sadece aslanlar için yerim mevcuttur.

aslan sahiplendirmek isteyenleri beklerim.

diditü:

arkadaşlar yeni mağara aldım. dinazoru olan varsa artık küçük bir dinazorda sahiplenebilirim.

düdüt2:

arkadaşlar yeni balık kafesi aldım, yunusu, balinası olan varsa da yardımcı olabilirim.

özenle hazırlandığını bildiğimiz bir program daha. içerik ne acaba? bize bile söylemedi. * beklemedeyiz son istasyonu!

kumar borcunu kitapla ödeyen adam gibi adamdır. kendisinin türkçe konuşup rusça alt yazı geçilen versiyonunu leyla ile mecnun adlı dizide görebilirsiniz.

#291162 tanımımda sevmeyen insan formlarına karşı duruşumu belirtmiştim. leziz bir besin. canım etli ekmek.

son edittir: özel mesajın ifşası üzerine kaldırılmış bir tanıma cevap olarak. sırf gözüm açık gitmeyeyim diye ha. bu mesajı paylaştınız ya şimdi siz, biz de sizin masumiyetinize inanacağız ama bir pürüz var. bu mesajın ne üzerine atıldığını anlatmamışsınız. olmuyor öyle tek taraflı. hani o gece, bir nickaltı girmiştiniz bu yazara. aynı çirkin üslupsuzlukla. size sadece mecazî bir teşekkürle cevap verebileceği, daha fazlasını hak ediyor olsanız da kendini bozmayacağı bir cevap vermiş yazar. ince, ama... attığınız irili ufaklı bir taşın kimde hangi yaraya denk geleceğini bilemezsiniz. ki ben biliyorum olayın iç yüzü falan...

okumak ve yazmanın en temel eylem olduğu bir sözlük ortamında "okumaya durumu olmayanlar" için peşin edit: ben gidiyorum.

siz "hah biri daha başladı ağlamaya, bıdı bıdı bıdı tantana. hep şov be bunlar" yazarken ben çok uzaklarda olacağım. yoksa siz bunu okurken ben çok uzaklarda olacağım mıydı o? yok yok böylesi daha uygun. çünkü bu kirli dimağların seslerinden çok sıkıldığım için gidiyorum zaten; duymamak için.

burada galiba sadece yazarların mesleği başlığına yazmadım öğretmen olduğumu. ama bilen bilir artık. sıkıntılı çocuklar geçti önümden, yanımdan; kayıp gittiler hatta ellerimden. velileri vardı, daha sıkıntılıydı onlar hatta. sözlü olanı geçtim, fiziki şiddete bile maruz kaldım bu kelimenin tam anlamıyla kötü insanların elinden. kaldık, öğretmenlerce. veli tarafından bıçaklanan arkadaşımdan bahsetmeyeceğim bile. çünkü hevesim kalmadı. yazsam ne olacak ki diyorum, meydanda dolaşanlar o çocukların büyümüş hali ve velileri değil mi? kime ne anlatacağım ben? çünkü son zamanlarda sözlüğün kaos seviciliği, birine sataşmaktan zevk alan yazarların özgürlük diye pohpohlanması bana o velileri hatırlatıyor.

bir zorbalık meselesi vardı, hatırlarsınız. birkaç yazar sadece yapabildiği için ve canı istediği için gerçekte hiç tanımadığı insanlara hem tanımlarla hem özel mesajlarla saldırıp onlarla açıkça alay ediyor, haysiyet kırıcı şeyler söyleyebiliyor. o birkaçı var ki rastgele bir çocuğu aralarına almış birbirlerine iterek dövüyor ve eğleniyor. o çocukların adı değişiyor ama bu korkunç eğlencenin failleri ve onları destekleyerek seyredenler değişmiyor. ama benim için bunun şahitliği, gücümün yettiğinden daha fazla sabır isteyen bir şey. zaten dert dediğin fazla fazla yok mu? derdim bana yetmez mi? bir de burada ne işim var benim, olanları görüp kanım çekilecekse?

yine de bu meseleyi her mahallede olan birkaç kopuğun işidir, mahalleli de barındırmaz zaten diye düşündüm başta. ama baktım ki mahallelinin neredeyse yarısı bunlardan yanaymış meğer. çünkü mahalleli eleştiri ve alayın ayrımını yapamıyormuş.

aslında birisi "ne saygısı lisede miyiz? internet burası ya takmayın bu kadar" dedikten sonra netleşti kararım. gördüm ki saygıyı lise sırasının altında unutulan çanta gibi, hatta zararlı bir alışkanlıkmış gibi algılayanlar varmış. benim burada ne işim var?

bu kadar takmayın internet sitesi altı üstü diyenleri de çok gördüm. ister internet alemi ister gerçek hayat olsun ben daima ortada dayak yiyen çocuktan yanayım arkadaş! takmayın bu kadar dediğiniz insanların, yüz buldukça gerçek hayatta kime neler yapabilecek potansiyelde olduğunu hiç mi düşünmüyorsunuz?

