anlık dalgınlıkla yapılan şeyler

daha demin; elektirikli ocağı 2'den 0'a getireceğime en yüksek olan 6'ya getirdim yanık kokusunu farkettim de kapattım. ne salağım lan diye de sesli güldüm. harbiden öyleyim yaa.

işle alakalı olarak planlar yaptığım ve çılgınlar gibi düşünceler içinde olarak zihnimin kontrolünü kaybedip otopilotta yaşadığım bir gün eve geldiğim ve ayaklarımı yıkamak için banyoya girdiğimde çoraplarımı klozetin yanında duran kirli sepetine atmak yerine klozerin içine sallamam ve sonrasında şırıl şırıl akan buz gibi suyun altına ayağımım sokmamla bilinçaltımdan bir anlık yükselen "naaptın lan sen" sesi ve "hay ananısss" tepkisi ile çorapları kozetten çöpe yollamam.

bir diğeri de yeni bir tatlı tarifi öğrenirken yumurtaları çöpün içine kırıp kabuklarını tabağa biriktirmem ve böyle böyle 6 yumurtayı haşat ettikten sonra yine "naapıyon oğlum sen" sesi ile birlikte yapılan mallığı farkederek yaşadığım hayal kırıklığı ve akabainde benim tatlıdan vazgeçip tavaya iki yumurta kırmayı başarıp pişirip ekmek bana bana yemeye dönmem.

işaret dili kursundan çıkıp markete gittim. kulağımda da kulaklık, müzik dinliyorum. alışverişimi yaptım kasada parayı ödedim, ardından kasiyere işaret diliyle "teşekkür ederim. iyi günler" dedim. ardından kasiyer acıyan gözlerle bana bakıp "ah canım... kıyamam" dedi. ardından bu acıma çok normal bir şeymiş gibi marketten çıktım eve yürürken telefon çaldı ve dank etti ne yaptığım. haydi ben dalgınlıkla işaret dili kullandım ama ne oradaki müşteriler, ne kasiyer hiçbiri benim kulağımda kulaklık oluşunu, bununla birlikte işaret dili kullanışımı garipsemedi. sorgulamadılar da. telefonum çalmasa ben bunların hiçbirini de fark etmeyecektim.

diş fırçasına sıvı sabun sıkmak.

saati öğrenmek için saate bakıp saatin kaç olduğunu bilmemek. sonra tekrar bakıp tekrar öğrenememek

bazı çarşamba günlerinde o günün perşembe olduğunu sanmak ve bunun tüm gün sürmesi

merdivenlerden yukarı çıkarken ve bir basamak daha olduğunu sanarken atılan adımın boşa çıkması, aynı durumun merdivenden inerken gerçekleşmesi.

bir odaya gidip o odaya neden gittiğini hatırlayamamak

34 numaralı koltuk yerine 31 numaralı koltuğa oturmak.
ne var sanki 4'ü 1 gibi yapmışlar, bi baktım 3 ve 4 yanyana sandım oturdum.
bunlar olabilir şeyler dönüşü yapılabilen şeyler valla billa.
allah yanlış adamla/kadınla evlenme gibi durumlardan muhafaza etsin.
çok yanlış yaptım ama hepsinin bi şekil geri dönüşü olabildi.
gene olsun gene şaşarım, dalgınım ve kendi dalgınlığımla barışığım.
kimsenin dalgınlığına kimse karışmasın.

şebekliklerim çok olur kafam dolu olduğunda. ilk aklıma gelen gözlük kafamda olur gözlüğümü ararım.

telefon elindeyken telefonu aramak

bu aralar o dalgınlıklar şahsımda kürekle. kafam leyla gibi dolaşıyorum, özellikle araba kullanırken olduğunda büyük problem oluyor. dün arkamda aracı gördüğüm hâlde üstüne üstüne gidiyorum bakar kör gibi tam güzel bir giydirecegim ama nasıl güzel böyle coks diye oturacak onun ön kaput böyle içine girecek benim bagaj enseme şaplak atacak falan milimetrik durdum. ufak bir yusuf yusuf ufak çaplı geleceğe dönük carpsaydim neyle ödeyeceğim lan korkusu neyse sonra geçiyor.

urla'dafırtına başladı. gündüz havalansındiye açtığım camları kapatmıştım. bi baktım gece gece camlardan biri açık. bunadım mı yaa dedim. yağmurda gelecek birazda. oda göl olacaktı.

telefonumla kaybolan telefonumu bulmak için kendimi aramıştım.

ilaçlar cidden bir tuhaf.

sabah ekmek ve birkaç şey daha almak için markete girdim. kasada beklerken önümde muhtemelen üniversite bir ya da ikinci sınıf bir çocuk kartını pos cihazına okutmaya çalışıyordu.

denedi ama bir türlü olmadı.
sonra durdu, aa dedi bu benim kimliğimmiş.

şöyle bir kasiyerle bana baktı. nöbet ertesi kafasıyla zaten yaylar gevşemiş, güleceğim gülmüyorum, kaydı mimiklerim. kasiyer bana doğru göz deviriyor, ne günlere kaldık der gibi.

hafif tepki alınca bu sefer de şey dedi, bir şey çekmemiştir dimi bu şimdi ehehe.

sabah sabah ne bu enerci, git dersini çalış bizden reaksiyon bekleyeceğine. güldüm ama, içimden.

dalgınlıkla kulaklığımı çöpe atmıştım
yarım saat kadar arayıp anca bulmuştum

gıcık olduğum kişiye şabıldağı koymak sonrada ay pardon yanlışlıkla oldu demek.

temassız kart okuyucuya nakit para bastım ya kurye de şaşırdı 1 sn sonra lan ne yaptım diye bi boşluğa dalış anı kartı çıkarıp bastım ancak ulaşım kartlarını da ara ara basıyorum huy oldu.

bizim sürekli lahmacun yediğimiz kebapçıda, çırak ustasını bicaklamisti. çırağın elinde bıçak varken ustasi geri dönüyor sonrasında bıçak ile ustanın eli butunlesiyor. oner usta nerede dediğimizde bıçakladim hastaneye gitti demişti.

buzdolabından yiyecek alıp elimdeki telefonu buzdolabına koymak.

bu sabah kapıyı çektiğim an üstünde anahtar olmadığının farkına vardım. abv versin dedim, kartla falan açmaya çalıştım açamadım ama çilingir çağırmaya da vaktim yoktu. hırsımdan oturup ağlayasım geldi. güne berbat başladım, sonrasında da bazı aksilikler oldu. işe geldim ve sigara almak için çantamı kurcalarken anahtar elime geldi.
her sabah kapıyı açtığımda standart hareket olarak anahtarı kapının arkasından çıkarıp öne takarım. bu sabah o dakikalar hiç yok.

düşündüğüm şeyi farkında olmadan telaffuz etmek. bazen bir cümle olabiliyor bazen ise bir kelime ama genelde bu aralar ağzımdan çok kaçıyor. dalgın olduğumda sanırım beynim kontrolü ele alıyor. şansım olsa, kendisine çiçek alırdım. canım beynim, gerçekten ilgiyi ve sevgiyi hak ediyor. :)

haşlanmış patatesi suyun altında soymaya başlamadan önce, yumurta soyduğunu zannedip kabuğunu çatlatmak için tezgahın kenarına vurmak.*