yaşıyorlar efendim, bütün karakterler her gün içimizde yaşıyorlar. siz hayri irdal’ın, halit ayarcı’nın gerçek olmadığını sanıyorsunuz ama hepsi hayatınızın bir köşesinde yer kaplıyor.

bizim romanımız.

hayır, sözlükte neyi övsem patlıyor. radyoda daft punk hayranıyım dedim, anında ayrıldılar. yine radyoda sözlük iyi geldi bana dedim, mükemmel gidiyor dedim, gecesinde sözlük patladı. ekstra bir şey yapmama gerek yok, mahlasimin libidosu bitmiyor, durduramıyoruz efendim.

not: nickaltlarina övgüler yağdırdığım yazarlar dikkat edin kendinize he.*
not2: yönetime çağrımdır. eğer sıkıntı yaratıyorsam söyleyin, çekinmeyin.*

128 milyar dolar ve ceza*))

çok fazla sayıda takı kullanıyorum. küpe, kıkırdak küpesi, en az 3-4 yüzük, bileklik(ler), halhal, ayak parmağı yüzüğü... spora bile çıkarken daha sportif tipte küpe takarım ve yüzüklerim olur. en olmazsa olmazım küpedir. onsuz yüzümü eksik hissediyorum.

gerçek ismiyle mişel avn, lübnan cumhurbaşkanıdır. ama kendisinin bahçeli ve erdoğan ile akrabalığı olsa gerek. yoksa bu kadar benzemesine imkan yok.

bünyesinde bir sürü e-kitap paylaşıldığı iddia edilen link ve web sayfası yönlendirmesi bulunan bir mecrada yapılması gayet normaldir. adam emek hırsızlığı yapıyor ya da buna ortak oluyor ses çıkmıyor tanım çalmış çok mu?

ayrıca selçukspordan maç izleyen, hdfilmcehenneminden film izleyen, torrente takla attıran, bilgisayarında yüklü uygulamaların hemen hepsi crackli olan, pdfarsivim ve türevi sitelerden telif hakkına konu kitapların pdfsini kovalayan insanların * "aaa bak bu tanımı şu web sayfasından çalmışlar" demesi de tuhaf.

şikayet et butonu ile ilgili linki de vererek moderasyona iletirsin iş biter. herkesin görebileceği şekilde insanları ifşa edip, "hırsızlık"la itham etmek bana pek sağlıklı gelmiyor.

patatesli börek.

haftanın günlerini 9 yaşımda öğrendim. saatleri 11 yaşımda. bağcıklarımı bağlayamadığım için babamdan bir çok kez dayak yedim.
ayları hâlâ karıştırıyorum. cümlenin yarısında durup cümleyi tekrar tekrar okumak zorunda kalıyorum. sağımı ve solumu 10 yaşımda bisikletin vitesi sayesinde öğrendim. umarım geri zekalı değilimdir.

edit: dün ve yarını karıştırmak. hâlâ six ve sekiz'i karıştırıyorum. otobüs ve minibüs'ü karıştırmak.
(aklıma geldikçe eklerim)

çoğu zaman sisli havalarda meydana gelen ve 0.05 milimetreden küçük olan su damlalarının oluşturduğu, sis yayı veya sis kuşağı olarak da bilinen bir gökkuşağıdır. meterolog brian jackson'ın tabiriyle; su damlacıkları oldukça küçük olduğu için renkler yeterince kırılmaz ve gökkuşağı bu rengi alır.


görülmesi için sisli bir havaya ihtiyaç yoktur, bulut kaynaklı olarak oluştuğu için gökyüzünden de görülebilir. bir uçakla görebilirsiniz yani ama en net kareler yerdeyken yakalanır. güneş'in tersi bir istikamette oluştuğundan fotoğraf çektiğiniz yerde ışıktan şikayet etmezsiniz. *

en fazla görüldüğü yer kayıtlarda iskoçya dağları olarak geçer ve onları gözlemleyen ilk kişinin fotoğrafçı melvin nicholson olduğu sanılır.

edit: düzeltme.

yıllardır yaptığım, ev işi.
ev demek iş demek çünkü.

insan onuru. bozuk para gibi harcıyorlar bizi azizim.

haram yiyen pis bir ağızla çekilmiş bir besmele allah'a hakarettir. sözünün sahibidir.