"ya bakmayın öyle insanlar değiller aslında iyi çocuklar. ne varsa dillerinde"
burada millete sırf zevk için nefret kusan birinin dışarıda insanlara gül dağıttını mı düşünüyorsunuz gerçekten? bir sebeple sempatik bulduysanız, "aslında iyi çocuk" diye görmekte ısrar ediyorsunuzdur sadece. ya da bana da bulaşmasın diye kendinizi korumaya çalışıyorsunuz. çok sürmez.

sözlük içinde sadece cinsel içerikli tanımlarla ve şakalarla var olan insanlara da sempati duyan vardır. var edebilirsiniz onları. hah, bak tam yeri geldi. "onlar diye ötekileştiriyorsun, senin istediğin türden insanlar mı olacak burada sadece? asıl zorbalık bu. gruplaştırıyorsunuz milleti" diyebilirsiniz. fakat bana ne? isteyen yapsın memeli şakasını, okumam geçerim. isteyen okur, eğlenir. ayrıca kadın ve erkek için cinsiyet belirleyicisi olan her organ ve konular için bilgilendirme amaçlı tanım yapılabilir, konuşulabilir. misal memenin, vajinanın, penisin yapısı, olası hastalıkları vs gibi konularda konuşmakta bir beis olabilir mi? aksine bizimki gibi kapalı toplumlarda ertafından öğrenemez insanlar bu tür şeyleri. bir merakı ve hatta derdi varsa tanımı okur, merakını giderir ya da belki bir derdi için yönlendirilmiş olur. sözlük bilinmeyeni bildirmek için amatör çabalar bütünüdür sonuçta. bunlar da tanımlanır, okunur. ama buradaki amaç o mu? burada olan, "küfürsüz" sözlüğün açığını bulanların belaltı saltanatı.

belki tesadüfen, belki planlı şekilde bir araya geldiği kadınların fotoğraflarını çekip anın fotoğrafı başlığında paylaşan birinden bahsediyorum. ara sıra kulağı çekilse de sırtını sıvazlayanı çok olan bir kullanıcı. yok be, öyle fotoğraflar değil. ama herkesin anonim olduğu yerde kendini gizlemek isteyip istemeyeceğini bilmediğimiz bir kadının alelade bir fotoğrafı bile olsa bu yanlıştır. ifşadır. ve sınır tanımazlıktır. bunu yapan kişilerin sizinle ilgili de herhangi bir girişiminin olmayacağını garanti edemezsiniz. çünkü "onlar" "burası sanal alem. burada her şey mübah" diye düşünüyorlar.

hadi onu da geçtim. daha da mühimi var.ne demek efendim sözlükteki bütün kadın yazarların nickaltına, mesaj kutularına musallat olmak? evli barklı, çoluk çocuk sahibi bir kadına, hele ki senin kulvarında olmayan, senin esprilerine içinden bile gülmeyecek birine gecenin saat 1'inde mucuk mucuk diye mesaj atamazsın! bu eğlence değildir! bu özgürlük değildir! ciddiye alınmayacak bir şey de değildir! bu kişiye popülaritesi yüzünden göz yumulması kalmak için iğrendirici, gitmek için itici bir güçtür. çok da tın değil mi?

ponçiksavarlar zaferlerini gururla sunar! ama ben hiç de ponçik biri değilimdir. hatta gerçek hayatta ilk görüşte sevilmeyen soğuk, gudubet biriyimdir. zaten buradaki derdim de ponçik olmak değil, ortada dayak yiyen çocuklara bu eziyeti yapmaktan ve dahi bunu izlemekten zevk alan kalabalığın arasından ayrılmak. denedim çünkü durdurmayı. bir şey yapmıyor kimse. insan olana da bu dert yeter zaten.

