islam

kelime-i sehadet getirerek dine girilebildigini kim soyledi olm dedirten din.

yok oyle 1 sey. herif daha dini bilmiyor gelmis suc atiyor.

kelime-i şehadetle; allah'ın varlığı ve tekliği, elçi muhammedin peygamberliği kabul edilerek girilen din.
elbette kelime-i şehadetle girilecek, allah'ın varlığını ve tekliğini, elçi muhammed'in peygamberliğini kabul etmeden diğer ibadetleri yapması saçma olurdu. düşünün, oruç tutuyor ama allah'ın varlığını ve tekliğini kabul etmemiş. böyle müslüman mı olur?! kelime-i şehadet, islama atılan ilk adımdır. bu, islamın kelime-i şehadetten ibaret olduğu anlamına gelmez.

-- çeviri --



rich toronto

hak din

islam'da cihad kavramının anlayış ve yorumuna bağlı olarak değerlendirilebilecek bir konu. cihad'ı, tanrı adına hareket ettiği ve bu uğurda yaptığı her şeyin mübah olduğunu iddia eden bir anlayış var; bunlar dünyayı bir savaş alanı, kendilerini tanrının savaşçıları olarak görüyorlar ve kendi dışındakileri ya kendi buyrukları altına almak ya da öldürmekten başka yol olmadığı ve islamın bu savaş hali olduğunu savunuyorlar. yani islam, dünyanın tamamına hükmolana dek sürdürülecek bir savaş çağrısı, müslüman olmak demekte bu savaşın mücahidi olmak demek. bu kutsal bir savaş ve bu uğurda yapılan "her şey mübah", ahlaki, insani, hukuki hiç bir ölçüt cihattan daha önce ve değerli değil.. bu yolda ölüm de öncelikli bir cennet bileti.
kuşkusuz böyle düşünmeyen müslümanlar ve böyle olmadığına inanılan islami anlayışlar da var. ancak, baskın ve etkin olan anlayış ilk gurup.
islami taban, kendi içindeki bu anlayışı dışlayıp, farklı bir islam anlayışına kavuşmadıkça -ki bir umut da görülmüyor- topyekun dünyayı karşılarında bulup, islam'ın legal bir din anlayışı olarak görülmesi ve kabul edilmesini de giderek imkansız hale getirmeye malzeme oluyorlar..

geride bırakanlar tarafından tanınan, hala içinde olan insanlar tarafından ise neredeyse hiç tanınmayan inancın adı

çok güzel maddi getirisi olan din.

bağnaz yahudi ve arap geleneklerinden oluşan, ayak bastığı yeri her anlamda çöle çeviren bedevi dini.

islâmiyet ve müslümanlık olarak da bilinir. bazı kaynaklarda ise muhammedîlik veya muhammedizm olarak da geçer, ancak bu tanım müslümanlar tarafından kabul edilmez. neden edilmez anlamış değilim.

#3414644, müslümanlara göre muhammed'den önceki bütün peygamberler de müslüman ve özellikle musa ile isa'nın dinleri zaman içerisinde tahrif edilmiş olarak sayıldığı için muhammedilik tanımı kabul edilmez çünkü islam, semavi dinlerin sonuncusudur.

roma dini hıristiyanlığın aksine, en büyük ve gerçek yahudi mezhebidir: youtube.com/shorts/Xnkt_KyieLo

dan burmawi

islam kitabı kuranda israiloğullarının ahlaksızlıklarından çokça bahsedilir. yeryüzünde iki kez bozgunculuk çıkaracaklarından bahsedilir. ikincisi günümüzde yaşanıyor besbelli. vadedilen o ki bu bozguncu kavim ettiklerini bulacak ve çetin bir azabı bu dünyada tadacaklar. ahirette tadacakları ise daha fena.

peygamberinin ve kitabının müjdelediği bir çok olayın gerçekleştiği ve gerçekleşmeye devam edeceği din.

hz. muhammed (sav) 7. yüzyılda şunu söylemişti: hz. ömer (r.a.) şöyle anlatıyor:

bir gün allah resûlü’nün (s.a.v.) yanında oturuyorduk. yanımıza, elbiseleri bembeyaz, saçları simsiyah, üzerinde yolculuk belirtisi olmayan, içimizden kimsenin tanımadığı bir adam geldi. peygamber’in (s.a.v.) yanına oturdu. dizlerini peygamber’in dizlerine dayadı, ellerini onun dizlerinin üzerine koydu ve şöyle sordu:

– “ey muhammed, bana islam’ı anlat.”
peygamber (s.a.v.) şöyle buyurdu:
– “islam, allah’tan başka ilah olmadığına ve muhammed’in allah’ın elçisi olduğuna şahitlik etmen, namazı kılman, zekâtı vermen, ramazan orucunu tutman ve hacca gitmendir –eğer gücün yeterse–.”

adam: “doğru söyledin.” dedi.
biz hayret ettik, hem soruyor hem de doğruluyordu.

sonra tekrar sordu:
– “bana iman nedir, anlat.”
peygamber (s.a.v.) şöyle buyurdu:
– “allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe ve kaderin hayır ve şerrin allah’tan olduğuna inanmandır.”

yine dedi ki: “doğru söyledin. peki ihsan nedir?”
peygamber (s.a.v.):
– “allah’ı görüyormuş gibi ibadet etmendir. sen o’nu görmesen de o seni görmektedir.”

adam: “kıyamet ne zaman kopacak?” dedi.
peygamber (s.a.v.):
– “bu konuda sorulan, sorandan daha bilgili değildir.”

