30 yaşında aile kurmamış insan

aile kurmak sofra kurmak kadar kolay değildir. ve herkes aile ''kurmak'' zorunda değildir.

38 yaşımdayım. kedim var var. sayılır mı? bence sayılır. gayet de güzel bir aileyiz bence. borcumuz yok harcımız yok. alacağımız da yok.

ben hala çocuk sorumsuzluğuyla yaşıyorum ne ailesi bu yaşta. yolun yarısı olsun bakarız.

30 yaşında evlenmemiş olabilirsin. 45 yaşında evlenmiş olabilirsin. bi bırakında hayatımıza müdahale edelim lütfen.

gerekirse 50 yaşında bile aile kurulamayabilir. aile kurmak bu kadar gerekli midir? veya sorulması gereken soru ''bu kadar bilinçsiz bir şekilde aile kurmanın kime ne faydası vardır?''

gayet normal bir insandır. sırf aile kurayım, görevimi yerine getiriyim diye evlenmek zorunda değil ki herkes. oyun mu bu, bölümü tamamlamak için bir görev yerine getirir gibi; '30 yaşındayım artık evlenmeliyim' diye bir kural mı var? herkesin paşa gönlü bilir, ne zaman isterse o zaman aile kurar.

(bkz: aile kurmanın aşırı gereksiz olması fakat gereklilikmiş gibi gösterilmesi)

kendi tercihi veya zorunda oldugu bir durum oldugu ıcın bir şey diyemeyeceğimiz bir durumdur,saygı duyulması gerekir. herkes aile kuracak diye bir kural yok.

hayat basittir. bir kere seçimini yaparsın ve bir daha arkana bakmazsın.

hayatını yaşıyor demektir. sadece kendi sorumluluğunu alıp keyfine bakıyor olabilir. zaten insan kendi hayatını yaşamak istiyorsa hep bekar kalmalıdır. aile sorumluluğu çok ağır bir yüktür.

allahı varsa kurmaz.

o işler öyle kolay değil.

en doğrusunu yapandır. mevcut finansal ve bürokratik kölelik sisteminde aile kurmak, yasalarla kendini maddi manevi yük altına sokmak demektir. bir de çocuk adı verilen faciayı çıkarırsanız bacak aranızdan artık dünyevi köleliğiniz tescillenerek bir devlete markalanmıştır. siz o zaman yaşadığınız ve sizi sömüren sisteme kopmaz bağlarla bağlanmışsınız demektir. evlilik , çocuk, borç, kredi, yasal sözleşmelerle iradenizi bağlayan her türlü kurum köleliğin tamamlanmasıdır. ondan sonra nafaka veya çocukların masrafları vs diye ağlayanlara üzülmenize gerek yok. onlar çürümüş sisteme sırf biyolojik itkileri ve kültürel baskılarına boyun eğerek yeni kurbanlar verdiler sonuçlarını da ona göre yaşayacaklar.

2022 yılında aile kurmak ve evlilik gibi şeylerden bahsetmek artık çok komik. bütün dünya önünüzde ne ailesi? özellikle bu çağda evlenen erkek ile gözleri bantlanmış, kurban edilmeyi bekleyen koyun arasında fark göremiyorum.

doğru insanı hâlâ bulamamıştır.

belki de hayatın sizin sandığınızdan farklı deneyimlenebileceğini görmüştür.

8 yıl sonraki beni anlatan başlık.

30lu yaşları da yavaş yavaş bitiyorum ve bu ben oluyorum. toplumun çoğuna göre kaybedenler kulübünün bir üyesiyim. kazanmak ya da kaybetmek ya da yarışmak ilgimi çekmiyor. geriye dönüp bakınca bu kadar sene aktı geçti ve hiçbir şey anlamadım. ve yaş ilerledikçe daha bir zor geliyor, gözümde büyüyor aile kurma meselesi. yani gönlüme, ruhuma ve kafama göre birisi çıkmalı diye düşünüyorum ama bu hatalı bir düşünce olabilir. bu sebeple hayatım kimi zaman error vermekte. hayata dair çok fazla bir idealim de yok, belki de ortada bir sorun varsa kaynağı bu olabilir. çoğu şey manasız geliyor. bu kadar anlamsızlığın içinde bana anlamlı gelebilecek biri ile karşılaşabilir miyim? ciddi şüphelerim var.

belki aile kurmak istemiyordur?

belki de sizin normlarinizi silklemiyordur?

beceremediğinden değil ama istemediğinden yahut imkanı olmadığından kuramamış insandır. neticede çok zor bir olaydan söz etmiyoruz. çok da üzerine gidilmemesi gereken insandır ayrıca. bırakınız da insanlar diledikleri gibi yaşasınlar. illa aile kurulacak diye bir şart da yok. sanayi çağı da değişiyor artık, haliyle onun dayattığı çekirdek aile gibi sosyal yapılar da değişecek elbette. olaya bu açıdan da bakılmalı.

aynı zamanda aile kurma zorunluluğu olmayan insandır.