en son mutlu hissedilen an

epey uzun süre. hesaplayamayacağım kadar hemde. mutsuz olduğum anı bulmak ondan daha kolay. daha yakın çünkü.

yaklaşık 2 dakika öncesi:
kahvaltımı yaptım, balkonda kahvemi içip bu güneşli izmir sabahını karşılıyor ve bir yandan gün içi organizasyonlar için whatsapptayım.
köpeğim kalktığı yerden geldi, yanağımdan bir ufak yaladı sonra oturup gülümsedi.
ya seni ısırırım çocuk...

sabah evden çıkarken eşimi görünce mutlu oluyorum.

iş çıkışı eve gelirken parkta battaniyenin altında yatan bi adam gördüm. belli evsiz. lan dedim bu bir tesadüf olamaz ben bu adamı görüyorsam belli ki yardımcı olmam gerekiyor, 50 lira para var cebimde. gittim 20 liraya çorba aldım geldim. abi dedim çorba içer misin. bırak abla oraya alırım ben dedi. nedense birşeyler söylemem gerekiyormuş gibi hissettim. abi dedim kalacak yer var üşürsün gel bu gec... dememe kalmadı adam bağırmaya başladı. abla al çorbanı da yürü git akşam akşam beni delirtme diye. ay tamam be gidiyorum diyip hızlıca uzaklaştım ordan. eve gelen kadar da kendi kendime güldüm. be dengesiz. be saf. senin neyine adama akıl vermek. koy çorbanı defol git evine. hayatımın ayarını evsiz bir adamdan alacağım aklıma gelmezdi. hep böyle beni çok zenginlerden biri tersleyip, işte görgüsüz sen ne bilirsin fakir falan diye bozacakmış gibi düşünürdüm. nasip böyleymiş.

hatırlamiyorum.

şu an. uzun zaman sonra bütün bir günü yanan kalorifer dibine atılmış bir minder üstünde kitap okuyarak geçirdim. sanıyorum 4 yıl olmuştu. çok iyi geldi. eskiden severek yaptığım bir şeye susamıştım.

geçen sokak köpeklerine döner ısmarlamıştım. mahsun mahsun bana bakıyorlardı. onları mutlu görünce ben de mutlu oldum. en son o zaman.

kendime yetebildiğimi hissettiğim her an

tavuk kaldı bir miktar. aşağıdaki kediye verdik. öyle güzel yumuldu ki anlatamam. bayılıyorum kedilerin keyifle yemek yemesine. ufacık mideleri dolunca ilgilerini kaybederek uzaklaşıp gittikleri an keyif sigarası yakacağım geliyor, kullanmadığım hâlde.

kedi candır.

araba kullanırken erkeğin hareketlerinin çok maskülen ve ilgi çekici olduğunu önceden söylemiş bir kadının, sağ koltuğumda her vites atışımda kendinden geçmesini gözlemlemem.

2 veya 3 yıl olmuştur.

az önce.

bu sabah uyanmıs kendi kendime dusunuyordum.
en son ben ne zaman mutlu hissettim diye.
yaklasık 3 ay onceydi. tek basıma cıktım heybeliada ya gittim. orada sahilde bi kahve ictim once sabah erken saatlerde. elif safak ın med-cezir kitabından birkac oyku okudum denize nazır. sonra oglen sahilde balık-ekmek yedim, restıran sahibiyle hos bes ettim ada hakkında. ardından atladım mini-otobuse, tepedeki manastıra cıktım. orda papaz efendiyle sohbet ettim. dua ettim. papaz efendi bana bir turk kahvesi ısmarladı. o kadar huzur ve şifa buldum ki orada. sonra sahile geri indim. bir sahaf vardı, kitaplara bakındım, eski cd ler vardı, patricia kaas cd si bile buldum. biraz sokaklarda yurudum. ruya kapanları yapan bir abi vardı, bana ruya kapanının nasıl yapıldıgını ve felsefesini anlattı, ada hakkında hos bes ettik seker seker. sahile indim tekrar. bir kulah bal bademli dondurma yedim.
sonra tıngırı vapura binip eve dondum.
bu sabah bunu dusundum.
en son mutlu hissettigim zaman 3 ay once heybeliada da daydı.

(bkz: recep tayyip erdoğan)*

hesabıma hiç beklemediğim anda yüklü sayılabilecek miktarda bir para geldi birkaç ay evvel. aşırı derecede öutlu olmuştum ama birader torino'da olduğu için benim hesabı kullanmış.

manti yerken.

ağabeyim bize geldi bugün, kesinlikle bira getirmiştir birkaç birası kalmıştır diye balkondaki balkona gittim ve 1 adet carlsberg buldum.

ganimet yav. inanılmaz güzel his. beleş bira işte. o da benim çok biramı içti zaten sabah gidecek.

bugün babamla kağıt oynarken huzurlu hissettim. geçen gün hadi yemeğe götürün beni dediğinde aynı hissi hissettim mutlu oldum 41 yaşında bir adam olunca sevdiklerinizle geçirilen zaman kıymetli oluyor.

02.09.2025 23:00- 03.09.2025 05:30 arası.

bugün, 200 kg leg press girdikten sonrası.