normalleşmiş garip olaylar

grup cinsellik.

kadinlarin rahminde 1 insan evladi olusup kadinin karnini tekmeleyip yaklasik 10 ay sonra kadinin bi yerlerinden kanlar icinde cikmasi.

cok tuhaf.

cinayet ya da intihar.
depresyon

gazoz icilmemesi. abi bunu nasil normallestirebiliyonuz la siz? evet.

saçma sapan ilişki türlerini verdikleri 'terimler' ile normalleştirmek.

kesinlikle düğün yapmaktır.

ülkemizde yaya geçidinde araçların yol vermemesi. dan diye geçmeleri. ve yaya geçidinden geçerken bekleyen arabalara geçen yayaların taparak selam vermeleri. ulan bu kadar mı hasret kaldık olması gereken şeylerin oluşuna.

hokümat zam yapıyor, vergi koyuyor, tl habire değer kaybediyor vs. ama bunların sorumlusu olarak muhalefeti gösteriyor.. garip mi komik mi, bizimle kafa mı buluyorlar anlamak mümkün değil..

sokaklarda it sürülerinin dolaşması, çocuk avlaması;
kaldırımda motosiklet süren şerefsizlerin olması;
ilkokul bebelerine yağmur altında istiklalmarşı söyletilmesi;
muhalefet partisinin iktidar partisinin değirmenine su taşıması;
böyle gider.

türkiye bazında konuşursak kadın cinayeti, hırsızlık, torpil/kayırma aslında liste uzun da genel olarak artık suçlunun suçlu olduğunu özgürce ve arsızca ilan edebilmesi. bunların hepsini tetikleyen de cehalet.

ülkede sağcisindan, solcusuna, patronundan, sendika yöneticisine kadar herkesin tutuklanması. kimsenin de ses cikarmamasi. bu uyku bize bile fazla.

her şey öyledir zaten. bir şey genele yayıldığında normal olur, ideal olan olduğunda değil. bu yüzden normal kalıcı değildir. değişir.

yeni normal tabirini herhalde herkes pandemide duymuştur. ne oldu? maske takmak, sosyal mesafeye dikkat hemen yeni normalimiz oldu. normal olduğu için, akışta olduğu için mi? yoo. kriz zamanları normal değişir çünkü. normal çoğu zaman değişir ve dönüşür.

hepsi bir parça garip.

erkeklerin bacak bacak ustune atip espresso icmesi. evet.

bu ne ki, valla yaprak yiyeni bile normalleşti.

(bkz: tayt giyen erkek)

önce tutuklayıp, sonra suç isnat edecek delil aramak.

motosikletlerin yaya geçidini kullanması.

motorlu taşıtlar

torpildir. hatta o kadar özümsenmiş ve gerekli görülen bir şeydir ki iş başvurusu yaptığınızda "referansınız var mı?" diye sorulur.

haksızlıktır.

oldukça uzun bir zamandır bu dünya üzerindeki varlığımı el yordamıyla ve kör topal sürdürüyorum. ama son yıllarda ülkede her alana yayılan haksızlık dalgasına tahammülüm kalmadı. çünkü haksızlığa uğrayan insanlar artık şaşırmıyor, hayal kırıklığına uğramıyor.

tahammülüm kalmadı dediğime de bakmayın ben de aynı durumdayım. tevhid-i tedrisattan beri öğretmenlik yapıyorum. ve ben hiçbir şey olamadığı için öğretmen olanlardan değilim. bu mesleği çok istedim ve yaptığım süre boyunca da çok severek yaptım. eğitim fakültesinde okudum. mesleğin gereklerini yerine getirmek için çok okudum, çok çalıştım. ve çok iyi değilse de kötü bir öğretmen olmadım.

bu hafta içi proje okullarına öğretmen atama sonuçları açıklandı. yazdığım yedi okuldan hiçbirine atanamadım. son tercihim olan okul şehrin en küçük, en gelişmemiş ilçesindeki bir okuldu. buraya da atanamadım.

puana göre atama yapılacak diye bir söylenti duyduk. inanmadık ama yine de olur mu olur dedik. benim yerime atanana öğretmenin puanı benim yatı puanımda, meslek yılı olarak benim dörtte birim kadar çakışmış, anadolu liselerine sınavla atanma hakkı kazanmamış bir öğretmen. benim aksime.

tercihlerinizden hiçbirine atanamadınız yazısını görünce hayal kırıklığına uğramadım. şaşırmadım. hatta fark ettim ki bu benim beklediğim sonuçtu. ve tek kriterin üye olduğumuz sendikalar olduğunu biliyordum içten içe.

her şey normal benim yalnız ve güzel ülkemde. amlatacak çok şey var bu normalleşme konusunda ama ben kendi açımdan içimi dökeyim dedim.

(bkz: torpil)

her yerde var ve bunun siyasi parti ayrımı da yok.