yazarların yaşadığı en büyük şanssızlık

yarışta galip gelen sperm olmam

normalde kyk'da kalıyordum ve ailevi sebeplerimden ötürü okulu uzatmak zorunda kaldım. normalde kyk yurtlarında normal öğrenim sürenizden 1 sene fazla kalabiliyorken bilin bakalım bu kural kimin okulu uzattığı sene değişti? elbette benim. şuan yurtsuz ve evsiz kaldığım için okulu tamamlayamama ihtimalim bile var. teşekkürler kyk

doğmuş olmak...

pansiyona hep soldan gitmeye çalışmak...



soldan gidersen sıçtın. çık babam çık, dön anam dön. sağdan git beya. sağdan giçten giçten, jandarmayı görcen, oradan sağa döncen, hemen artemis gelir karşına, dön soluna, çık yürü biraz, pansiyondasın beya...

abi diyor, sen takıl burada. çıkarken kapat tahta kapıyı. mekan senin. yok birlikte kalkarız yahu.

scarlett johansson ile tam sevgili olacaktık iskenderun'a tayinim çıktı.

yaşadığım tüm şanssızlıkların bir tür şans olduğuna inananlardanım. bir sene doğum günümde (aynı zamanda tatilin ilk günü) düşüp elimi çatlattım. oranın doktoru basit bir atel verip yolladı. iki gün sonra deprem oldu ve geri büyükşehirdeki evime dönmek zorunda kaldım. rutin kontrol için büyükşehir hastanesi'ne gidince doktor verilen atelin yetersiz olduğunu, elimin alçıya alınması gerektiğini söyledi ve bir ay boyunca alçılı gezdim.

deprem olmasaydı, o basit atelle tedavi olmayı boş yere umut etmeye devam edecektim.

hangi birisini sayayım.

çok çalışmak, araştırmak, emek vermek ancak verdiğin emeklerin karşılığını hiç alamamak

okul okumak

doğmuş olmam.*

o kadar çok var ki hangisini yazsam diğerine ayıp olmaz diye düşünüp içinden çıkamadığım durumdur. balık olsam vapur çarpar be.

köpeklerden kaçarken telefonunu düşürmek arkasından çaturt diye bir ses duyup telefonun bir araba lastiği altında paramparça olduğunu anlamak. ilk telefonumu böylece bir hav hava kurban etmiş oldum.

zamanında 0.25 matematik neti ile odtü kamuyu
0.017 puanla boğaziçi tarih i kaçırmak.

yıllar önce rektoskopi olurken başımda bi temizlik görevlisi vardı. "sen ne bakıyorsun" diye çok sinirlenmiştim. sonra dedim ki "amaaannn nerde görecem sonuçta bi daha"

yıllar sonra aynı kurumda işe girdim karşımda o görevli.

dün akşam trafik kazası geçirmem.
dün anteramandan çıkışta bizi götürecek otobüsün karşı istikametten gelen kamyon ile kafa kafaya çarpışması. istanbul dün yağmurluydu ve yollar kaygandi. şoför de yolu boş bulunca gaza bastı kamyon da öyle hızlıydı. şoför ne yazik ki öldü. hepimiz ölümden döndük. benim de sol bacağım da iki kemik ezilmiş darbeye bağlı olarak. takım arkadaşlarımın çoğu hastane de şu an. hayata yeniden tutundum

00.01 puan ile atamayı kaçırmıştım. 1 puanı çok duymuşsunuzdur kesin ama bu beni depresyona sokmuştu. toparlanıp kpss' de derece yaptım sonra.

anlamsız insanlara denk gelmek onları anlamaya çalışmak. sürekli kötülüğe bulaşan insanlarla karşılaşmak. en iyi ben olayım, beni iyi sansın, onun hakkında başkalarının yaptığı ve söylediği her kötülüğü ona ileteyim ki iyilik yaptım sansın. geçen böyle birine öyle bir patladım ki. sen bana iyilik yapmıyorsun ki. biri benim hakkımda kötü düşünmüş kötü konuşmuş. arkamdan. bunlarin hepsi ona ait. bana taşıma. ben bunu duymamışım. niye bana iletip beni zehirliyorsun. ne demişse demiş. bana ne. belki de yalan söylüyorsun kendini iyi göstermek için. ya da birinin yaptığı kötü şeyi ilan etmek korumak mı, iyilik mi? iyi olacağım derken kötülük çukuruna düşmek. bir de manasızca yalan söyleyenler var. çok anlamsız. buna ihtiyacın yok ki seni seviyorum ilgileniyorum ya da mutluyum zaten. yalanlara uydurmalara ihtiyacım yok. ikiyüzlülük de çok anlamsız. birinin arkasından aman ne gerek var hediye almayın diye alacağımız 3 kuruş hediyeye karışıp şov yapar gibi yüksek pahada hediye alana da şaşırıyorum. niye hayatıma anlamsız davranan manasız insanlar denk geliyor. büyük şanssızlık.

orta okul futbol takımındaydım. işte ilçedeki grup maçlarında namağlup gidiyoruz, rehavete girmişiz. ben de son haftadaki antrenmanı salladım (hafta sonları da oluyordu antrenmanlar) diye hoca o hafta yedek başlattı beni. ama maça garip bir şekilde bir sürü seyirci gelmiş, çoğu da kız. ama bizim okuldan bir kızı da ben özellikle davet etmiştim. tabi ergeniz, kızlara hava yapmak istiyoruz oynayarak ama hoca oyuna almıyor bir türlü!

son 15 dakika falan, hocam oyuna almayacaksanız ben gideyim artık soyunma odasına diye tribe girdim. tamam hadi git ısın dedi... ben de hatunların olduğu tribünün (evet tribün) oralara gidip, yalandan ısınıyorum, çaktırmadan da bizim kıza göz kırpıyorum. şimdi onla olmazsa diğerleriyle olan muhtemel şansı da kaçırmak istemiyorum, öyle de göt bir kişiliğim var. birkaç dakika sonra geldim, hocam ısındım dedim... yürü git lan adam gibi ısın öyle gel dedi, bir daha gittim, yine takılıp geri geldim. ibnenin evladı, tekrar yolladı beni... böyle 2 3 kere gönderdi geriye... en sonunda tamam dedi (o zamanlar değişiklik kağıdı yazılıyordu, onu 4. hakeme veriyorsun falan) yazdı kağıdı verdi elime. gittim 4. hakemin yanına, krampon kontrolü vs yaptı, oyunun durmasını bekliyoruz ki ben gireyim... yavşak orta hakem doğru düzgün kenara bile bakmadan, kolları kaldırdı bitirdi maçı. evet bildiğin göt gibi kenarda kalakaldım öylece. zaten o hatunla da olmadı, diğerleriyle de olmadı.. hiçbiriyle hiçbir zaman olmadı ahahaha.... yok yok neyse, bu da böyle bir anımdı. aslında daha büyük şanssızlıklarım var da onları yazıp da kendimi daha fazla üzmek istemiyorum, canım kendim.

yapmakta olduğum mesleği tercih listeme yazdığım gün.

sonrasının adına hayat denmesi için biraz daha renk gerekiyor zira seçemiyorum.

türkiye'de doğmuş ve yaşıyor olmaktır.