yaş ilerledikçe artan şeyler

daha çabuk sinirlenmek. hızla gelen tahammülsüzlük sonrası, sinir noktası seviyenizin git gide düşmesi. bunun daha çabuk oluyor olması.
iyi birşey değil. çünkü daha kırıcı olmaya başlıyorsunuz bu tahammülsüzlüğün getirdiği sabırsızlıktan dolayı.
daha birçok şey yazılabilir elbet.
velhasılı dostlar, artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını kabul etmek gerekiyor.
anı yaşamak, hayatta kalabilmek gerekiyor.

bir sürü şık uzun uzadıya sıralanabilir bu başlıkla...
hastalık, stres, gelecek kaygısı, geçim sıkıntısı ve birçok konu eklenir de eklenir uzunca...

tansiyon. net.

anda mutlu olmayı istemek ama başaramamak.

stres. büyürken aile ve okul yüzünden, okul bitince iş yüzünden. işi halledince ev geçindirme derdinden. her yaş yeni sorumluluklar ekleniyor.

olgunlaşıyorum, bilgeleşiyorum, tıpkı şarap gibi..buradan

stres,kaygı,tahammülsüzlük.

ruhsal sıkıntılar ve fakirlik

tiksinti.

sabrım gittikçe artıyor onunla beraber anlayış.

umursamama

kolestrol

30 unu geçmiş biri olarak kendimdeki dramatik değişiklikler şunlar;
kaytsz hocamın dediği gibi sabır kesinlikle çok artıyor.
bununla birlikte kargaşa ve kaosa olan tahammül ve içinde bulunma arzusu ekstrem şekilde azalıyor.
yakın veya uzak farketmez insanlarla tartışma arzusu ekstrem şekilde azalıyor. haklı olsan dâhi...
odaklanma ve rasyonel düşünce artıyor.
psikolojik ve mental dayanıklıliginiz çok artıyor.
olaylar karşısındaki negatif veya pozitif etkilenme seviyesi itidal seviyeye iniyor.
gelecek kaygısı ve korkular azalıyor.
hayattan beklentiler makul seviyeye iniyor.
bir kişiye, bir hadiseye, bir duruma takılıp kalma durumu minimum seviyeye iniyor.
işin psikolojik mental ve ruhsal bölümü dışında uyumak arzusu daha da artıyor.
20 lerimin sonundayken yıllarca günde 10 saat ayakta çalışır eve gelir 3-4 saat ağır powerlifting antrenmani yapar 5 saatlik uykuyla aynı döngüye girerdim.simdi ise uykuya karşı gelmek mümkün değil.

yorgunluk.
anlama ve anlaşılma ihtiyacı.
özerklik ihtiyacı.
lüzumsuz olay/kişi/tutumlara karşı farkındalık ve dolaylı boşvermişlik.

en ufak toksisiteye dahi tahammülüm kalmadı. dolayısıyla sabırlı ya da anlayışlı değilim azınlığa karşı.

kaygı.

eksilen tanıdıklar ve artan yalnızlık.

izlediğim filmler çoğalıyor ama izlediklerimden çoğunu unutuyorum yine, iki ileri bir geri sistemi ile izliyorum filmleri.

umutsuzluk.

farkındalık, delilik, kahkaha bideee şey hah :)) unutkanlık.

her şeye en çok da insanlara karşı tahammülsüzlük.