kanser hastaları her zaman dikkatimi çekmeyi başarmıştır. kanser hastalarını bilirsiniz sayın doktor. kanser hastalarının kullandıkları ilaçları da… asla işe yaramayacak olduğu halde neredeyse servet döktükleri ilaçlar. aslında “iyi” olmayacaklarını bildikleri halde bu boktan dünya ile aralarında pamuk ipliğine bağlı bir bağ kaldığını bildikleri halde kullandıkları ilaçlar. şimdi “nereden çıktı kanser hastaları ve onların kullandıkları boktan ilaçlar?” diye içinizden geçirdiğinizi duyar gibiyim. asıl burada olmamın nedenini merak ediyorsunuz değil mi? kanser hastaları, asla faydasını göremeyecekleri ilaçlara, sırf birkaç defa daha nefes alabilmek adına neredeyse servet harcarlar. ben ise ne kadar boktan bir şey olduğunu bildiğim halde “insan kalabilmek” adına, verdiğiniz ilaçları kullandım, kullanmaya çalıştım. neden olduğunu bilmemekle birlikte, benim insan olmakla aramdaki bağın da “pamuk ipliğine bağlı olduğunu” gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.

devamı gelecek...

evet bugun benim dogum gunum.
aci tatli heyecanli umutlu umutsuz pismanlikla mutlu gecen her farkli gun icin beni yaradana tesekkurler.
bu sureci benimle yasayan kavustuklarim kavusamadiklarim size de tesekkurler. hepiniz beni ayri ayri ben yaptiniz bilerek veya bilmeyerek.
ıyi ki dogdum

o sözün orada olduğu ve bugüne uyduğu gerçeğini değiştirmiyor.

yayalar için yeşil ışık yanmasını beklemeyecekseniz, ışığı bekleyenlere saygılı olun, önünüzde bekliyorlar diye homurdanıp söylenmeyin.

deneyen kadındır o. beyefendinin kendinden hoşlandığını hissetmiştir, yem atıyordur

insanlar yeri geliyor yıllarca aynı yastığa baş koyduğu insanlardan tek celsede boşanıyorlar…

büyütmeyin bu kadar.

mutsuz musunuz?
çarpıya basın çıkın… detaylarla boğuşmak mı istiyorsunuz? önce oturumunuzu kapatın, sonra çarpıya basın ve çıkın… yok, işsizim çok vaktim var mı diyorsunuz? tek tek entrilerinizi silin, oturumunuzu kapatın, çarpıya basın ve çıkın…

mutluysanız, kalın…

üzgünüm ama, gerçekten bu kadar basit…

daha sözlük açılalı ay bile olmamışken ortaya çıkmış sorundur. bu arkadaşlar genelde nick altında ortaya çıkıp kankalarına yıkama yağlama görevi üstlenirler. anonim mekânda, hayatında göremeyeceğin insana yalakalık yapmak nedir? bi insan nasıl bu kadar ezik ve vasıfsız olur anlamıyorum.

bazı zamanlar evimi ziyaret eden böcek. davetsiz misafirden hoşlanmadığımdan canı yanmasın diye peçete ile dışarıya salarım.

yanlız ilginç bir şekilde yumurtaları doğal emoji görünümü vermektedir. buyurun...

kafa sesi veya dış ses sinemada veya tiyatroda hikâyenin anlatımına katkı sağlamak üzere oyuncuların haricinde arka planda duyulan konuşma sesidir.

yoldaş ve uykusuzkahve'nin "lan başlıcam şimdi radyosuna da, yayınına daaaa" diyerek okuduğu aynı konudan müzdarip 10'larca başlıktan biri daha.

arkadaş ne radyo sevdanız varmış, ya sanki oturup çalacakları tüm şarkıları kendileri yaratıyor, konuşacakları konuları senelerce araştırıyor, yayın yapacakları alet edevatı nikola tesla eşliğinde kendileri icat ediyor gibi bir havalar, bir muhabbetler, yayın olur "vay ölmüş anaaaam, benim hakkımı yediler uy uy uuuuy" diye ağıtlar.
kimi "ama onunki bold yazıldı, benimki italik bile diiildi" diye manas destanı yazar, offf!


ya yaptığınız herkesin net sayesinde elinin altında olan şarkı ve muhabbetleri, bilgileri yine herkes tarafından ulaşılabilecek bir platformdan sunmak işte? olan biten bu, başka bişi yok!

valla iyi sabır var bu radyo işiyle uğraşan insanlarda yemin ederim ya.

tdk tarafından karşılığına bakıldığında akıl manasına gelen kelime. aynı zamanda düşünme ve idrak yetisi manasına gelir. mantık ve felsefede akılcılık konularında da tartışmaya ve üzerine düşünmeye yönelik ele alınır.

"doğru yargılama ve doğruyu yanlıştan ayırma gücü, sağduyu ya da us diye adlandırılan güç, doğal olarak bütün insanlarda eşittir." kişinin düşünce yolunda verimli sonuçlar alamamasının tek nedeni usunu iyi kullanamıyor olmaktan başka bir şey olamazdı.
- rené descartes

meclis-i mebusan üyesi ve tbmm‘nin ilk üç döneminde vekillik yapmış olan kişi. bir dönem ittihat ve terakki üyesi olarak çalışmıştır.
“kavaklıdere” semtindeki bir caddeye adı verilmiştir. ankaralılar caddeye değil o bölgenin tamamına kısaca “tunalı” derler.

size çocukluğumun, beni sihir ve büyü dünyası ile tanıştıran ve sevdiren dizisini tanıtmak isterim.

