mazlum çimen
haziran 1958 elbistan doğumlu, güzel bir adamın (bkz: nesimi çimen) güzel bir oğludur.
besteci, söz yazarı ve oyuncudur. aynı zamanda ‘çimen’s yapım’ ın sahibidir.
istanbul devlet konservatuvar mezunudur. babası nesimi’yi 93 madımak katliamı’nda kaybetmiştir. o da çok sevdiği babası için dillerimize pelesenk olmuş (bkz: sen benden gittin gideli)’yi kaleme alıp, bestelemiştir…
on parmağında on marifet olan sevgili mazlum çimen’in tek efsanesi bu şarkı mıdır?
tabii ki hayır…
kendisini çok sevdiğimden yakın takibimdedir. hemen hemen tüm şarkılarını ezbere bildiğimi söyleyebilirim.
bir şarkıyı dinlerken, müziğinden çok önce sözlerine ehemmiyet veririm. bu yüzden mazlum çimen’in bana göre en güzel sözlere sahip şarkısı (bkz: feryâdı isyanım)’dır. ilgili şarkının sözlerini şöyle bırakacağım, müsaadenizle:
‘’mem nelere gark olmadı zin’in ateşi için…
ferhat dağı delmedi mi şirin’in düşü için?
kusur ise her saniye, her yerde seni anmak;
mecnun, az mı yemin etti leyla’nın başı için…
gözlerinin dokunduğu her mekan memleketim
bakıver de uzamasın gurbetim, esaretim
ahmet arif hasretinden prangalar eskitmiş
beni böyle eskitense prangalı hasretin
sana yine sana yandım nesimi ile dün gece
gözlerinle yüzüleyim, bend olayım hallaca
öyle hüküm buyurmuşlar tanrılar divanında
ha ben sana yollanmışım, ha muhammed mirâca
cümle cihan güzellerin yüzlerine ben örsün
gözlerin, balyozu oldu içerimdeki örs’ün
ruhumdaki fırtınalar merih’i usandırdı
nuh’a haber eyleyin de, gelsin de tufan görsün…’’
yine söz ve müziğinin mazlum çimen’in kendisine ait olan en sevdiğim ikinci eseri ise (bkz: sokağın tavanı kadar)’dır. ama bu eserde şöyle bir durum var, mazlum çimen’in şarkılarını çeşitli sanatçıların seslendirdiği (bkz: benim için söylenenler) albümündeki edip bülbül versiyonunu kendi söylediğinden çok daha fazla beğeniyorum. hatta aynı şarkıyı (bkz: edip akbayram) da seslendirmiştir lakin bence yine de edip bülbül versiyonu benim için çok daha muhteşem bir düzenlemedir.
son olarak sevgili mazlum çimen, öyle bir can yücel şiirini bestelemiştir ki, hem şiirin kuvveti bakımından, hem de şarkının bütünlüğü bakımından (bkz: ben hayatta en çok babamı sevdim) mazlum çimen eserleri arasında ilk üçüme girmiştir…
daha önce dinlememişlere önerebileceğim diğer eserleri;
(bkz: az bana gönder)
(bkz: değil misin) özellikle (bkz: jehan barbur) versiyonu çok çok çok başarılıdır.
(bkz: sev beni beni)
(bkz: başımın belası)
(bkz: gel gönül) bunu da aynı albümde (bkz: emre sertkaya) muhteşem bir performansla yorumlamıştır.
