metal müzik

heavy metal

1960 sonları, 1970 başlarında amerika ve ingiltere'de ortaya çıkan/ gelişen/ müzik türü olarak bilinir.
siyah tişört, zincir, dövmeden çok daha fazlasıdır, bir yaşam biçimi olarak düşünülebilir.


led zeppelin
black sabbath öncü isimleri olmuştur.

kimileri için yaşam biçimi. *

şimdiye kadar ön yargılı yaklaştığım, dinleyemeyeceğimi dinlersem de başımı ağrıtacağını düşündüğüm müzik türü.
yanılmışım. çünkü ben zaten metal dinliyormuşum.
şimdi dostlar yukarıda yazarların da belirttiği gibi bu müziğin alt dalları bulunuyormuş ve ben bu alt dallardan dark metal denilen hedeyi metalin tamamı sanıyormuşum. o yüzden içinde böğüren adamların olduğu bir şeyi dinleyemem, sevemem diye düşünüyormuşum.
dün bi’ arkadaşımla sohbet ederken bana birkaç parça attı ben de bayağı beğendim ve bak bu parçalardan şu vibe’ı alıyorum diyerek kendi dinlediğim birkaç parçayı attım. ve sonuç? oğlum bunlar da metal dedi. o an cehaletimden utancımla şaşkınlığım yarıştı resmen.
metal müzik dinleyebiliyor olduğumu bilmek mutlu etti. progresif ve gotikmiş benim beğendiğim tarz.

70'lerin türk soluna benzettiğim müzik türü. neden peki? şundan; arkadaş o kadar farklı uçlarda o kadar farklı janra bölünmüş ki, bir yerden girip diğer uca gitmek için yüzlerce tarz, grup, albüm dinlemek gerekiyor. çok zengin müzik çook. bölüne bölüne çoğalmışlar resmen.

bir çok alt tür barındırır ve kendisi de rock'dan evrilmiştir. progressive metal, melodik metal, thrash metal gibi türlerini severek dinlemekle birlikte en sevdiğim üç grup: dream theater, children of bodom ve system of a down olan müzik türüdür.

batı klasik müziği (spesifik olarak barok) ve elektronik müzikle birlikte (spesifik olarak eurodance / euro-disco) en sevdiğim müzik türüdür. özellikle de progressive metal tutkunuyumdur.

türün en bilinen grubu metallica'dır ki kendileri beni de "metalci" yapan gruptur 90'ların hemen başlarında.

ancak 1986'da europe'un meşhur klasiği the final countdown, ilk dinleyip hayran kaldığım metal şarkısıdır. kimisi bunu rock kategorisine sokar ki europe da ağırlıkla bir rock topluluğudur fakat bence bu parça daha ziyade metal türüne aittir.

80'lerin sonlarında da "böğürmeli" metal müzikle tanışmıştım, benden büyük bir kuzenim dinletmişti obituary, sepultura gibi grupların kasetlerini. ama o zaman henüz metalci değildim ve bu "death metal" vokalleri beni, "bu sesleri çıkaranlar acaba insan değil de canavar mı?" diye düşünmeye sevk etmişti. zaten daha ilkokul 1-2 falandım. böyle düşünceler o yaşlarda normal veya en azından anlaşılır olsa gerek. *

şurada da üç tane ikonik metal grubunun "maskotlarını" görüyoruz. metal kültürü iyi olmayanlar için, soldan sağa; helloween - the seer, megadeth - vic rattlehead ve iron maiden - eddie. [helloween'in direkt bal kabağı kafalı (jack o. lantern) maskotu da var.]

gotik kizlarin vazgecilmezi olan overrated muzik turu.

eger salaş bir mekanda ve canlı performansla dinler iseniz ertesi gün kulak çınlamasından duramazsınız.harbi metal gitaristleri orjinal fender ve gibsondan şaşmazlar.

birleştirici gücü vardır.

dünyada başka hiçbir müzik türünde, metalciler gibi kenetlenme, kardeşlik, dostluk bulamazsınız.

kesinlikle yalnız hissettiğiniz zaman veya bir şeye kızdığınızda ya da herhangi bir şeye odaklanmak istediğinizde kesinlikle dinlemeniz gereken bir müzik türü. içinizde muhteşem bir güç uyandıran ve gerçekten çılgınlık veren bir enerjisi var.

hayatınızdan asla tamamen çıkaramadığınız bir müzik türüdür. genç yaşlarda dinlemeye başlarsınız onu, aşık olursunuz. yaş aldıkça müzik zevkiniz şekil değiştirmeye başlar ve daha geniş bir müzik türü skalasına sahip olursunuz. ama ansızın bir gün, kendinizi yine sevdiğiniz metal gruplarını dinlerken ve serotoninin dibine vurmuşken bulursunuz.

