baba

benimkiyle hiç tanışmadık. tanışsaydık büyük ihtimalle çok kavga ederdik zira kendisi çok disiplinli ve dakik bir kişiymiş. ben ise tam zıddına akışına bırakalım adamıyım.

kızıma göre ise ben dünyanın en iyi babası değilim ama en eğlenceli ve en fantastik babasıyım. iyi olmam için ne yapmalıyım sorusuna hiç bir zaman net cevap vermese de annemle yaşamalıydın imasını alıyorum.
kaderimizde ne iyi bir baba görmek ne de iyi bir baba olmak varmış.
bana hep yabancı bir kavram olarak kalmaya devam edeceksin baba...

seni uğurlayalı yaklaşık 9 gün oldu. ali yi de kaybedeli yaklaşık 1.5 yıl oluyor. ali de çok zordu ama baba sen de pança pinçık oldum. beni sevdiğin için teşekkür ederim. bana hediyen bu güzel aile. iyi ki benim babamsın. konuşmak ne zormuş babam.

kıymetini şimdi çok daha iyi idrak ediyorum...
malum hastalık şüphesi kuvvetleniyor. araştırma hastanesi onkoloji ve hematoloji bölümleri olan bir üniversite hastanesinden acilen randevu almamızı tavsiye etti. dün her ne kadar yıkılsam da, dünyam bir anda kararmış olsa da bugün daha güçlüyüm. inş. bu zorlu süreci hep birlikte atlatacağız.

allah babalarımızı başımızdan eksik etmesin.
onsuzluğu düşünmek çok zor, perişanlık.

hastanede yarı zamanlı refakatçisiyim...
biraz zor süreçlerden geçiyoruz. babamı bu derece yorgun ve bitkin gördüğüm için kahroluyorum. fakat yapabilecek bir şey yok. kader. allah'ım babamı bize bağışla.

o giderse garipliğimin bir tarifi olmaz, dünya başıma çöker, kolum kanadım kopar, yabancı olurum her şeye, zevki, anlamı kalmaz bu hayatın... bu dert insanı yaşatır mı?
o boşlukla nasıl devam eder insan? dermanım, sebebim....
dünyam temelinden sarsıldı. yüreğim hiç bu kadar büyük bir acı tanımadı. nasıl bir şeymiş bu, nasıl yakıyor adamı anlatamam... ah benim canım, güzelim, kalbim, birtanem...

allah yardımcımız olsun.

yüreğim, ruhum, canım, derdim, devâm, hüznüm, kalbim, bebeğim, hayatım...

sensizliğe alışmak imkansız. yoğun bakımda yaşam mücadelesi veriyor lakin normal servise bir mucize sonucu çıkabilse bile kanserinin ilerlemiş olması nedeniyle ne ameliyat ne de terapi alabilmesinin mümkün olduğunu söylüyor doktorlar.

allah'ım sen çok büyüksün, tek isteğim babamın çok dönmek istediği hanesine tekrardan girebilmesi, ve önünde sayılı günleri olsa bile bizimle konuşabilmesi,
ona o kadar çok söylemek istediğim şey var ki,
şuuru tam kapalı gibi değil, söylediklerimi anladığını umuyorum o odada.
aramızdaki duygu bağının tarifi imkansız.
babam seni sırtımda taşıyarak evime getirmek bana nasip olsun,
ecel terini kendi ellerimle sileyim,
seni bağrıma basayım, sen ebedi aleme geçerken senin benim çocukken ellerimi tuttuğun gibi ben de senin o en zor anında yanında olayım, seni bırakmayayım.

babam, sen benim yavrumsun, ciğerim, aşkım, gözüm, ruhum...
kaderde sana doyamamak mı varmış babam.
korkma, rabbim meleklerini yoldaşın etsin.
inş. bu yoğun bakımdan çıkarsın ve yuvanda, kendini huzurlu ve ait hissettiğin yuvanda kalan ömrünü yaşarsın.
amin...

bu derdimi okuyan ne kadar insan varsa gönülden bir duasını isterim...
allah rızası için dua edin babama.

aşırı düşünceli bir adam.
bütün zevklerimi bilir ve önemser.

misal, antik yerleri çok severim, bi görüntülü arar kızım bak machu picchu dayım der.

kahve çok severim. brezilya, venezuela ve envai çeşit yerden arayıp şu an seni düşünüp kahve içiyorum der.