(bkz: yar unutamadım)
ve rahmetli (bkz: ihsan yüce) ‘nin şiiri olan ve rahmetli (bkz: mümtaz sevinç) ‘in harikulade seslendirdiği (bkz: ekmek, şarap sen ve ben)’i de öneriyorum…
genellemek gibi olmasın ama bir şeyi altını çizerek belirtmekte hiçbir sakınca görmüyorum:
sinan akçıl dinleyenle olur ama mazlum çimen dinlemeyenle olmaz…
keyifle dinleyiniz, dinletiniz…
besteci, söz yazarı ve oyuncudur. aynı zamanda ‘çimen’s yapım’ ın sahibidir.
istanbul devlet konservatuvar mezunudur. babası nesimi’yi 93 madımak katliamı’nda kaybetmiştir. o da çok sevdiği babası için dillerimize pelesenk olmuş (bkz: sen benden gittin gideli)’yi kaleme alıp, bestelemiştir…
on parmağında on marifet olan sevgili mazlum çimen’in tek efsanesi bu şarkı mıdır?
tabii ki hayır…
kendisini çok sevdiğimden yakın takibimdedir. hemen hemen tüm şarkılarını ezbere bildiğimi söyleyebilirim.
bir şarkıyı dinlerken, müziğinden çok önce sözlerine ehemmiyet veririm. bu yüzden mazlum çimen’in bana göre en güzel sözlere sahip şarkısı (bkz: feryâdı isyanım)’dır. ilgili şarkının sözlerini şöyle bırakacağım, müsaadenizle:
‘’mem nelere gark olmadı zin’in ateşi için…
ferhat dağı delmedi mi şirin’in düşü için?
kusur ise her saniye, her yerde seni anmak;
mecnun, az mı yemin etti leyla’nın başı için…
gözlerinin dokunduğu her mekan memleketim
bakıver de uzamasın gurbetim, esaretim
ahmet arif hasretinden prangalar eskitmiş
beni böyle eskitense prangalı hasretin
sana yine sana yandım nesimi ile dün gece
gözlerinle yüzüleyim, bend olayım hallaca
öyle hüküm buyurmuşlar tanrılar divanında
ha ben sana yollanmışım, ha muhammed mirâca
cümle cihan güzellerin yüzlerine ben örsün
gözlerin, balyozu oldu içerimdeki örs’ün
ruhumdaki fırtınalar merih’i usandırdı
nuh’a haber eyleyin de, gelsin de tufan görsün…’’
yine söz ve müziğinin mazlum çimen’in kendisine ait olan en sevdiğim ikinci eseri ise (bkz: sokağın tavanı kadar)’dır. ama bu eserde şöyle bir durum var, mazlum çimen’in şarkılarını çeşitli sanatçıların seslendirdiği (bkz: benim için söylenenler) albümündeki edip bülbül versiyonunu kendi söylediğinden çok daha fazla beğeniyorum. hatta aynı şarkıyı (bkz: edip akbayram) da seslendirmiştir lakin bence yine de edip bülbül versiyonu benim için çok daha muhteşem bir düzenlemedir.
son olarak sevgili mazlum çimen, öyle bir can yücel şiirini bestelemiştir ki, hem şiirin kuvveti bakımından, hem de şarkının bütünlüğü bakımından (bkz: ben hayatta en çok babamı sevdim) mazlum çimen eserleri arasında ilk üçüme girmiştir…
daha önce dinlememişlere önerebileceğim diğer eserleri;
(bkz: az bana gönder)
(bkz: değil misin) özellikle (bkz: jehan barbur) versiyonu çok çok çok başarılıdır.
(bkz: sev beni beni)
(bkz: başımın belası)
(bkz: gel gönül) bunu da aynı albümde (bkz: emre sertkaya) muhteşem bir performansla yorumlamıştır.
(bkz: yar unutamadım)
ve rahmetli (bkz: ihsan yüce) ‘nin şiiri olan ve rahmetli (bkz: mümtaz sevinç) ‘in harikulade seslendirdiği (bkz: ekmek, şarap sen ve ben)’i de öneriyorum…
genellemek gibi olmasın ama bir şeyi altını çizerek belirtmekte hiçbir sakınca görmüyorum:
sinan akçıl dinleyenle olur ama mazlum çimen dinlemeyenle olmaz…
keyifle dinleyiniz, dinletiniz…
devamını gör...
domestic hıyar
hala mı domestos esprisi diye merak eden yazar...
olsun, sen yine de dene lütfen, vazgeçme.
