kadınların efendi erkek sevmemesi

efendilikle sünepelik arasında ince bir çizgi var. sessiz her erkek efendi değildir.

seviyorlar seviyorlar. rehatiye bağ. aksiyon almayı bilmeyen mıymıntı sevmiyorlar.

piçler ilginç insanlar oluyor vesselam. hobileri, takıntıları, travmaları, yara izleri oluyor. orada burada sürtüyorlar. kurtarmak istiyor kadınlar onları. gözlemlerime göre, 37 yaşında bir kadının hayatı yeterince sitildiğinden, huzur ister. o yaş altındakilerin dramalara ve olaylara, dolayısıyla bunu sağlayacak piçlere ihtiyacı var. sürekli, "aşkım ekşi'de orman kurtarma kampanyasına katılalım", her şeyime atlayalım, sosyal medya ineği gibi yaşayalım diyen bir efendiyi istemiyor yengelerimiz. ayrıca şimdi bunu da istatistik gibi verirken çok utandım (utangacımdır) lakin, şu da bir gerçektir ki piçler daha iyi vurur. sert ve doyurucudur piçler. sünepe sevişmez, "canın acıdıysa bırakalım" demez. efendiler çok risksiz adamlar. düşük kalibreliler. özel bir hobileri yok. dümdüzler. sağdan soldan kesilen gazete parçalarından oluşan bir resimden ibaretler. vuramıyorlar yengelerime. korkuyorlar. 37 yaş altı kadınlarımız bu nedenle kötü adamları seviyor. terk edilmek istiyorlar, ağlıyorlar, aşık oluyorlar. efendilerin pipisi de küçük bence. önce bir yengemin gözü doymalı. yoksa dalga geçtiğimden değil. haydar dümen üstadın dediği gibi, 13cm yeterli. lakin göz de doyacak aga!

ps: 37 yaş üzerine bulaşmayalım. vermiyorlar arkadaşlar, kesin bilgi. hayatı bir piç tarafından alaşağı edilen bir kadını, çok kötü çocuğum ben diyerek ayıklayamayız 37 sonrası. kötü çocukluğunu yerim senin der ve döver.
sevdiğim insan türü emekli piçtir. emekli piç, yeryüzünün en güzel aşk adamıdır bence.

bir kadının sizi sevip sevmemesini dert ederseniz baştan kaybedersiniz.

toplumumuzda daha küçük yaştan itibaren kadına biçilen bir rolden olsa gerek, arızalı olanı düzeltmeyi istiyoruz.efendi erkeklere olan talep azlığı bu yüzden. bunu ister kabul etmeyin maalesef öyle kodlanıyor; aileden çevreden arkadaşlardan vs. çocukluktan başlıyor aslında, ergenlik dönemindeki o saf ilişkilerde dahi istediğin yöne evrilsin, arızası varsa düzeltilsin istiyorsun. ilerleyen yaşlarda ilişkilerde karşındaki insanı öyle kabullenme falan olmuyor, öyle bir noktaya geliyor ki hayatta arızalı olan her şeye bir çeki düzen verme hissi oluşuyor, çünkü değiştirirsen başarılısın, takdir edileceksin. bunun bir nasıl başarı olduğu tartışmaya açık elbette.işte piç erkekte bir nevi düzeltilmesi gereken bir arıza gibi. arızalı erkek düzelince egomuz okşanacak bak nasıl yola getirdi denilecek vs..hepsi bizimle alakalı olan şeylerin bizim dışımızdaymış gibi yaşanması, anlatılması korkunç. bu yüzden ilgi duyulan ama arızalı ya da piç erkek olarak nitelendirilen kişilerin düzeltilme mevzusunun kocaman ego balonuyla bir an da söndürülebilmesi olası.

parası, tipi, karizması olup da iffetli yaşamış kaç erkek var gakko?

olay çıkarmadan önce efendilik taniminizi gözden mi gecirseniz? oturmasını, kalkmasını, sevmesini, konuşmasını, tartışmasını, susmasını, ofkelenmesini yerli yerinde yapıyor diye niye dışlayalım?
bunu iddia eden birçok kişi "efendilik" maskesinin ardına saklanmış, işler realiteye döküldüğünde içinden narsist çıkan insanlar genelde.

