barış manço

her şarkısının müthiş anlamları var. anlayıp dinlemeyi bilenlere...

bugün dönence’nin yeni bass house remix singleı spotifya yüklendi
ben baya başarılı buldum ömer şar’ı tebrik ediyorum, şarkının o mistik doğasını bozmadan mükemmel bir house işi çıkarmışlar
meraklısına link bırakıyorum
buradan dinleyebilirsiniz

muhteşem bir sanatçıdır. japonya’da kendi şarkılarını japonca söylemiş bir kişi diye biliyorum o yüzden japon’lar çok sever onu.

1943 doğumlu ünlü türk müzisyen, halk ozanlığını modern çağın gereklerine uygun bir şekilde birleştiren bir gönül ve kültür adamı. zamanında nazar eyle gibi efsanevi şarkılara imza atıp türk milletinin gönlünde taht kurmuştur. barış manço'nun özellikle japonya konseri efsaneydi, barış manço, o anda sanki bir sanatçı değil de bm kültür elçisi olarak görev görmüştü.
barış manço, çok yönlü bir insandır. kendisi yalnızca cem karaca ile birlikte anadolu rock'u kurmakla kalmayıp yabancı dillerde de şarkılar yazmıştır ve bestelemiştir. barış manço'ya tengri rahmet eylesin; barış manço'nun tini şad, mekanı uçmağ olsun.

dün yine yapayalnız dolaştım yollarda
yağmurlarda ıslanan bomboş sokaklarda
gözlerimde yaş, kalbimde sızı, unutmadım seni
unutamadım, unutamadım, ne olur anla beni...

çok nadir de olsa sağcılar da sanat yapabilir.

spotify'da yer alan açıklamaya göre seçkin bir sesi olmamasına rağmen ülkenin zor bir döneminde her kesimden dinleyiciye ulaşmış.

barış manço hakkında seçkin bir sesi yok demek neresinden bakarsan bak saçmalık. sanırsın (bkz: charly garcia)'dan bahsediyor dümbükler.

vefatının üzerinden yedi değil 77 sene de geçse asla unutulmayacak. çocuk ruhlu, biraz muzur, modern ozan, naif ve bilge, komple sanatçı, kalbi suretine yansımış güzel ruhlu, acaleyle konuştuğu gibi erkenden göçüp gitmiş tatlı ve tuhaf adam. insanlığa çokça dersler veren, insanlığın atası çocukları önemseyen ve onları iyilikle, doğrulukla eğitmeye gönlünü vermiş güzel insan. yaşasaydı da cumhuriyetin 100. yılında cumhurun reisi olabilme hayali gerçekleşebilseydi keşke.

seçkin bir sesi yoktur diyenler halt etmiş. şu parçasını dinleyip ceketlerini iliklesinler.

her gun dinliyorum. uzun yillar da boyle gidecek bu. hislerimi, dusuncelerimi sonra ekleyecegim. olum yildonumu olan ustaya bir selam gondereyim. ıyi ki vardin, varsin.

1980'lerin sonunda yaptığı japonya konseri hem kendi uluslararası kariyerinde önemli bir dönüm noktası hem de ezilmişlik psikolojisiyle içten içe yanıp tutuşan türk halkı için bir teselli olmuştu. lisedeydim ve öğretmenlerimiz, böyle bir sanatçının dünyada kabul görüp, türkiye'yi temsil ediyor olmasının gurur verici olduğunu anlatıyorlardı. o zamanki tabiriyle dış kaynaklı müzik dinleyen ve bu müzikle ilgili programları sadece tek kanallı trt'nin ayırdığı bir saatte temaşa edebilen bizler için bu, küçük çaplı bir gururdu. zira dönemin yabancı pop ve rock yıldızlarının yüz binlerce kişilik konserlerini uzaktan da olsa takip ediyorduk. hatta metalci bir arkadaşım judas priest veya kiss grubu için 100 bin kişiden az gelen olursa 8-10 şarkı söyleyip giderler derdi.

