tanrının varlığının ve tekliğinin ispatı

inanana nefes alışın bile yettiği
inanmayana boş gelen şeyler.

seni var edenin yokluğunu ispatlayamasan da olur.

bizim ispatlayamamız hiçbir şeyi değiştirmez.

olmayan bir şeyin ispatı olmaz. bilim bir şeye ispat etmek istediğinde onu görmek ve hissetmek ister. tanrı inancının manevi bir duygu olduğu aşikar. aynı zamanda tanrıya inananlar, mitolojik inanç ve kavramlara inanan kişilerdir.

tanrı'nın varlığını değil de varsa tekliğini kanıtlayabilirim. dikkat, burada petitio principii hatası mevzu bahis değildir zira öncülün geçerliliğini varsayıp öncülü kanıtlamıyor, sadece öncülün bir özelliği olan tekliğin geçerliliğini kanıtlıyoruz. günlük dildeki karşılığı: inanıyorsanız tek tanrıya inanın ortada pagan pagan gezmeyin yani.

varsayılan tanrı'nın sadece iki sıfatı üzerinden gidersek ve tanrısallığın bir neden olarak zamansallıktan "önce" olması varsayımı kabul edilirse:

1) bu tanrı'nın hükmü kesin ise "ol dedi oldu" bakış açısıyla uygun biçimde "en hızlı" ve "en güçlü" olmalıdır.

2) tekliğin kesinliğini kanıtlamak için teklik dışındaki seçeneklerden birinin çelişki içerdiğini kanıtlamak yeterlidir.

3) teklik bir sayı değildir fakat sayıdan daha üst düzey bir kavram olduğu için sayı düzeyinde tekliğin ima ettiği "birliğe" (birlik de sayı değildir de o başka konu, "bir olması" diyelim hadi) aykırı "iki tanrı olması"nın çelişik olduğunu gösterirsek tekliğe de dolaylı yoldan kanıt sağlamış oluruz.

4) iki tanrının hükmünü zamanın akışı üzerinden karşılaştırmak için bahsi geçen iki sıfat (hız ve güç) tanrılara bölüştürülür.

5) tanrı-1, tanrı-2 tanrılara atıf iken t-1 ve t-2 gibi kullanımlar zaman, an semboleridir, > sembolü zaman akışını gösterir, keşke ok sembolü olsaymış neyse.

6) tanrı-1'in hükmü "zaman aksın" iken tanrı-2'nin hükmü "zaman dursun" olarak kabul edilmiştir.

7) zaman bildiğimiz kadarıyla akıyor olarak kabul edilmiştir.

8a) tanrı-1, tanrı-2'den daha hızlı vefakat tanrı-2 tanrı-1'den daha güçlü ise ve zamanın hali hazırda durduğu varsayılırsa:

sonuç: t1 > t2
yorum: tanrı-1'in hükmü ile zaman akmaya başlamış fakat tanrı-2 daha güçlü olduğu için sonrasında durmuştur. öncüllerimizden biri zaman akıyor olduğu için bu seçenek çöpe.

8b) tanrı-2, tanrı-1'den daha hızlı fakat tanrı-1, tanrı-2'den daha güçlü ve zamanın hali hazırda durduğu varsayılırsa:

sonuç: t2 >
yorum: tanrı-2, t-2 olarak gösterilen şekilde hükmü daha hızlı olduğu için tekliğini önce ortaya koymuştur. fakat tanrı-1 daha güçlü olduğu için onun "zaman aksın" hükmü geçerlilik kazanmıştır. hali hazırda zaman aktığı için her ne kadar tanrı-1'in hükmü ile zaman aksa da ortaya çıkan sonuç bakımından tanrı-2 zamandan önce hükmünü koyduğu için "hızlı fakat güçsüz" bir tanrı olarak kendini göstermiş olur. şimdilik dursun kenarda.

8c) tanrı-1 hem daha hızlı hem de daha güçlüdür tanrı-2'den ve zamanın hali hazırda durduğu varsayılırsa:

sonuç: t1 >
yorum: tanrı-1 hem zamandan önce olarak hükmünü ve tekliğini ortaya koymuş hem de gücü dahilinde zamanın akışını sağlamıştır. tanrı-2 pek de tanrı değilmiş bu seçenekte öyle görünüyor.

8d) tanrı-2 hem daha hızlı hem de daha güçlüdür tanrı-1'den ve zamanın hali hazırda durduğu varsayılırsa:

sonuç: t2
yorum: tanrı-2'nin gönlü "zaman dursun"dan yana olduğu için ve hükmü de bu olduğu için sonuçta zaman akmazdı. fakat biliyoruz ki, daha doğrusu varsaydık ki zaman akıyor (sıkıntıdan patlayacağım heralde zaman akıyordur, bana ne ise ateistim lan ben), yani tanrı-2 değil aradığımız.

