ölmenin en iyi yanı

savaşın, yarışın, yorgunluğun,bu nereye gittiği belli olmayan anlamsız maratonun nihayete ermesidir. artık endişelenecek bir şey kalmamıştır çünkü ölüm her şeyi eşit kılar.

ruhun özgür olması. beden denen hapishaneden kurtulması.

ateistim mateistim ama olur da ruh, metafizik, kuantum falan varsa onu görecek olmak.

varsa var ya yaşadık!

gelecek kaygısı yok düşünsene

bütün kaygılarından bir anda sıyrılıyorsun hiçbir derdinin tasanın önemi kalmıyor en önemlisi de yok oluyorsun hiç var olmamış gibi silinip gidiyorsun.

ölmüş olmak. ve başka bir yaratılışa geçiş yapmak.

yalnız değilsin, sen gibi yüzlerce insan, yüzlerce hayatın içerisinde bu duyguyla bir başka güne uyanıyor. benim buna dahil. yine de yitip gideni ve bunu göreni de gördüm. sanıldğı gibi değil. umduğun gibi değil. ulaşamazsın, ulaşmak istenilen yere. herkes sen gibi değil, kendini özel hissetmen içinde bir başka sebep. sen bir başkası değilsin!

nice şarkılar, nice okunulanlar geride kalacak. her andığın, ait olduğu sularda yüzecek.

bunlara şahit olmak zor değil.
sadece bir gün daha, emin ol diğerlerinden ayrı olacak. ve diğerlerinden ayrı olacak başka günlerde yaşadıkca unutacaksın.

sahip olduğun her bir deneyim bir başka seviyenin habercisi.

mezarlıktakilerin konuşamıyor olması. en azından umudum bu şekilde.

tomurcuk memeli huriler

mahşere kalan kavuşmalar vardır. buralarda kavuşamamışızdır ya da buradaki kavuşma yetmemiştir, doyamamışızdır.

şayet, mahşer varsa ölmenin en iyi yanı budur.

allah'a kavusmak

siz nasıl bitirim bi ikili oldunuz ya. sısıısıs

ancak öldüğünüzde anlayabileceğiniz bir şeydir. çünkü hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. ve öldüğümüzde de bunu anlayabileceğimiz konusu oldukça kuşkulu..

verdiğim rahatsızlığın bitmesi ve beni sevenlerin artık rahat etmesidir.

ancak, hayatta bir selam dahi veremeyeceğin kişi kalmazsa güzel olur ölmek.

oysa, onca sevdiğin insan varken, onları bırakıp gitmek ve ardından üzülerek, seni sürekli anacaklarını, kahırla, gözyaşlarıyla,

yazamadım bile ağladım.

istemem.
ölmek, kimsen yoksa güzeldir.

gizemdir ölmenin en iyi yanını düşündüren.
ölmenin iyi veya kötü yanı diyebilmemizin sebebidir yaşamak ve yaşamak öğretir gizemin korkunç çekiciliğini insana.

rutin hayatların içinde dahi bir sürpriz mutlaka yapar hayat insana ve böylece gizemle tanıştırır küçük dünyamızı. sonra yine alışır ve unuturuz gizemleri ve bir kez tanışıldığında kalır damaklarda tadı.
unuturuz dedim ama esasında unutmaktan ziyade ummamaktır bir daha yaşanabileceğinin gizemleri çünkü öyle umulmadık anda karşılaşırız ki ummamak hak olur zihinlerimizde.

bu tanıştığımız gizemler bizler için iyi ya da kötü olarak adlandırılabilir. kötü olarak adlandırdığımız gizemler bizi gizemlerin korkulu yanıyla tanıştırmış olur. iyi dediklerimiz ise arzularımızı harekete geçirir ve böylece korkulu bir umutsuz umudun içerisinde gizemlerin tutkunu oluruz.

hayat bize ölümün bu korku dolu umutsuz umudunu arzulatır böylece. iyi olacak, kazanan ben olacağım dürtüsüyle, bir kumarbazın şevkiyle ölümün en iyi yanını düşünmeye, öğrenmeye, yaşamaya çeker tüm gizemiyle.

ölümün en iyi yanı,
kazanabileceğini ummaktır yitirirken hayatını.

sanırım ölüp geri gelen arkadaşlarımız var.

ben bir öleyim, size haber vereceğim.

eyy ruh, geldiysen 3 kere favoriye bas.

tanım giremeyecek olmam. sizin için.
ben yarılarak giriyorum evet.

tüm ağrıların, acıların, sorunların, sorumlulukların bitmesi.
sonsuz uyku sonsuz huzur.