her yazdığımız:
"bir parça daha mı linç algısı yaratır? ",
"yazsam mı, söz söylemeye hakkım var mı? "diye düşündüm durdum.
yukarıda intihalin kötü oluşuna dair hemen her girdiyi de beğendim. ama ne olursa olsun yanlış yapanı da hep birlikte taşlıyormuşuz gibi hissetikçe de kanım çekildi.
daha çok kırmadan, dökmeden, üzmeden...

sadece sözlükte değil, her ortamda ve durumda yapmamış olsanız da yapmış sayılacağınız eylemdir. maalesef yaşamımızın her alanına öyle veya böyle girmiş bir şeydir siyaset. yanlış gördüğünüz bir şey için yanlış buluyorum diyemezsiniz çünkü hain olmaktan korkarsınız. doğru gördüğünüz bir uygulamayı övemezsiniz çünkü akçomar olmaktan korkarsınız. yeni yılın gelişini kutlamak istersiniz hristiyan özentisi olursunuz. yakıt almak istediğimde bile "bir sonrakinden alalım bu firma x gruba ait." diyeni gördü bu gözler. okuyacak gazete, izleyecek haber bulamazsınız, neyse uzatmayayım. bu kadar fanatizm içinde istemeseniz de bir yere çekileceksiniz. normal, dürüst, objektif birisi mi olmak istiyorsunuz? hep susacaksınız.

bu aralar müptelası olduğum şarkılardan. living theater ve erica jennings seslendiriyor. hoş, slow bir havası var.

aslında çok farklı değil umarım ummak yani umduğun birisi var, vesaire.

ismailcim gece rüyana aksakallı dede girdi seni iman mı ettirdi iki gözüm.

papaz elbisesiyle fetva verir olmuşsun.

sen ondan çoktan geçip gitmene rağmen o senden gitmemiştir.

“insan bir kere birine geç kalır ve bir daha hiç kimse için acele etmez.”

hungur hungur aglarken/agladiktan sonra burnun tikanmasi.

yav zaten canina tak etmis bazi seyler; acisini cikarmak icin zirlarken habes maymunu olmayi goze almissin, bir de nefes alamiyorsun arkadas. rabbuskom sen bu kulunu yapmissin ama olmamis, bozuk bu*.

(bkz: emir kozcuoğlu)

kirazın tadı olarak da bildiğimiz, abbas kiyarüstemi yapımı iran sinemasından bir dram filmi. bireysel bir problemin yanında pek çok sosyolojik gerçeği de iran sinemasının duruluğuyla gözler önüne seren film. bu cümleden sonraki her cümlem çok ciddi miktarda spoiler içereceği için devam edip etmemek size kalmış.

filmde intiharına 20 küreklik toprakla ortak olacak birini arayan bedii, çöp toplayarak geçinen bir adamla karşılaştığında ona üzerindeki kıyafette yazan sözcüğün anlamını bilip bilmediğini sorar. ne yazdığını da ben söylemeyivereyim, izleyen görür. bedii, mimiklerini neredeyse hiç kullanmayan bir adam olmasına rağmen duygu ve kararlarının etkisini gözleri ve göğsünde görülür. filmin bazı sahnelerinde bir tahta gibi duran göğsü heyecanlandığını, nefes alışverişinin hızlandığını belli eder şekilde hızlı ve ritmik bir biçimde iner kalkar.

çekim planlarında güzergahı aracın içinden sadece kuşlar uçarken görürüz. ne zaman kuşlar uçar, o zaman yolu arabanın gözünden izletir kamera. arabasına binen son kişi olan türk adamın bıldırcınları kestiğini öğrendiğinde verdiği tepki de bu mesajı doğrular nitelikte. 20 kürek toprağın pazarlığı süresince durmadan taşınan topraklar, toprakla çalışan insanlar, toprağın kullanıldığı araziler görülüyor. bu toprak çalışmalarından birinde bedii'nin gölgesi ile dökülen toprak birbirine karışıyor ve beni en çok etkileyen sahne de bu diyebilirim.

türk adamla anlaşmasının ardından bir soru işareti bırakıyor, neden çukura kendi aracıyla gitmiyor? teklifini kabul eden birini bulduğu için mi, bıldırcınlar öldüğü için mi, ölmeye kararlı olduğu için mi yoksa zaten ölmekten vazgeçtiği için mi? ki izleyiciyi bu belirsizlikle baş başa bırakıp gidiyor kiyarüstemi.

bedii kendini en mutlu hissettiği yerin, edindiği en iyi arkadaşların askerde olduğu bilgisini sunuyor bize. sıra sıra askerlerden hemen sonra görüyoruz, sıra sıra çocukları. bir... iki... üç... kirazın tadını yeniden almak istemiyor musun?