elbet bir gün başaracaksın, sıkma canını..*
olsun, sen yine de dene lütfen, vazgeçme.
elbet bir gün başaracaksın, sıkma canını..*
devamını gör...
ya kebikeç
eskiden yazma eserlerin sayfa başlarına veya kapaklarına güve ve kurt kemirmesin diye yazılan kelime.
devamını gör...
insanı en sakin anında bile sinir eden şeyler
kahvaltıda bıçak, yemekte servis kaşığı kullanılmaması; ortak tabaklara çatallarla dalmaları. yazarken bile sinirlendim.
devamını gör...
yaşadığın hayatın herkese güzel görünmesi
en güzel maske gülümsemektir ve insanlar bu maskeyi kullanmayı çok sever. ınstagram üzerinden kendine hayat beğenenler de böyle insanlara özenir işte.
devamını gör...
mesajları engelle özelliği
bazı yazarlara yapmak istediğimdir. o kadar belli ki ava çıktığı.. aşırı geriyor beni bazıları da son damlayı bekliyorum. kolay kolay engellemem kimseyi çünkü.
devamını gör...
zaten kur’an’da yazıyormuş terör örgütü
karşınıza çıkabilecek en cahil adamı düşünün.
şimdi o cahil adamdan kırk kat daha cahil birini düşünün. işte bu ve bunun gibi tiplerin oluşturduğu örgüt.
bu örgüte üye olmak kolay değil.
bir takım özellikleriniz olmalı.
bir kaç tanesini yazıyorum ki üye olmak isteyen mü’min kardeşler için kolaylık olsun. hem sevaptır.
1. teslimiyetçi olacaksın.
2. mantık denen şeye ihtiyaç olmadığından evde bırak.
3. sıkışınca “gerçek islam bu değil.” demesini öğren.
4. joker olarak kullanmak üzere “inanmasan da saygı duy.” demeyi unutma.
5. birisi bilim, fen, teknoloji hakkında konuştu ve sen anlamadan bön bön mü baktın?
korkma ve yapıştır lafını: “zaten kuran’da yazıyormuş.” de. şimdi o çıksın işin içinden.
not: ya hu el insaf.
ulan herkese kafir deyip bir de hassas ve alıngan olmuyorlar mı işte bu adamı deli ediyor.
yazdığımın arkasındayım.
asla silmem.
mahkeme orada.
şimdi o cahil adamdan kırk kat daha cahil birini düşünün. işte bu ve bunun gibi tiplerin oluşturduğu örgüt.
bu örgüte üye olmak kolay değil.
bir takım özellikleriniz olmalı.
bir kaç tanesini yazıyorum ki üye olmak isteyen mü’min kardeşler için kolaylık olsun. hem sevaptır.
1. teslimiyetçi olacaksın.
2. mantık denen şeye ihtiyaç olmadığından evde bırak.
3. sıkışınca “gerçek islam bu değil.” demesini öğren.
4. joker olarak kullanmak üzere “inanmasan da saygı duy.” demeyi unutma.
5. birisi bilim, fen, teknoloji hakkında konuştu ve sen anlamadan bön bön mü baktın?
korkma ve yapıştır lafını: “zaten kuran’da yazıyormuş.” de. şimdi o çıksın işin içinden.
not: ya hu el insaf.
ulan herkese kafir deyip bir de hassas ve alıngan olmuyorlar mı işte bu adamı deli ediyor.
yazdığımın arkasındayım.
asla silmem.
mahkeme orada.
devamını gör...
erkek yazarlardan kadın yazarlara sorular
#188575 yazar aeneas,
maalesef benimde gözlemlediğim birşeydir bu, ve çok üzülürüm, 9-10 sene önce, hatırı sayılır bir mağazalar zinciri dünya markasının, "türkiye" birşey, bilmemne müdürlüğü gibi üst düzey bir konumda yönetici bir kadınla tanıştım, arkadaşımızın arkadaşı, iş ortamı değil, bişeyler yiyip içiyoruz...
kadın 42 yaşında bekar, hiç evlilik yapmamış, yurtdışında okumuş, yaşamış çalışmış (kuzeyde baya refah bir ülke) yükselmiş etmiş, gelmiş, ev bulmuş, baba bir semtte, bakın burası çokomelli.. arkadaşı evlendiği için bekar evinin eşyalarını komple vermiş, buda almış... diyorki eşyalara bakmadım bile.. (!)
