baba

yarın ölür, içine batar. git sev....

hatırlıyorum da…
karanlık bir odada ağlıyordum sessizce. kimse uğramıyor yanıma.
nasıl dökülmüştü yaşlar?
ben altmışımı görmem, demiştin.
sıradan bir söz değildi küçük bir kız çocuğu için.
kafasında tekrar tekrar kuruyor, bildiği ölümler nasıldı, ya sonrası?
tutamıyor damlaları.

şimdi senin hiç görmediğin yaşlara yaklaşırken baba,içimde seni tanıma isteği gitgide artıyor.siyah beyaz fotoğraftaki o gencecik insan yok artık.neler gizlemiştin o andaki gülüşüne?

portakal kız’da bir soru sorar:
“eğer sana seçme şansı verselerdi, kısacık hayatın ardından öleceğini bile bile yaşamayı kabul eder miydin? “ #1119958

peki sen baba, nasıl cevaplardın bunu ?

üzmeye kıyamadığım değerli varlığım.

baba dedim neden biralarım saklanıyor?
-oğlum dedi ortada kalmasın, günah...

eve girer girmez sarılmayı teklif ettim, tamam işareti yaptı ve sarıldım.

çok seviyorum.

özlenen.

bu sene 6 sene oldu. 6 sene! ulan nasıl yahu? babam mükemmel bir adamdı ama bir kusuru vardı işte; ölümlü olmak.

değeri genelde ölünce anlaşılan ailenin temeli.

karısını çocuklarını ele güne muhtaç etmeden kendi ihtiyaçlarından feragat edip gece gündüz çalışıp evine ekmek götürmeye çabalayan adam.

hele de kız çocuğu varsa; "babammm!.."

kuarejma....

spor güzel şeydir. sadece işte taraftarlık fanatiklik falan beni yoruyor, ama sporun kendisini seviyorum.

babam manyak fenerlidir. evde salonda cam kapaklı büfeler olur ya, onlardan var, çocukluğum zamanlarında bir katını kendisine ayırdı, gasp etti annemden resmen.

full fener köşesi. sarı lacivert.

bi ara efes, takımlı biralar satıyordu, işte bira kutusu fb gs bjk konseptinde, takımın logosu ve renkleri var üzerinde.

bi tane boş fener birasının kutusunu 30 senedir orada tutuyor

buna 10 sene önce fener logolu zippo aldım, jelatinini açmadan saklıyor. diyorum ki; "kullansana? çakma zippo zaten."

"yok olmaz" diyor.

lisede fenere laf etti diye öğretmeniyle kavga ediyor ve özür dilemeyi reddediyor.

"disiplin cezası veririz" diyorlar.

"verin" diyor.

öyle bi deli.

eskiden fener kaybettiğinde evin içinde bomba gibi gezerdi. babaanemle, halamla ne kavgalar etti. şimdi yaşlı tabi, eski ateşi kalmadı.

ama hala fenerin su topu maçını bile izliyor.

beni arıyor mesela sesi güzel geliyor. "noldu?" diyorum, "su topunda gs'ye koyduk" diyor hahhah.

özletti kendini. yarın arayayım adamı bari. zamanımız daralıyor artık.

bursa'da döner kavşaklara verilen isim.
(bkz: babadan dön, ilk solda)

ben yapamadım bunu...ama çok ağladım.

kızının mezuniyet töreninde baba olarak düşünmemişti… ama anne olarak ben onun yerine düşünüp, kızını özel hissettirmesi için çiçekleri alıp babasına verdim. önce ne gerek var dedi. sonra o çiçeklerin ne kadar önemli olduğunu , kızının yüzünde beliren kocaman gülümsemeyi görünce anladı. o kadar kız çocuğunun içinde babasından çiçek alan üç kız çocuğundan biriydi ve çok özeldi…bu üç kız çocuğuna dünyaları versen bu kadar sevinemezdi…

çocuğun oluşmasında tohumun alındığı ebeveyn.

yine yükü biz taşıyalım.

ama biz de çalılıp eve para getiriyoruz siz erkeklerin ne çok derdi var biliyor musunuzcular gelmeden gittim ben.

baba olmak kolaydır belki ama babalık yapmak herkesin harcı değil bu hayatta. evlatlarını yürekten seven ve destekleyen adam gibi adamlara selam olsun.

#3632468

ağlattı… sınav falan önemli değil de böyle bir babaya sahip olmak o kızın hayattaki en büyük şanslarından biri belki de. allah yolunu açık etsin…

sevgisini gösteremeyendir. sebebi kendi babasının davranışından dolayıdır. ancak ortada bir yanlış varsa o yanlışı neden sürdürüyor diye sorarlar.

hayattayken pek anlaşamasakta, yokluğunda her gün en az milyon kere andığım, varlığın da sıradan gelen, yokluğunda ulan bu adam devmiymiş nasıl bir şeymiş ki devrilmemiş dediğim, varlığında seni seviyorum demediğim, yokluğun da bana seni çok seviyormuşum dediğim, varlığında of çektiren, yokluğunda ah çektiren, varlığında güven veren, yokluğunda daha çok güven veren ailenin en önemli kişisi baba.

çok seviyorum evet..

ama öldüğünde ne hissederim hiç bilmiyorum.

ne bileyim öyle methiyeler düzecek bir yerde olamadı benim için.. canı sağolsun.. biliyorum o da sadece bildiğini yapıyordu ama çok yordu.

şikayet edemez, hayıflanamaz, intizar edemez, sıtkını sıyıramaz. bir köşede sessiz sessiz ağlar kimse bilmez. hıçkıra hıçkıra ağlayamaz, tükendiğini kimse bilmez bir tek kendi bilir.
evin direğidir, taşıyıcı kolonudur. yıkılmaz. sendeler ama düşmez. kimse sendeledigini bilmez, tekledigini görmez. ne oldu diye sorana "yok bir şey, sıkıntı yok" der. desin de zaten.
vesselam, ezcümle zordur baba olmak. zordur. çok zordur.