aslında 'ekim' konulu bir öykü yazmaktı niyetim. hala da olabilir. öykü yazmak da zor iş. kafamda dönen bir şey var ama tam yerine oturmadı daha. ekim bitmeden de yazmak istedim. aslında artık en sevdiğim aylar eylül ve ekim. bir de mayıs. eskiden tam bir yaz insanı olan ben, yıllar içinde ara mevsimleri daha çok sevdiğimi fark ettim. ama onların da her birini değil.

son yıllarda okumalarım hep kaçış edebiyatı üstüne. distopya ve fantazya. özellikle de distopya. bu güzelim mavi gezegeni nasıl yavaş yavaş yok ettiğimiz üzerine, hepimizin de her allahın günü şahit olduğu gibi.

bu dünyaya çocuklar geliyor. bir sürü çocuk. 'z kuşağı', 'z kuşağı' deyip duruyoruz ya, onlar ve onlardan sonra gelenler, bu çocuk işinden sonunda tamamen vazgeçecek gibi geliyor bana. bunu en yakınlarımda bile gözlemliyorum. böylesi de dünyamız için çok daha hayırlı bana kalırsa.

'kovid' ilk başladığında o panikle, sahillere girilmesi yasaklandı, epey bir süre. sonra açıldı tabii. açıldı da ne oldu? bugün yürüyüş yaparken gördüğüm onca pislik.. bizim eğitilme, akıllanma ihtimalimize dair umutlarımı yitireli çok oldu. oysa o yasaklı dönemde ne güzel, tertemizdi ortalık. biz zararlı böcekler, her yeri talan edip, sonra beğenmiyor, başka 'bok' edeceğimiz yerler arıyoruz. nereye kadar. her şeyin bir limiti, bir sınırı var.

demem o ki, bunlar göreceğimiz son güzel yıllar. bu böyle devam edemez. işte 'kovid' belki de bunun sonucu. daha beterleri de gelebilir, belki de gelsin de. dünyanın kurtuluşu ancak insandan kurtularak mümkün. azalarak biteriz umarım.

çok umutsuz şeyler yazıyorum bugün. oysa öyle güzel bir gün var ki dışarıda. deniz, taş sektirmeyi becerebilsen, neredeyse karşı sahile gidişini görebileceğin kadar dümdüz.
aklıma ölüm geliyor sık sık. geleceğe kendini ve biriktirdiklerini aktarma güdüsü. bu güdü öyle baskın ki. çocuklar onun için var. oysa geçen okuduğum bir yazıdaki gibi, bizler yok olduktan sonra kalan her şeyimiz de tek tek yok edilecek. iyisi mi, hala sağ ve esenken onları bizim gözden çıkarmamız. ama yapamıyoruz, olmuyor. almaya, biriktirmeye devam ediyoruz hiç ölmeyecekmiş gibi.

deniz olunmalı, oğlum
bulutuyla, gemisiyle, balığıyla, yosunuyla

bunca yıl yaşadığım hayatta şunu öğrendim:
"bilmediğin bir şey üzerine a*mc*k a*mc*k konuşmamayı."

evde oturmayı seviyorum.

kendisi için yapabileceğim en güzel benzetme: gökkuşağı.

gökkuşağı gibi rengarenk, yazdıkları onun kadar çeşitli ve bu çeşitliliğinden ötürü de okunması harika. yazım dili, orada gizlediği masumluğu, kibarlığı görmemek imkansız.

yıllar önce bir yerde izledim, nerdeydi hatırlamıyorum. gökkuşağının yerle temas ettiği yeri bulabilirseniz, o yerde bir küp altın olduğu şeklindeydi. onun için de aynı şeyi söyleyebilirim; gökkuşağı kadar güzel ve görünenden çok daha fazla hazine barındırıyor.

rütbesi de kendisine çok yakışmış bir yazarımızdır. yazarlığı daim olsun.

kanlı yalı - melis ö.büyükplevne

buz devri, sid

1. kujo ( kinofobi )
2. androidler elektrikli koyun düşler mi?( mekanofobi )
3. fahreneit 451 ( bibliyofobi )
4. dava ( litikafobi )
5. görmek ( lökofobi )
6. şişmanlayamayan sumocu ( obesofobi )
7. moby dick ( talassofobi )
8. kutu adam ( haptofobi )
9. tokyo uçuşu iptal ( aviofobi )
10. dönüşüm ( entomofobi )

fenerbahçe forması giyilmeyen şehir

biliyorum aynı başlığa iki kere yazmak uygun değil ama bunu söylemezsem olmayacak.. başlıkta yazan herkesi tek tek okudum. yazar olduğumdan beri engellediğim kimse de yok.
sözlük, size teşekkür ederim. kadınların kendini bunca güvensiz hissettiği bu konjonktürde 90 entry'de belki 1 ya da 2 kişidir saçmalayan. ve bu gerçekten görmezden gelinebilecek bir istatistik.
erkek kadın hepinize teşekkür ederim!

(bkz: leyla erbil)
o leyla iki adamı mecnun etmiş. o gözleri kalpleri delip geçmiş. o iki adam ahmed arif ile sait faik abasıyanık.

çok kişi aşık olmuş leyla'ya. onların arasında sait faik, kendisi gibi ondaki hikayeyi görmüş, düzyazı yazmasını istemiş. ahmed arif de kendisi gibi ondaki şiiri görmüş, şiir yazmasını istemiş. tercihini sait faik'in istediği gibi düzyazıdan yana yapmış ama ne sait faik'e ne de ahmed arif'e varmış.

eti cicibebe

(bkz: tüpçü).

şahsen ülke olarak diktatör diye nitelendiriyoruz bizde kendisini, güzel olmuş işçilik sağlam.

ben şahsen bu geert wilders'ın hollanda da iktidara gelmesini çok istiyorum.

orada sol, burada sağ partiye oy veren kanser gurbetçi güruhu'nun, sağ iktidarı ile tanışması açısından.

şarap içmeye yemek yaparken başlamak. yani hem şarap içmek, hem de yemek yapmak. vakit başka türlü nasıl geçecek, malak gibi yatarak mı? ha bir de temizlik yapmak olabilir. *

buda mı gol değil be?

katolik kilisesinin müminlere cennetten toprak satmasına (bkz: endüljans) karşı protesto için cehennemdeki tüm arsaları bedavaya alan ve kimseyi sokmayacağını söyleyen alman reformist martin luther'dir.

--! spoiler !--

- ahaliyi yalanlarınızla kandırıyorsunuz. cenneti para ile satıyorsunuz. neden cehennemi satmıyorsunuz?
- cehennemi satmak mı? cehennemi kim satın alacak ki?
- parası neyse ben satın alırım cehennemi
- tamam, madem bu kadar istiyorsun al cehennem senin olsun, para falan istemez.
- ey ahali! dikkatle dinleyin! ben bugün mahkemeden cehennemi satın aldım. aldığım bu cehenneme kimseyi sokmayacağım o yüzden artık korkmanıza gerek yok!

--! spoiler !--

nefret ettiğim ve zaten soğuk olduğum matematikten daha da soğumam yol açan matematik konusudur.