"ben nasıl olsa >evlenince< yeni eşyalar alıcam kendime,
>o zaman< istediğim gibi güzel şeyler seçerim, alırım, şimdi "niye" alıyım *..."
bakın ikinci el alınabilir, kullanılabilir, burada mevzu, kadının parası var, kendini layık görmüyor, layık olacağı günü bekliyor..
o anda bütün hayranlığımın, soru sorma isteğimin gittiğini, omuzlarımın filan düştüğünü, öylece kaldığımı hatırlıyorum...
peki dedim, başka ne konuşabilirimki kendisiyle, evlenene kadar ve evlendikten sonrası bu kadar farkeden bir insan...
şu anda, tek başınayken güzel bir hayatı hak ettiğini düşünmüyor arkadaş..
evlendiği güne kadar, evleneceği günü bekleyecek.. yani bir erkekle evli olduğunda beğendiği eşyaları alıp üstüne oturmaya hakkı olacak.. bugün hangi eşyalarla yaşadığı önemli değil.. hakkı değil, öyle sanıyor.. ne acı değilmi..
o arkadaşın maaşının 10 da birini filan alıyormuşumdur o zaman bende yalnız yaşıyorum, 40 m2 (yarısı da teras (u: ?)) minicik bir çatı katıydı ama herşeyimi yeni almıştım, ev sıfırdı ama, beyaz eşyaların yarısını ben ödedim istediğim marka olsun diye, mutfağını büyüttüm ettim, ve 2 sene sonra ev sahibine bıraktım, herkesin uygun bişey al, ikinci el ucuz bişeyler al, demesine sinir oluyordum, niye ucuz eşyalar kullanayım ya, niye değersiz eşyalar kullanayım, istediğim beğendiğim şeyleri ucuza mal etmeye çalışabilirim, o başka,
o zamanlar kafamı kurcalayan birçok şeyin adını koyamamıştım, ama bugün daha iyi biliyorumki, bize çocukluğumuzdan başlayarak öğretilen, isteyerek veya istemeyerek bilinçaltımıza sokulan birçok şey yan lış... hemde çok yanlış...
kendini iyi şeylere layık görmeyen, iyi insanlara, iyi erkeklere layık görmeyen, çalışkan başarılı, akıllı kadınların, bir yerde artık uyanması gereken bir konu bu..
bir ilişki, kadın, erkek, arkadaş, sevgili, aile.. nasıl olmalı, doğrusu nedir, kimin neye hakkı vardır, neye hakkı yoktur, bunlar bize öğretilmiyor maalesef..
kendi kendine öğrenmek de baya zaman alıyor...
"4/4 lük kadınlar görüyorum, güzellik, zerafet, şıklık, entelektüel birikim vs. fakat at hırsızı görünümlü, 100 kelime ile hayatını idame eden tiplere bağlanıp aşk acısı çekiyorlar, insan insanla sınanıyor demekki..."
nejat işler
maalesef benimde gözlemlediğim birşeydir bu, ve çok üzülürüm, 9-10 sene önce, hatırı sayılır bir mağazalar zinciri dünya markasının, "türkiye" birşey, bilmemne müdürlüğü gibi üst düzey bir konumda yönetici bir kadınla tanıştım, arkadaşımızın arkadaşı, iş ortamı değil, bişeyler yiyip içiyoruz...
kadın 42 yaşında bekar, hiç evlilik yapmamış, yurtdışında okumuş, yaşamış çalışmış (kuzeyde baya refah bir ülke) yükselmiş etmiş, gelmiş, ev bulmuş, baba bir semtte, bakın burası çokomelli.. arkadaşı evlendiği için bekar evinin eşyalarını komple vermiş, buda almış... diyorki eşyalara bakmadım bile.. (!)
