yazarların başına gelen doğaüstü olaylar

yıl 2012.. yurttayım.. sabaha kadar tv izlemiştim.. bir tv ışığı vardı, bir de o ışıktan az ötede varlığını hissettiğim ve bana baktığını düşündüğüm bir çift göz.. yürek yemiş olsam, bu kadar korkusuz olurdum.. tv'yi kapatıp sağ tarafıma döndüğüm an, uçarcasına üstüme doğru süzülen ve nefes alıp verişini üzerimde hissettiğim o ne idüğü belirsiz varlığa karşı yaptığım tek şey, istemsizce okumaya başladığım sureler oldu.. tam ağırlığını üzerimde hissediyordum ki sabah ezanı okundu.. yoo dostum, karabasan değil, hem de hiç değil..

televizyonda bir adamın toplanmış halkın üzerine çay paketi attığını görmüştüm. benimki odur dostlar.

12 ya da 15 yaşlarındaydım. gece uyurken birisi ayağımdan tutup yatağın sonuna kadar sürüklemişti. evde tek başımaydım, kaskatı kesilip kalmıştım. sabah ezanı okunasıya kadar hareket edememiştim. neydi, eve biri mi girmişti, nasıl oldu bu olay bilmiyorum. yine aynı yıl geceleri birilerinin bana seslenmesiyle uyanırdım. o evden taşınmamızla yaşadıklarım bitti.

ortaokula yeni başladığım yıllardaydı. o aralar yaş gereği doğa üstü olaylara ilgi ve merak var hepimizde. köylü çocuğuyuz, köyde ortaokul yok, okusun diye ilçede bir yurda verdiler. biz yaz-kış kalıyoruz ama yazları bir de alamancı çocukları geliyor, dini bir şeyler öğrenmek için. neyse bir gece yatsı namazını kılınca uyumaya gittik. iki katlı ranzanın üst katında, pencere kenarında yatıyorum. yatağıma tırmandım, pijamamı giydim, dua edip uyuyacağım artık. o ara pencere tarafından nefes alma sesleri gelmeye başladı. yanlış duymuşumdur diye devam ettim duaya. az sonra perde de kıpırdamaya başladı. daha önce pencere ile ilgili korku hikayeleri anlatıp gece tuvalete bile gitmemize engel olan büyük çocukları dinlemişliğim olduğu için aklıma direkt onlar geldi. kalbim hızla çarpmaya başladı. okuduğum duaları arttırdım ama göz ucuyla perdeye bakıyorum. perde kıpırtısı ve nefes alma sesi arttıkça dizlerimin bağı çözülmeye başladı. tam düştüm bayılacağım derken perde açıldı ve... perdenin arkasından alamancı çocukların en fırlaması olan ahmet çıktı. ömrümde o günkü kadar korktuğumu bilmem. şerefsiz çocuk namaz kılmamak için perde ile pencere arasına saklanıp beklemiş. temiz bir sopa çektim elbet ama hala o korkumu unutamıyorum.

bisiklet süren ayakları ters birini gördüğüme yemin edebilirim ama ispatlayamam.

uzun zamandır görmediğim, uzun zamandır aklıma gelmeyen kişinin aklıma gelmesi ve o kişiyi görmem. bin beş yüz defa falan başıma geldi.

dört yaşlarımdayım. anneannem ve dedem ben doğmadan bir yıl kadar önce vefat etmişler, üç ay arayla. annem her bayram çok üzülürdü ama belli etmemeye çalışırdı. küçük olduğum için de bahsi pek açılmazdı benim yanımda. ramazan bayramının birinci gününde rüyamda anneannem ve dedemle böğürtlen topladığımızı gördüm. anneannem bana pamuk kızım diye sesleniyordu. dedem arkamızdaydı ve bana dikkatli olmamı söylüyordu. konuşma şeklini ve tavırlarını bire bir söylediğimde çok şaşırmışlardı. annem nerdeydiniz diye sordu. elmalık diye bir yer dedim. daha önce gitmediğim, eve uzak bir yerdi. annemler de gitmemişti. ben normal bir anı anlatır gibiydim, dayım ve annem ise şaşkın ve üzgündü.
işin tuhafı anneannemin göremediği tek torunu benim ve dayımın eşinin hamilelik haberini aldığında bir kız çocuğu görüyor rüyasında. tarif ettiği benim iki yaşındaki halim.rüyadan sonra dayımın oğlunun olacağını öğreniyor. ve kuzenim benden yalnızca 4.5 ay büyük.