zannedersem geç de olsa sebebini anladım. muhtemelen bu anladığım şeyi ne ekşi'de ne burada ne de başka bir yerde kimse yazmamış ve söylememiştir. bugüne değin bu konuya dair yapılan açıklamaları asla tümden yok saymıyorum. efendi erkeğin gizemli olmayışı, cepte oluşlarının verdiği rutinlik, evrimsel psikolojiyle açıklanabilecek moderniteye rağmen günümüz kadınının mağara adamına duyduğu arzu, hormonal meseleler, ortamlarda hissedilecek güven duygusu... hepsi ama hepsinde gerçeklik payı var. ama hiç bir benim '' bir arkadaşım'' üzerinden anladığım kadar yakıcı bir gerçeklik değil.

ladies and gentlemen. kadınların efendi erkeği tercih etmeme sebebi aslında ''aldatmak zorunda kalmama isteğidir.'' ağır düzeyde okb yahut borderline kişilik bozukluğu yoksa hiçbir kadın, hayatındaki erkeği aldatmaz. aldatmanın kötü bür şey olduğunu bilir. ancak efendi erkek er ya da geç aldatılır. bu arkadaş, üniversite hayatı boyunca istisnasız tüm ilişkilerinde aldatılmış. ama kendisini tanısanız efendi erkeğin bizatihi tanımı gibi. ağzı var dili yok, yüzüne bakılır, aile terbiyesi almış, görev ve sorumluluklarını bilen, tutumlu, alkolü minimum, kumarı olmayan birisi.

kadınlar için bunlar asla yeterli değildir. bu tür insanlar muhtemelen partnerlerine karşı paranoyak hareketlerde de bulunmayacakları için birisi söylemeden, kadın itiraf etmeden, yahut açıkça ortaya çıkmadan aldatılma olayına ayılamıyorlar. bunu öğrenince de kırıp dökmüyorlar, efendi gibi terk ediyorlar. hatta kadına yaptıkları maddi masrafları bile talep etmiyorlar. bu da kadında hem vicdan azabı hem de değersizlik hissi uyandırıyor. aldattım ama sevseydi bana kızar bağırır tepki gösterirdi. demek ki gerçekten sevmemiş diyerek vicdanlarını rahatlatmaya çalışıyorlar. eğer eskaza adam sözlü yahut fiili bir saldırıda bulunsaydı bu sefer de yaşadıklarını çevrelerine ve hayatlarına girecek insanlara bir zorbalık ve mağduriyet hikayesi olarak anlatacaklardı.

efendi olmayan erkekte böyle bir sorun yoktur. o erkek aşırı sahiplenir, sürekli takip eder, alıcıları açıktır. kendisi de bir çapkın olduğu için etraftaki diğer yırtıcılara karşı uyanıktır. kadının ilkel dürtüleri bundan keyif alır. aldatırsa başına gelecekleri de bilir.

nihayetinde kadınlar efendi erkeği alternatifsiz kaldıktan veta mevcut sağlayıcılık alternatiflerinin en iyisi olduğunda tercih ederler. bu evlilik gerçekleştiğinde de kadınlar istisnasız o adamları aldatırlar.

not: #3984355 sağa sola gerdan kırmaktan zaten zayıf olan muhakemem hepten gitti. bunlara kafa yoramam, dopaminim gelsin yeter demiyor da. kaşınmayan bir sen kalmıştın.

babası efendiyse efendi sevebiliyor.

zaten efendi erkek sevmeyen kadınla da benim işim olmaz.

sosyal ve geleneksel her türlü medyanin körükledigi gibi yaşamak isteyen kadin erkek çok.
teori tam gaz devam edebilir.

insanlar hala daha kendisini bile anlamamışken bir başkasını anladığını hatta bir başka cinsiyeti çözdüğünü iddia edip sayfalarca yazı yazabiliyor.

