yazarların başına gelen doğaüstü olaylar

cennette şarap içtim birkaç kere.

babam izmir'de bir aylık komadan sonra vefat etti. ölümünü bekliyorduk zaten; sürpriz değildi. cenazeyi hastaneden aldık ve gereken ne varsa yaptık. ben 20 günlük izin almıştım, ilave olarak da 10 gün cenaze izni aldım. eşimle beraber bir ay kadar annemin yanında kaldık ve tüm izinler bitince kendi evimize ankara'ya döndük.

daire kapısını açtıktan sonra antrede halı üzerinde bir avuç toprak bulduk. eşime sordum "bu neyin nesi" diye; -ki kendisi temizlik konusunda titiz bir insandır; babamın ziyaretine yorduk ve gülümseyerek toprağı ait olduğu yere serptik.

ayrıca rüyamda birisini gördüğüm zaman o kişiyle ya bir şekilde denk gelirim ya da bir haberini alırım.

doğaüstü mü bilemem ama basit isteklerle ilgili ettiğim duaların karşılığını alırım. doğaüstü olduğunu sanmıyorum çünkü dua mekanizması zaten bir zihin yönlendirme faaliyeti olduğundan zihin ve algı ilgili hedefe hemen kanalize oluyor.

her şeyi unuturum bunu unutmam denen olaylardır. henüz 4.5 yaşındayken 17 ağustos 1999 gecesi depremde yataktan düşüp bayılan ablamı annem ve babam salona taşırken mutfakta tezgahın üstünde dizlerini kırarak oturup bana gülümseyen saçları karışmış ince bıyıklı kumral siluet gelir aklıma hep. muhtemelen çocukluk hayalgücüyle ilgili ama göz göze gelip birkaç saniye bakışmamızı 22 yıl sonra bugün dahi unutmuyorum. çocukluğuma dair en eski görüntüdür ayrıca bu belleğimdeki.

olmaz olasıcalar. ele avuca gelen doğa üstü olay istiyoruz artık. başımız şişti doğanın üstündekilerden. yeter gari.

geçen sene bisikletle gezerken tünel girişi kuzenle çarpışıp yere düştük. allah'tan o sırada arkadan gelen araba falan yoktu ikimizde ölecektik.

küçükken arabaya çarpmıştım.

dün gece gözlerimi kapar kapamaz uyumam.

korku romanı yazmaya girişen yazarımız tüm gotik edebiyat (lovecraft, adger allen poe)yi hatmetmiştir. ama malum ibni haldun'un meşhur lafı "coğrafya kaderdir". bulunduğunuz yer ülke koordinat konum itibarıyla bir de üzerine 3 harfliler marid seyredeyim dediğiniz andan itibaren çocukluğunuzdan beri iliklerinize işlemiş olan korkunun artık aklınıza paranormal taarruzlarda bulunduğu, korkum boku selanik günlerinin başlangıcıdır. 80'lerin sevimli creep showlarıyla ve en kabasından elm sokağı'nın ip atlayan kızlarının faslı geçmiştir artık. elleriniz klavyeye vurduğu andan itibaren ensenizi üfüren soğuk hava dalgasının şiddetini arttırarak şapalak haline geldiği boyuta çoktan geçmişsinizdir. baba yada gelmiş yanağınıza öpücüğü kondurmuş, ama siz korkudan donduğunuzu farketmemişsinizdir bile. "ah ulan git maridi seyredeceğine ıssız adamı seyret hani romantizm tırt. tövbe şeytana bismillah"..

hayatını kaybeden iki tanıdığımın ölmeden uzun süre önce nasıl öldüklerini rüyamda görmem. ikisi de art arda olunca beni bir korku almıştı da iki ile sınırlı kaldı neyse ki. korkunç günlerdi.

arabamın lastiği patlamıştı, bagajı açtım birde ne göreyim, teneke jant'a takılı sıfır lastik var o anda elim ayağım titremişti.

başlığın çakılı olmasından mütevellit hiç incelemede bulunmadan direkt ghostbusters'ı aradım.

şimdi siz düşünün.

bir dönem yaşadığım orta halli bir şehrin merkeze yakın bir yerde, 6 katlı binanın son katın da kiraladığım 3 odalı daire de tek başıma kalıyordum.
evde mantıklı anlam veremediğim bir tuhaflık hissi vardı ama pek te umursamadım; evin genel ampulleri sarı ışık ve gölge bariz şekilde belli oluyordu, bir gün koltuğa uzanmış tv izliyorum salonun ortasından bir gölge geçtiğini fark ettim! anlık göz yanılması diyip geçiştirdim.
birkaç gün sonra sakin bir gün de mutfakta yemek hazırlarken mutfak jaluzi perde hafif havalanıp mutfak masasındaki tabure hafif yerinden kaydı ve salona doğru bir esintinin girdiğini hissettim.
neyse dedim elbette yalnız değiliz diyip geçiştirdim.
bir süre sonra bir gün banyodan çıkarken bu kez gölge koridorun duvarına düşmüş çıkış kapısına yöneldi aldırmadım yine. sonraki dönemlerde alışmaya başladım evin için de benimle yaşayan evin içinde dolaşan bir gölge.
kız arkadaşım yanıma taşındı ben de bahsetmedim kız korkmasın çünkü bazı geceler işim uzuyor geç geliyordum.
iş icabı şehri değiştirme kararı aldık, 1 sene sonra kız arkadaşıma olayı anlattım o dönem korkmaması için anlatmadığımı bahsettim. o da dediki aslın da bende gördüm kaç defa sen belki görmedin diye, korkmaman için anlatmadım dedi.

