sevişirler. en doğal haklarıdır. kilit vursanız işlemez.

bir (bkz: yiannis kotsiras) şarkısı. nakarat kısmı bugün neredeyse hiç çıkmadı aklımdan. dergi karıştırıyorum aklımda, süpürge tutuyorum aklımda, çiçek suluyorum aklımda. e artık paylaşmasam olmazdı tabii. "her defa" olarak çevirebileceğimiz şarkının türkçesi şöyledir efenim:

《dünyanın sona erdiği her defa
tut elimden sıkıca
yanımda yürü harabelerden geçerken
gözlerime bak gözlerin kapalı

dünyanın sona erdiği her defa
ağladığımda, senin gülmeni istiyorum bana
sevdiğim hangi şarkı varsa
sen fısılda kulaklarıma

ve dünya sona erdiğinde yine
öp beni ilk seferki gibi
sıcak kucağında
belki yeniden hayat bulur dünya

dünyanın sona erdiği her defa
uzak tut beni sulardan
göçün soğuk, hırçın dalgalarında
kaybolmayayım ışığım!

dünyanın sona erdiği her defa
ağladığımda, senin gülmeni istiyorum bana
sevdiğim hangi şarkı varsa
sen fısılda kulaklarıma

ve dünya sona erdiğinde yine
öp beni ilk seferki gibi
sıcak kucağında
belki yeniden hayat bulur dünya》

open.spotify.com/track/2OZM...

italyan oyuncu ve eski modeldir. 1964 doğumlu olmasına rağmen hala taş gibidir. kadınların kadınları çekemediği söylenir ama çocukluğumdan beri güzelliğine hayranım. adını da sözlükte kaçırmadığım için mutluyum ayrıca tabi :)

bu senenin başlarıydı. hayatımda olan kadın ile yaptığımız bir konuşmada geçmişti -ben kayıt oldum sende ol. ben o aralar para kazanma derdindeyim evlenme isteği ve düşüncesi ile sabah iş akşam ev arada bitcoin. (kendimi unuttuğum dönemler) neyse kayıt oldum. biraz bakındım bir iki şey yazdım öyle kaldı.


aradan geçen zamanda bir kaç kez baktım ama yazmamıştım.

son dönemde zor zamanlar geçiriyordum kendimi ifade etmekte zorlanıyordum. en yakınımda dediklerim, bildiklerim bile başka dünyalarda... hiç kimse ne hissettiğimi, yaşadığımı anlamıyor. kendi kendime ses kayıtlarıyla neler yaşadığımı kayıt altına alıyor. kitap okuyarak film izleyerek geçirmeye çalışıyordum günleri mi. birde uyuyarak.


işte tam da bu süreçte önüme düştü sözlük. iyide geldi.


mutlu olduğum bir iki şey ve bir iki tespit yazıp koydum. esince yaziyorum bu yazı gibi hem kendime okuyorum. hem burda kayıt altında kalıyor.


birde aynı şeyleri hisseden insanların varlığı da garip bir şekilde iyi geliyor.
özellikle bir gün tek başına yazım ile ilgili değişik hissettim.


en yakınımda bildiklerim bile doğru düzgün dinlememiş ve ilgilenmemişti o hikayeyle.

garip hisler anlayacağınız



sözlük deyip geçmemek gerekiyormuş.

florida üniversitesi'nden bir araştırma grubunun yaptığı çalışmaya göre, eğer dünyayı ve doğayı umursamamaya devam edersek, 2064 yılında tamamen kuru bir bölgeye dönüşeceği öngörülen ormanlık alan. normal şartlarda 1000 yılda bir görülen kuraklıklar yaşanıyormuş bölgede.

benzer bir durum, bugün afrika'da çöl olarak bildiğimiz bazı bölgelerde de yaşanmış zamanında. kumdan başka bir şey görülmeyen kurak arazilerde, su aygırı gibi hayvanlara ait kalıntılar bulunmuştu ve bölge halkının hâlâ kişisel yahut maddi kazançlar amacıyla ormanlara zarar vermeye devam ettiği biliniyor. insan, başına ne gelecekse kendi eliyle getirecek. düşünebilen bir canlı olduğumuz halde bu kadar düşüncesizce hareket ediyor oluşumuz, beynimize yüklediğimiz anlamı sorgulamama neden oluyor.

şubat ocak'tan, mart da şubat'tan daha iyi, nisan mart'tan zaten çok iyi olacak.
(bkz: bakın burası çok önemli)

taze taze. günaydın

1962 yılı nobel edebiyat ödülü sahibi yazar. eserlerinde işçi yaşamını ve toplumsal sorunları gerçekçi bir anlatımla konu edinmiştir.