ciddi bir öz farkındalık sorunu yaşıyoruz toplum olarak. sayfalar dolusu ben efendiydim ama aldatıldım mesajları var. peki neden?
insan olarak kendimize o kadar narsist bir bakış açımız var ki bulduğumuz kişi kusurlu olmalı. oysa kişiyi olduğu gibi görebilseydin bulduğunun aradığın olmadığını da fark edebilirdin.
kendini tanıdıktan sonra aramaya çıkmaya ne dersin?
en büyük yanılgı ise dış görünüşe göre hareket etmek oluyor sanırım. görüştüğünüz kişinin boş zamanlarında ne yaptığını öğrenmeniz onun hakkında size oldukça bilgi verecektir.

yani aradığınız gerçekten bulmak istediğiniz mi? aradığınızın ne olduğunu bildiğinizden emin misiniz? sadece dış görünüşe göre karar veriyor olabilir misiniz? birinin duygu ve düşünceleri gerçekten anlayabiliyorsanız neden efendi erkek sevmeyen kadınlarla görüşmeye devam etmektesiniz? fark ettiğiniz an ilişkiyi bitirmek daha doğru olanı değil mi? zaten bu derece bilinçli bir halde olduğunu iddia ederken baştan fark etmemiş oluşun kendi içinde bir uyanış gerektiğini sana ifade etmiyor mu?

sizi olduğu gibi sevebilecek kişileri yanlış yerde ve kişilerde arıyor olabilir misiniz?

ben severim onları. haremimde hepsine yer var. agahsgh.

arkadaşlar kendinize gelin. erkek dediğin şey sevilmez zaten. hiçbir türlü sevilmez. birtakım hormonlar yüzünden aşık olduğunuzu zannedersiniz. onların etkisi geçince büyü biter. rica ediyorum, erkek sevmek falan. olmuyor böyle.

bonnie clyde'de bütün suç...
eğer annesinin arabasını çalan hırsıza aşık olmasaydı hibristofili yani cinsel sapkınlık diye bir terim olmayacaktı.
hep ondan ötürü bütün bunlar..

belki emin olamıyorlardır, yere bakan yürek yakan diye bir söz var sonuçta.

(bkz: ilkkan seni hiç dinlemedim ama bence haksızsın ya)

o menopoza kadar. sonra aman birini bulayım da raddesinde efendiyi bulup sözde huzurlu hayatlarına* devam ediyorlar.

(bkz: efendi erkeklerin kadın sevmemesi)

hadi o zaman buyurun buradan yakın.

efendiyim diye gezen uyuz o kadar çok ki.

bizim arkadaş ortamına da arada meze olurlardı. bil. oyunu ve maç dışında aktivitesi yok, bodrum'a tatile gelmiş ama bir şaşal suyun hesabını yapcam diye ağzı yapışık geziyor. tip de allah affetsin. e tabi olmaz abi bundan.

bak bu herif yürekten inanıyordu efendi olduğuna ve bu yüzden sevilmediğine.

(bkz: efendisizler)

şimdi bir kaç kere daha yazmıştım tekrardan bu konuda ki en samimi fikirlerimi paylaşayım. efendi erkek diye tanımlanan gurubun bir çoğu "efendi, iyi niyetli, kibar" insanlar olmayı seçmemiş buna zorunda kalmış kişiler.

yani sen güç kullana bilme potansiyeli taşımıyorken "bak ben güç kullanmıyorum ne kadar iyiyim" diye gezersen tabi ki ciddiye alınmazsın.

kadınlar neyi sever neyi sevmez bilmem çok umrumda değil ama şunu biliyorum. siz kendi bedeninize ve beyninize yatırım yapıp, hayatın gerçekleri karşısında dik duruş sergileyecek, ailenizi, eşinizi, çocuklarınızı korumanız gerektiğinde koruyabilecek potansiyeli yaratamıyorsanız ve akabinde bunu yaratan kişileri "piç erkek" olarak nitelendiriyorsanız. sorun kadınların tercihlerinde değil sadece bacaklarınızın arasında erkeklik algınızı şekillendirmenizde.

efendi falan değilsiniz sadece efendi olmak zorundasınız çünkü diğer türlü olabilecek cesaretiniz yok