tabii hiç bir hakikat ebediyen gizli kalmıyor. yıllar sonra bu konserin aslında japonya'nın paralel dini yapılanması olan soka gakkai'nin bir organizasyonu olduğu, oradaki kişinin başbakan değil tarikatın lideri olduğu, elinde türk bayrağıyla beraber salladığı bayrağın tarikatın bayrağı olduğunu öğrendik. 2. dünya savaşı'ndan sonra amerikan politikalarına uygun olarak anti komünist ve sade suya tirit inanç sistemlerini destekleyen japon devletl bu arkadaşların da önünü açmış. barış manço ile nasıl temasa geçip onu japonya'da konsere ikna ettiler. tv'de her yerde oradaki adamın japon başbakanı olduğu yalanına manço neden düzeltme yapmadı oralar meçhul.

en iyilerden.

atası karamanoğlu mehmet bey'dir.

moda semtinde antikalarla dolu köşkünde yaşam sürmüş, uzun saçları ile parmaklarındaki göz alıcı yüzükleriyle piyano çalmış, ömrünün yarısı belçika'da geçmiş olmasına rağmen bir anadolu halk ozanı gibi kendini kabul ettirmeyi başarmış merhum sanatçımız.

galatasaray lisesi mezunu olan civan delikanlı türk popunun efsanesi olup çıkmıştır. omzuna inen sırma saçları, birbirinden ilginç kıyafetlerini, ağzının iki yanından çenesine uzanan bıyıklarını kimse yadırgamaz olmuştur. yaptıkları asya'yı avrupa'ya bağlayan boğaz köprüsü gibi doğu ve batı sentezi olarak isimlendirildi.

yediden yetmişe milletin sevgilisi olarak geçti gitti bu dünyadan. memleketin ilk barış'ı olarak dünyaya geldi, eğlendirdi, eğitti, güldürdü, unutulmaz ve silinmeyen eserler ve hatıralar bıraktı, sonunda da ağlattı ve gitti. tek başına bir okul, ekol, akademi, hoca, güfteci, besteci, turizm ve dostluk elçisi, barış ve sevgi adamıydı. insanları kaynaştıran ve ortak noktada birleştiren bir vicdanın temsilcisiydi. gençliğin idolü, eğiticisi, öğreticisi, sağa sola sapmadan ülkeyi, milleti, devleti, ülke menfaatleri etrafında toplayan, onlara en güzel ve yerinde mesajları veren insandı.

çocuğu yaşındaki kadınla sevişebilmek için viagra kullanan, viagrayı fazla kullanınca da cavlağı çeken hâlkin sevgilisi faşist sanatçımsı.

viagra kullandığı iddiası bir iddiadan öte olmayan, kullandığına dair kesin ve net bir kanıt bulunmayan sanatçı. vefatı sırasında yanında bulunan sevgilisinin birinci ağızdan verdiği röportaja göre barış manço o dönemde eşi lale hanım'la birlikte değilmiş. yalnızca manço adına zarar vermemek için kağıt üzerinde evli olmayı sürdürmüşler.

kendisinden epeyce genç birisiyle birlikte olması pek tabi onun özel hayatını ilgilendirir. sonuç olarak bahsi geçen genç kadınla zorla birlikte olmamış.

bir sanatçının veya ünlü birisinin toplum adına yaptıkları bakidir. onun özel hayatında yaşadığı şeylere bakarak hakkında karalama yapmak sadece geri zekalı insan işidir. tecavüz, nefsi müdafaa dışında bir cinayete karışmadığı sürece.

seni çok seviyorum. bir gün bir çocuğum olursa eğer, ilk dinleteceğim şarkı senin bi şarkın olacak, ilk seni bilecek. ben öldüğümde de barış manço ile uğurlayın beni. çok seviyorum seni barış manço, çok. iyi ki tanıdım, bildim, dinledim seni.

ölene kadar idolümdü, sonrası artık idolüm değil.

bazen basın olmazsa her şeyi bilmesek daha iyi diyorum, ama işte basın susmuyor ki!

overrated.