doğa üstü mü bilmem ama hala bende veya beraber bu olayı yaşadığım kişilerde cevabı yok.
üniversite 2. sınıf öğrencisiyim o zamanlar. her pazartesi ilk ders olan (adını unuttum) doğa ve bitki bilimi dersine arkadaşım ve ben hep geç kalıyoruz. hoca da derse bir dk bile geç gelen öğrencileri almıyor. arkadaşımla sınırdayız bir ders daha giremezsek dersi alttan alacağız. tabi ki geç kaldık, normalde sınıfa girer yok yazılsak dahi dersi dinlerdik ama bu sefer girmeyelim de çıkışta hocanın odasına gidelim yalvaralım falan diyoruz. ders bitti hoca odasına gitti bizde fıtı fıtı sessizce arkasından. cesaretimizi topladık girdik içeri. hoca bizi gördü "gel bahar , ne yaptın sınıfta sorduğun sorunun cevabını anlamadın mı yoksa " dedi. arkadaşım hemen "iyi de hocam biz sınıfta değildik ki" dedi. küçük bir şoktan sonra hocamız" sen yoktun zaten o vardı" dedi. hatta ders boyunca konuşmuşuz not almışım bide adam benim sınıfta olduğuma inandırmak için yoklama kağıdını gösterdi. evet imzalamışım. tamam imzamı sağolsunlar arkadaşlar bazen atardı da. beni olmadığım sınıfta nasıl gördü konuştu anlamıyorum. işin kötü tarafı arkadaşlarımda hocayı onayladılar. onlarda benim sınıfta olduğumu iddia ediyorlar. ama ben sınıfta değildim ki bir sürü şahidim var.

düz yolda yürürken şimdi burda düşsem ne gülerler bana diye düşünüp düşmüştüm. düşmem icin hiçbir engel yokken

kedimin sırtına binip gökyüzüne yükseldim.

-a yastığımı kabartıp uyuduğum zamanlarda kabus görmemi eklemek istiyorum.

şöyle anlatayım sözlükcüğüm, ben ne zaman yatmadan önce yastığımı kabartıp uyusam o akşam net kabus(lar) görüyorum*. birkaç sene önce sürekli kabuslar gördüğüm bir dönem vardı ve artık bu durumdan yorulmaya başlamıştım, kendimce bu durumun nedenlerini anlamaya çalışıyordum. sonrasında gel zaman git zaman kabus gördüğüm gecelerde * yastığımı kabartıp uyuduğumu farkettim ve sonraki zamanlarda yastığımı çok kurcalamamaya başladım ve artık kabus görmüyordum veya birçok insan gibi kabus gördüğüm geceler belirgin bir şekilde azalmıştı ve artık nadiren kabus görüyordum.

yıllar geçti falan kardeşler oturuyoruz geçenlerde konu buraya geldi. böyle böyle oluyor diye anlattım ve tabiki inanmadılar ve "psikolojik" dediler*)). sonra dediler ki, bir gece sen farketmeden yastığını kabartalım ve bakalım ne oluyor? dedim, hay hay buyurun bende merak ediyorum sebebini. aradan biraz zaman geçti, bir gece ablamla beraber yatalım dedik* ve inanın ben o gece bir kabustan başka bir kabusa atladım. arada uyanıyorum, uyumaya çalışıyorum falan. sonraki akşam kendi yatağıma yatıcam, bir baktım benim yastıkta bir değişiklik var*.

