insanın ölümden korkmamasının sebebi

ölümden daha iyi bir yaşantısı olmadığını düşündüğü içindir.

ölü eşek kurttan korkmazmış.

korkmak için bir sürü sebep var. korkmamak için hiç yok.

kendisini ölüme mahkum edenle tanışacak olmak.

ölmenin bayılmak gibi bir şey olmaması.

yaşamanın o kadar büyük bir mutluluk, anlamı olmadığını öğrenmek.
yapabileceklerinin sınırını bilmek.
yani bu dünya için öyle pek de mühim, özel biri olmadığını anlamak.

bu dünya için çok gerekli bir insan olduğuma inansaydım, ölmekten korkabilirdim. daha doğrusu, daha çok yaşamak isterdim.
ama yarın öleceğimin haberini alsam tek damla göz yaşı dökmem.
öyle sıradan, herhangi biri olarak yaşarken ölmek beni üzmez, incitmez doğrusu.

(bkz: anti-shock system)

ölüm yokmuş gibi yaşarsan korkmazsın.

ben bunu uzun zamandır düşünmüyorum ama uzun zamandır da umrumda değil ölüm, emin olun kafanız daha rahat yaşamaya başlıyorsunuz ama şu da önemlidir ki ölümü unutsanız bile vicdanınızı kaybetmeyin.

bugün uzaktan tanıdığım birinin babasının mezarında intihar ettiğini öğrendim ve düşündüm ölmekten korkmamış mı diye… yaşı da gençti, kim bilir ne oldu da bu noktaya geldi acaba? ben korktuğum için mi çok uzak geldi acaba…

korkmamak demeyelim de üzerinde düşünmemek diyelim ona. üzerinde uzun uzun düşünürseniz bir ürperti geliyor çünkü illa ki.

her gün oturup saatlerce buna kafa yormuyoruz çünkü bu öyle -mesela savaş gibi- umulmadık anda hayatımıza giren bir gerçek değil. doğduğumuz günden beri birlikte yaşadığımız ikizimiz gibi ölüm. atsan atılmıyor, satsan satılmıyor. dolayısıyla bu fikre, kaynayan kazandaki kurbağa misali, alışmış oluyoruz. ne zaman ki derinlemesine düşünüyoruz işte o zaman can sıkıcı ve inanılmaz bir olaya dönüşüyor.

bir daha ölmeyecek olması.

kaçınılmaz olması.
er ya da geç kaçacak bir yer yok.

ölümden değil harry, yaşayamamaktan kork. çünkü yaşayıp ölürsen bunda hiçbir şey yoktur. ya yaşayamadan ölürsen?

anlayamadığımdır. sanki yaşamak çok kolaymış gibi, hep mutluyuz, hiç acı çekmiyoruz gibi korkuyoruz ölümden. belki de yaşamaktan daha iyidir.

çok kötü ısırıyo abi belediye de bi şey yapmıyo toplatılsın bu ölümler..

kaybedecek birşeyinin kalmaması yada olmaması.

çünkü ölüm bir son değil

insan başkalarının öleceğini bilir düşünür kendi öleceği o kadar aklına gelmez düşünmez.

ölümden korkmamak diye bir şey yok. insan azgındır ne kadar yese de öleceği gün hatırına geldiğinde pek bir üzgün olacaktır, ölüm stresi diye bir şey var lan. anksiyetesi olanlar biraz bilir bu hissi. velhasıl öleceğinin tek farkında olan biz canlılar, bazı ölüm sonrası alternatifler geliştirmişiz. ölüm sonrası hayat gibi, başka türlüsü çekilmez çünkü. çok zor. bu günler neşeli günlerin olabilir, haha ne var ki, diyebilirsin. ama bir gün yaşlanıcaksın, yalnızlaşıcaksın, sevdiklerin teker teker bir bilinmezliğe yolculuk edicek ve sen de o sana özel yolculuğa gün sayıcaksın.. tik tak tik tak, belki yarın belki daha yakın. o yok oluş stresini her zerrende hissedeceksin. geçmiş olsun.

başına o kadar kötü şeyler gelmiştir ki daha kötüsüne ihtimal vermiyordur. kimisi için de bir çeşit kaçıştır.