barış manço

bence en güzel şarkısı,
can bedenden çıkmayınca olan insan.
öldüğü gün, bende ilk işimden ayrılmıştım.
iki can sıkıntısını aynı gün yaşamıştım.
kaç yıl olmuş ya.

doğum günün kutlu olsun büyük usta.

24 yıl önce bugün kaybettiğimiz saygıdeğer sanatçı.
entry bu kadar.

24 yıl oldu abi. ben o zaman çocuktum. hatırlamıyorum o günü. bir gün bana gittiğini söylediler. inanmadım. gidemezsin, bak hala radyodan güzel güzel söylüyorsun... yok yok onlar bilmiyor sen hala mikrofonun başında bana şarkılar söylüyorsun.
yoksun abi 24 yıldır yoksun. her sene spotify listemde başı sen çekiyorsun ama yoksun. bekliyorum, gelmiyorsun.

oysa söz vermiştin "söz, söz, söz! hep lafta kaldı dedi rıza amca" dut ağacı şarkında demiştin ya onu diyorum işte hep lafta kaldı. 2023'te japonya'da beraber 2023 şarkını söyleyecektik. hani nerede? sözünü tutmadın bana söz tutmayı öğreten, sözün önemini anlatan adam. tutmadın.

saçımı uzattım, hızlı konuştum, konuşurken de elim yerinde durmadı. "nereden öğrendin, kime özeniyorsun" dediler sustum. onlar bilmiyorlar barış abi. ben seninle büyüdüm. onlar seni görmediler.

ne evlatların mirasına sahip çıktı ne o çok sevdiğin 7den 70e insanlar. onlar büyüdüler ama adam olamadılar olmadı barış abi olmadı.

sen gittikten 24 yıl sonra, gittiğin gün bugün. yine hava ayaz mı ayaz, ellerim ceplerimde. bir türkü tutturmuşum, duyuyorsun değil mi? duyuyorsun duyuyorsun. senin türkünü tutturdum abi. duyarsın.

memlekette herkes sanatçı olmuş dolaşıyorlar. müsaadenizle çocuklar de gel, ben bilirim de sen söyle şarkıları. onlar sussun sen konuş.

unutmadım abi, unutamadım.

bu ara sık düştüm barış abi'nin şarkılarına. ara ara dinlerdim eskiden beri.

güzel uyu.

bugün bayram şarkısının hikâyesini öğrenince ağladığımı bilirim. eserleriyle, karakteriyle hayran olduğum nadir türk sanatçılarındandı. huzur içinde yatsın..

(bkz: mustafa kemal atatürk)'ten sonra bu ülkenin başına gelmiş en güzel insan, en güzel şey. iyi ki var oldu, iyi ki canlı kanlı bizzat gördüm, dinledim seni.

az önce youtube'da barış manço komplo teorisini izledim. komplo teorilerini izlemeyi severim. inanmam ama izlerken keyif alırım. neyse barış manço çocukluğumun/çocukların kahramanı diyebilirim. bana göre tanımı budur.

adam olacak çocukla büyüdüm. yüzünü kara çıkartmamaya çalışıyorum barış abi.

bir dünya ki haklı haksız karışmış

gülpembe'yi ne zaman dinlersem dinleyeyim gözlerimi doldurur. barış bey naptınız. saygı ve sevgiyle anmaktayız.

arkadaşım eşek şarkısını dinlerken farkettim, boşluğuma geldi sözlere odaklanmıştım bir an.

güle oynaya söylediğimiz şarkının, dinlerken eğlendiğimiz şarkıyı alkol eşliğinde dinleyince hüzünlendim.

"kaç yıl oldu saymadım köyden göçeli
mevsimler geldi geçti, görüşmeyeli
hiç haber göndermedin o günden beri
yoksa bana küstün mü? unuttun mu beni?
dün yine seni andım, gözlerim doldu
o tatlı günlerimiz bir anı oldu
ayrılık geldi başa, katlanmak gerek
seni çok çok özledim, arkadaşım eşek"

adam olacak çocuklara doğru örnek olmak için kendinden çok şey vermeye niyet etti, çocuklar kadar bile adam olamamış büyüklerin ortalığın içine ettiklerini göremeyecek kadar erkenden gitti. kısacık ömrüne fazlaca şey sığdırmak için çabalayan, akıp giden zamanı daha tasarruflu kullanabilmek adına anlatacağı onca mevzuyu bir an evvel söyleyebilme isteğinden ötürüydü belki bu aceleci tavrı ve hızlı konuşması. vakit yetmedi.

sanki dün gibi vefatı. ölümünden bir iki gün evvel rüyamda cenazesini görmüştüm. o sabah televizyonu açıp haberini aldığımda yaşadığım şoku tarif edemem. bütün gün ağlamıştım. çocukluk kahramanlarımızdan biriydi ve aklımıza getirmek istemeyeceğimiz, konduramayacağımız bir ölümdü.
hafızalarda yaşamaya devam ediyor artık. bedeni ölmüş olsa da ruhu adeta bir obi-wan kenobi gibi etrafımızda dolaşıp bize yol göstermeye devam ediyor... onun doğrularını hem şarkı sözlerinde, hem de eski sohbet ve programlarında anımsayıp adam(insan) olmaya çabalayan bir kuşağın ayakta kalmaya çalışan yorgun çocuklarıyız biz.



bir cennet varsa eğer, orada bir yerlerdedir umarım. unutulmayacağına eminin.

gül bebeğim adlı şarkısı öyle bir hüzün veriyor ki insana, mutluyken bile bir süre kopuyor insan hayattan. ''nasıl kıydın kendine gül bebeğim?'' diye sorarken ben utanıyorum kendimden pes ettiğim zamanlar için. sözlerin vuruculuğu ve barış manço'nun sâkin ama etkili sesiyle müziğin hüznü birleşince sanat zirveye çıkıyor, insan da dibe iniyor resmen. geçmiş denen çukurun dibine...

koyu bir milliyetçi (doğukan, batıkan), tipik bir sağcı olmasına rağmen hakkında kötü konuşamıyorum hatta seviyorum adamı. siyasi görüşünü belirtecek hiç bir hareketini sözünü hatırlamıyorum, hatta cem karaca ile beraber sahne aldıklarını bile hatırlıyorum.

(bkz: karamançolar)

bir nesil onu (bkz: adam olacak çocuk) programıyla ve muhteşem şarkılarıyla tanıdı.
öldüğüne üzüldüğüm ünlülerden biridir. çok severdim.

büyük sırlarla, gizemlerle hayatı terkeden güzel insan. bugüne gelen şarkıların içinde büyük sırlar gizlidir kimine göre. onun söylemlerine göre 2025 in bir ekim sabahı kayaların oğlu gelecek ve çok güzel değişimler olacaktır...

bir bakışı canlar yakar. gülüşüne cihan değer...

o bir efsanedir, efsane...

halil ibrahim sofrası
sarı çizmeli mehmet ağa
dıral dedenin düdüğü
ahmet beyin ceketi
bir selam sana
acıhta bağa vir
hemşerim memleket nire
dört kapı

şarkıları cuma hutbesinde okunup izah edilse, diyanetin saçma sapan hutbe konularından daha fazla tesir edecek olan devlet sanatçısı.