ben: ablacığım sen acaba dün gece yastığımı mı kabarttın?
ablam: neden sordun?
ben: dün gece bir kabustan diğerine zıpladım, arada uyandım, uyuyamadım bile.
ablam: sen yatmadan önce yastığı kabarttım kabarttım öyle koydum. * *
ben: ...*

şimdi şey sorabilirsiniz, nasıl anlamadın yastığının kabarık olduğunu? ablam yastığımı kendi yatağına öyle bir koymuş ki anlamam mümkün değildi. mesela duvar kenarında pofuduk yastık var duvara çarpmıyım diye onunla kendi yastığı arasında benim yastığım kamufle olmuş öyle diyebilirim. uykum geldiğinde gözüm pek bir şey görmediğinden farketmemiş de olabilirim.

başıma gelen ve gelmekte olan en ilginç şey yastığımı kabartınca kabus görmem kısacası.

allah başka dert vermesin, amin.

bizzat başıma gelmiş korkunç olaydır.
(bkz: gece yatakta kendini yatarken görmek)

bir gün 12 yaşlarındayken arkadaşlarla cami minaresine meraktan çıktık. önümüzdeki briketler kırıldı metrelerce yükseklikten yere düştüm ama bir şey olmadı kalktım yürüdüm doğruca eve gittim.

kendime bir halhal almıştım ucunda kar tanesi vardı, başka şehre giderken yanıma aldım gittiğim evdekilere gösterdim herkes gördü sonra bir gün kayboldu halhal ortadan bulamıyoruz hiçbir yerde. aradan vakit geçti ben öteki şehre geri döndüm ve odaya girdiğimde halhal takılıkta asılı duruyordu.

moderatörlerden başlığın kafa sözlük x men kulübü olarak değiştirilmesini talep ediyorum.

havada bağdaş kurmuştum. kimse inanmıyor ama bu gerçek.

uçakla yolculuk yapmıştım. türbülansa girmişti uçak. pencereden korkuyla bakarken camda kırmızı harflerle "mikail sarhoş oldu" yazıyordu.

şahsımınki aslında doğaüstü olmayan olaydır.

şöyledir efendiler,

kıştı. kar yağmıştı. sabaha doğru 6da kalktım. tabi hava daha karanlık. dedim güzel bir gün beni bekliyor. yataktayım hala, ama böyle yatakta etrafa bakıyorum mal-mal. birdenbire gözlerim istemsizce kapandı, sonra sanki gözümün içini görmeye başladım, yani etraf simsiyah ve damarlar var. bildiğiniz damar var her yerde. ve bu yerden aniden çıkıverdim ve hayatımda daha önce hiç görmemiş olduğum bir yerdeydim. büyükçe bir şehirde ve büyükçe bir marketin önündeydim. etrafta arabalar falan park edilmişti. bu arada uykuda değildim. buna eminim. çünkü içimi bir korku kapladı ve aniden gözlerim açıldı. bir de bunun uyku olmadığını her şeyin 5-10 saniye gibi kısa bir sürede gerçekleşmiş olmasından anladım.

bu arada bu olayı bir kere yaşadım bir daha yaşamadım. çok korktum. kimse ciddiye almadı. ama şimdi düşünüyorum da, vay be, keşke gene yaşasam. ne gündü ama....

yani manevi bir yolculuk yaptım, bilmediğim bir yere. yani zihnim teleport oldu. yani arkadaşlar bedenim yatakta, ama ruhum bambaşka bir yerdeydi. bu arada o anda acı hissettim mi onu hatırlamıyorum, ama şu an düşünüyorum da acaba gözlerimin içerisinde bir acı hissetmişmiydim. emin değilim.

