30 yaşında aile kurmamış insan

aklı başında, kendisiyle yetinebilen.

muhabbet kuşu ile sultan papağanı olur mu?

olsun, 30 yaşına gelmiş ama adam olamamış scarabaeoidea böceği kadar toplum ve eko sisteme faydası dokunmadığı gibi; aile kurup dünyaya kendi parazitlerini salan bir virüs olmaktansa, tek birey yaşayıp en azından zararı sadece kendine olan birey olmak daha değerlidir.

aile kurmak tamamen tercihe kalmış bir durumdur.
kendi ayakları üzerinde durup, kendi hayatını yaşayabiliyor ve ailesine yük olmuyorsa bir sorun yoktur.
isterse 50 yaşına gelip yine kurmayabilir, saygım sonsuz.

he ama 30 yaşında hala insanlara yük oluyorsa,
ne bileyim işte eşek kadar olup hala ailesiyle falan yaşıyorsa ohoooo ne ailesi de ne sorumluluğu zaten.
tamam bebeğim sen ağlama yeter ki,
al sen şu tableti seninle aynı statüdeki arkadaşlarınla (ilkokul çocukları) pubg falan oyna*

aile cinayettir.

kuramadım, iyi ki de kuramamisim diyorum. sağlam bir sağlık sorunu geçirdim. o aşamada karım ve çocuğum olsaydı kafayı yerdim.

sorumluluk beni çok yorardi.sanirim dinlenmezdim ve daha kötü olurdum.

ciddi eski ilişkilerimde evlenelim sözünu kız arkadaslarimdan iyi niyetli duydum, evlenirdim de. sanırım" dur şunu alalım evleniriz acele etme'' demekten kızlarla bitti.

şimdiki aklım olsa bu kadar kontrolcu olmazdım. çünkü hayat sunacağını zaten sunuyor.

iyi ya da kötü bir yorum yapamam. nötr kalıyorum bu konuda.
ama sanki bir yerden sonra aile kurmak gerekiyor ya. ne bileyim insan nereye kadar böyle gidecek diye ara sıra sorguluyor kendini.
sevgi arayışım yok. hiç olmadı zaten. biri beni sevsin akşam gelince kapımı güleryüzle açsın diye hiç düşünmedim. şu anki halimden gayet memnunum. fakat ara ara geliyor işte lan bir cocugun olsa fena mı olur düşüncesi.

sonra boşver ya dışarıda çok güzel çiçekler var koklamadan solarsam olmaz sanki diye düşünüp yine vazgeçiyorum.

lan aile aslında baskıcı olacak ya. 20 dedin mi evlendirecekler. çok bir şey göremeyeceksin dışarıda düz insan olup ölüp gideceksin. bok vardı da bu kadar çok şeyi tecrübe ettik. şimdi de vazgeçemiyoruz. vallahi bizden adam olmaz evet.

evliliğin risklerini biliyordur. ve türkiye gibi bir ülkeye canından çok seveceği bir çocuk getirmek istemiyordur.

düşünsene çocuğa hem onu çok sevdiğini söyleyeceksin hem de bile isteye bu islamcı bencil çürümüş toplum ve siyonist uşağı yolsuz iktidarın var olduğu ülkeye, zehirli ve pahalı gıdalara, düşük hayat kalitesine, yüksek vergilere, mahalle baskısına, kötü eğitim sistemine, işlemeyen adalet sistemine vs. maruz bırakmış olacaksın. oldukça çelişkili değil mi?

bir insan sevdiğini kendi şikayetçisi olduğu şeyleri tekrar yaşasın diye böyle bir hayata mahkum etmek ister mi?

her şeyin bi sırası vardır.

akıllıyım zekiyim diye geçinen teneke boomerların tuhaf karşıladığı insandır.

30 yaşında olup etrafa irin saçan aile yerine kedimle ölürüm. kedim beni yer daha iyi.

kim bu allahtan korkmaz kuldan utanmazlar! derhal bir tahkikat komisyonu kurulup tespit edilsinler. onlar hak ettikleri cezayı almadan bize uyku yüzü haram

40 yaşına gelince bir pişmanlık başlar, yaşlanma korkusu sarar, hayatınız kısalmış gibi hissedebilirsiniz belki de, belki de bir geç kalmışlık hissi hasıl oluverir bünyenizde.

oysa ki hepsi desosyalizasyondan dolayıdır, bunu farkettiğinizde her şeyin çözüleceğinizi zannedersiniz ama bu toplumsal bir problem haline gelmiştir ve kendinizi dönüştürmenin yollarını aramaya başlarsınız.

(sanki 2009'da kalmış gibiyim)

.

ben kırkımda kurdum. otuz daha erken üzülmeyin.

demirin tuncuna erkeğin hiçine kalmıştır.

erkek içinse altın çağları başlamıştır.

iyi isanlara denk gelesiniz.

kezbanların dedikodusu olan insandır.

bu benim.
dün arkadaşım sohbet esnasında “bu yaz para biriktirip fethiye’de ev tutacağım, bir yıllık kirasını da peşin vereceğim.” dedi. şöyle düşündüm de, benim bir ev planım bile yoktu. bayadır gemi kamaralarında, tekne kabinlerinde falan yaşıyordum. insanın bir evi olması gerektiğini bile unuttuğumu fark ettim. belirli bir adresim yoktu. başlığı görünce şunu düşündüm, o kadar uzaktım ki aile kurmaktan, dünya ile güneş arasındaki 150 milyon kilometre daha yakın bir mesafe gibiydi*

anlık benden bahseden tanım. maalesef henüz başaramadık ama bu böyle devam edeceği anlamına gelmez, devam etmeyecek anlamına da gelmiyor. nasıl bir anlama geliyo henüz ben de çözemedim bakıcaz.

ben olabilirim o insan. aile kurulur da 30 yılı devirmek zor hocam.