"ben nasıl olsa >evlenince< yeni eşyalar alıcam kendime,
>o zaman< istediğim gibi güzel şeyler seçerim, alırım, şimdi "niye" alıyım *..."
bakın ikinci el alınabilir, kullanılabilir, burada mevzu, kadının parası var, kendini layık görmüyor, layık olacağı günü bekliyor..
o anda bütün hayranlığımın, soru sorma isteğimin gittiğini, omuzlarımın filan düştüğünü, öylece kaldığımı hatırlıyorum...
peki dedim, başka ne konuşabilirimki kendisiyle, evlenene kadar ve evlendikten sonrası bu kadar farkeden bir insan...
şu anda, tek başınayken güzel bir hayatı hak ettiğini düşünmüyor arkadaş..
evlendiği güne kadar, evleneceği günü bekleyecek.. yani bir erkekle evli olduğunda beğendiği eşyaları alıp üstüne oturmaya hakkı olacak.. bugün hangi eşyalarla yaşadığı önemli değil.. hakkı değil, öyle sanıyor.. ne acı değilmi..
o arkadaşın maaşının 10 da birini filan alıyormuşumdur o zaman bende yalnız yaşıyorum, 40 m2 (yarısı da teras (u: ?)) minicik bir çatı katıydı ama herşeyimi yeni almıştım, ev sıfırdı ama, beyaz eşyaların yarısını ben ödedim istediğim marka olsun diye, mutfağını büyüttüm ettim, ve 2 sene sonra ev sahibine bıraktım, herkesin uygun bişey al, ikinci el ucuz bişeyler al, demesine sinir oluyordum, niye ucuz eşyalar kullanayım ya, niye değersiz eşyalar kullanayım, istediğim beğendiğim şeyleri ucuza mal etmeye çalışabilirim, o başka,
o zamanlar kafamı kurcalayan birçok şeyin adını koyamamıştım, ama bugün daha iyi biliyorumki, bize çocukluğumuzdan başlayarak öğretilen, isteyerek veya istemeyerek bilinçaltımıza sokulan birçok şey yan lış... hemde çok yanlış...
kendini iyi şeylere layık görmeyen, iyi insanlara, iyi erkeklere layık görmeyen, çalışkan başarılı, akıllı kadınların, bir yerde artık uyanması gereken bir konu bu..
bir ilişki, kadın, erkek, arkadaş, sevgili, aile.. nasıl olmalı, doğrusu nedir, kimin neye hakkı vardır, neye hakkı yoktur, bunlar bize öğretilmiyor maalesef..
kendi kendine öğrenmek de baya zaman alıyor...
"4/4 lük kadınlar görüyorum, güzellik, zerafet, şıklık, entelektüel birikim vs. fakat at hırsızı görünümlü, 100 kelime ile hayatını idame eden tiplere bağlanıp aşk acısı çekiyorlar, insan insanla sınanıyor demekki..."
nejat işler
devamını gör...
bütün zamanların en geçersiz bahanesi
trafik vardı ondan geç kaldım.
devamını gör...
sözlük yazarlarının olmak isteyeceği ünlü yazarlar
stefan zweig. sırf hitler'in korkunç savaşından bunalıp intihar etmesi ve sonrasında hemen savaşın bitmesi. bu tam bana göre bir şans.
devamını gör...
ben senin bütün simitlerini alayım sen bugün çalışma
iyilik adı altında reklamını yapan youtuber cümlesi. çok trend şimdi.
seyyar satıcının tezgahındaki her şeyi satın alıp bir de adamları ifşa edersin, dünyayı kurtarmış gibi yayınlarsın, 3-5 ergen gelip yorumlarda; "adamın gözlerindeki sevinç ömre bedel" gibi klişelerle duyar kasar. yeter la midem kaldırmıyor. zaten ne geliyorsa başımıza o sıçtımın ergenlerinden geliyor.