üç cadımız var:

shannen doherty - prue halliwell/büyük abla
holly marie combs - piper halliwell/ortanca kardeş
alyssa milano - phoebe halliwell/küçük kardeş

ve türlü aksiyonlar dönerken ille de her gelişmeyi akıla/mantığa sığdıracağım, gizemli olayları açıklığa kavuşturacağım, sinir bozucu olacağım, kendimden öyle soğutacağım ki, bana denk geldiğiniz de gözlerinizi devirecek, burun deliklerinizi şişirerek izleyeceksiniz ekranı diyen polislerimiz var.

t. w. king - andy trudeau.
dorian gregory - darryl morris.

ve tabi ki cadılarımızın her bölüm hakkından gelmesi gereken cinler, sihirbazlar/seherbazlar, yaratıklar, başka cadılar, büyülü kitabımızı ele geçirmek isteyen zehir, zıkkım hırsız niteliğinde şeytanlar var.

sezon bir:


kaynak
- - -
dizimiz 1998 yılında yayınlandı, anlayacağın epey eski. olur da gözünü karartıp izlemeye niyetlenirsen 240p kalitesinde fragmanlar ile karşılaşacaksın, tırsma. internette kalite arayışında uzun uğraşlar gerekebiliyor bazen, bu dizi o emeğinin karşılığını boş bırakmayacak ve keyifli zaman geçirtecek sana. ben büyülü, gizemli, gerçekdışı "vakaları" sevmem diye mırın kırıtsan da, ekrana sırf olay örgüsünden, giyim/kuşamdan, müziklerinden ve dahi introsundan dolayı kitleneceğini garantilerim.

ben kaliteden anlarım, bana güvenebilirsin.

maalesef ki küçüğüm diye almanca dublaja maruz kaldım, ona rağmen sevdim diziyi. beni tanıyan bilir; herhangi bir yapımın altyazılısı mevcutsa eserleri orjinal dilinde izlemeyi yeğlerim her zaman. *

dizi hakkında: “something wicca this way comes” bölümü ile 7.7 milyon tarafından izlenerek yayımlanan dizilerin ilk bölümleri arasında rekor kırmış. ben de şimdi gördüm, wiki'nin yalancısıyım.

eh o kadar çene çaldım, ballandıra ballandıra anlattığım dizinin hiç bir zaman atlatmaya kıyamadığım introsunu koymasam ayıp olur.

nasıl başa çıkıyorsunuz merak ediyorum henüz psikolojisi bozuk olalı 5-6 sene olmuş bir birey olarak bu hayatta yaşamaya değer ne görüyorsunuz, ne yapmaktan keyif alıyorsunuz sizi bu hayata bağlayan nedir, bu hayatta iz bırakacak bir kişi değilseniz ne diye varsınız, inanın ben öylesine yaşıyorum ve bu her an son bulabilir.

literatürdeki adı dissosiyatif kimlik bozukluğu'dur.

genellikle çocukluk döneminde yaşanan şiddetli travmadan ve çocuk istismarından kaynaklanır. bu travma aşırı veya tekrarlayan, fiziksel, cinsel veya duygusal istismar olabilir. bunun dışında genetik ve biyolojik faktörlerin de rol oynadığına inanılmaktadır. kişi, bu dayanılmaz acıyı tek başına kaldıramadığı için kendine farklı kişilikler yaratır. bu kişiliklerin hepsinin farklı bir hikayesi olmakla birlikte yaşları, cinsiyetleri, karakterleri vs. farklıdır. öznel yorumum dayanılmaz acılarını farklı kişilikler yaratarak onlara paylaştırdığı yönünde.

nadir bir hastalıktır, tedavi olarak psikoterapi seansları ve ilaç tedavisi uygulanır. günümüzde birçok dizi ve filme konu olan hastalıktır ayrıca. kill me heal me ve split (film) örnek olarak gösterilebilir.

tabii bu dizi ve film'de 12-24 gibi sayıca çok fazla kimlikler işlenmiş fakat çoklu kişilik bozukluğu diyebilmemiz için 2 tane farklı kişilik/kimlik olması yeterlidir. bu kimliklerin kişinin düşünce ve davranışlarına etki ettiği unutulmamalıdır. bana ilginç gelen bir araştırma sonucunu sizlerle paylaşayım, farklı kimlikler bir bedende farklı ellerini kullanıyorlar. yani bir kişi kendi benliğinde sağ elini kullanırken, diğer kişiliği solak olabilir.

telaşlı bi gülümseme ortaya çıkıyor hahaha.

tam da bu zamanlarda, gül kokusu.

ruj, makyaj, oje, jakuzi, jinekoloji, vajina, jenital, erojen, jigolo, jüpon, jartiyer gibi kelimelerin ortaya çıkmasını sağlamıştır.

bir denersin, iki denersin, üç denersin, sabrın yettiği kadar denersin de en sonunda ne sabrın kalır ne dermanın; işte o zaman pes edersin.

hakkında türlü dedikodular olsa da cok ama çok sevdiğim bir yazardır sabahattin ali. cok guzel seven bunu kitaplarında cok guzel anlatan bir adamdır. bir komploya kurban giderek öldürülüşünün yıl dönümünde en sevdiğim alıntılardan birini paylaşmak istiyorum;

"şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum.' dedi. 'bu eksiklik sana değil, bana ait... bende inanmak noksanmış...  beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanmadığım için sana aşık olmadığı zannediyormuşum... bunu şimdi anlıyorum. demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar.... ama şimdi inanıyorum... sen beni inandırdın. 

seni seviyorum. deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum... 

seni istiyorum... içimde müthiş bir arzu var... 

bir iyi olsam!'