yazarların şu an düşündükleri şeyler

jilet reklamında oynayan lazerli hanim kızların yalancılık seviyeleri ve olmayan kıllarından ne kadar kazandıkları

biriyle olan resimlerini ve mesajları silince hiç var olmamış hiç bir şey yaşanmamış gibi geliyor kendimi titanic filmindeki rose gibi hissediyorum o sadece hafızamda

sonradan gelen edit: artık hafızamda da değil

bana neden sünnet düğününü çok gördüler? sırtımda pelerinle o asayı sağa sola sallamak benim de hakkım değil miydi?

az önce tüfek reklamı çıktı önüme. bu bir işaret midir? google reklamları yol gösterici midir? yoksa yolunu kaybetmiş birtakım tanıtımlardan mı ibarettir? bakın ne çok şey düşünmüşüm. peki bu düşüncelere gerek var mıdır?*

işim gücüm budur benim,
gökyüzünü boyarım her sabah.
hepiniz uykudayken.
uyanır bakarsınız ki mavi.

deniz yırtılır kimi zaman,
bilmezsiniz kim diker;
ben dikerim.

dalga geçerim kimi zaman da,
o da benim vazifem;
bir baş düşünürüm başımda,
bir mide düşünürüm midemde,
bir ayak düşünürüm ayağımda,
ne haltedeceğimi bilemem

atarim. bugün temizlik yaparken ortaya çıktı. televizyona bağlamak istedim ama maalesef çalışmadı. çok üzüldüm.

acaba seneye nerde olurum diye düşünüp duruyorum.

insanlar bir tuhaf be. aklım markette gördüğüm küçük kızda kaldı. 9-10 yaşında vardır. annesi bir arka reyonda kız ise market içinde öylece duran bir kediyle iletişim çabasında. ama korkunç. kediye garip garip sesler çıkarıp işaret parmağı havada git burdan git dedim sana diye söyleniyor. aralarında da 1.5m mesafe vardır. sırnaşmış da değil. onu rahatsız etmeyecek markette hemen her gün gördüğüm sessiz dolaşan bir kedi. market bile alışık duruma. koca market bir de. senin tepki göstermene ne gerek var. öylece duran şaşkın bir kediye. gez reyonunda. başka reyonunda takıl. özgürlük hakkını hiçbir şeye tanımayan, saygısız, kendinde her hakkı gören, etrafa kötü niyetle bakan insanlar da yetişiyor etrafımızda. travman varsa tedavi ol. bir kediye hiddetlenecek ne yaşıyor çocuklar. hadi büyükleri anlıyorum. kötüler ve ruh hastaları. çocuksun sen daha. içinde sevgi olması gerekirken ne bu nefret. annesi olsam utanırdım. küçücük kediye gösterdiği tepkiye. dikkatini falan dağıtırdım. çocuk gitti arka reyona, kedi hala duruo bakıyor. insanlar böyle işte diye söylendim. amaçsızca neyi neden yaptığını bilmeden kötülük edip duruyorlar. ahlak ve vicdan kelimelerinin içi boşalmış. sevgi dolu insanlar çoğunluktadır tabi ki. ama çocukların böyle hiddetli olduğunu görünce içim acıyor. evde kavga varsa çocuk olmamalı. çocuk varsa kavga olmamalı. bu mantıkta olduğumdan asla anlayamayacağım kötü yetiştirilmiş çocukları.

yine dişlerimi sıkmışım uykumda. yaptırsam mı şu masseter botoksunu artık?

ama ya çenem yamulursa?

