çocukken yapılan psikopatlıklar

2. kattan aşağıda oturan insanların üzerine demir teyp atmak.
(bkz: yaşım 5)

"sabır testi" adı altında ilkokulda milletin eşyalarını ilk dersten çalmak, gün boyunca gariplerin deli dana gibi eşyalarını aramalarını izlemek ve günün sonuna dek eğer öğretmene şuyum buyum kayboldu diye gitmez veya ağlamazlarsa testi başarıyla geçtiklerini söyleyip eşyalarını geri vermek. şikâyet etmeyi akıl edemedikleri için ciddi bir süre sürdürdüm bunu.

solucanları elimle ikiye bölüp yemek.
babaannemden duydum, elimden alırmış yemeyeyim diye.
solucanlar beni sorarsa bir şey hatırlamıyor deyin.
hatırladığım piskopatlıklar, pardon zoologluklar ise şöyle.
çekirgeleri yakalar, zıplayan ayaklarını koparır, onları kavanozda beslerdim.
uğurböcekleri yüzdürürdüm.
kara sinekleri yakalar, suya atar yüzerken izlerdim.
güveleri, kelebekleri başlarına bastırıp öldürür, sonra kuruturdum.
karıncaları kavanozda beslerdim.
kurbağa yavrularını eve götürür suda beslerdim, annem bulunca sokağa atardı onları.
eski beri böcek fanıydım.

kendimi gazoz kapagiyla kesmek. evet.

bir yerim kanadığında iştahla kanımı emiyordum...*

gece yenmez nutella
o şimdi oldu vampirella
la la la la...

kıyafetlerimi sokağa fırlatmak
mutfak tezgahına tırmanıp üstünde dolaşmak
çamaşır makinesinin içine kafamı sokup bağırmak

*
bunlar belki de en masumlarıdır,çocukken çok zıpırdım ya kalıcı bir hasar kalmadığına şükrediyorum.

balkondan işemek

çocukken civcivlerimin üzerine karabiber dökerek onların hapşurarak ölmesine tanık olmamı sağlayan bir abim var..

babamın kebapçı dükkanı vardı. tabi o zamanlar doğalgaz falan yok. fırın da odunla yanıyor. bahçede 1 ton odun var.

bir gün 2 tane limon kasasının içine ince odunları doldurdum. bahçe aynı zamandan oto park. akşam vakti, bahçe araba dolu.
o kasaları 2 arabanın önüne koyup, çakmakla yaktım. sonra da içeri girip kendimi tuvalete kilitledim.

bekliyorum arabalar patlasın diye. biri fark etmiş maalesef. bütün planım suya düşmüştü.

tabi babam dahil bir sürü adam " hangi pic yaptı lan bunu? " diye fellik fellik aramışlardı.

tabi ben söyler miyim? halâ faili meçhul vakadır.*

oyun oynama bahanesiyle mahalleden arkadaşı elektrik direğine bağlamak.

azeri chat sitelerine girip azeriler gibi yazmaya çalışmak, sonra sinirlenip adamların diline laf etmek...

güzel dilimiz türkçe dersi vermeye kalkmak...
sataşmak, tartışmak ve en sonunda hakaret edip kendini attırmak.

psikopatlık mı dersiniz, üçkâğıtçı mı dersiniz ne dersiniz ben bilmem.

ufakken dedemin bağında arıları vardı ve ağaç diplerine koca leğenlerle su koyardı, içinde de taşlar olurdu.*
neyse,

ben sırtımı gökyüzüne doğru çevirip * taş üzerinde su içen arıları suya bilerek düşürüp, sonra göğsümü gere gere odunla, çubukla vb. arıları düşürdüğüm o sudan çıkarıp gökyüzüne doğru döner, havaya kaldırır "bak allah'ım arılar düştü ben kurtardım, bana sevap yaz derdim."

bu olay her bağa gittiğimde ki ortalama bir sene kadar gerçekleşti. kaç arı boğuldu ve kaç arıyı boğulmaktan kurtardım (!) bilmiyorum.
affedin beni arıcanlar.

4-5 yaşlarındayken kuzenimle birlikte, rahmetli dayımın içip söndürmeden attığı izmariti alıp, nefes çekerek sigaranın sönmesini engellemiş ve o sigarayla birlikte yerdeki karıncaları yakmıştık. zaman makinasıyla geçmişe dönsem muhtemelen benle kuzenimi "napıyosunuz lan siz" diye döverdim ama o yaşta insan sorgulayamıyor tabi.

edit; sonrasında daha vicdanlı bir çocuk olmuştum.

karasinek tutunca toplu iğneye geçirirdik. uçmaya çalışmasını gözledik. manyaklık işte...aynı bokuz hala.

salyangozların kabuklarını çalmak -meğer ölüyorlarmış-, toprak yahut çimen gibi şeylerin tadına bakmayı falan saymazsak -yani bence nispeten normal şeylerdi- şeyi hatırlıyorum; evdeki malzemelrle insan gibi bir şey tasarlayıp camın önüne koymuştum. dışarıdaki insanların onu insan sanmasını istemiştim - baya da benzetmiştim hani- ve gizlice dışarıyı izliyordum uzun bir süre. ne tepki verecekler falan diye.. arada da hareket falan ettiriyordum. açıkçası bunun pek normal bir davranış olduğunu düşünmüyorum. baya da eğleniyordum. komik.

onun dışında normal bir çocuktum bence ya. yani öyle sanıyorum.

sineklere işkence ederdim. türlü deneyler yapardım yakalayıp kafasını kanadını koparıp, asker karınca bulurdum ikisini küçük bir şişeye koyar dövüştürürdüm, ayağına ince ip bağlayıp uçururdum, yine su şişesinde beselemeye çalışırdım ve örümceklere yem olarak atardım. en büyük sineği yakalama yarışması yapardık. pühh aq ne sayko adam mışım hatırladım durduk yere hehe..

#4081036
hocam watcher * filmi muhakkak sizden esinlenmiş olmalı.

her gün gidip bana zorbalık yapanlarla oynamaya, onlarla arkadaş olmaya çalışırmışım. * beni her gün döven ve oyuncaklarımı, cebimdeki harçlıkları çalan bir tipin annesi anneme beni şikayet etmeye gelmiş. oğlun oğlumu rahat bıraksın diye. * *