9a) tanrı-1, tanrı-2'den daha hızlı vefakat tanrı-2 tanrı-1'den daha güçlü ise ve zamanın hali hazırda "aktığı" varsayılırsa:

sonuç: > t2
yorum: tanrı-1 zaman aksın diyordu, zaman hali hazırda (tanrısal hüküm yarışması sırasında yani) zaten aktığı için bu seçenekte hüküm (zamanın akması) zaten geçerli olduğu için tanrı-1'in tanrısal hızının geçerliliğinden emin olamıyoruz. çünkü nereden bilelim yani di mi? zaman zaten akıyordu o sırada o da çakallık yapıp "zaman aksın" demiş olabilir. ben de derim yani ne var? izle. "zaman akmaya devam etsin". yemeyiz böyle çakallıkları. tanrı-2 daha güçlü olduğu için sonrasında zamanı durdurmuş zaten. zamanın şu anda aktığını varsaydığımız için bu seçenek çöpe.

9b) tanrı-2, tanrı-1'den daha hızlı fakat tanrı-1, tanrı-2'den daha güçlü ve zamanın hali hazırda aktığı varsayılırsa:

sonuç: > t2 >
yorum: zaman tanrısal hüküm sırasında zaten aktığı için akış ile başlıyoruz. tanrı-2 daha hızlı olduğu için bir anlığına zamanı durduruyor. fakat tanrı-1 daha güçlü olduğu için zamanı tekrar akıtıyor, aktırıyor (?) (bir tarafımızdan kelime de uydurmaya başladık hadi hayırlısı). yani evet zaman hali hazırda aktığı için şimdilik bir kenarda dursun. diğer seçeneklerle karşılaştırılacak. ama insan demez mi arkadaşım bir anlığına da olsa zamanın durmasına nasıl müsahade ettin.

9c) tanrı-1 hem daha hızlı hem de daha güçlüdür tanrı-2'den ve zamanın hali hazırda aktığı varsayılırsa:

sonuç: >

yorum: zaman tanrısal hüküm yarışması sırasında zaten aktığı için tanrı-1 hızlı da olsa kendi tekliğini belli etmiyor, zarif bir hareket. tanrı-2'den daha güçlü olduğu için zamanın durmasına da müsahede etmiyor. zarif ama güçlü. favorim.

9d) tanrı-2 hem daha hızlı hem de daha güçlüdür tanrı-1'den ve zamanın hali hazırda aktığı varsayılırsa:

sonuç: > t2

yorum: zaman akıyorken tanrı-2 daha hızlı olduğu için tekliğini ortaya koyuyor ve daha güçlü olduğu için de zamanı durduruyor. fakat zaman hali hazırda aktığı için tanrı-2'yi istemeyoz.


bütün olasılıklardan 8c ve 9c en güzelleri gibi duruyor. 8b ve 9b seçenekleri zamanın şu anda akması ile sonuç bakımından uyuşsa bile tanrısallığın bir neden olarak zamansallıktan "önce" olması varsayımı doğrultusunda 8b'deki "t2 > " sonucu tanrı-1'in tekliğine engeldir, tanrı-2 ne arıyor orada kardeşim der insan. 9b'deki ">t2>" sonucu da keza tanrı-1'in tanrısallığına bir anlık da olsa nedensellik ve öncelik anlamında ket vurduğu için çöpe atabiliriz.

8c ile 9c arasında seçim gönlünüze göre olsun. 8c'deki tanrı-1 ("t1 >") hem hızlı hem güçlü olarak hükmünü ve önceliğini ortaya koymuştur. bana biraz teolojik hava verdi, leibniz'in tanrısı gibi sanki. güzel. ama benim favorim 9c'deki tanrı-1 (">"). bu biraz spinoza tarzı bir tanrı. tekliğini öyle göze sokma derdi yok. zaman akıyordu, zaman akıyor, zaman akacak. tanrı da hep varolacak. imana geldim lan yanlışlıkla.

