yazarların başına gelen doğaüstü olaylar

öyle bakmayın ilk defa yaşadık.

bugün bir arkadaşımın çok güzel bir kız arkadaşı instagram'dan bana mesaj attı nasılsın diye. biraz konuştuk, akşam işin yoksa görüşelim mi diye sordu...

#105277 tanımımdan sonra başka bir olay yaşamamıştım, geçen haftaya dek. ama bu kez benim değil iki kardeşimin başından geçiyor.

ilk tanımdaki evden taşındığımı söylemiştim, yeni geçtiğim ev de daha yeni inşa edilmiş, öyle ruhani bir yanı da yok yani. altında kızılderili mezarlığı yoksa doğaüstü bir durum yaşanmaması lazım normalde. ben de yaşamadım zaten. yalnızca sensörlü hol lambasının geceleri kendi kendine yanıp söndüğünü görmüştüm ama ciddiye almadım hiç. ama kardeş #2 geçtiğimiz günlerde şöyle bir olay yaşamış;
kardeş #2, oda #2'de konaklamaktadır. bir gece gözünü açtığında hol lambasının açık olduğunu ve kapıdan tanımadığı bir kızın gözlerini kendisine dikmiş bir şekilde hızlı adımlarla üzerine geldiğini görmüş, göz kırptığı anda da kız kaybolmuş. kısa bir zaman sonra, yine aynı odada, yine bir kızın, ama bu kez tanıdığımız bir kızın sırıtarak kendisine baktığını ve yine üzerine geldiğini görmüş. bu ikinci olaydan sonra üçüncüsü henüz yaşanmadı.

diğeri de kardeş #1'den geliyor. bu olaylardan çok uzak olan kardeş #1, oda #1'de konaklamaktadır. bir gece uyuduğu sırada yatağın diğer tarafının birisi yatar gibi çöktüğünü ve ses çıkardığını hissedip uyanmış ve korkudan gecenin kalanına kardeş #2 ile devam etmiş.

şu an ben de oda #1'de ikamet etmekteyim ancak hala doğaüstü bir şeyle karşılaşmadım. belki de ilk seferki olaydan sonra bana uğramamaya başlamışlardır.*

bundan yıllar önce hayatımın tek ve en büyük sıkıntısını geçirdiğim, hem mağdur olup hem de suçlandığım, tüm sevdiklerimin bana sırt döndüğü bir dönemdi. her gece uyumadan önce ağlardım. bu sıkıntıyı yaşayacağıma keşke ölseydim derdim. annem babam dışında bana destek olan yoktu.akrabalarım yüzüme bile bakmıyordu. oysa haksızlığa uğrayan bendim.
bir gece rüyamda açık kuran sayfasında bir yazı gördüm. inşirah yazıyordu. sureyi okumaya çalıştım ama yalnızca baştaki 3 harfi okuyabildim. arapça alfabenin tüm harflerini bilmiyorum. ilk 3 harften ötesini okuyamadım
o ilk üç harf ise elif i, lam, mim idi. uyandım.
uyanınca ilk düşündüğüm beyin de ne ilginç bir organ, inşirah diye kelime mi olurmuş. ne biçim bir kelime uydurdu diye düşündüm. çünkü hayatımda ilk kez böyle bir kelime duyuyordum. yine de merak ya açıp bir bakayım kuran'a dedim. fihriste baktım evet inşirah suresi diye bir sure var. ben şok! hemen sayfasını açıp anlamına baktım:
rahmân ve rahîm olan allah'ın ismiyle.
1- senin için bağrını açmadık mı?
2- indirmedik mi senden o yükünü?
3- o sırtında gıcırdamakta olan (ve bu şekilde sana eziyet veren) yükünü?
4- senin şanını yüceltmedik mi?
5- demek ki, zorlukla beraber bir kolaylık var.
6- evet o zorlukla beraber bir kolaylık var!
7- o halde boş kaldığında yine kalk yorul!
8- ve ancak rabbinden ümit et, hep o'na doğrul!
ikinci şok! tam da durumuma uygun teselli cümleleri ve aynı zamanda insanı bunalımdan kurtaracak bir reçeteyi içeriyor. bu kez arapça harflerle yazımına da bakayım dedim 3.şok! tıpkı rüyamdaki gibi elif, lam, mim harfleri ile başlıyor. hıçlıra hıçkıra ağlamaya başladım allah'a şükrederek.sıkıntımdan ötürü hep isyan ediyordum ve inancım da çok sağlam değildi açıkcası o dönem. bilim benim de önceliğim ama bu sureyi daha önce ne duymuştum ne biliyordum. bir yerden farketmeden duyup beynimin kaydetmiş olması mümkün değil. hadi sureyi kaydetse bile anlamı ya d aarapça yazılışı?daha kuran'ı baştan sona okumadığım bir dönemdi. bu olaydan sonra açıkcası baştan sona okudum. bu allah'ın beni teselli edişi idi. kimse yoksa da yanında ben senin yanındayım sabret deyişi idi. bir daha da hiç öyle büyük bir sıkıntı yaşamadım, yaşamayayım da..

