birçok yazarın siyasi başlıklara değinmemesi

ciddi ciddi soruyorum. siyasi başlıklarda herkesin bildiklerini yazarak kimin fikrini değiştirdiniz.

romantik bir kitle olduğu için.

tüm ülke sokakta, sosyal medyada belirli bir konuyu konuşuyor burada 'yazarların çekmecesindeki en sevdiği çorap' başlığı dönüyor.

belki de insanlar gündemden kaçmaya çalışıyor, bilemiyorum altan.

insanların tercihi olarak gördüğüm durum.

lan zaten millet gündemden bunalıp kendini oraya buraya atıyor.. değinivermesinler salmak lazım.

sebep gayet açık herkes bıçak keskinliğinde belli cephelerde saf tuttuğundan tekrara düşülüyor sık sık bu tarz başlıklarda.

siyaset bilimi ve kamu yönetimi mezunu olarak siyasetin artık fikir alış veriş yapma düzeyinden çıktığını düşünüyorum. bu nedenle de kimseyle oturup saatlerce boş boş siyaset konuşmaya gerek duymuyorum.

eskiden konuştuğumuz konular bile artık o kadar uzak kaldı ki yani 20 yıl önce hukuk devleti mi kanun devleti mi diye tartışırken bugun yasada geçen emredici hukuk kuralı dediğimiz kuralların uygulanmadığı, ilk derece mahkemenin anayasa mahkemesine atar yaptığı bir düzene geçtiğimiz için tartışacak çok da bir şey kalmadı.

man on fire filminde sevdiğim bir replik var. mermi her zaman doğruyu söyler diye. yani ölüm buz gibi ve kaçınılmaz bir gerçektir. insanlar ısınmadığı için intihar ederken, çöpten beslenirken.. çok acil önemli meseleler dağ gibi dururken bakın benim "x'li bacıma y yaptılar." * kavgasına geri dönmek sadece birilerinin açlığı unutturma çabası bana göre.

(bkz: çaktırmadan propaganda yapmaya çalışmak)

din ve siyaset konusuna girmemeye çalışanlardanım.
geçmişte siyaset, hayatımın içinden geçmiş gitmiş. insanlara karşı kotam dolu. tatsızlaşıyor olaylar. uzak durmakta fayda görüyorum. sözlükte gözle görülür şekilde bu tip mevzularda adap yoksunluğu da gözüme çarpmakta.

demelerde birimimize göt açmak varken neden siyasi siyasi konuşalım?

yok kız şaka şaka.

ay herkes yazmasın zaten her siyasi başlığa mümkünse. boş lafın da gereği yok.

bırakın anacım takılsın herkes nasıl istiyorsa.

siyasetten zerre hazetmediğinin,
siyasetle ilgilenmediğinin,
apolitik oluşunun,
fikrinin olmayışının,
kendisini bu konuda yazmaya muktedir bulmayışının,
siyaseti geçmişte bırakışının göstergesi olabilir.

o can hıraş savunduğunuz, siz birbirinizi yerken birbirlerine kamera karşısında her şeyi konuşup sonra birbirlerinin çocuklarının düğünlerine giden, dışarıda birlikte vakit geçiren samimiyetsizlerin dilini neden konuşayım ¿

hayır zaten işin bir de dürüstlük argümanı var. hepsi en dürüst ama kazımaya başlayınca hepsinin altında başka bir pislik çıkıyor. yalan, riya ne ararsan var.

şu dünyaya bir kere geldim ben. enerjimi çok daha iyi şeylere harcamam lazım benim. politikanız da ideolojiniz de liderleriniz de hepsi sizin olsun. apolitik ve sade bir vatandaş olarak o yere göğe sığdıramadığınız ideoloji ve partilerinizin üstünde olan ülke için cereyan eden konulara vatandaşlık hakkı argümanlarımla bir kaç kelam ederim o kadar.

yiyin birbirinizi ete para vermeyin !

değinse ne olacak klavyeden ülkeyi mi kurtaracaksınız dedirtir. aynen.

ne zaman siyasete bulaşmak istemesem livaneli'nin şu 2 cümlesi gelir aklıma:
"siyasetle ilgin olmadığını biliyorum ama yaşadığın dünyaya gözlerini bu kadar kapatmaya hakkın yok"

ülkemizde yaşayan vatandaşların büyük bir çoğunluğu siyasi konulara fanatizm ile yaklaştıkları için konu belirli bir yerde giderek şiddetlenen bir sözlü çatışmaya dönüşüyor. herkesin fikri kendisine ve bu nedenle herkes birbirine, fikirlerine saygı duymayı öğrendiğinde belki o zaman siyasi başlıklara daha çok değinebiliriz.

artık ülkenin çivisinin çıkmasından ve de açık konuşalım en hafif tabiriyle hapis korkusundandır.
bir yere kadar eleştiriyorsun; bir yerden sonra da lan bir mal ben miyim dert edecek diyorsun.

en son yazacağım başlıklardır. siyaseti sevmiyorum ve ilgilenmiyorum. ayrıca konuşarak bir şeylerin çözüleceğine dair gram umudum yok.

bu ülkede karşıt görüşlü insanların düzgünce tartışıp bir tarafın ikna olduğunu görmedim. bu durum siyasete özgü de değil. din, futbol, ilişkiler, ideolojiler, hatta dizi-film, telefon markası kıyaslamalarına kadar her tartışma faydasız sonuçlanıyor.

üniversitede seçmeli bir ders almıştım. eleştirel düşünme ve problem çözme becerisi. aslında çok basit çözümler var ama ülkemizde bunları aşmak inanılmaz derecede zor.

bir konu tek bir alt başlık ile değerlendirilmemeli. konular sırayla masaya yatırılmalı. karşıdaki insana saygı gösterilmeli. karşı taraf konuşurken sıra bana gelsin diye beklenmemeli, söylediklerine kulak verilmeli.

ayrıca insan savunduğu fikrin yanlış olduğunu fark ediyorsa dünyanın sonu değil. bunu kabullenmek bir erdemdir. inada bağlamaya veya fanatiklik yapmaya gerek yok.

son olarak ülkedeki sorunların çözümü için yapılacaklar diye bir liste olsa, şahsen siyaseti ilk 5'e bile sokmazdım. öğrenmemiz gereken çok ama çok şey var.

siyaset diye bir şey yok ülkemizde. neyine değineceğim ki? insan birbirinden farksız, çok az fark var insanlar arasında ülkemizde hangi kesimden olursa olsun. bu ülkede holiganlık bitse çok güzel şeyler olacak, bizi futbol bozdu galiba. kanımıza işledi bu mevzular.

siyasetten ve ülke gündeminden nefret eder hale geldik de ondan. apolitik oldum resmen. böylesi daha iyi bence. her şey güzel, hava sıcak, çiçekler mis gibi kokuyor. ülkenin durumu da iyi.

çünkü çoğu kişi insankarı siyasi görüşü yüzünden linç ediyor. biri solcu bir kesim linç ediyor. biri sağcı bir kesim linç ediyor. birinin siyasi görüşü yok linç. burada sevmediğim bu.

insan kime söveceğini şaşırıyor hâl böyleyken neyi konuşacağız ki? zerre umut vadeden bir oluşum veya kişi yok, ölmüşüz haberimiz yok.

çünkü başlıklarda sadece 2 grup olur. bir kafası çalışanlar bir de sığırlar. sigira da laf anlatilmayacagi için boşuna yazmaya gerek yok.