seyyar satıcının tezgahındaki her şeyi satın alıp bir de adamları ifşa edersin, dünyayı kurtarmış gibi yayınlarsın, 3-5 ergen gelip yorumlarda; "adamın gözlerindeki sevinç ömre bedel" gibi klişelerle duyar kasar. yeter la midem kaldırmıyor. zaten ne geliyorsa başımıza o sıçtımın ergenlerinden geliyor.
devamını gör...
normal sözlük yazarlarının karalama defteri
kırgınlığım yok kimseye!
kendime de kızmıyorum, kızamıyorum artık...
öyle bir zamandayım öyle bir demle acıyor ki yüreğimin köşeleri hislerimin hissizliğiyle sınanıyorum...
keşke birilerine kızabilsem, keşke üzülebilsem bana şunu da şunu da yaptılar diyebilsem, keşke kendime söylenebilsem hep senin eserin bu, hanımefendi diyebilsem... ama yok nafile tek bir duygu kırıntısı bile yok içimde... özleyebilsem mesela, mesela ağlayabilsem, mesela saatlerce gevezelik yapabilsem yine telefonlarda, mesela umut etsem yeniden, mesela... bu hissizlik mahvediyor beni... boğazımda bir düğüm, kalbimde bir sızı, nefes alırken içime içime saplanan bir neşter gibi...
yeniden nefret edebilsem birilerinden, yeniden özlem duyabilsem sevdiklerime, yeniden umut edebilsem yarınlara... bu hissizlik günden güne siliyor beni... günden güne yeni bir ben doğuyor belkide bilemiyorum... hayatın hem ne kadar değerli hem ne kadar değersiz olduğunu öğretti bu hissizlik bana. takıldığımız, gece boyu düşündüğümüz şeylerin ne kadar anlamsız olduğunu işaret etti. hele ki kırgınlıklarımızın, küskünlüklerimizin ne boş ne faydasız olduğunu gösterdi. bize nefretin, kırgınlıkların yarardan çok zarar verdiğini ve çok klasik olacak ama üç günlük dünyada bunlarla uğraşıp yüreğimizde bunları taşıyarak bunları yük ederek zaten zor olan hayatlarımızı daha da zorlaştırdığımızı gösterdi. ben tüm sırların çözüldüğü, perdelerin aralandığı zamanlardayım dostlar. ben yarına erememenin, kaybetmenin, sevdiklerime ulaşamamanın kaygısındayım. ben nefes almayı bile unutturan gerçekle bir kez daha yüzleştim! #ölüm siz siz olun kapınıza dayanmadan, canınızdan can almadan, tüm hislerinizi kaybetmeden fark edin bazı şeylerin kıymetini. ruhunuzu hafifletin, kalbinizi temizleyin, bedeninize huzur verin, yüklerinizden arının...
sevin, sevilin, sevdiğinizi söyleyin. özür dileyin, affedin... sevgiyle, huzurla, hoşça... kalın...
kendime de kızmıyorum, kızamıyorum artık...
öyle bir zamandayım öyle bir demle acıyor ki yüreğimin köşeleri hislerimin hissizliğiyle sınanıyorum...
keşke birilerine kızabilsem, keşke üzülebilsem bana şunu da şunu da yaptılar diyebilsem, keşke kendime söylenebilsem hep senin eserin bu, hanımefendi diyebilsem... ama yok nafile tek bir duygu kırıntısı bile yok içimde... özleyebilsem mesela, mesela ağlayabilsem, mesela saatlerce gevezelik yapabilsem yine telefonlarda, mesela umut etsem yeniden, mesela... bu hissizlik mahvediyor beni... boğazımda bir düğüm, kalbimde bir sızı, nefes alırken içime içime saplanan bir neşter gibi...