çok gürültülü
benim kafam kaldırmaz böyle tenekeden sesleri

dünyanın en çok sesli, en fazla yetenek isteyen, en geniş yelpazeye sahip müziklerinden birisidir.
yapabilmek için çok fazla yetenek dinlerken zevk almak için müzik kulağı gerekir.

t: hayatı ve meramını kimi zaman sert, kimi zaman duygusal bir dille anlatan ve dürüstlüğü sayesinde kuşaklar boyu devam ederek varlığını sürdürecek olan bir müzik türüdür.

gençlik yıllarında metal müzik dinleyip, zevkleri değişince bu kültürün de kendileriyle birlikte yok olduğunu sanan azımsanmayacak sayıda insan var. ekseriyetle değişen şey, metal müziğin varlığı değil, kişinin müzik zevki ve çevresi oluyor aslında. konuya türkiye sınırları dahilinde baktığımızda bile -tüm genel gidişata rağmen- istanbul ve ankara başta olmak üzere, her ay uluslararası düzeyde ekstrem türlerden onlarca grup gelip konser veriyor ve çok fazla sayıda izleyici bu tür etkinliklere katılım sağlıyor. eski zamanda yılda belki bir konser olduğunda sevinçten bayram edilir, o heyecanın etkisiyle konser mekanlarında bir gün önceden çadırlar kurulurdu. mesela motörhead gibi dev bir grup “az bilet satılması” gerekçesiyle 1998 türkiye konserini iptal etmişti. yanlış hatırlamıyorsam yalnızca 30 kişi bilet almıştı. şimdilerde ise insanlar konser etkinliklerini takip edebilmek için ajanda tutuyor, bilet alabilmek için ciddi bir bütçe ayırıyor ve neredeyse her konser etkinliğinin tüm biletleri kısa sürede tükeniyor. salt konser etkinlikleri bile bu algıyı kırmaya yeterli bir gösterge.

gençliğinde bu türü dinleyip bırakan birçok insanın haricinde, bu kültürü bir hayat felsefesi haline getirip ömrünün sonuna kadar sahip çıkan insanlar da var ki örneklerine normal sözlük'te bile rastlamak mümkün. bu çekirdek kitlenin varlığı, her yıl metal müziğe yeni katılan gençlerle birleştiğinde, dönemsel kopuşlara rağmen kümülatif bir artış yaratıyor; dolayısıyla zannedilenin aksine dinleyici sayısı azalmıyor. üstelik mesele yalnızca dinleyici kitlesin azalmaması da değil, müziğin kendisi de zaman içinde dönüşüyor, gelişiyor ve çeşitleniyor. her dönemde yeni alt türler ortaya çıkıyor ve metal müziğin bu dinamik yapısı sayesinde hem eski dinleyicilerin ilgisi canlı kalıyor hem de farklı estetik arayışlara sahip yeni kuşakların ilgisi çekilmiş oluyor.

velhasıl “metal müzik dinleyen kaldı mı ya?” gibi şaşırmalar, dünyayı kendi deneyim ekseninden algılayan, bu kültürün dönüşümünü ve kuşaklar arası sürekliliğini göz ardı eden yüzeysel bir algının ürünüdür.

90 larda yapılanını dinlemeyi sevdiğim müzik. böyle hafif aksak olmalı, kafa ağrıtan türünü sevmem.

sanırım arabesk müziğe olan tutkum sayesinde hemen alıştığım ve uzun yıllardır dinlemekten keyif aldığım müzik türü.

türkiye de, metal müzik başta olmak üzere, istemedikleri türlere ait konserlerin, iptaline neden olan herkesin zihniyetine s....

o kadar geniş yelpazede ki müzik zevkim metal dinlemeden olmazdı zaten. ama kompoziti metalden daha çok seviyorum.

ilginçtir ki dinleyince baş ağrımı geçiriyor metal müzik. sırf bunun için bile sonuna kadar metal:>