yazarların küçük hırsızlıkları

daha yaşımız genç bi on onbeş sene öncesi eşimin kuzenleriyle bi restorana gittik yedik içtik eğlendik kadın kuzenlerden bi tanesiyle alkol aldığımız kadehleri çok beğendik öyle büyük değil bi tane o bi tane ben aldım koydum çantaya. eşlerimiz farkında değil ne kıkırdıyorsunuz diyor söylemiyoruz. gece bitti dağılacağız duramadık çıkarken garsona söyledik çaldık biz bunları diye.adam napsın o saatten sonra onlar tek olmaz eşlerinizede ben hediye edeyim deyip birer tane daha verdi.
o gün bugündür hatıra olsun diye gittiğim bazı yerlerde aynısını yapar çıkarken söyler alırım hepsinide saklarım.*

kalplerinizi ufak ufak çaldım desem ne kadar da iddialı olurdu değil mi? o zaman iddialı olsun. kalplernizi ufak ufak çaldım. *

#2471878 tüh be foyam ortaya çıktı

yalan, benimki burda

kendimden çalıyorum.
ruhumu eksiltiyorum.
sayılır mı?

anneannemle her pazara gittiğimizde güzel bir takıcının önünden geçerdik. her zaman pembe pırlanta yüzüğü almak için can atardım. bir gün elime aldığım yüzüğü geri yerine koymadım. aldığıma o ab mutlu oldum ama sonra çok vicdan azabı çektim. kendimden bile sakladım. gözümün önüne getirmemeye çalıştım yüzüğü. sonra da kayboldu zaten.

ben krsse giderken 4-5 yasindayken, soforumun sapkasi vardi. seviyodum o sapkayi. bi gun beni eve birakti, koltugundan o sapkayi caldim.

tabi sonradan ogrendi aldi benden eve sapkayla gelince ailem gordu tabi.

üç-beş kalp, bir böbrek, iki de ayva. *

kalp çalıyorum *

gitar ve bağlama çalıyorum...

ayakkabıcıların çöpün yanına bıraktığı ayakkabı kutularını araklamak.
paraları nereye koyacağım? ha! sorarım size..

(bkz: evet memur bey bu başlık)

bence hırsızlık sayılmaz ama zorlarsak yazabiliriz. küçükken mahalledeki erik ağaçlarına dalardık. ceplerimizi doldurur. koşa koşa kaçar, bir kenarda yerdik. kimine göre göz hakkı kimine göre hırsızlık olabilir.

çocukken köy imamının 10 kuruşunu çalmıştım. al ne oldu çaldın da, sok gözüne. hâlâ vicdan azabı çekiyorum.

komşumuzun çiçeğini almıştım. kadın çok kızmıştı. ilk ve tek hirsizligim o olmuştu.

ben genelde ağaçtan dut, erik filan çalardım. bir kez düştüm halim ortada işte.

saf ve temiz duygular besleyen kısların kalbini çaldım hakim bey.s

rahmetli dedemin annesi çok yaşlıydı ben çocukken. novalgin bağımlısıydı. kadının kocasından kalma emekli maaşı var. gözlerde görmezdi. allah affetsin bana çıkarırdı desteyi o günün en yüksek parası misal 200 lük parayı verirdi. hadi bana bi novalgin al gel diye. ben tabi bir kutu alırdım. içinden bir tableti çıkarır. para üstü diye iki parça 10 luk verirdim. 10 lirada novalgin 170 bana kalırdı. tabi bir tablette eksik verinci hap erken biterdi. o şekilde parasız kalmadım hiç. dedem rahmetli sorardi ara ara ana maaşı ne yapıyon diye. allah affetsin. çocukluk işte. tabi zararlarınıda gördük sigara falan erken başladık. 16 yaşında milli oldum. kapıdaki bekçiye rüşvet verdim. lan düşündükçe üzülüyom. nenenin emekli paraları pez.venklere gitti. off boşver ya keşke konu hiç açılmasaydı.

#3535683
emine pir zola'da çocukken imamın on kuruşunu çalmış da, halâ onu vicdan meselesi yapıyor.. (yahu o değilse bile öteki imamların, sadece son yirmi yılda şeettiklerini de düşünmüyor herhal.)
yahu 6-7 bakanlık bütçesinden büyük, kırk kaplan gücünde diyanet beslemiyor muyuz. bu neyin vicdan azabı, bu ne naiflik ne saflık..
(on kuruşu olan, onu da küçük bir çocuğa çaldıran imam da bana inandırıcı gelmedi ya hadi neyse.)

hırsızlığın küçüğü büyüğü olmaz, hırsızlık hırsızlıktır. vicdan mastürbasyonu için küçülten hırsızlar olur sadece. gerek yok. neyse o. ne eksik, ne fazla.

bi kafeye gitmiştik. bildğimiz bi yer. çok tercih edilmeyen sakin bi yer. (sonra battı zaten.)
bi baktım rafta dekor olarak kitaplar. kitap dekor değildir. bir de baktım benim ne zamandır istediğim bi klasik. ve bir de baktım aynısından iki tane var.
okur getiririm diye birini aldım. a ah. o da ne. ben götüremeden kafe kapanmış. tuh.