4 sene evvel anne baba kış mevsimi geçirmek için istanbula gittiler, kışı köy de geçirmeye karar verdim.
sert bir kış geçti katman katman kar yağdı ve çıkan fırtınadan butün enerji hatları devrildi ve 42 gün elektriksiz geçti.
köy de kışın kalan 14 hane en yakınımda bulunan ev 200m iler de. bir gece gözüme giren yoğun ışık hüzmesi ile uyandım! evet ışık hüzmesi okadar yoğundu ki göz kapaklarımdan içeriyi delerek gözümü kamaştırıyordu gözümü açtığımda tam önümde bir karaltının durduğu ve anlık olarak yok olduğunu gördüm. yer yatağından cama doğrulup dışarı bakındım bu karlı soğuk kış gününde dışarıda birinin olma ihtimali -1 di ve cama tırmanıp ışık tutma ihtimali 4 metrelik bir merdiven gerekiyordu.
bir nefes duydum, qdmndüğümde odanın ortasında duran sobanın yanın da bir kadın beyaz giyimli oturmuş namaz pozisyonun da duruyordu ama neden se kıblenin aksi yönündeydi.
bir süre bakındım etrafıma her yer karanlık içeri süzülen dışarıdaki kar beyazlığının hüzmesi dışında bir şey yoktu. yaşadığım ve gördüğüm her şeye kayıtsız kalıp uyudum.

yurtdışında çalıştığım bir dönem, ikametgah sürem ile birlikte dikkatsizlikten vizem bitti, yakalanmadan ve ülkeden çıkışta ceza ödemeden sorunu çözmek için alternatif ararken 7 ay geçti ve ciddi bir sorun ile karşı karşıyaydım.
bir gün polis baskını oldu benimle birlikte 2 kişi daha yakalandı. arkadaşların evrakları tamamen resmi iken benim üzerimde pasaport da hi yoktu karakola götürüldük, imkanı yoktu benim mahkemeye çıkmam tutuklanmam gerekiyor ciddi bir para cezası ile karşı karşıyaydım.
beni alacak ve yardım edecek hiç kimse yoktu telefonumu bile almaya fırsat olmamıştı.
arkadaşların evrakları kontrol edilirken ben kara kara düşünüyorum şimdi ne olacak ne yapıcam diye.
kapı açıldı içeri bir polis girdi, direk ad soyadım ile hitap ederek! sonra hiç durkalamadan.
nasılsın ne işin var burda? amirim bunu tanıyorum bunun hiç bir sıkıntısı yok bunu boşuna getirmişler salın gitsin!
amir: iyi de pasaportu bile yok adını daha bilmiyoruz.
o şahıs: olsun ben kefilim hiç bir sorunu yok diyip hadi sen çık git sonra yanına gelirim dedi.
diğer arkadaşlar rüşvet vererek çıkmışlar.
bir daha o şahıs ne orda ne o karakol da birdaha görmedim.

şu an çalıştığım otel de geçen sezon sonu patron bana kalmamı ve istersem boşa kira verme yerine otel de kış boyunca konaklayabileceğimi söyledi. sabah 05 civarı lobby'e indim otel de benden başka kimse olmadığından eminim ama!
odanın birinde birileri kapıyı çarpıyor ve içeride bir şeyler sürükleniyor, önce ruzgardır çatıda kuşlardır desem bile hayır bu hiç biri değildi.
1 ci kata çıksam da sesin geldiği kat ve odayı kestiremiyorum koca otel de boş olduğu için ses yankısı yanıltıyordu.
yarım saat sonra çevreyi gezmeye çıktım birilerinin gelmesini bekledim, boyacılar geldikten 2 saat sonra aşağı inip 3 cü katta kimin odayı o hale getirdiğini sordular.
odanın içinde yatak sandalye sehpa komidin her şeyin yeri değişmişti!
işinizi yapın arkadaşlar bazı soruların cevabı yoktur diyip geçiştirdim.

bir dönem paranormal ekstrasens (psişik) olaylar ile çok ilgili oldum, uhrevi zuhrevi alem ile çok alakalı oldum buna göre çok absürt olaylar yaşadım yazsam çoğu kişi güler dalga geçer.

ama şu kadarını söyleyim, bizler yalnız değiliz. her şeyin bir cevabı vardır ama her cevap bir sonraki kapının şifrelenmesidir
tavsiyem: korkmayın.

okuyanlar etkilenir, farklı kişilerde farklı etkileri olur diye bunu daha önce başka platformlarda hiç anlatmadım. burda da anlatmayacağım. aynı şey sonuçta. *

gece gece bu başlık da hortlatılmaz. ben iflah olmaz bir insan olarak bütün tanımların yüzde seksenini okudum nasıl uyuyacağım onu merak ediyorum.

#1495073

başıma anormal hiçbir şey gelmedi. bütün hakkımı bu şahıs yemiş.

az önce sigaram bitti diye erkemden yatağa uzandım. sonraçığıma o da ne geçen hafta kaypettiğim paketim alttan beni yokluyo

talebe iken kursta kuka tesbih furyası vardı.ısrarla almıyordum.bir gün arkadaşımın hazırlanmasını merdivenlerde oturarak bekliyordum,bir yandan da sohbet ediyoruz.keşke öyle tesbihim olsa diye anlatırken neyse işi bitti gideceğiz diye kalktım, kucağımdan o çok istediğim kuka tesbih düştü.

bir keresinde bayram ziyareti dönüşü iki tane motosikletli bana çarptı ve ziyareti yaptığım evin katına kadar yukarı yükseldim. sonra yere düştüm ve heryerim kanadı.

bi ara sevgilim vardı.

allahiniz yok mu lan canlandirmayin su basligi gece vakti.

insanları tırstıran olaylardır.