur. ölüm, hayat kıyasını yapan cehaletinin farkında olmayan bir cahildir. diğer konularla ilgili görüşleri komple önemsizdir. çünkü hepsinin temeli bilmediği ölümün korkusu üzerinde yükselir.