''kelimeler bana kalırsa her zaman sınırsız bir büyü kaynağımız olagelmiştir...''
albus percival wulfric brian dumbledore

yine neşter etkisi yaratan başlık.

zekirdek ve matrax dinlemek. şarkı söylemek. limonlu çay. şiir okumak. salata yapmak. yeni kitap almak. çalışmak. hep öğrenmek. içinde olduğun yaşı kendine hatırlatmak ve sevinmek. kedi öpmek. reśim yapmak. sabah dörtte bir şeyler içmek. aytuğ akdoğan videoları... sevilen yazarları okumak. yürümek...
bana bunlar iyi geliyor.

bütünleşmiş kişiler birey haline gelir. ama toplum, sizin birey olmamanızı ister. size bireysellik yerine kişilik kazandırır.
kişilik sözcüğünün kökeni, persona’dan gelir. persona, maske demektir. yani toplum, size kim olduğunuza dair sahte bir kimlik verir. bir oyuncak sunar. siz de bu oyuncağa ömrünüz boyunca sarılmayı sürdürürsünüz.

kedi için zor sahibi için çok daha zor olan bir durumdur.

kedimi henüz yavruyken dayıma vermiştim. kuş uğruna 4. kattan düşmüş iç kanama geçirmişti. veteriner hekimimiz demişti ki iç kanama yerine keşke kolu falan kırılsaydı. neyse iyileştikten birkaç ay sonra yengem kendi ülkesine dayım da işine dönmek zorunda olduğundan kedi bana geldi. bendeyken de 5. kattan düştü kolu kırıldı çocuğumun. ilk gece kolundan alçıyı çıkardı. ertesi gün yine narkoz alçı derken 1 ayın sonunda yamuk kaynamış.
o 1 ay o kadar zor geçti ki. acıkıyor, çişi geliyor, beni gördüğü yerde miyavlıyor, öyle melül melül bakıyor. yeni doğmuş bebek gibiydi.
kuşlardan vazgeçti mi? hayır. atlamamayı öğrendi.

nutella. buna sarelleyi de ekleyelim fındık ezmesi kazansın.

-cankuş.
-bilader.
-oğlum.
-amca oğlu.
-adaş.
-topraam.

kendini geliştirmeye başladıkça yetersizlik hissinin artması durumu. öyle ki hiç okumazsın, araştırmazsın tamsındır eksik yok gibi gelir. bir iki şey öğrenirsin bir tık üstüne koyarsın tamam ben oldum baya bir şey biliyorum hissi gelir. tabi ardından yeni bilgiler öğrenme ihtiyacı duyar gibi olursun sanki, bir tık daha koyalım üstüne dersin ama bir şeyler olur... hani sen çok şey biliyordun ya? emin misin ki acaba? diye sesler gelmeye başlar içinden, görmezden de gelemezsin artık bir kez başladı gelişim çünkü bunu istedin sen öylesine olsa bile. bir şeyler daha öğrenirsin akabinde ama sen içindeki boşluğu doldurmak isterken o boşluğun ne kadar büyük olduğu gerçeğiyle karşılaşırsın.
artık hiçbir şey bilmiyormuşsun gibi gelir, daha fazla gelişmelisindir, daha fazla öğrenmeli. okursun, izlersin, araştırırsın, dinlersin ama bir gariplik ki devam eder. dolması gereken boşluk sanki gün geçtikçe daha da artırıyordur. hatta artık bağımlı olmuşsundur. bir kere isteyerek yapınca bu şeyleri daha fazla yapmak zorunda hissedersin. aslında nasıl bir hiç olduğumuzu fark edersin. bu hiçliği, hepliğe dönüştürmek ister insan ama ne mümkün? bırak hepi, daha da hiç olmuş gibi gelir insana. gerçekte olan ise sadece farkına varırsın sahip olduğumuz hiçliğin ve artık kendini geliştirmek zorundasındır. ne yani? yerinde mi sayacaksındır? ne garip... geliştikçe ne kadar eksik olduğunu anlarsın, oysaki hiçbir şey bilmiyorken tastamam olduğunu sanırsın bütün eksikliğinin farkına bile varmazsın.hoş, güzel ve sonu olmayan bir döngüdür ama bir o kadar da tuhaftır.
farkındalığın tuhaflığı, ne kadar olduğunu bilmenin getirdiği yetersizlik hissi.

akıllara "bir kitap okuyan her şeyi bildiğini zanneder. ikinci kitabı okuyan kuşkuya düşer. üçüncü kitabı okuyan hiçbir şey bilmediğini anlar." sözünü getirir.

ve sen dördüncü kitabı da okuyarak doldurulamaz hiçliğin, hepliğe dönüşmesi umuduyla yola çıkar daha da fazlasını okuyarak hepliği ulaşılmaz görmeye başladığında hep olana yaklaşırsın.

ben. şahsen bizzat kendim.

mai bir gecede hayallere kapılıp siyah bir gecede acı gerçeklerle yüzleşen karakter.

bir asaf halet çelebi şiiridir.

ibrahim
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim

güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrahim
güneşi evime sokan kim

asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrahim
gönlümü put sanıp da kıran kim

netflix'de alakalı alakasız her filme bir gay bir de zenci karakter itelemekle hak savunuculuğu yapıldığını iddia eden komik akım. bir nevi azınlık faşizmi.