ülkemizde matematiğin sevilmeme nedeni

valla ben içinde matematik olan bi iş yapmak için tutuşuyorum.kendimi sadece matematik çözerken akıllı hissediyorum.

matematik aslında hiç de zor değil. sadece ülkemizde bu abartılıyor ve sanki sadece matematik çözenler ya da yapabilenler zeki oluyor diğerleri olamıyor görüşündeler.
çocuklar da bu baskıyla yapamayacağım korkusuna kapılıp gerçekten yapamıyorlar. ülkemizdeki bu görüşü değiştirmek gerekiyor. herkes matematik yapabilir arkadaşlar sadece biraz sabır gerekiyor.

biraz eğitimcilerle alakalı da bir konu . özellikle ezberci olanlar . yahu matematik dersinde ezber mi olurmuş ? maalesef oluyor hemde alası . üstelik ne öğrendiklerimizin nereden geldiği ne de günlük hayatla olan bağlantısı adam akıllı anlatılıyor bu nedenle soyut kalan matematik bize korkunç geliyor . bu ezberci sistem ve ezberci öğretmenler yüzünden. ( sözüm meclisten dışarı ) benim gibi bayıldığı şeylerin başında matematik gelen bir insana bile "off ya ders matematik mi?" dedirtiyordu bu durum . yani bence asıl sorun " mantık yok , sistem var " sorunsalıdır.

aslında hiçbirimiz salak değiliz. elbette bazı sağlık sorunları olan insanlar olabilir fakat çoğumuz aslında gayet akıllıyız ama ne yazık ki bu sistem bizi "salak " olduğumuza inandırdığı için zaten salağım çabalasamda olmayacak boşuna yorulmayayım diyip köşeye çekiliyoruz .

bana sorulsa fazla ciddi anlatılıyor derim daha ufakken bile çok ciddi anlatıldı bize. şu an ki çocuklara da biraz öyle aslında az biraz eğlence ve oyun katsak içine belki daha güzel gelicek.

sabahın köründe bunu mu düşündünüz, bu mu dert oldu sabah sabah?

yok be kardeşim gerizekalı olmanızla ne alakası olabilir imkansız böyle bi şey..

beceriksiz bir kısım matematik hocaları.
hepsi demiyorum çok tatlı matematik hocalarıda var.
benim çocuklarıma denk gelmedi ama bana denk gelmişti.
çok severim matematiği.
hem soru çözmesini hem anlatmasını.
3 çocuğuma da matematiği ben öğrettim, üçü de matematiği çok seviyor.
her seferinde anlamadıkları bir konuyu birde ben anlattım ve anladılar.
dün akşam kızımla matematik çalıştık, matematik ne eğlenceliymiş, dedi.
ben bir ekolüm, kabul ediyorum ,ama tüm ülkeye yetemem.*
yurdum okullarındaki matematik öğretmenlerin büyük bir kısmının, bildiğini anlatabilmek gibi bir derdi yok.

öğretemedikleri gibi dahada insanın zeka seviyesinin düşük olduğunu söyleyip dahada soğutuyorlar

tek bir nedeni var o da yapılamaması.

50 kişilik sınıflarda tek bir zeka grubuna hitap eden öğretme mantalitesi ile haliyle pek çok öğrenci matematiğin temelini bile anlayamadan matematiğe düşman oluyor. aynı şey tarih, coğrafya ve edebiyat için de geçerli. bu konuda çok doluyum. azıcıkta sinirliyim. heba oldu yıllarım.

siyasi beyin: sayacak paramız vardı da biz mi matematiği sevmedik.

normal beyin: matematik öğretiminde pedagojik yaklaşımda çarpıklık ve yetersizlik olması.

sadece matematik değil başta türkçe olmak üzere neredeyse bütün derslerdir. diğerleri bir yana özellikle matematiğin sevilmeme ve öğrenilmeme nedeninin öğrenilmiş çaresizlik olduğunu düşünüyorum. bisiklete binmeyi öğrenirkenki kadar bile çaba sarf edilmiyor matematik için, nasılsa yapamam, diye.

ülkemizde maalesef konu anlatılır örnek 3 5 kolay soru sınıfta çözülür sınavda hard level sorular sorulur. matematik ve geometri mantık kavrayarak öğrenilir. 3 5 basit pratik de bu mantığı geliştirmez.

bir kere,

para = sayı, sayı = matematik.

ne kadar fazla sayı, o kadar fazla matematik, bir o kadar fazla para...

şans faktörü çok etkili bu nedenler arasında. eğer ilkokul öğretmeniniz öğretme becerisi olmayan bir primat ise bu dersi sevmemeniz gayet doğal. benim hem ilkokul hem matematik hocalarım cidden çok iyi ve kabiliyetli insanlardı. o yüzden en sevdiğim ders hep matematik olmuştur. üniversitede bile en keyif aldığım ders diferansiyel denklemlerdi.

önyargı.
kesinlikle öğrencilerde matematiğe karşı bir önyargı var. bunun çok zor ve sıkıcı olduğuna kendilerini inandırmışlar.
fizik için de geçerli bu.
beyinleri kapatıp bu dersleri yapamayacaklarına kendilerini inandırıyorlar.

birde ezber sistemi. formüllerin nereden geldiğini ve aslında mantığının ne olduğunu öğreten bir öğretmen öğrenciyi heyecanlandırır. çünkü formüller mucize gibi hissettiriyor. heaaa oluyorsun aslında neye dayandığını anlayınca. ayrıca unutulmuyor.

bunun birçok nedeni vardır;
1. ezbere dayalı anlatıyor. (bunu söylerken gerçekten ezbere konuşmuyorum.) şöyle ki bir formül anlatılırken, nereden geldiği, temelinde ne olduğu, aslında nereden türetildiğinin anlatılması gerekir diye düşünüyorum.
2. matematik öğretmekle görevli kişilerin yetersiz olması. bu durumu iki başlık altında değerlendirebiliriz. ilki bilgi açısından yetersizliktir. ikincisi ise iletişim açısından yetersizilik. kimisi bilemediği için anlatamaz, kimisi bilir iletişim kuramadığı için anlatamaz.
3. önyargı... matematik öğrenmekle yükümlü kişilerin önyargısı da matematiğin sevilmeme nedenlerinin başında gelir.
4. eğitim sistemi... öyle bir eğitim sistemi var ki, içler acısı. keşke her şeyi öğretmeye çalışmak yerine, az şeyi öğretmek amacımız olsa da en azından öğretmek, "öğretmeye çalışma" aşamasında kalmasa.
5. öğrencilerin anlamak için yeterli gayreti göstermemesi... bu da sevilmeme nedenlerinin en başında gelir. zira kişinin anlamadığı bir şeyi sevmesi mümkün değildir. insanın doğasında vardır bu .

matematiği sevdirecek bir öğretmene denk gelmeme.

sevilmeme değilde matematik yapamayanların aptal yerine konduğu düzen sayesinde, öğrenci boştan yere kasılıyor. evet matematik yapmak zor bir iştir, yapana gıpta ile bakarım ama beceriler, yetenekler, yönelimler ne olacak? bunların hiç bir önemi yok mu? bir köpekbalığını okyanusa 5 metre yakın bir yere koyun mesela, o okyanusa ulaşmak için debelenir durur canı çıkar, ama okyanusa saldığın zaman dans eder o dalgalarla, harikalar yaratır. kendimizi, yeteneklerimizi keşfetme fırsatımız olmadığından bilmiyoruz neyi sevip sevmediğimizi.