"ne bu tantana be? madem rahatsızsın engelle başlıkları ve yazarları geç!" değil mi? şimdiye kadar hiç kimseyi engelleme ihtiyacı duymadım çünkü onlar da en az benim kadar var dedim. onlar da çeşittir, kendi hallerince yazarlar dedim. ama şimdi ben onları engellesem de o "kafa" yapısının farklı isimlerle var olduğunu bilmeye devam edeceğim. giden geri dönmedi mi? hem, tek bir hesaplarının olduğundan emin miyiz? zorbayı susturabilirsin. ama zorbalık prim yaptığı sürece, prim yaptığı yerlerde bir irin gibi var olmaya devam eder. er geç yine ağrıtır.

ez cümle, artık bana zul olmaya başlayan bu yerden gidiyorum. şöyle katkı sağladım, şu kadar yazı yazdım derdinde hiç değilim. kişisel bilgi içeren yazılarımın çoğunu imha ettim. geri kalan bilgi tanımlarına* dokunmadım. çünkü hâlâ bu mahallede iyi insanların olduğunu, bir iki şey okuyayım derdinde olan insanların olduğunu biliyorum.**savaşta ölen askerin yeri boş kalmaz. daha gelen yeni üyeler de olacaktır, belki onlar okur faydalanır.

şunu da söylemeden geçemem. ponçikler, minnoşlar diye hayali bir grubu karşısına alıp boşluğa yumruk sallayan, onlar gitmeden ben de gitmeyeceğim diyen ve kendi genişliklerince bir goygoy sözlüğü yontmayı hayal eden kullanıcılar mı ötekileştiriyor, sözlük sözlüğe daha çok benzesin diyenler mi?
cevabını bir gün anlayacaksınız.

eyyorlamam bu kadar.*
iyi bakın kendinize. şu alemde ne kadar iyi olunabilirse.


*

yüreğinin atışı kaf dağının ardında olsa da duyabilmektir özlemek. sesi kulağındaysa, gül cemali gözünün önündeyse, rüyalarını aydınlatıyorsa özlemek yüreği fethetmiştir.
özlemek bir umuttur, umutlar yaşatır, umutlar tebessüm ettirir.

halen devam eden dizi. az önce bi baktım başlığı açınca ne oluyor ne bitiyor diye. bu kez de baharı kaldırmışlar. bi mesut bi bahar her hafta biri için seferber oluyolar.

birinin yazdıklarıma eksi vermesindense, kayıtsız kalması bana daha çok koyar,
ayrıca eksileme çok kolay istismar edilebilen bir özellik, adama gözünün üstünde kaşın var diyorsun, bir bakıyorsun üşenmeyip sabaha kadar 1000 tanımını eksilemiş, sonra ağlayan başlıklar, vay efendim seri eksileme var bunlar karma 'yı etkilemesin falan,
beğendiysen beğen beğenmediysen bir alttaki tanım seni bekliyor olacak.

buyrunuz .*

lanet olasıca dediğim hastalıktır. bütün yıl ara ara çıkar ortaya, canı sıkılınca bulaşan mahallenin iti kopuğu gibidir. seri hapşırık gözlerini açamama gibi işkenceler uygular. tedavisi için kullanılan ilaçları gündüz içemezsin uyku yapmada uyku ilacıyla kapışırlar çünkü. allergodil sprey sürekli kullanmanızda pek zararı olmayan alternatif bir ilacıdır.

şöyle bir özgüvene sahip olamama temel sebeptir.

haddini bilmezlerle dolu ortamlarda çok doğru hareket eden insan.

düşünsenize, hiçbir hakaret içermeyen bir fikrinizi yazdınız diye küfür işitiyorsunuz bazen. buna niye katlanasınız ki?

namıdiğer ahmet mahmut ünlü isimli vaiz ve hafız. 7 adet kertenkele öldürenin cennete gideceğini iddia eden kişi. arkadaşlardan deneyip başaranlar varsa bizleri aydınlatabilir mi? mesela aynı anda ikili üçlü öldürürsek combo da geliyor mu?

osmanlı klasik mimarisini modern dokunuşlarla canlandırmayı amaçlayan birinci ulusal mimarlık akımı mimarî üslûbuyla inşâ edilmiş müze. mimarı cumhuriyet döneminin önemli mimarlarından arif hikmet koyunoğlu’dur.

kitap okumak
kitap okumak
veeeeee
kitap okumak

herkesin çömezliğini belli ettiği, mühendisin t cetvelle, tıpçının stetoskop ile, dişçinin önlük ile, su ürünlericinin kavanozda japon balığı ile, besyocunun eşofmanla, beslenme dietetikcinin aç gittiği ilk , o ilk ama ilk gündür. herkesin dalga geçtiği o ilk gün.

