kendin hakkında bir gerçek bırak

herhangi bir markette girdiğimde ilk reyon manav reyonu ise ve üzüm varsa iki tane üzüm alıyorum. göz hakkıdır diyelim. şimdi fark ettim kendimde. engel olamıyorum o iki üzümü almamaya.

merdivenleri sekerek inip çıkıyorum. sanirim gün içinde kafamda çalan müzik ile alakalı. durduramıyorum.

beni sevmeyen maldır yemin ederim muhteşem biriyim ama asla kimse sevmiyor beni. xd

biraz tanısan seversin, biraz daha tanısan soğursun, biraz daha tanısan nefret edersin, biraz daha tanısan yine seversin, yine soğur, yine nefret edersin. sonsuz döngüye girer, kafayı yersin. manyak mısın?

ne kadar ciddi olmam gerekse de, en ufak boşluk bulduğumda işin ucunu kaydırıp goygoya saran bir tarafım var *

yıkılmadım italik duruyorum

genel olarak çok çok çok rahat biriyim ama eskaza olur da chill girl modumdan çıkıp strese girersem sağlıklı düşünemiyorum. en başa çıkamadığım duygu stres. çok nadiren yaşarım ama onda da zirveyi görürüm. sonrası hafıza kaybı duası, istiklal marşı ve kapanış.

(+) oy ve favorileri üç kill + bir assist şeklinde okuyorum.

bir soruyu ilk seferinde net duysam bile bazen cinslik olsun diye anlamamış gibi yapıp tekrarlatıyorum:>

ben çok çalışmak istemiyorum. ben normal çalışmak istiyorum.
bana gelip de "e ben gece üçe kadar oturdum." denilince "sebep?" diyorum içimden. oturma. kimse oturmasın. hayat kurtarmıyorsan neden oturuyoruz üçe kadar? mesai diye bir şey var.
ha sen yazarsındır. yazmak istiyorsundur. yaz. ne bileyim yayın saati gece olan bi program yapıyorsundur ya da film çekiyorsundur ne bileyim. ama ben yapmam. yapmama gerek yok. hafta sonu çalışmam. vereceğin para batsın. istemiyorum.
ben çok çalışmak değil istediğim kadar çalışabilmek istiyorum. çok parada da gözüm yok. normal kazansam o da yeter. sömürülmeyelim yeter.
nasılsa öyle de ev araba alıp dünyayı gezemiyorum. böyle de.
o hâlde neden insanlıktan çıkalım?

reçel ve peynir veya marmelat ve peynir şeklindeki tatları çok severim, bal da olur.
tatlı tuzlu karışık tatları çok severim çok çok cok

aradan kaybolduğum dönemde kafamı sıfıra vurdum, tünellerimi 20mm ye çıkardım, gırtlağıma kadar borca battım, motor kazası yapıp 40 gün raporlu kaldım (hala raporluyum) bir sürü saçma olay yaşadım, alakasız tehditler aldım, cezaevine girme ihtimalim yükseldi. depresyondan geberiyorum.

boyum 1.87 ama kızlar hep daha uzunsun diyor seviyorum onları eheh he iyi ki varsınız kızlar

yalvarmazsanız söyleyemem

20 sene önce 14 yaşındaydım..
20 sene sonra 54 yaşında olacağım..

iş yerinde çay içtiğim cam bardağı birisi yürütmüş <ne yapacaksa onunla bilmem> o yüzden iki gündür kazan bardakımla çay içiyorum

günde 5-6 kere "boşa yaşıyoruz " diyorum

biri nasılsın? diye sorduğunda verdiğim iyiyim cevabının samimiyetini her zaman sorgularım.

içimde yaşam alevi yenilenmeye başlasa da sonucunda ölümün kazanacağını biliyorum. sadece sabretmeye çalışıyorum. şu sınavı atlatayım sonucunda da gideyim bu şehirden diye gün sayıyorum. olmazsa sonucunu bende bilmiyorum şahsen. yine de içimde bir yerde ya olmazsa korkusu olsa da çalışırsam olacak biliyorum. sadece şu aralar darmadağınık durumdayım. toparlamaya çalışıyorum kendimi. haftaya tekrardan döneceğim umarım çalışmaya.