yeniden nefret edebilsem birilerinden, yeniden özlem duyabilsem sevdiklerime, yeniden umut edebilsem yarınlara... bu hissizlik günden güne siliyor beni... günden güne yeni bir ben doğuyor belkide bilemiyorum... hayatın hem ne kadar değerli hem ne kadar değersiz olduğunu öğretti bu hissizlik bana. takıldığımız, gece boyu düşündüğümüz şeylerin ne kadar anlamsız olduğunu işaret etti. hele ki kırgınlıklarımızın, küskünlüklerimizin ne boş ne faydasız olduğunu gösterdi. bize nefretin, kırgınlıkların yarardan çok zarar verdiğini ve çok klasik olacak ama üç günlük dünyada bunlarla uğraşıp yüreğimizde bunları taşıyarak bunları yük ederek zaten zor olan hayatlarımızı daha da zorlaştırdığımızı gösterdi. ben tüm sırların çözüldüğü, perdelerin aralandığı zamanlardayım dostlar. ben yarına erememenin, kaybetmenin, sevdiklerime ulaşamamanın kaygısındayım. ben nefes almayı bile unutturan gerçekle bir kez daha yüzleştim! #ölüm siz siz olun kapınıza dayanmadan, canınızdan can almadan, tüm hislerinizi kaybetmeden fark edin bazı şeylerin kıymetini. ruhunuzu hafifletin, kalbinizi temizleyin, bedeninize huzur verin, yüklerinizden arının...
sevin, sevilin, sevdiğinizi söyleyin. özür dileyin, affedin... sevgiyle, huzurla, hoşça... kalın...
devamını gör...
2250 yılında normal sözlük başlıkları
yıl olmuş 2250 kafa sözlükte hala küfür yasak.
devamını gör...
günaydın sözlük
yaratıcının bize sunduğu sürpriz gibi güzelliklerden biri ile günaydın.
gönlü en az bu kadar güzel olan insanlara denk gelelim inşallah.
mandarin ördeği
gönlü en az bu kadar güzel olan insanlara denk gelelim inşallah.
mandarin ördeği
devamını gör...
evernevergreen
benim gönlümde yeri farklıdır. o biliyor neden olduğunu.
insan olmak sadece cismen, bedenen bir insan olmakla bitmiyor.
taşınan kalp çok önemli. sadece kan değil de sevgi, saygı da pompalıyorsa o kalp sevilesi, sahip çıkılası kalptir artık.
gönlü zengin olmak da kalabalıklar içinde birini bulmak kadar zordur.
ne mutlu karanlıkta bile ışık verene...
insan olmak sadece cismen, bedenen bir insan olmakla bitmiyor.
taşınan kalp çok önemli. sadece kan değil de sevgi, saygı da pompalıyorsa o kalp sevilesi, sahip çıkılası kalptir artık.
gönlü zengin olmak da kalabalıklar içinde birini bulmak kadar zordur.
ne mutlu karanlıkta bile ışık verene...
devamını gör...
bir ateistin iyilik yapmasının nedeni
iyi bir insan olması.
ateistin iyisi var, müslümanın olmaması gerek ama kötüsü var...
bu dünyada iyi insan ve kötü insan ayrımından başka hiçbir ayrım yok, anlayın artık şunu! ötesi herkesin kendi vereceği hesap.
yok ırkıymış yok ten rengiymiş yok diniymiş... bir insanın nasıl biri olduğunu değerlendirirken bunlara takılan 1 adım ilerleyemez. öyle de oluyor zaten, görüyoruz.
ateistin iyisi var, müslümanın olmaması gerek ama kötüsü var...
bu dünyada iyi insan ve kötü insan ayrımından başka hiçbir ayrım yok, anlayın artık şunu! ötesi herkesin kendi vereceği hesap.
yok ırkıymış yok ten rengiymiş yok diniymiş... bir insanın nasıl biri olduğunu değerlendirirken bunlara takılan 1 adım ilerleyemez. öyle de oluyor zaten, görüyoruz.
devamını gör...
the lord of the portakals
uzun metrajını merakla beklediğim film, fragmanı harikaydı. ellerine sağlık diyor ve kocaman alkışlar yolluyorum yazar arkadaşın kendisine*.
