ahlak

islami teoloji içersinde ahlak kelimesi sadece davranış biçimlerini kasteden bir anlama sahip değildir. ahlak, hulk kelimesinin çoğuludur, huluk kelimesinin kökü de halk, yani yaratma anlamındadır. yani ahlak hem ontolojik hem de etik manada kullanılır.

ayrıca ahlak kelimesinin vasıf gibi de bir anlamı vardır. kur'an'daki en önemli kullanımı "şüphe yok ki sen yüce bir ahlaka sahipsin" (kalem,4) şekildedir. yine burada ahlak kelimesi hem etik hem ontolojik anlamda ele alınabilinir.

sufi bakış açısına göre insanların sahip olduğu erdemler ilahi isim ve sıfatlarlardır, çünkü erdemler allah'ın suretinde yaratılan insanın cevherinde örtülü olarak durmaktadır.

kaynak. william c. chittick - ibnü'l arabi giriş kitabı. sf. 42-43

ahlak yoksunluğunun en büyük sebebi ahlakın dinlerle ortaya çıktığını ve din destekli varolmaya devam ettiğini sanmaktır.
bence ahlak kuralları; toplumu huzurla, mutlulukla bir arada tutmayı sağlayacak kurallardır. hukukun kısa tanımını yapacak olsam yine böyle yapardım.

laik devletlerin hukuk kurallarında ahlak konusu önemli yer tutar. çünkü devleti aile oluşturur, ailenin temeli ise ahlaktır. bu da ahlakın dinle herhangi bir ilgisi olmadığının basit bir kanıtıdır.

toplumun bize şiddetle dayadığı toplumun şekillendirdiği hatta kimisnin ahlak dersi verip ahlaktan yoksun olduğu kısıtlayıcı yasalar ve kurallardır ve öyleki kalıplaşmış ve kuraldan çıkanı ayiplayan bir kısıtlamadir kimisi namus bekçisi kimisi ise ahlak bekçisi ismini alır , yaşça büyük embesillerin , saygı görülmeyecek hatta yüzüne tükürülecek insanların saygı kazanmasını sağlayan bir toplumsal kalıplaşmış kuraldır

herkeste olan ama kimsenin kullanmadigi olgudur.

toplum kuralları içerisinde önemli bir yere sahip olan kuraldır . bence ahlak insanın kendi öz saygısına sahip çıkmasıdır .yanlış olduğunu düşündüğü yola
başvurmamasıdır. ahlak ; insanın kültürel ve yöresel özelliklerini ters düşen şeyleri yapmamasıdır. ama tabi ki bununla da sınırlı değildir . ahlak insanın özündedir ve ilelebet insanla devam edecektir.

evrensel değildir.
toplumlara göre değişkenlik gösterir.

ahlak önemlidir. ahlaksız insan hangi dine çağırırsa çağırsın taraftar bulamaz.

peygamberimiz de peygamberliğinden önce güzel ahlakıyla nam salmıştır. seveni sevmeyeni onu muhammed - ul emin bilmiştir.

insanda olmasu gereken en önemli şey.

eksikliğini zaman zaman fazlasıyla hissettiğimiz şey

belli bir kalıba sığdıramadığımız fakat herkeste olması gereken bir unsur

ahlak bir yükümlülüktür. vicdandır. iyi ve kötünün ayrımı olan o belirleyici unsurdur.

kimsenin bekçiliğine ihtiyacı olmayan kavramın ta kendisi

hiç hazzetmediğim kavram.

toplumun yazılmamış kurallar bütününün en önemli parçalarındandır ahlak anlayışı. el feneri gibidir neredeyse orayı aydınlatır.. aristo 'nun ahlak adlı kitabında belirttiği gibi ahlak alışkanlık ve tekrar yoluyla öğrenilir.. kendi hayatınız ve kimliğiniz ahlakı tanımlar.. toplumsal huy bir kez öğrenildiğinde bir bilgi kadar değiştirilemez hale gelir..