adam tekrar sordu:
– “peki kıyametin alametleri nelerdir?”
peygamber (s.a.v.) şöyle buyurdu:
– “cariyenin efendisini doğurması, çıplak ayaklı, yoksul koyun çobanlarının (bedevilerin) yüksek binalarda (inşa etmekte) birbirleriyle yarıştığını görmendir.”

sonra adam çıktı gitti.
bir süre sonra peygamber (s.a.v.) bana:
– “ey ömer, o soruyu soran kişi kimdi biliyor musun?” dedi.
– “allah ve resûlü daha iyi bilir.” dedim.
buyurdu ki:
– “o, cebrâil’di. size dininizi öğretmek için geldi.”

islamın temel iddiası, tanrının tek olduğu ve islamın da bu tek "tanrının dini" olduğu yönünde. islam bu iddiasına argüman olarakta, islamdan önceki iki dinin ruhbanlarınca tahrif olunduğu için, yeni bir peygamber ve tanrıya ait bir kitapla ve islam olarak 'son kez' gönderilmesine ihtiyaç duyulduğunu ileri sürmektedir. doğrudan orjinal tanrı kitabı, ruhbanlara ihtiyaç bırakmamak için vardır, daha önceki din ve inanç sahipleri artık ruhbanları ve tahrif edilmiş önceki din buyruklarını değil, kuranı izleyerek tanrı yolunu seçmelidirler.
sorular ve bu mantıktaki çelişki şurada:
tanrı din değiştirmediyse, tahrif edildiği bildirilen buyrukların hangileri olduğunu önceki kitapları işaret ederek belirtebileceği halde bunu neden yapmamıştır. islam daha peygamberinin vefatını takip eden günden itibaren ruhbanların çatışmasını yaşamaya başlamış ve doğrudan kendi içindeki bu çatışmayı asla aşamamışken, tüm insanlık için bunu nasıl başarabileceği düşünülür.bir mucize olduğuna inanılan aynı kuran, nasıl olurda birbirini düşman görenlerin ortak kitabı olabilir. sonsuz güç ve kudret sahibi kusursuz tanrının "son kez" de böylesi bir durumu öngöremediği söylenebilir mi..daha da ilginci günümüzde "sadece kuran yetmez, sadece kuranla yetinen dinden çıkmış sayılır" diyen bir islam, kuranın mucize barındırmadığını, ruhbanlara ihtiyaç bulunduğunu söylerken, islamın diğer dinlere getirdiği eleştiri ve kendi varlık argümanını kaldırmış olmuyor mu.
124bin peygamber gönderen tanrı, dünya ve islan gerçeklıği bu ise, insanlığa din göndermek çabasını sonlamakla ne amaçlamıştır. ve başarısızlık nasıl izah olunacaktır...

la olum zina yaparsanız yok recm yaparız yok sopa vururuz gibi şeyler deyip sonra çocuklara "heeeğğ bakir erğeeeğ" diye dalga geçiyorsunuz.

hoşgörü var çok şükür ha.

"ali bardakoğlu hoca örnek olarak ele aldığı ticaret sahasında kur’an ve sünnet’te mekke ve medine döneminde yaşanılan olay ve olgulara karşı irad edilmiş nas ve hadislerden somut veya soyut beyanlardan çıkarılacak sonuçların “ilkeler” ve amaçlar” başlıkları altında toplanabileceğini ifade etmektedir (s.218). ilkeler; “doğruluk ve dürüstlük” (s.218), “ahde vefa” (s.219), “karşılıklı rıza” (s.220), “asli ibaha ve serbestlik” (s.220), “açıklık ve şeffaflık” (s.221), “zararı önleme ve giderme” (s.221), “hakkaniyet ve erdemli davranış” (s.222), “örf ve adet” (s.223), “ticarete teşvik” (s.223), “helal kazanç” (s.224)’tan oluşmaktadır. ali bardakoğlu bu ilkeleri sayarken bize yeni durumlara karşı fıkhi bir yeni hüküm ortaya koyacaksak gerekçesi bu ilkeler olabilir çünkü bu ilkeler ayet ve hadislerin içinde mündemiç ilkelerdir. allah ve resulü bu gerekçelerle söz konusu ayetleri vahyetmiş ve hadisleri söylemiştir, demektedir. amaçların da; “adaleti gerçekleştirmek” (s.225), “ticaret ahlakını yerleştirmek” (s.226), “bütüncül bakış” (s.226), “güven ve istikrar ortamını sağlama” (s.228), “ma’rufu gözetme” (s.228), “temel insan haklarını ve insan onurunu koruma” (s.229), “toplumun ortak yararını ve kamu düzenini koruma” (s.230) olduğunu ifade etmektedir. yani ali bardakoğlu hoca yeni durumlara karşı yeni hükümler ihdas ederken amacımızın bunlar olması gerekir. bunlar ayet ve hadislerin içinde mündemiç amaçlardır. allah ayetlerini nazil ederken resulü de hadislerini söylerken bu amaçları gerçekleştirmeyi hedeflemişlerdi, demektedir."

dan burmawi

aslında bir ahlak öğretisi olması gerekirken, haçlı istilalarıyla yerleşen hıristiyan hurafelerini tarikatlar aracılığıyla yaşatmaya devam ettirenler yüzünden artık çıkış ilkelerinin esamesi okunmayan din. islam ülkeleri, bu haçlı dogmalarını ehli sünnet diyerek benimseyip ortaçağ avrupasına dönmüştür.

arap yarımadasında doğmuş araplara ait dindir. türklerin tek gerçek dini orta asya'da doğmuş tengriciliktir.