"1.) doğru hüküm vardır.
2.) bilgi, doğru hükümdür.
3.) bilgi, bilen'e muhtaçtır.
4.) bilen vardır.
5.) bilgi, bilen'in bilmesiyle var edilir: bilen, bilgiyi var edendir. bilgi, bilen tarafından sürekli var edildiğine göre; bilen, var eden'dir.
6.) bilen ve var eden, her şeyin bilen'i ve var eden'idir.
7.) ancak zamanı, mekanı, gökleri ve yeri kuşatan her şeyin bilen'i olabilir.
8.) zamanı ve mekanı, gökleri ve yeri kuşatan en yüce'dir, en büyük'tür, tek'tir.
9.) bilen ve var eden; en yüce'dir, en büyük'tür, tek'tir.
10.) en büyük, en yüce ve tek olan tek tanrı'dır, allah'tır.

ilk 4 maddeyi anlamakta güçlük çekenler için:
1) doğru inanç vardır.
2.) doğru inanç, doğru inananın inancıdır.
3.) doğru inanan vardır.
4.) doğru inanç bilgi, doğru inanan bilen'dir. " şeklindeki ispattır.

not:
william kingdon clifford'a atfedilen ''bir şeye yetersiz delile dayanarak inanmak, herkes için, her zaman ve her yerde yanlıştır.'' sözü dikkate alınarak doğru inancın doğruluğuna ahlaki bir özellik verildiğinde, yani; doğru inanç, bir önermeye yeterli delile dayanarak inanma olarak tanımlandığında sokrates'ın ''doğru inanç bilgidir.'' tanımına yaptığı itirazdan ve edmund gettier'in ''gerekçelendirilmiş doğru inanç bilgidir.'' tanımına yaptığı itirazdan etkilenmeyen bir ''doğru inanç bilgidir.'' tanımı elde edilir.

bu konudan önce uzun uzun tartışılması gereken başla felsefi sorular var, bu sorular anlaşılmadan direk olarak bu soruya verilecek argümanlar tam olarak anlaşılmayacak yada yanlış anlaşılacaktır. ayrıca #2008241

ilk kez duyabilirsiniz ama cevap: hidayet' tir.
birgün öyle birşey olur ki allah ın varlığından emin olursunuz.
bu size allah ın bir hediyesidir, gör, inan ve anla anlamına gelir.
işte bu durum allah ın varlığının sizin açınızdan ispatıdır.

kızıldeniz'i ikiye ayırmıştı. artırıyorum bu sefer de kanal istanbul olayını hallediyorum buyrun işte desin , mevzu kapansın.

tavus kuşudur.

evrim işlevseldir. görsel değildir.

tavus kuşu tasarımın ispatıdır.

kaos teorisinin, fiziğin, kimyanın, biyolojinin, matematiğin, vb. tüm doğa bilimlerinin her şeyi çok daha net ve elle tutulur / bilimsel verilerle açıkladığı -metafizikçilerin hem uydurup hem de kabul ettiği ama bilimsel olarak tamamen geçersiz masallardan farklı olan- ispatlardır.

bilimden nefret edenlerin hatta komple karşı çıkanların, sürekli olarak: "ispat" kelimesini kullanması da ayrıca çok komik ve ironiktir, karşı çıktıkları her şey bizzat -metafizikçi gericiler kabul etseler de etmeseler de- bilimsel verilerle ispatlı sonuçta. bu hayalperestler ve çocuk hikayelerine inananlar, ispata bu kadar önem veriyorlarsa, önce ispatlı diğer tüm bilimsel gerçekleri; araştırmalı, görmeli ve kabul etmeliydiler zaten.

(bkz: metafizikçilerdeki hayal görme düzeyi)
(bkz: metafizikçilerin bilimsizlik düzeyi)

o yarattığı her şeyi çift yaratmış. dualite gereği her şey zıttıyla var olur tek olan sadece kendisidir ve yaratım halindeyken bile bunu akıl sahiplerine bu şekilde ispat etmektedir. tabi bir de şu var görenedir görene, köre nedir köre ne?

'gören gözler', 'inanan kalpler'.. efenim 'hakkıyla düşünenler' için "var"; ötekiler için yok "sayılan" bir şey olabilir mi, olabilir. ancak bu "var oluş" veya varsayış biçimine inanmak sağlıklı bir düşünce midir: hayır. çünkü onlar düşüncelerinde, kendilerine karşı da tutarlı ve dürüst davranmıyorlar. şöyle ki: parasını ödediği şey kendisine verilmediğinde, (tanrıya tanıdığın ayrıcalıklı varoluş biçimiyle) "onu aldığına inan, hakkıyla derin düşün, kalp gözünle onu aldığını gör.. vb" ne masal anlatılsa da, kabul etmeyip, bedelini ödedikleri şeyin kendilerine verilmesini istiyorlar. ama kendilerinin varsaydığı tanrıyı başkalarına sunarken, onlardan kendilerinin gösterdiği gibi davranmamasını istiyorlar. bu tutarsızlık ve ikiyüzlülük ve karşıdakini saf yerine koyma tavrıdır..
bilinen her şeyi yarattığına inanılan tanrı, kendi yarattıklarının var sayılabilmek için, tabi oldukları şartları karşılayamayacak kadar aciz olamayacağına göre, onları var saydıracak koşulları fazlasıyla taşıyor olabilmelidir. öğrencilerinin çözebildiği problemleri çözebilecek kadar matematik bilmeyen biri, o öğrencilere matematik öğretmeni olmayı hakedebilir mi. ( ancak varlığını tartıştırmayacak güçte bir tanrı varsa, tanrıdır. öteki, 'sadece onu varsayanların tanrısı' olarak kalmaya mahkum olmak zorundadır.)

