baba

bugün doğumgünü olan koca çınar. 5 ağustos 1949. koca bir 75 yıl. vay be. icme artık diyorum doktorla konuştum içkiyi bırakırsan ölürsün diyormuş. hangi doktor öyle bir şey söyler baba diyorum. sen işine bak ben daha torunlarımı everecegim diyor. kral adam benim babam. onun sükuneti bana sirayet etmiş olsaydı şimdi ben bambaşka yerdeydim.

ulkeye girisi yasak.

hakkinda arama var.

og, real gangsta. babam.

bu kelimenin anlami yokmus lan.

mama yani anne de oyle.

bebekler, papa, mama, dada der ya. ordan turemis.

yani bebegin ba ba demesinden baba kelimesi turemis.

oyle sacma sapan 1 olay.

severim iyi adamdir. var olsun. evet.

bu gün bu konu hakkında baya düşündüm. kendimi babamın yerine koydum.

benim babam emekli yarbay. babam arabayla beni okuluma, ablamı da üniversiteye getirip götürüyor. günün geriye kalan kısmındaysa televizyonda dizi seyretmekten başka bir şey yapmıyor ve doğal olarak sıkılıyor. gerekli gereksiz her şey hakkında konuşuyor, gereksiz şakalar yapıyor vb.

aslında dışarıdan bakınca kendinizi benim yerime koyarsanız babamın sıkıcı bir adam olduğundan başka bir şey düşünemezsiniz, ona soğuk davranırsınız. evet, ben de bir az öyle düşünüyodum, ta ki bir saat önceye kadar.

şimdi gelin kendinizi babamın yerine koyun. yarbayken çevresindekilerden kazandığı saygıyı emekli olunca bir anda kaybetmesi, emekli olduktan sonra kimsenin onu arayıp sormaması, türk dizi ve filmlerindeki senaryolardaki monotonluğun getirdiği sıkılma ve bunaltı hissi, akraba ilişkileri, aile üyelerinin sıkıntılarıyla uğraşmak gibi bir çok problem göreceksiniz. şimdi bunların üstüne bir de çocuklarınızın sizle hiçbir şey paylaşmamasını, sizle iletişim kurmak istememesini, soğuk davranmasını da ekleyin bakalım. kendinizi hiçbir işe yaramayan gereksiz bir insan gibi hissedersiniz muhtemelen.

arkadaşlar, babaların en nefret ettiği şey saygısızlıktır, alçaltılmaktır. ne kadar bunalsanız da, sıkılsanız da babanızla iletişim kurmayı ihmal etmeyin. o birlikte takıldığınız, bizi kimse ayıramaz dediğiniz dostlarınız bile sizi terk eder, ama babanız sizi terk etmez. hep arkanızda durur. size özgüven veren çevrenizde annenizden sonra ikinci insandır(bazılarına göre birinci bile olabilir). sizin derdiniz ne kadar ağır olursa olsun, bunu asla unutmayın: bir ailede en çok yükü çeken ve en çok derdi olan kişi babadır.

bana belki de dünyada en az seni seviyorum diyen kişi. ama uğrumda da canını vermeye gözünü kırpmaz. onlar da insan her zaman her şeyi iyi yapamıyorlar önemli olan çabalamaları elimden gelen bu demeden onu göstermeleri benim sessiz ve çalışkan kahramanım iyi ki var :)

öldüğünde 12 yaşımdaydım. 16 sene olmuş. yetim kelimesini 16 sene boyunca hep yaşadım. allaha şükür şimdi dimdik duruyorum hayatta. ama zor zamanlarımda yanımda olmasını ve beni görmesini isterdim.

mert bir insandı, etrafından hep saygı görürdü. çocukken benim için en büyük idoldü 16 senedir yok ama kendime baktığımda onu kopyaladığımı görüyorum iyisiyle kötüsüyle

çok seviyorum ya.
insan babasını sevmez mi?

sürekli bana,

-buyurdu...
dedi...

diyor.

fakat oğlu kendini çok büyük dertlere koyacak, oğlu için çok ağlayacak, çünkü ben babamdan önce öleceğim. özür dilerim baba...

senden, kendisinden daha iyi bir adam olmanı isteyen ve bununla mutlu olabilecek tek adam.

babam cok zeki, çok kültürlü ve çok görmüş geçirmiş bir adamdı.
bana kızıyorlar, kaç yaşına geldin, kendi fikrin yok mu diye.
ben kendimden daha zeki gördüğüm insanlara danismayiseviyirum sadece, daha güvende hissettiriyor sanırım.
keza dedem de bu modeldir.