az önce girdiğim iğrenç başliktan ve okuduğum iğrenç tanımdan sonra hala nefes aliyor olmam.

ananemi kaybetmiştik. çok severdim ve sevdiğim birini ilk kaybımdı. her sabah uyanınca mezarına gider yasin okurdum. rüyalarımda tam ölecekken bir şekilde hastaneye yetiştirir, ölümüne engel olurdum. anlayacağınız ölümünü bir türlü kabul edememiştim. ananemin hayatta kalan 4 kardeşi vardı.biri erkek diğerleri kadın. yıllar sonra bir gece rüyamda en küçük kız kardeşinin ananemle gittiğini gördüm. üstünde durmadım. o yıl o kız kardeşi kanser oldu ve vefat etti. birkaç yıl sonra yine rüyamda ananemin yanında diğer kız kardeşini gördüm. bir arabaya biniyorlardı birlikte bizim evin önündeki boş arazide. ben de uğurluyordum onları. sabah uyanınca acaba dedim psikolojik bir rüya mı yoksa geçenki rüyam gibi bir şey mi bu? evet, kısa bir zaman sonra o kız kardeşi de vefat etti. birkaç yıl sonrasında bu kez erkek kardeşini gördüm rüyamda. beni çok severdi, ananeme benzetirdi. beni görünce onu görmüş gibi olurdu. en hüzünlü rüyam onunkiydi.yine mahallenin yolunda ilerlerken ananeme doğru arkasını döndü bana gülümsedi sevgi dolu gözleriyle el salladı. veda etti. o an gözlerimin önünden gitmiyor. sabah uyanınca anneme dedim artık. ananemin kardeşlerinden sırada ali dayı var, bu kez o vefat edecek, ananem almaya geldi onu dedim. o zamana dek hiç bahsetmemiştim anneme hem rüyalardan emin olamadığım için hem de teyzelerinin vefat edebileceği fikri onu üzmesin diye.artık emindim ananem kardeşlerini karşılamaya geliyordu
olanı biteni anlattım anneme. birkaç gün geçmeden kanser olduğunu öğrendik dayının, yatağa düştü. ille beni görmek istemiş. ben aynı şehirde değildim. kalkıp görmeye gittim. yine nasıl sevgiyle bakıyordu bana. ertesi gün vefat etti. hepsine allah rahmetiyle, merhametiyle muamele etsin. sanırım ananemi çok sevdiğim için bana malum oldu. ananem.. beyaz zambağım..mayıs masalım..
çok özledim seni...

ne zaman çok korkunç kabuslar görsem sabah ezanı okunmadan 1 2 saniye evvel çok dinç şekilde uyanıyorum. ezan bitince uykum geri geliyor.

doğdum. bundan ala doğaüstü olay tanımam. benim gibi üşengeç birisinin o yarışta nasıl birinci geldiği bence doğaüstü bir olay.

kaybettiğim eşyanın yerini rüyamda görmem ve ertesi gün orada bulmam

alacakaranlık kuşağı gibi hikayeler. bu kadar şeyin uydurma olması da mümkün değil. eğer uydurma ise de milletin hayal gücü çok gelişmiş. stephen king bile bok yemiş

unutamadığım bir şey var, o kadar zaman sonra tekrar tekrar düşündüğümde de yine anlam veremem.

üniversitedeyken, arkadaşlarımdan birinin evinde toplanmaya karar verdik. zaten yurt arkadaşıyız, evinin boş olduğu bir gün de bizi davet etti orada kalacağız. biz 4 kişiyiz, onun da tanıdıkları var, kısaca evin içinde 7 kişi falan varız. her neyse, olanlar önemli değil, bir gece geçti işte. beraber kalanlar falan da var, bana da tek oda düştü. iyi dedim biraz da rahatsız olurum başkasıyla yatmaktan, işime gelir.

bu arkadaşım ben odaya geçince kenara çekti beni, dedi ki, "kardeşim hani keşke böyle bir şeyi söylemek zorunda kalmasam ama bu arkadaş benim kuzenim ve hırsızlık olayları geçti başından. ben rezil olmak istemem. uyurken kapını kitle olur mu?"