deneyle kanıtlanmadıkça kuşlar böcekler vsvs hiçbiri bir anlam ifade etmez
ispat böyle bir şey değil

doğada iki taşı üstüste görse " bunu muhakkak biri yapmıştır" diyen insanın sınırsız kainat için, iş tanrı'nın koyduğu kurala göre yaşama deyince kıvırdığı ve aklını yan yatırdığı birlik ve ısbat olayıdır.

şimdi tanrı, putunuzu ve yaşam tarzınızı kabul etse, bizden daha büyük deliller sunarsınız ve hepiniz " zamanı geldiğinde inanırım" diye şeytan'ın fısıltısı "erteleme hastalığı"nın etkisindesiniz.

kendi varlığınızla ispatladığınız varlık ve teklik. var olduğunuzu kabul ediyorsanız var (kabul etmezseniz de var ben bunu ispatlarım ama anlayabilecek bir ateist henüz karşıma çıkmadı) nasıl bir "tanrı" tasavvurları var belli değil. yani ne yapsa evet ya varmış derler kendilerine sormaları gerek. bunlara kalsa tanrı aralarına karışacak her birinin omzundan tutup "hey dostum ben herşeyi yaratan kişiyim şimdi bana iman et, istediğin birşey var mı söyle onu da yaratıvereyim" falan demesini mi bekliyorlar? 19.yüzyıl hezeyanları haricinde felsefi olarak bir adım ileri gidebildiler mi? ne mümkün. kendi bataklarına gömüldüler debelendikçe. ne diyelim allah onları da yaratan olduğu için dua ederiz. işte herşeyin ispatı burada ama bunu anlayabilirler mi bilmiyorum. insanın niçin bir tarihi var annesi babası milleti komşusu nasıl oluyor? aklınız alabiliyor mu insanın bir tarihinin olmasını? hiç gerçekten düşündünüz mü? ben burada şaşıp kalıyorum ama şaşkınlık da güzel. onu da yaratan o.

yoktur. kimse gelip bana 1500 sene evvel arap coğrafyasında olanları anlatmasın. çok basit bir soru soruyorum.

soru: tanrı kendinden daha güçlü bir varlık üretebilir mi?

cevap 1: hayır.
e hani tanrı en güçlüydü ve her şeyi yatabilirdi.

cevap 2: evet
e hani tanrı en güçlüydü?

bu sorunun başka cevabı yok arkadaşlar. ya evet ya hayır.

inancım ve başka bir hiçbir ispata da ihtiyaç yok. çünkü böyle bir konsept yaratıcı ve ona inanmak. hadi bakayım dağılın.

bir dinin varlığının ispatı sorusu ile farklı bir soru. önce tanrı kavramının yeniden gözden geçirilmesi gerekir. yine de düşüncem ispat olan yerde inancın kaybolması kaçınılmaz olduğundan inananlar bir ispata gerek duymaz. zaten her denklem çözülse bir anlamı kalmaz yaşamın.

bir sır daha var, çözdüklerimizden başka!
bir ışık daha var, bu ışıklardan başka.
hiç bir yaptığınla yetinme, geç öteye:
bir şey daha var bütün yapıtlardan başka

ömer hayyam'ın dediği gibi o sır hep kalacak orada.
ve tabii ki rab kutsal kitabı yuhanna 20:29'da dediği gibi:
“beni gördüğün için mi iman ettin?
görmeden iman edenlere ne mutlu!”

hiçbir şeyin sebepsiz ortaya çıkmadığını kabul ediyorsak sebepler zinciri ya sonsuza kadar uzuyor * ya da bir yerde “burası başlangıç” diyoruz. o başlangıca da tanrı deniyor. mesele iman değil, açıklama ihtiyacı.

tek tanrı kısmı daha net. iki tane sınırsız varlık fikri matematiksel olarak bile sorunlu. ya birbirlerinden farkları var *, ya da farkları yok *. politeizm, pratikte çöküyor.

gerisi kişisel tercih. kimisi burada ikna olur. kimisi ben bu argümanı beğenmedim der geçer. sözlükte de zaten herkes fikrini beğendirmek zorunda değil. ayrıca birilerini imana getirme ya da imandan etme yeri de değil sözlük.