zorla kendini dinletme çabası. zaten dinlemek istese dinler, duymak istese duyar, zorla güzellik olmaz. at içine ne diyeceksen ve eline koluna sahip çık bağımsızlığını ilan etmesinler.

korona bebeğim izin verirse* ölene kadar gezmek istiyorum. istanbul'da doğup büyüdüm ama gezdiğim yerlerin sayısı bir elin parmağını geçmez.* o yüzden bu yaz için biraz heyecanlıyım, bakalım artık.

dershaneye giderken çay ocağında arkadaşlarla içtiğim kutsal içecektir.

aileniz, kardeşiniz veya dostunuz yanınızdayken sarmalanılan huzur, sevgi ve mutlulukla en saçma bir şeye gülerken bile yaşanılan durum.

eskiden yapardım. sabah 5'e kadar oturur çalışırdım çok da verim alırdım ama artık geceleri otursam da odaklanamıyorum.** oyalanacak bir şey bulamıyorsun. güzel oluyordu.

bir de bunun genel olarak sosyal medyada kadın peşinde koşan bunak erkek versiyonları (50+) vardır ki evlerden ırak.

oturup iki el tavla bile oynamazsınız bu eziklerle, öyle düşünün.

şükür sözlükte böyle tipler yok(!).

bir olay.

dert malum organ gibidir, herkes en buyugu kendisinde zanneder.
akil sagligini koruyabilmek adina, “en” olmak isteyen kisiye istedigini verip, usulca bulunulan yeri terk etmek gerekir. buyur agam sahne senin.

sözleri tatyos efendi'ye ait uşşak makamında, sofyan usûlünde şarkı. barış manço,müzeyyen senar ve daha bir çok sanatçı bu eseri kendi yorumları ve tarzlarıyla seslendirmiştir.benim içinde yeri apayrıdır ruhu bir başkadır... eser hey heeey le başlar takat yetmiyor ile biter.
içteki serzenişin ruhun sukûnetini sağlaması bu olsa gerek. (bkz: müzik ruhun gıdasıdır)

kafa sözlüğün çıkış noktasıdır.
annem ve babam da bu şekilde beni yapmışlar.
bizim niye erkek çocuğumuz yok demişler.
ta daaa.

hesap açıldıktan yarım salise sonra hoş geldiniz dediklerinden mütevellit bot sanılmışlardır fakat değillerdir.

hepsi sözlüğün güzide modlarıdır.

en basit tanımıyla gözlemlenebilir evrenin sınırı.

normalde ufuk dediğimiz yer, görüş açımızın sınırıdır. burada da aynı tanım geçerli. evrende herhangi bir yöne doğru baktığımızda, belirli bir mesafenin ötesini göremiyoruz. o mesafeyi belirleyen şey de evrenin genişleme oranı ve ışık hızı.

evren sürekli genişleme halinde. ışığın hızı ise sonlu bir değere sahip. yani çok uzaktaki bir cisimden çıkan ışığın bize kadar ulaşması için bir süre gerekiyor. genişlemeyle birlikte uzaklıklar da arttığı için, gereken bu süre gittikçe uzuyor. bu durum, bir noktadan sonra artık bazı cisimlerin ışığının bize ulaşmasının mümkün olmadığı, yani onları göremeyeceğimiz anlamına geliyor ki işte kozmik ufuk dediğimiz yer de cisimleri görememeye başladığımız o noktaları ifade ediyor.

kitaplığımı yeni evde yeniden kurmaya karar verince fark ettiğim gerçek. neden diye isyan edesim geliyor. oysa ki en çok kitaplar ucuz olmalıydı memlekette.

tüm şehitlerimizin ve mustafa kemal atatürk'ün ruhları şad olsun. ülkenin kaderini değiştiren müthiş bir zaferdir. şehitliğe gittiğim de resmen o döneme gitmis ve o anları yaşamış kadar olmustum tarifsiz bir ve duyguydu. bu ülke size çok ama çok şey borçlu.

ne bir babayım ne de bir çocuğum var, bir kız çocuğu ve pek çok sorunlu baba kız ilişkisine tanıklık etmiş biri olarak yazacağım.

kızınızı sevin, sevginizi göstermekte cömert olun. bir gün sizden görmediği sevgiyi telafi etmek için olmadık adamlar alır hayatına, üzülürsünüz. kızınız da üzülür. inanın bu sevginizi gösterirken hissedebileceğiniz minicik utangaçlıktan daha acı olur.

kızınıza birey olmayı öğretin. her an yıkılacak, başkasına yaslanmazsa hayatı son bulacak sanmasın kendini. kendine yetmeyi öğretin kızınıza, ayakları sapasağlam bassın dünyada. kendini hayatta nasıl konumlandıracağını bilsin.

olur olmaz bağırıp çağırmayın, sizi örnek alabilir ya da sizden sonra bütün dünyaya korkulu gözlerle bakabilir. her iki durumda da hem sosyal hayatında hem de iç dünyasında sorunlar yaşar.

oturup konuşun kızınızla, sizi aşılması gereken bir duvar zannetmesin. bilsin ki, derdini de sevincini de paylaşabileceği bir babası var.
fikirlerine değer verin, dinleyin kızınızı. babasının bile kulak vermediği bir çocuk tüm hayatı boyunca değersizlik duygusuyla boğuşabilir. sizinle konuşabileceğini bilsin her zaman.

bir eylemi yapıp yapmayacağına karar verirken ölçütü babasının kızıp kızmayacağı değil kendi değerleri olsun. bir gün ona kızacak bir babası olmadığında savrulur o çocuk. kendinize bağımlı yetiştirirseniz hep birilerine bağımlı yaşayabilir. bu siz olmazsanız x olur, y olur.

kızını dövmeyen dizini dövmez efendim, yok öyle bir şey. çocukluğunda babalarından şiddet görmüş pek çok tanıdığım ergenlik döneminde ciddi problemler yaşadı. lütfen şiddetin hiçbir türlüsüne başvurmayın.

son olarak, en başta söylediğimi tekrarlayacağım: sevin efendim kızınızı!

"yes be" dedirten durum.
aa unutmuşum orta okul biteli seneler oldu

“şimdi, şu anda
kaçsak burdan başı alıp nere gideriz?
bilmeden hiç yol iz, boş verip ne varsa
kitli kapılar açılsa”

engellemek için bir sebebi olmayan yazardır.

okuyup geçen yazardır.

peygamber sünneti olan evlilik.
peygamberimiz hz hatice ile evlendiğinde hz. hatice dul idi kendi de hiç evlenmemişti.
kişilerin birbirinde gönlü varsa pekala olabilecek tüm diğer evlilikler gibi olabilecek bir evlilik.

yaradılanı severiz yaradandan ötürü derken bir anda kendisini sevmeyen herkesi terörist ilan etmesi hiç şaşırtmadı doğrusu.birde abd'ye dokundurmuş,medeniyetin beşiği diye.türkiyede müslüman bir ülke ama neden yolsuzlukta hırsızlıkta birinci sırada onuda bi açıklasanız sayın cımhırbıskınım?

pazu kemiği olarak da bilinen vücut parçasıdır.