(bkz: alternatif bkz)

ahi evran'ın eşi fatma bacı tarafından kurulan bir teşkilattır. anlamı ''anadolu kadınlar birliği''dir.

(bkz: angelica kütüphanesi)(bkz: biblioteca angelica)

italya'nın roma şehrinde bulunan angelica kütüphanesi 1604 yılında kurulmuş ve 1609 yılında halkın hizmetine açılmıştır.bir piskopos(katoliklerde papazlığın en yüksek aşamasına ulaşmış olan, belli bir bölgenin din işlerini yürüten papazlara verilen ünvan) olan angelo rocca tarafından kurulan kütüphane yine italya'nın milan şehrinde bulunan ambrosiana kütüphanesinden sonra avrupa'nın en eski ikinci kütüphanesi konumunda yer alır.

angelica kütüphanesi, reform ve sayaç reformu ile ilgili en önemli belgeler ve edebiyattan bilimin bütün alanlarına, zihinsel anlaşmazlıklara kadar varan geniş bir koleksiyondan oluşan kütüphane bünyesinde 200.000'den fazla kitap barındırmaktadır.kütüphane ayrıca dünyaca ünlü dante, boccaccio ve petrarch'ın eserlerinden ve paha biçilemez nadir eserlerinden oluşan geniş koleksiyonlarıyla da ünlüdür ayrıca 15. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar uzanan italyan tiyatrosu arşivi ve edebiyat eserleri de kütüphane koleksiyonu içerisinde bulunmaktadır.1940 yılından itibaren arcadia akademisinin(1690 yılında roma'da kurulan italyan edebiyat akademisi,eserlerinde klasiklere ve özellikle yunan-roma pastoral şiirine dayanan daha doğal, basit bir şiirsel üslup aramışlardır.) arşivlerini de barındıran kütüphane,1975 yılından bu yana italya kültür bakanlığı denetimindedir.

sanılanın aksine "rica ederim" cümlesi emir anlamına gelir. karşıdan onay beklenilmez yapılması istenir.
arz etmek ise karşı tarafa bir şeyin yapılabilirliğini sunmaktır.
bu nedenlerden dolayı resmi kurumlara gönderilen dilekçelerde arz ederim demek zorunludur.
üst, asta rica eder. ast, üste arz eder.

aslen bir yelkencilik terimidir. rüzgarda sürüklenmek, yalpalamak anlamına gelir. insani boyutta 'kafası karışmış' anlamında da kullanılabilmektedir.

buradan

türkiye'de çoğu bölüm için ayağa düşmüş hadise. literatür taramayı bilmeyen, alıntı, kaynakça nedir bilmeyen, iki kelimeyi bir araya getirip cümle kuramayan ne kadar insan varsa bakıyorum yüksek lisans yapıyor. ancak çok subjektif bir tanım olduğu için bu dediklerim içerisinde bulunduğum sosyal bilimler ile alakalı. en azından böyle bir daraltma yapmalıyım.

yök'ün kullanıma sunduğu ulusal tez merkezinden bihaber birçok yüksek lisans öğrencisi gördüm. sen burayı bilmiyorsan çalışacağın alanda ne yazılmış, ne çalışılmış nasıl bildin de tez konusu belirledin? burayı taramadan nasıl literatür taramasını tam yapmış olacaksın?

bir yazar arkadaşın yukarıda da belirttiği üzere danışman da bu konuda çok önemlidir. ilgisiz ya da size bir şey kat(a)mayacak bir danışman ile yola çıkarsanız o yol bitmez.

eğer gerçekten kalitelisi alınırsa veya yapılırsa tadı çok güzel olan sostur.

bimden, şoktan 2-3 liraya alınan mayonez, mayonez değildir.

you’ll never walk alone - frank sinatra

zeynep-inadı bırak.

“birinin zekası katlanabildiği belirsizliklerin çokluğuyla ölçülebilir.”– ımmanuel kant

yine kimsenin hayallerini süsleyen olamamışız.

zaman zaman gündeme getirilen 'eksi butonu ' geldiğinde ki umarım gelmez, buranın ne hale geleceğini kestirmek için oldukça güzel bir örnek.

ben senin siyasi fikrini beğenmedim , sen muhalifsin, sıradan bas eksiyi tüm tanımlara,
senin bu tanımında gençlere saldırı vardı, yaşlılara saldırı vardı, kadına saldırı erkeğe saldırı vs.vs.

'demokrasi cahil toplumlarda çok tehlikeli bir silaha dönüşebilir ' gibi çok beğendiğim bir söz var,
gerçekten bu sözü çok iyi analiz etmek gerek dediğim durum.

doktorla ufak bir konuşmadan sonra ihtimal dahilinde olduğunu öğrenip aylarca bok gibi bir ruh haliyle gezdiğimi bilirim. yeğenlerime ondan biraz evlat muamelesi de yapıyordum herhalde.

kimseye kafanı bozmaya gerek yok diyemem hele benim gibi çocuk seven, aile kurma ihtimali kafasında bir yerde 'birini gerçekten sevebilirsem neden olmasın ya' diye duran bir adamsanız ufak bir a. koyayım böyle işin farkındalığı oluşuyor. ona çare yok yani.