üzerinden 7 -8 yıl geçti hatırlayamadığım şeyler eksikler olacaktır muhakkak.

sene 2014 ahşap merdivenli dublex bir evimiz var ve 4 kişi kalıyoruz. ev arkadaşlarımın geçen seneden tanıdığı urfalı bir arkadaş var. gayet efendi namazında niyazında temiz bir çocuk, her geldiğinde dağ gibi olan bulaşıkları hiç üşenmeden yıkıyor, oğlum diyorum neden böyle yapıyorsun bırak otur ye iç git, olsun abi ya pis görünce dayamıyorum diyip devam ediyor .

bir akşam bize geldi, alt katta kalan arkadaşla gece 1 gibi çay demledik akşam kahvaltısı hazırlıyoruz, bizim urfalı geldi salonda yer sofrasında, ev arkadaşı mutfakta bende odaya bir şey almak için gittiğimde dış kapı açıldı ve pat küt bir ses, ilk baş idrak edemeyip odamdan çıktım arkadaş diş kapıda dikiliyor. noldu der gibi yüzüne baktım, anlamadım birden kaçtı dedi.

biz düşünüyoruz tabi, bir kaç gün sonra çağırıp sıkışırdık urfalıyı bizimki demez mi abi beni korkutuyorlar arada diye, dedik nerde gördün apartman diyor. sinirlendim en son oğlum salonda otururken apartmanda nasıl göreceksin diye bizimki başladı ötmeye. bizim evde alt katta 1 banyo 1 tuvalet , üst katta 1 banyo var ve banyolarda da tuvalet mevcut kullanmadığımız tuvaletin önünde gördüm abi, sürekli sizin evdeki bulaşıkları bu yüzden yıkıyorum dedi benim film orada koptu, ev arkadaşı bastırıyor ne gördün vs, püskül gibi siyah saçlı mavi gözlü gri tenli siyah eski elbiseli bir kadın tarifi verdi biz şaşkınlıktan sapıttık , tarif eder etmez konuyu kapatalım abi deyince çocuk sustuk

çocuk o akşam gitti ama mutfakla o kapı karşı karşıya 3.5 atıyorum geçerken aklımdan çıkmıyor, sonra finaller bitti sanırım sonuçlar açıklanıp büte kalmadığını öğrenen dönüyor.
ramazan ayıda girdi üst katta olan 2 arkadaş eve döndü biz kaldık. arkadaşın sevgilisi aynı zamanda memleketlisi olan kız başka bir şehirde öğrenci o da sınavları bitirmiş bizim eve gelecek bir kaç gün kalacak ve beraber memleketlerine dönecek.

neyse kız geldi ben arkadaş ve sevgilisi iftarı yaptık oturuyoruz arkadaş dedi ki, kanka benim hatunun ev arkadaşı var bazı şeyleri rüyasında görüyor gelmeden buranın kapı numarası ahşap olduğunu falan görmüş,
dedim ee?
bu arkadaşı bu evden hoşlanmamış ve hatunda bizim olayı anlatınca arkadaşına kız demiş ki. o çocuk yalan söylüyor. çağıralım bizim a'yı konuşalım dedi.
diyorum oğlum boş ver falan ama bir yandanda merak ediyorum. tamam dedim yarın akşam gelsin sahur yaparız hem.

neyse ertesi gün oldu biz çocugu çağırdık, balkonda havadan sudan derken konuyu getirdik burayaaaa. anlattık çocuk dedi abi boşverin kapatalim bu konuyu diyip havaya bakıyor, çocuğa kitlendik ben içimden hatim indiriyorum.
yine yükleniyoruz çocuğa, çocuk en son başladı dökülmeye.

bizim urfalı gece tarla sulamaya gidermiş saat 2 3 gibi, mezarlık içinden geçen tarlaya giden bir yol varmış kısa olsun diye buradan geçmiş bir gece. dedim başka abi dedi ben tuvaletin önünde kadın değil çocuk görüyorum dedi, dedim nasıl?
bilmiyorum abi arada ağlayan bir çocuk görüyorum hocaya gittik bir kaç yıl önce birinin çocuğuna zarar verdiğimi söylemişti dedi. bu olaydan sonra ertesi güne arkadaş ve sevgilisi bilet alıp memlekete dönünce, sonraki gün bende döndüm ve kapandı.