devamını gör...
normal sözlük yazarlarının karalama defteri
* kendime söyleyeceklerim *
her şeye rağmen hayat devam ediyor. ne kadar zorluk çektiğini biliyorum. yüreğinin ne kadar paramparça olduğunu görüyorum. elimden bir şeyin gelmiyor oluşu zaten beni deli ediyor ya. kendimi yaralıyorum. kendimi yavaşça öldürüyorum. içimdeki hapishanede sıkışıp kalmış, çabalıyorum çıkmak için. acının eşiğinde durmuş yüreğim. nereye gitse zifiri karanlık. ne yapsa canı yanacak.
elbet bir gün yaralar kabuk bağlar, gidenin yerine gelenler var. ama benden kaybolanın haddi hesabı yok. sonsuzlukta arıyorum kendimi. nasıl bulabilirim ki beni?
içimin sıcaklığına bir su döken kelimelerim de olmasa neyim ki ben? bir hiçim. hiçlikten doğan koskocaman bir hiç.
ölümü bu kadar kollar mı insan? sürekli düşünüp durur mu? ben düşünürüm, ben düşündükçe yaşarım. beni kimse bilmez. benim içimdekileri kimse bilemez. ben de bir başkasını bilmem. bilmezlikten gelirim bilsem de. benim bana ağır gelen, bir başkasının acısını çekemem.
tiyatrodayım sanki. herkes kendi oyununu oynuyor. bense onları izliyorum. iyi veya kötü oynuyorlar tiyatroda. ama ben, ben oynamıyorum. duruyorum sadece. zamanda sıkışıp kalmış bir makine gibi. sadece izliyor ve olanları seyre dalıyorum. benim yaşamım bu.
bir gün burada tekrar var olacağım. tekrar bir ben haline geleceğim eski benden ziyade. o zamana kadar sabret yüreğim. elbette ki ben seni seveceğim, hiç kimsenin umurunda olmayan yüreğim.
-------
13/ 08/ 2021 20.15
her şeye rağmen hayat devam ediyor. ne kadar zorluk çektiğini biliyorum. yüreğinin ne kadar paramparça olduğunu görüyorum. elimden bir şeyin gelmiyor oluşu zaten beni deli ediyor ya. kendimi yaralıyorum. kendimi yavaşça öldürüyorum. içimdeki hapishanede sıkışıp kalmış, çabalıyorum çıkmak için. acının eşiğinde durmuş yüreğim. nereye gitse zifiri karanlık. ne yapsa canı yanacak.
elbet bir gün yaralar kabuk bağlar, gidenin yerine gelenler var. ama benden kaybolanın haddi hesabı yok. sonsuzlukta arıyorum kendimi. nasıl bulabilirim ki beni?
içimin sıcaklığına bir su döken kelimelerim de olmasa neyim ki ben? bir hiçim. hiçlikten doğan koskocaman bir hiç.
ölümü bu kadar kollar mı insan? sürekli düşünüp durur mu? ben düşünürüm, ben düşündükçe yaşarım. beni kimse bilmez. benim içimdekileri kimse bilemez. ben de bir başkasını bilmem. bilmezlikten gelirim bilsem de. benim bana ağır gelen, bir başkasının acısını çekemem.
tiyatrodayım sanki. herkes kendi oyununu oynuyor. bense onları izliyorum. iyi veya kötü oynuyorlar tiyatroda. ama ben, ben oynamıyorum. duruyorum sadece. zamanda sıkışıp kalmış bir makine gibi. sadece izliyor ve olanları seyre dalıyorum. benim yaşamım bu.
bir gün burada tekrar var olacağım. tekrar bir ben haline geleceğim eski benden ziyade. o zamana kadar sabret yüreğim. elbette ki ben seni seveceğim, hiç kimsenin umurunda olmayan yüreğim.
-------
13/ 08/ 2021 20.15
devamını gör...