önümüzdeki maçlara bakmak lazım. partnerlerinize belli bir aşamadan sonra söyleyin bu durumu ama hocam. gerekli yani. ha sonra senin çocuğun olmama ihtimali varmış ben seni ondan boynuzladım gibi s***k bahanelerle ortada kalabilirsiniz o ayrı. bir arkadaşım ekolünden* neyse abi, a. koyayım onların çok ayıp ediyorlar bazen.

rengin-aldatıldık.

ben bilmem hiç kendimi korumak zorunda kalmadım

bilmem ben bi' çocuğu düşünmek zorunda olmadım

hiç evlendirilmedim

evde dayak görmedim

kendi evimde kendi odama zorla hapsedilmedim

sözlerinizi kusmadım

yurdumdan edilmedim

nefretinizle yanmadım

yakılarak can vermedim

hiç kardeşim olmadı

hiç abimden korkmadım

okuldan alınmadım

ben hiç öldürülmedim

üniversite yıllarımın kimi zaman çilesi, kimi zaman dinlencesi olan, insanı bazen illallah ettiren, bazen durduk yerde bir gece çiğköfteye aşermiş gibi canının çektiği bir seyahat biçimi.

üniversite istanbulda. aile bir ilçesinde taşrada bir şehrin. iki şehrin ortasında bir ilçe, en yakın hava alanı üç saat falan. baktım dört beş aktarmayla 8-9 saatte gidiyorum uçakla, tek atar temiz atar 15 saat bi şekil akar, diyerek bir kez yolculuk yaptıktan sonra bir daha da uçağa binmedim zaten. sonrası sana dair uzayıp giden bir sürü düşünce.*

ilk sigaramı ödüllü* bir dinlenme tesisinde içtim, bana şimdilerde gülünç gelen bir sebepten. öyle işte, bağrımıza bir hançeri batırır gibi olan ve bitimsizcesine sancıdıkça sancıyan melaneti nasıl da yıllar sonra buruk bir gülümseme ile hatırlayıveriyoruz?

başlarda telefonun ekranına asla bakamazdım. hemen başım ağrıyıverirdi. benim için hayatın en derin sorgulamaları anlamına gelirdi bu. yalan yok iyi de uyurdum. uyumadığım vakitler hayatım film şeridi gibi geçerdi gözlerimin önünden. ilk aşk, ilk kavga, ölümün sıcaklığı karşısındaki ilk sessizlik, ilk intikam ve dahası. nedense her şeyin ilkini hatırlamaya çalışır, bir çoğunu bulandığı griden çıkarır, tozunu alır parlatırdım. hangi his, hangi tepki, hangi insani durum idiyse, üzerinden kaç yıl geçmiş olursa olsun artık benimleydi o ilk.
dahası onca yaşanmışı farklı alternatifleriyle yeniden yeniden yaşardım. bilgi yarışmalarında son soruyu doğru yapar kendimi kürsüde bulurdum birinci olarak. futbol turnuvasında o son penaltıyı gole çevirmiş olurdum ve ellerimin arasında havalanan kupaya gururla bakardım. uzaktan izlemezdim o selvi boylu güzeli, ellerini ellerimin arasına...*

sonra üniversite üçüncü sınıfta kurtlar vadisini izleyeyim dedim öyle birden. yani o kadar birden oldu ki fena sardı, çok fena. işte o zaman ilk defa otobüs yolculuğunda doğru düzgün elime telefonu alıp o yolculuk boyunca dört bölüm izledim. hatta dinlenme tesisinde mercimek çorbasına racon kesen bir polat alemdar olmuştum, öyle keskin bakmaya başlamıştım falan. tabi bu dört bölümü izlemek, artık otobüs yolculuğunda telefon ekranına bakabileceğim anlamına da geliyordu. öyle ki dönüş yolculuğunda en çok sevdiğim şiirimi yazdım. o kadar ki o şiirden önceki tüm şiirlerimi de yırttım attım. o şiir halen canım ciğerim. bana gaza gelip de şair diyenlere; bir gün sahiden o şiirden daha iyisini yazdığımı hissedersem bu meseleyi yeniden konuşuruz dediğim canım şiir*.

ve daha neler. doğrudur, otobüs yolculuğunun çirkinlikleri de çoktur. güzellikleri hatırlayıp, güzellikleri perçinleyip, güzellikleri büyütmeli. bizi başka ne paklar bunca çirkinlikten?*

vergi kacirmak icin vergi dairesi onunde naylon fatura satmaya benzeyen bir baslik olmus. ne desem bilemedim. karma kasmak o kadar da zor degil yani icinizden geldigi gibi yazın, karma sizi bulur diyorum.

benim. özellikle dolara endeksli olmasıyla da görme ihtimalim gittikçe azalıyor. "sen zaten niye bakasın ki çok mu var sanki" diyecek olursanız bir şey diyemem ama merak işte. özelliğin açılması için gereken puanın sürekli artmasıyla kendimi oyuncak fare ile oynatılan kedi gibi hissediyorum, tam yakalayacağım kaçıyor.

bir meriç ile karşılaştığınızda, ermolettin'i arayın.

alo ermolettin acil yardım hattı, 444 0 672 (meriç)