kız çocuklarını da sevimli tatlı buluyorum ama erkek çocuklarıyla hep daha iyi anlaşmışımdır. erkek kuzenlerimle sohbetim daha iyidir. yeğenim bana hayrandır. daha sevilesi buluyorum afacanları. odak noktası sanki hep kız torunlar ve onların süsü püsü olduğundan erkekler itilmiş figürler olarak geliyor gözüme. merhametim ve iyiliğim daha fazla bu yüzden. dışarıda da bir erkek çocuğu geldi öylece durdu yanımda bozukluk bekledi. aradım vs o arada yok galiba derken olmasa da sorun değil dedi durdu öyle. cok samimi geldi. önemsemedi pek. zorla iyilik isteyenler de hep canımı sıkmıştır. öyle olunca fazla fazla sevindirdim. tüm çocuklar mutlu olsa keşke. tüm erkek çocuklarını iyi yetiştirsek ne güzel olurdu. hırsızı, zorbası, kötüsü çıkmazdı belki. sevgisiz büyütmeseler keşke. hem bu çocuk da bir başına dolanmasa daha iyi olurdu. yanımdakiler hadi git ailene ver dediler nakti. ben ise yok yok kendin harca dedim. çocuk parayı harcamalı ya. çünkü çocukken aldığın lezzeti büyüyünce paran olsa da alamıyorsun. o da gitti dondurma aldı. en iyisini yaptı. aile kendisine ve çocuğuna yetmeli. dilenmek değil de çocuğu dilendirmek asıl acizlik. üzücü.

bahar üşümesi diye bir şey var bende. havalar güzelleşti ya ben daha çok üşüyorum. hastalığım geçti dedim dondurma yedim antibiyotiğe yeniden başladım. bu havalarda hep hastayım. iyi güzel havalarda kat kat giyinirim.

her olay ve olguyu basitleştirmemek için ne yapabilirim?

kafam karışık, huzursuzum, mutsuzum. nereye gidersem gideyim, ne yaparsam yapayım bundan kaçamıyorum, ne yapacağımı bilemiyorum. sürekli bir şeyler deniyorum ama hemen onlardan da bıkıyorum, insanlarla konuşmak istemiyorum ama yalnızlığımla mutlu olamıyorum, insanlar hayatımdan geçip gidiyor, hiçbirisini tutamıyorum, ben hep olduğum yerdeyim. bu yaşlarıma geldiğimde hayatımın biraz olsun güzelleşeceğine, bir yolun belireceğine inanırdım önümde ama ne etrafımda dostlarım var, ne kendime kattığım bir hobim, ne bir işim... sadece nefes alıyorum, bu yolun sonunda kime dönüşeceğimi bile bilmiyorum. kaybolup gidiyorum işte, benliğimden uzaklaşıyorum.

önemli olan hatayı kabullenip, aynı hatalar da ısrar etmemektir. aynı hataları tekrar tekrar yapmak ahmaklıktan başka bir şey değildir. afedersiniz eşek bile çamura bir defa düşer. akıllanmak için bir daha bir daha düşmez *

islamofobi belgeseli, kandil mesajı derken seçim öncesi halifeliğini ilan eder mi diye korkuyorum artık.

göklerden gelen bir karar vardır diye başlayan bir big brother konuşması. allah ım sağsalim bitsin artık şu seçim gerginliği.

boya kalmadı boya ve ahşap almam lazım hmmm, yarın tunalıya gidip şu ahşap atölyesinden alayım biraz ahşap ..iyi oluyor be seviyorum ahşap boyamayı

lan olum sübyancı mevzusu ney diyordum.
meğersem dini meseleymiş :d

ulan ben agnostiğim!
müslüman değilim yani!
kendi inancınız bu lan bana ne! siz inanıyorsunuz siz savunun kaynak getirin "öyle değil" diye.

alla alaaa
iftira atacağım diye iyice karakter değişimi geçirdi bunlar.

sözlük 4 elden sataşmak için ne yapacağını şaşırdı.

dest-i izdivacına talip oluduğum sözlük kadınlarından hangisi kabul edecek acaba?

hasta olmama sinir olurken yeni iş alternatifleri düşünüp tanım girerken arka fonda çalan şarkının speed up olmasının mantıklı olduğunu ve bunları yazarken midemin ağrıdığını duygusal yemenin kötü bir şey olduğunu bildiğim halde devam ettiğim için kendime olan kızgınlığımı vee son olarak akşam yemeğini düşünüyorum

hitler'in vejetaryen olması.