baba, babalarımız:

gurban olduğumdur. herkesin babası muhakkak değerlidir, biriciktir ama tarafsız bakınca bile çok kıymetli bir adam. küçükken eski kafalı bulduğum yönleri yüzünden aramızda uçurumlar var zannederdim. büyüdükçe, hayatla ilgili ilkelerini, duruşunu algılamaya çalıştım. son birkaç senedir de tamamen hak vermeye başladım.

bizi büyütürken, yaptığı işle evi geçindirirken, bize daha rahat bir gelecek sağlamak için hafta sonları, iki arkadaşıyla gizlice seyyar tezgah açıyordu. bir gün bile annemin, bir başka insanın bir lirasını istediğini görmedim. zaman içerisinde batsak da çıksak da bize hep dik durmamızı o öğretti. yetmedi yaptığımız işlerde bizi maddi ve manevi olarak her zaman destekledi. çok uzun zamandır babamın maddi desteğine ihtiyacım olmadı ama herhangi bir bayramda yine de bize para yollamaktan mutlu oluyor.*

onun adı, hayata, çevresine bıraktığı sözünün eri, dürüst duruşu sayesinde yaşadığım muhitte insanlar x bey ise senet yapmaya, teminata, sözleşmeye gerek yok diyebiliyor. insanın kızına, evladına bırakabileceği en büyük miras temiz bir ad ve şerefmiş ki sayesinde büyük bir gururla bunu anladım. evlatlarına etiketi değil ruhu, paranın miktarını değil kendi kazandığının önemini yaşayarak gösterdiğin için seninle gurur duyuyorum.

fuat güner'in lakabı. lakabı takan da mazhar alanson.

çocukken ağladığımda hep baba diyerek ağlardım ah ah gerçi hâlâ değişmedi bu hayatımda ne olursa olsun hep babama sığınırım.
bugüne kadar hiçbir isteğimi iki etmemiş bir adam. aldığım tüm radikal kararlarımı bile sorgulamayan her daim hep destek tam destek modunda. bende de aklıma koyduğumu o an yapmazsam ölücem hastalığı var. istediğim şey hemen olmalı. bir keresinde bir akşam yeni cep telefonu istiyorum diye tutturdum mesela; mağazanın kapanmasına 10 dakika kala aldık çıktık. hiç tamam sus yarın alırız bile demedi.
ben burdan taşınıyorum başka şehire gidip dükkan açıcam para lazım dedim tamam ne kadar lazımsa halledelim dedi. evlenicem dediğimde bi itiraz eder gibi oldu sonra yine kıyamadı. boşanıcam dedim sen bilirsin biz arkandayız dedi.
herkesin bu kıza bu kadar yüz verme demesine rağmen o hep benim kızım şımarmaz o ne yapacağını bilir dedi.
hiç babama layık bir evlat olduğumu düşünmüyorum ama o hep benimle gurur duyuyor.

ara sıra bazı konularda ters düşsek de bizim yolumuzu aydınlatan deniz feneri gibidir,sığınılan bir liman gibidir evimizin,ailenin direğidir ve hayatını bize adamıştır hep bizim iyiliğimiz için didinir.

var olsun canım.

biyolojik olarak "baba" olmaktan fazlasıdır.

sırtını yaslayabilecek bir baban varsa çok şanslısın dostum, kıymetini bil.

sonsuza kadar kızların ilk aşkı

komutanım, aslan babam, 34 yıllık hayatım boyunca bana öğrettikleri için minnettarım.

bir insan oğlunun her derdi , her olayı için mi koşturur?

o hep bunu yaptı,
hastalığının üzerinden 8 ay geçti
elimden ne gerekiyorsa yaptım
bu onun bana yaptıklarının yanında 1/1000000 bile değildir.

şu an gözünü açamıyor
benimle konuşamıyor olabilirsin
ama ben senin bana yaptığın babalığı asla unutmayacağım
seni çok seviyorum canım babam
inşallah bir mucize olur da o yoğun bakımdan çıkarsın.

seni çok seviyorum iyi ki varsın iyi ki babam oldun.

derler ki baba çınar ağacı gibidir, meyvesi yoksa bile gölgesi yeter.

ben de çok iyi bir babaya sahip olan bir çocuktum, hamurumu o yoğurdu doğruyu eksiği fazlayı hepsini ondan öğrendim.

tekrar hayata geleceğimi bilsem tekrar onun oğlu olmak isterdim hiç şüphesiz.

ama zaman rolleri değiştiriyor, o zamanlar evlat idim şimdiyse baba oldum. ben de ondan gördüğüm gibi çok iyi bir baba olmaya gayret ediyorum. babadan oğula, oğuldan oğluna taşınan dev bir miras bu. tabi idrakten yoksun olmayanlar için.

75 yaşında hala rakısında rokasinda. yeter da, bırak da biraz biz içek.