tamam dedim. kapıyı kitledim arkadaşlar, uyudum. telefonum yanı başımda. gün geçti, uyandık dağıldık, bir sıkıntı yok.

iki üç gün geçmiş olacak, telefonumu kurcalarken galeriye girdim. video var bir tane galeride. ben çekmedim, gruplardan geldi falan diye bakayım dedim. ben çekilmişim. uyurken, o yatakta. şoka girdim. o anın şaşkınlığını ve tedirginliğini anlatmak zor. telefonu karıştırdım, whatsapp'tan falan gelmemiş, benim telefonumla çekilmiş. tarihi o gece, saati gece 03.47, onu bile tam hatırlıyorum.

iyi hatırlıyorum, o sabah kalktığımda odanın kapısı kitliydi. ulan her şeyi geçtim, telefon kitli. şifresiz açamazsın. odaya da kimse giremez. kim, niye girsin? nasıl açsın? neden beni çeksin ve telefonu bırakıp gitsin? o video neden, nasıl benim telefonumdaydı, anlamıyorum. o gece o odada bir şeyler oldu, ne olduğunu bugün bile bilmiyorum.

şu an radyodaki teknik aksaklık. bence nazar var kesin*.

tuvalette götüme böcek kaçtı.

eşimle aynı anda tanık olduğumuz tuhaf olaylar zincirini anlatmak istiyorum ama anlatmam uygun mu bilemiyorum. ehil bir kişiye danışıp, icazet verirse yazacağım. başlık diri kalsın diye şimdilik bu kadar yazma ihtiyacı duydum. umarım devamını yazabilirim.

üzerinden 11 sene geçmesine rağmen anlam veremediğim enteresan olayları anlatamasam da ertesi gün başıma gelen şeyi yazabilirim.

11 sene önce öğrenci evinde bir gece başımıza gelen bir takım olayların ardından ''evi bi temizleyelim'' diyerek biriken alkollü içecek şişelerini çuvallara doldurup atmaya çıkmamız, bendenizin giderken yolun kenarında cüzdana benzer bir şey görmesi ve ayağım ile kenara itip ''şunları atayım da dönüşte yerden alırım'' demem ve şişeleri çöpe ve depozitolu olanları tekel bayisine götürdükten sonra geri dönerken o cüzdana benzettiğim şeyi yerden almam ve onun küçük bir kuran-ı kerim olması.

bir gece mezarlikta cok sevdigim bir arkadasimin mezarini ariyorduk. gecenin karanligi ve biraz da alkolun verdigi etki ile bir turlu bulamadik. en sonunda yuksek sesle " abi nerdeysen bir isaret ver." gibi bir seyler soyledim. birkac adimdan sonra telefonum titresti ve isigi yandi. ne arama vardi ne de mesaj. simdiki gibi dokunmatik bir telefon degildi. bildigin tuslu telefondu. tabi ki bilin bakalim nerde titresti ?

ayik olan arkadas aklini kaybetti birkac gun. agladi hatta 30 yasinda adam. ben de su anda yazarken tirstim. gece gece nereden cikti lan bu baslik ?

geç oldu yatın bence

baştan uyarayım, duyunca sizi kötü etkileyebilecek bir olay bu... eğer kaldıramayacağınızı düşünüyorsanız okumaya sakın kalkışmayın:


tavuk dürümümü ayranımla aynı anda bitirdim

(bkz: enokyan lisanı)
bu başlığı açmak istediğimde şununla karşılaştım:

enokyan lisanı mistik ilintili bir lisan olduğu için, karşılaştığım manzara açıkçası biraz tırsmama sebep oldu.
başlığı lisan olarak değil alfabe olarak açmak istiyordum ancak ne kadar alfabe yazsam da beni lisan başlığına atıyordu ve tanımı yalnızca taslak olarak kaydedebiliyordum. ayrıca acaba engellediğim bir yazar mı başlığı açmış da göremiyorum diyerek tüm engelleri kaldırdım ancak yok, başlık dokanma bana! diyordu ısrarla.
ciddi tırstım gülmeyin sözlük. başlık düzeltildi sonra açabildim tabii de, neden özellikle bu başlık kilitliydi acaba? sizce iblisler sırlarını dökmeyeyim diye bana engel oluyor mudur? *

(bkz: rüyalanmak)
oğlum yeter ya, ota boka anlam yükleyip durmayın... herkes bir ıssız, herkeste bir gizem. ya arkadaş anlamıyorum, bir ben mi bu hayatı gelişine yaşıyorum!