en büyük hayali devlet memurluğu olan üniversiteli

3 kuruşa saatlerce çalışmaktan iyidir.iyi bi siralaman yoksa memuriyet her zaman iyidir.lisedeki kankamla üniversite sınavında neredeyse aynı puanı yaptık.o iktisat yazdı ben de eğitim fakültesi.bi ay dalga geçti benle ogretmen mi olcan mal mısın vs diye.simdi de factoda kasiyerlik yapiyo çocuğun çalışmaktan gözünün feri gitmiş.

en azından bir hayali var. onunla dalga geçen allah bilir ne kadar vizyonludur? gel sen de anlat bill gates kardeş neymiş büyük projelerin, çılgın fikirlerin?insanları nasil her yerden asagilamayi kendinize görev biliyorsunuz?

hayır sen kimsin ki gelmiş kendi capsizliginda kucumsuyorsun milleti.


t: hayalini gerçekleştirmesini umdugum üniversiteli.

kendisine şu şiiri sunalım efenim:

ah biz memurlar, bürolara tıkılmış insan konserveleri
özü gitmiş ömürler, ölü alışkanlıkların tutsakları.

daracık bir cam düşer payımıza görüntüsü hiç değişmeyen
gökyüzü bir sisli göldür mavisi bulutların koynunda
nazlı bir gelin gibi süzülür gün boyu dışarda.
kibrit kutusu odalarda bunalmış ve yılgın
imrenerek seyrederiz o kıyısız ülkesini özgürlüğün
birbirine benzeyen solgun düşlerle içedönük ve yorgun.

hayatını idame ettirecek gerçeğe bağlanmış bir gerçekler dünyası üyesidir. gerçekçi olalım, iş olmadan olmuyor. işin gerçeği de şudur; üniversiteler memur adayı olma yerleridir. üniversitelerin özü insanları kpss girecek bir diploma vermektir. memurluk dayatılır. toplumda, eğitimde, ailede en sonunda kendinizde. üniversiteyi kişiliğinizi geliştirecek bir adım görmeyin. üniversite de kimseye varoluşunuzu sorgulayın diye imkanlar tanıyan okullar görmedik. üniversiteden verim alanlar görmedik. varsalar azınlığın üyesidirler. üniversite bitince başlar asıl eğitim. memuriyet için öğrenmedik bilgi bırakmayan kpss öğrencileri var olur. ülkemizde her metre karede birkaç kişi bulacağınız memurluk hayali öğrencileridir.

benim için zenginlik, yarını düşünmeyecek şekilde yaşamaktır. memurlukta bu hayalim için ideal bir meslek ve bu yüzden en büyük hayalim memur olmak..

memurluk sandığın kadar güzel bir şey değildir arkadaşlar. lütfen kendinize meslek edinin ve mesleğinizi icra edin.

bu kadar sıkıcı bir hayatı arzuladığı için aklından şüphe edilmesi gereken ünilidir...

benim en büyük hayalim kömür, erzak, elektrik, süt yardımı alacak kadar fakir olmak.
hiç çalışmadan yaşamak.
gel keyfim gel..
yerim itibarını.
hayat değil ötekisi.

hayal edenler değil ettirenler utansın.

vallahi devlet memurluğu sandığınız gibi güzel bir şey değildir. ah benim akılsız kafam keşke bir meslek sahibi olsaydım da, şu memurluk illetine mecbur kalmasaydım.

komunizmle yonetilen ülkelerin birinde yaşıyordur. bunun sorumlusu hepinizsiniz.

ve bir araba, bir ev aldığında kafasını göğe kaldırır, orada şöyle yazdığını görür; görev tamamlandı.

oku, bir işe gir, evlen, ev al, araba al.

hayatlarımız bu kadar.

ülkenin şartları gereği bu hayale mecbur bırakılmış gençler ve bu gençleri yargılayan başlık. çok şey söylenir ama neyse ...

bir üniversiteliyi o hayale mahkum edenler utansın.

dandirik* üniversitelerimize gitmek zorunda kalan, oralardan mezun olmak için aileleri ile birlikte binbir çile çeken çocuklarımızın ne yazık ki, itildikleri bataklığın eleştirildiği başlıktır.
hani bir söz var ya, "çuvaldızı kendine, iğneyi başkasına" diye, işte bu durum, çuvaldızı da iğneyi de kendinden hariç herkese saplayanların bizi getirdiği noktadır.

yine atama beklediğim şu sıradan günde okuduğum bu başlık içimi cız ettirdi. hayalim değil ama atanmayı o kadar çok istiyorum ki... çünkü kendime dair bir gelecek kurmuşum. bu yüzden onların ön adımı gibi geliyor.

neden küçümseniyor ki! kamuda çalışan akademisyenler, subaylar, hakimler, savcılar, avukatlar, polisler, mühendisler, doktorlar, müfettişler ve daha niceleri memur değil mi? idealin ülkene ve insanlara hizmet etmekse kamuda çalışmak , bir özel teşebbüste aynı görevde çalışmaktan daha anlamlı geliyor. biri kendi kişisel serveti için emeğini ve bilgi satın alırken diğeri kamu yararı için emeğinin ve bilginin karşılığını ödüyor.

benim için mümkün olmayan hayaldir. bölümünün devlette yapabileceği bir iş yok. hayatım boyunca özel sektörlerde çalışacağım, şanslıysam da belki kendi ajansımı açarım. devlette çalışmak hiçbir zaman hayalim değildi ama bugünkü türkiye şartlarında özel sektöre göre bir tık daha mantıklı olduğunu düşünüyorum.

bazı meslekler için seçim değil, mecburiyet bu hayal. kardeşimin, çocuğumun en iyi ihtimalin atanmak olduğu bir meslek seçmesini hiç istemem.

bütün geleceğini, tıynetsiz bir adamın iki dudağının arasında sıkıştıracak vasıfsız insanın, zevksiz bir gecenin mahsülü olan iş bilmez yöneticilerin altında zevk almaya çalışmasıdır.
ha emekliliği iyidir eğer, terör örgütünden suçlanıp 20 senesi çöp olmazsa.

ben şimdi devlet memuru olsam ne amirime "hassildir git buradan" der, ne müfettiş döver, ne de bunlardan sonra istifa ederdim. çıplak maaş 22bin lira, ek ödeme, tazminat şu bu derken her ay 30bin. bir de müteahhitlere kolaylık (!) gösterirsen aylık 45 -50 bini götürürsün. herhangi bir riski yok. günde 8 saat, haftada 40 saat mesai. saat 8 mesaisine bir saat çay, kahve ve kahvaltı şeyiyle başla. biri çıtır ekmek, öteki çıtır simit getirmiştir. sen beyaz peynir götürürsün. oh. keyfin paşada yok. beş yıla evini alırsın.