(bkz: sözlük yazarlarının tc kimlik numaraları)
(bkz: sözlük yazarlarının anne kızlık soyadları)

sözlüğe bir katkısı olmayacak yaşlardır.

hep belirli sitcomlarla kıyaslanan efsane sitcomdur. herhangi bir bölümünü açınca tebessümlerle izlersiniz.

david crane ve marta kauffman tarafından yaratılmış amerikan sitcom dizisidir. 1994 ile 2004 yılları arasında çekilmiş ve efsane olmuştur.
dizi 10 sezon sürmüştür. dizinin tüm sezonları abd'de reyting listesinde ilk 10 içerisine girmiştir.
en çok izlenen sezon ise 8. sezon olmuştur.
dizi 6 arkadaşın yaşadığı hayatı konu etmiştir. birbirlerine sıkıca bağlı 6 arkadaş centrel park adlı bir kafede takılırlar. 10 sezon boyunca o kafeyi ve yaşadıkları evi kendi çevreniz gibi hissedersiniz. onların arasında gibi mutlu olup onlara tebessümle bakarsınız. bence sevilmesinin ana sebebi bu arkadaşlık ilişkileri ve yaşanılan hayatın çok eğlenceli oluşudur.

birinci ve ikinci sezon 24 bölümden oluşmuştur. üçüncü sezon 25 dördüncü sezon ve beşinci sezon 24 bölümdür. altıncı sezon 25 yedi, sekiz ve dokuzuncu bölümler 24 bölümdür. final sezonu ise 17 bölümden oluşmaktadır.
dizinin oyuncuları ise şöyledir.

jennifer aniston (rachel green), courteney cox ( monica geller), matthew perry (chandler bing), david schwimmer (ross geller), matt leblanc (joey tribbiani) ve lisa kudrow (phoebe buffay)

ben bir sitcom sever olarak diziyi çok geç izledim. hatta yeni bitirdim. bunun sebebi ise geçmişte iki sezon izleyip bırakmış olmamdı. bir gün netflixe geleceği umuduyla bekledim ve gelince bitirdim. herkes gibi çok sevdim ve diğer sitcomlarla kıyaslama gereği duymadım.
dizinin güzel tarafları çok fazla konu olmasıydı. ayrıca karakterlerin ve toplumun gelişimini yakından takip etme fırsatı beni çok cezbetmişti. en basitinden adamlar porno kaseti alıyorlar. bu çok garip ve ilginç. yaşadığımız dönemin ve o dönemin farklarını görmek acayip ilgi çekici.
bu dizinin bir diğer güzel tarafı ise yan karakterlerin müthiş olması. hepsi birbirinden komik ve nefis yaratılmış karakterler.
her izleyen keşke böyle bir arkadaş grubum olsaydı diye düşünmüştür. ben de düşündüm. böyle bir arkadaş grubunu izlemek insanlara iyi hissettiriyor. dizinin başarısı bence buradan geliyor.
diğer sitcomlara göre bu sitcomun farkı ise bence karakterlerin hepsinin çok başarılı olması. bir düşünün her sitcomda favori karakteriniz vardır. benim friends dizisinde favori karakterim yok hepsini çok seviyorum. hepsi ayrı ve müthiş yaratılmış.
janice ve gunther karakterleri bile çoğu dizideki baş karakterlerden daha iyi geliyor bana. güçlü yan karakterler bu dizinin en büyük özelliklerinden biri. tabi yan karakterler demişken ross ve monicanın ailesini unutmayalım. çok komikler.

son olarak en sevdiğim kısımlarından biri ise diziye gelen konuk oyuncular. hepsi birbirinden efsane isimler arada sırada karşımıza çıkıyorlar. o efsane oyuncular ise şöyle.

brad pitt ( birader sen nasıl bir yakışıklısın ya )
bruce willis (olduğu bölümler favorimdi)
julia roberts (çok güzelsin)
susan sarandon
charlie sheen
hugh laurie
alec baldwin
billy crystal ve robin williams
denise richards ( çok seksi bir kadın)
john stamos
sean penn
george clooney
danny devito
paul rudd
anna faris
jason alexander

not: konuk oyuncu listesine onedio sitesinden ulaştım.

her zaman efsane olarak kalacak ve unutulmayacak bir yapım. çok güzeldin friends. arada sırada bazı bölümleri tekrar izleyeceğim. tebessüm edeceğim.