kalbin güzelliği yüze yansır mı sorusu

zaman zaman duyduğumuz bu söz doğruyu yansıtıyor mu sizce?

kastedilen nesnel bir güzellikse elbette yanlış. ama bence insanların kalplerini dolduran duygular zamanla yüzlerinde derinleşen ifadelere dönüşüyorlar. tüm hayatını nasıl geçirdiyse, hangi duyguyu sürekli hissettiyse zamanla o duygu mimikleri şekillendiriyor.

dikkat ederseniz bazı insanların yüzünde kaygı, bazılarında öfke, bazılarında kibir hakimdir. bazılarında da yumuşak bir görüntü, insanın içini açan huzurlu bir ifade yerleşiktir. işte o insanlara bakınca kalbinin güzelliğinin yüzüne yansıdığını söyleyebiliriz bence.

yoo. en son burada bir tane kadın "melek gibi çocuğa benziyordu yhaa" diyerek katil bir tipi güzelliyordu.

güzellik bakan gözdedir derler o yüzden senin yüzüne bir şey yansımaz, bakanın güzel görmesi gerek.

güzel gören hatunlar eklesin.

elbette yansır.

kalbin güzelliği yüzü fiziksel olarak değiştirmez, bunu biliyorum. ama insanın iç dünyası yüz ifadesine mutlaka yansır. içten, vicdanlı insanların bakışı daha yumuşak, gülümsemesi daha gerçektir. yanındayken insanın içi rahat eder. zamanla bu da o yüzü daha güzel kılar. güzel yüzlere alışılır ama güzel kalpler unutulmaz. kalbin güzelliği aynada değil, bakmasını bilenlerin gözünde yansır.

en azından memelere yansısın bari

(bkz: sîreti sûrete aksetmek)

benim suratım hep asık nedendir bilmem doğru olabilir.

bilimsel bir bağıntısı yok tabii.. bazen yansıdığına inandığınız yüzlerle karşılaşıyorsunuz, kafanız karışıyor..!
(konuyla ilgisi yok tabii. milli eğitim bakanımız tv.de.. atatürk sevgisini anlatıyor, kalbi eksiksiz yüzüne yansımış hissediyoruz..!)

bunun, metafizik bağlam dışında, jung’çı bir bakışla (bilinçdışı ve kolektif bilinçdışı) ele almaya uygun olduğunu düşünüyorum ama işin orası fazla teorik ve yorucu olur. bağlam benzerliği açısından: #3483464

o yüzden kısaca, buna inanıyorum, diyeyim. hatta bunun, hem anlık olarak keskin şekilde, hem de süreçlerle beraber tedrici şekilde değişkenliğine de inanıyorum. (kümülatif değişim)

insanın fiili/düşünsel/duygusal kümülatif varlığı diğerleri tarafından algılanabilir kanaatindeyim.

bilinçdışı muhtemelen bunu bütünsel olarak algılıyor ama bilincimiz bunu mantıklı bir çerçeveye oturtmak için görmeyle bağdaştırıyor. bir diğer deyişle; bilinç, nedensellikten bağımsız bu algıyı “yüz” üzerinden anlamlı hale getiriyor. (mikromimik okuma da bunun dışında değil.)

yani birinin varlığı herhangi bir sebep olmaksızın sizi rahatsız ediyorsa sanırım bilinçaltınız sizin farkında olmadığınız olumsuz bir sinyal almıştır. (sanırım = analitik psikolojiye dönük bir referans iddiası yok)

(şimdi bunu sebepsiz sempatik bulmayla bağdaştırsan gidip enayi gibi aşık olmaya kalkanlar olur. toplumsal sorumluluk adına; orada başka değişkenler var, diyelim.)

kendi adıma, birinden hiçbir sebep olmaksızın haz etmiyorsam nedensellik bulamıyorum diye bu hissi bastırmaya çalışmam, teyakkuzda olurum. hatta aksi yönde kanıtlar olsa dahi o hisse daha çok güveniyorum, diyebilirim.

kendi tecrübelerime dair basit bir genelleme yapacak olursam; benle hiç alakası olmamasına ve hatta benle en ufak diyaloğu olmamasına rağmen, büyü cazı işleriyle iştigal edenlerden rahatsız olmadığım tek bir örnek yaşamadım. sebepsiz rahatsız olduklarımdan bazılarının o işlerle ilgili olduğunu sonradan öğrendiğim de oldu. böylelerinden oldum olası haz etmem. hatta karşı cinsle iletişimimde, hobi olarak astroloji vs ile uğraşanın ne kadar “hobi” boyutunda olduğuyla ilgiliyimdir. benzer birçok örnekte rahatsız olduklarımın farklı farklı konularda sıkıntılarını sonradan duymuşluğum da oldu.

bu çerçevede sebepsiz olumsuz hisse güveniyorum ancak sebepsiz olumlu hisler için aynısını söyleyemem.

diğer yandan, vericinin kümülatif varlığı gibi alıcının da kümülatif varlığı bu algıda etken olsa gerek.

yani bir an için kötünün ve kötücüllüğün her daim hissi olarak algılanacağını varsaysak dahi, alıcının kendisinin bu skalada nerede olduğu önem arz eder. kalbi çok temiz insanlar, karşısındakine dair muhtemelen çok daha temiz (parazitsiz) sinyal alıyordur, diye düşünüyorum.

tabi bunların hepsi faraziye. yatırım tavsiyesi değildir. bol şans.

kalp beyinde, beyin de yüzün arkasında olduğun için önerme doğrulanabilir.

belli bir yaştan sonra insanın içi dışına pekala yansıyor
(hani şu görünce sinsi birine benzettim dediklerimiz varya vb.) bunlar hep yansıma işte

yansımaz arkadaşlar ne kadar güzel deccal gibi kızlar tanıyorum. gelişen kozmetik, cerrahi endüstrisi sayesinde artık barbie'lerin içinde lilith yatıyor. yansısa bana daha çok yansırdı...

yansır belki ama siz sözlükçülerin zevksizliği beni öldürecek.
şaka lan şaka, ne ölecem. umutlanmayın hemen.

konu aslinda su sekilde; insan zihni bilhassa biriyle tanisma esnasinda ilk izlenim olarak muhattabinin yuzunu baz alir. ornegin sima olarak daha sakin gorunen insanlari beyin daha guvenilir bulur. bilincalti daha olumluca yaklasir. dolayisiyla duygusal olarak daha guclu baglarla iletisim kurar, sahsina daha iyi niyetle yaklasiriz. yuz ifadesi sert olanlara karsi da zihin zit yaklasimla “tehlikeli” alarmi verir.
prf. dr alex todorov’un bu konudaki calismasini incelemenizi tavsiye ederim.

evet, tip ile karakter arasında paralellik vardır genelde.

kötülüğü gerçekten yansıyor o halde güzelliği neden yansımasın.

genelde evet.
ama bazı güzeller de çok terbiyesiz olabiliyorlar*

ınsanin suretinden, sifatindan ve dile gelis biciminden pek cok sey belli olur, gozlerine perde inmemis olana.

bir iltifattır.
kalbinin güzelliği yüzüne vurmuş diye.