şelalelere bayılırım. gidip ikazu şelalesinin önünden arayıp "şimdi burada bayramda yaptığın yemek çok iyi giderdi" der.

az önce de çok beğendiğim goldan gate köprüsünden konum atmış bana, sanırım artık görüntülü aramaya utanıyor.*

gün pekmezini de çok severim. hissediyorum bir hafta sonra kanada'dan akçaağaç şurubu fotoğrafı atacak ...

kanser olduğunu öğrendikten sonra bizim için zorlu bir süreç başladı, hastanelerde tahliller, mr, temografi, pet çekimleri derken babamın durumu kısa sürede kötüleşti, tümörün türünün öğrenilmesi ve tedavisine başlanabilmesi için biyopsi alınması gerektiğinden kolonoskopi işlemlerini hızlıca yaptırmamız gerekti, hastaneye yatış yapıldı. her şey yoluna girecek diye umarken araya bayram girdi, doktorlar tatile çıktı, endoskopi bölümü kapalı dediler, bayram tatilinin bitmesini beklerken serviste hastamızın durumu ağırlaştı, zatürre oldu, babamız avuçlarımızdan kayıyordu ve elimizden hiçbir şey gelmiyordu, derken bayram tatili bitti, doktorlar da bu sefer hastanın durumu kolonoskopi için uygun değil, bağışıklılığını toparlamamız lazım... dediler, fakat nafile,
babam artık bitap düşmüştü, beklemekle ve yapılan tedavilerle hiçbir şey değişmiyordu, midesi kanayıp tansiyonu 8/3 olduktan ve şuurunu kaybettikten sonra hastamızın yoğun bakıma kaldırılması gerektiğine karar verildi,
üniversite hastanesinin yoğun bakımında yer olmasına rağmen fırıldaklar döndürüldü, biz zar zor araya adam koyarak hastamızı yoğun bakıma aldırabildik.
vicdan diye bir şeyin yalan olduğunu o gün çok iyi anladım... acil müdahaleye rağmen rahat ve gevşek davranabilmek bazıları için çok olağan bir şeymiş, o hastanın ailesi için arz ettiği önem kimin umurunda???
günler öncesinde yoğun bakıma kaldırılması gereken hastaya ve bize az acı çektirmediler bu süreçte...
vallahi de allah kimseyi hastanelere düşürmesin...
babamız yoğun bakıma geldikten iki gün sonra da solunumunu yerine getirememeye başladı ve yoğun bakımda entübe edildi. onun bir daha hiç uyanmayacağını düşündüğümüz de oldu, umutsuzluk değil ama endişe ve korku hüküm sürüyordu içimizde...
ciğerimiz öyle böyle yanmadı, ama dualarımızı eksik etmedik... normal servisteki boşvermişliğin ve hastaları gözden çıkarmış tavrın aksine yoğun bakım doktorları ve hemşireleri mükemmel şekilde hastamızla ilgilendiler, önce allah'ın yardımları sonra da onların emekleri sayesinde babamız gözlerini kısa süre önce açtı, tepki vermeye başladı, durumu günden güne umut verici bir şekilde düzeliyor...
tabii hala her şey düzelmiş değil, umudumuz babamızın sağ salim yoğun bakımdan çıkması, solunum desteğinden tamamen ayrılabilmesi ve biyopsi için uygun olması, bize bugünleri gösteren, içimizdeki umudu çoğaltan allah'a şükürler olsun.

allah bütün hastalarımıza şifa, hasta yakınlarının da gönlüne serinlik, ferahlık versin.

edit, sözlükte de dualarını eksik etmeyen tüm dostlarıma minnettarım. allah herkesten razı olsun, gösterdiğiniz yakınlığı, verdiğiniz destekleri asla unutmayacağım..

babayım.

yukardaki yazara sabır babasına da şifa dilerim.

dilerim allahtan ben çocuklarıma bunu yaşatmadan ölürüm.