normalde; iyi ile kötüyü birbirinden ayırt etme yetisi. milli sınırlar içindeyse; bekaret, etek boyu, bilek çıkıntısı, saç teli, kahkaha, hamile, sütyen, vücut hatları vs vs gibi sadece kadınlarla alakalı, zibilyon tane, şeylerdir.

ahlak: değer ve çıkar çatışmasında, değer kavramının tercih edilmesidir.
inandığı değerler ve kişisel menfaatin uyumlu olduğu durumlarda, ahlak kavramını tanımlamak zordur.

ahlak kavramının iyi anlaşılması için değer kavramı ve çıkar kavramının anlaşılması gerekir.

değer kavramı: kişisel menfaatlere ters olmasına rağmen; dini, toplumsal, örfi ve milli öncelikleri tercih etmektir. bu noktayı sınırlamak haddim değildir. çünkü; aristo döneminden itibaren, birçok felsefi ekol, değer kavramını sınırlandırmaya cesaret edememiştir.

çıkar ise; kişisel menfaati, hayatın önceliği olarak kabul etmektir. kişisel faydalanmanın ön planda olduğu herşey, çıkar olarak değerlendirilir.

birçok öğreti, ahlaklı olmayı öğütler. ahlakın en üst seviyesi inandığı değerler uğruna canından vazgeçebilme eşiğidir.

çünkü; kişinin hayatı, çıkar konusu edilmeyecek kadar önemlidir. bazı değerler vardır ki; kişi o değerleri korumak için hayatını ortaya koymaktan çekinmez.

inandığı değerler uğruna canını bile vermekten çekinmeyen insanlar, toplum içinde özel bir sıfat ile tanınır; her toplum bu insanları şehit olarak niteler. diğer insanlar ise; değerleri uğruna canını bile vermekten çekinmeyen bu ahlaklı bireyler için şahit olur.


ahlak ile ilgili genel geçer bir yanılgı söz konusudur toplum nazarında. ahlaklı olmanın, hakkını aramamak veya uğranılan haksızlığa ses çıkartmamak olduğu düşünülür. bu durumun adı sahte zahidliktir. zühd elbisesi altında zulme rıza göstermek, ancak toplumu aldatmanın binbir yolundan sadece biridir. esasında ahlak; bu gibi haksızlığa rıza gösterilen ve haksızlığın normalleşmesi gibi durumlara itirazdır.

ahlaklı olmak ayrı şeydir. zulme rıza göstermek ayrı şeydir. dikkat edilirse; ahlak kavramı, insani değerlerin korunması için canından vazgeçebilme eşiği iken, sahte zahitlik ise; insani değerlerin en köklüsü olan adalet kavramını yok saymaktır.

törebilim.

“insanlar bir dinleri olduğu için ahlaka ihtiyaçları kalmamış gibi davranıyorlar.”

ne kadar doğru ve tanıdık. birileri var, hep böyle dindarlığı maske olarak kullanır, fakat ahlaksız ve riyakardırlar.

hiçbir dinle ilgisi olmayan yapıdır. insan olmakla alakalıdır, etik kurallar bütünü de denilebilir.

ahlak kavramını dinlere göre inşa edip ardından da dinlerin baskıcı ve saçma ahlak öğretisini referans alarak ahlakı reddedip cahilliğin üretimi bir kavram gibi görmek çağımızın bir yanılgısı, hatta hastalığı.
ahlak denen kavram mantık ekseninde duyguları ve toplumsal davranışları kapsayan bir nizam oluşturucu, akıl yürütme biçimi olarak ele alınmalı. bu manada ahlak sizin boyunduruğunuz değildir aksine size yarar sağlayacak bir kavramdır. ahlaka karşı çıkacak diye önüne gelenle yatanı mı görmedi bu gözler neler neler... tengri akıl ihsan eylesin.