ışık saçacak kadar çok ısınmış olan madde.

bugün başıma gelen olaydır. kiminle görüştüysem önce özgeçmişimdeki fotoğrafıma sonra da bana baktı. yetmeyip maskemi indirmemi istediler. bu durum fotoğraf ve beni karşılaştırmak için değildi. her hallerinden belliydi. bildiğiniz güzel miyim değil miyim diye baktılar. benim özgeçmişimde yazan mesleğim, mezuniyet derecem ya da donanımım umurlarında değildi. şaka gibi şeyler yaşıyorum şu sıralar. işe başlayınca nelerle karşılaşacaksın derlerdi de inanmazdım. başlamadan soğudum.

ısrar.ortamda parasıyla,sahip olduğu şeylerle hava atan biri.fiziksel özellikler ile dalga geçilmesi.egolu insanlar.tipiyle övünen insanlar.şovcu insanlar.

söz dinlememek, kulak vermemek anlamına gelen deyim.

9. sırada yer aldığım sıralamadır. tanımları eğlenerek girdim. *

tuzlayım da kokma bari. *
yenilerden bir yazar.

eminim buna benzer bir şeyi bir çok kişi yapmıştır. böylesini yapmış mıdır bilmiyorum:

bir elinde çöp torbası, bir elinde içinde annenin lahmacun yaptırtmak üzere hazırladığı harçtan hangisini çöpe atmak? evet. daha da acayibi yanlış torbayı attığını ne zaman fark etmek? evet. pideciye çöpü uzatmak. o kadar dalgın ve beter durumda olmak. pidecinin çöpü açıp dehşetle sana bakması. senin "kaç tane çıkar usta?" diye sorman, iyice s.çıp sıvaman.

ulan ayıp ulan size kac haftadir yaziyorum sirf erkegim diye biriniz güzel söz yazmadiniz nickaltima bu kizin nickaltini doldurmussunuz cakallar sizi.

ölüm gibi bişey oldu ama kimse ölmedi.

hermann hesse'nin tüm eserlerinden derlenen muazzam kitabı. kapağını kapatır kapatmaz soluğu burada aldım. hiç abartmıyorum, harika tasvirleri, iç ısıtan çizimleri ve yazarın ağaçlara/doğaya duyduğu derin sevgiyi cümlelere döküşündeki ustalıkla kitaplığımdaki en kıymetli kitaplardan biri oldu. dönüp dönüp okuyacağım.

çocukluğumdan bu yana ağaçlarla ayrı bir bağım olduğunu düşünmüşümdür. zamanında fowles'ın "ağaç ve doğanın doğası" kitabını okurken yazarı kendime çok yakın hissetmiş, bakış açılarımızın benzerliğine hayret etmiştim. ancak hesse'nin bu kitabını okurken; olmak istediğim kişiyi ve sahip olmak istediğim bakış açısını gördüm. doğaya, ağaçlara, kuşlara bir gezginin gözüyle bakabilmek istedim.

isimlerini bilmeden dakikalar boyunca seyrettiğim, her bir detayını ezbere bildiğim o ağaçları düşündüm. hiçbirini tasvir etmeye yeltenmemiş, haklarında tek bir söz etmemişim. ne tuhaf. oysa şimdi bir ağacın karşısına geçip ustaca olmayan hatta epey amatörce sayılabilecek çizimler yapıp sonra da uzun uzun yazmak istiyorum.

bu yaz maalesef orman yangınlarından nasibini alan şehirlerden birindeyim. sıklıkla kullandığımız o dağ yamacına bakan yoldan her geçişte, yeşilin içinde yanık kahverengiyi görmek, yükselen dumanları ve yaşadığımız korkuyu hatırlamak, kim bilir ne zaman eski yeşiline kavuşacağını düşünmek beni çok üzüyor. yazar, şiddetli rüzgarda devrilen ağacın yerine bir fidan diktiğinde "aynı heybete kavuşmuş olduğunda ben bu dünyada olmayacağım" demişti. yangının ardından çevremdeki büyüklerden birinden benzer bir cümle duymuştum. hepimiz bilincindeyiz ki bu ağaçlar, bu heybetli ağaçlar hepimizden eski. hepimizden kuvvetli bağları var dünyayla ve yok olmaya bir kıvılcım mesafesindeler. ne üzücü.

"tek başına duran ağaçlara daha da hayranım. yalnız insanlar gibidir onlar. şu ya da bu zaaftan ötürü sıvışıp giden münzeviler gibi değil, yalnızlaşmış büyük insanlar gibi, beethoven ve nietzsche gibidirler."

doğu karadeniz'in rumca konuşulan yerlerinde buzağısına düşkün inek için kullanılan, evladına düşkün anne-baba için genellenen tabir. *

her güzel şey gibi ülkemize geç gelmiştir.

şoktayım.

arkadaşımın 4 gün sonra doğum günü ve kar kürelerini ne kadar çok sevdiğini biliyorum.

herkesin hunharca alışveriş yaptığı hediyelik eşya dükkanından çok tatlı bir kar küresi beğendim... 175tl idi.

ve en uygunu (hiç bir süsü püsü numarası ışı mışığı olmayanlar) 95tlydi.

lan ben orta okula giderken 2 günlük harçlığımla kocaman bir küre alabilirdim 175tl ne???

piyasa uçmuş.

(gerçekten fiyatı gördüğümden beri şokumu atlatamıyorum buraya yazmazsam kendimi çok kötü hissederdim.)

günlük 5 tl. adam olana çok bile.

kuvvet sporlarında hâlâ kullanılan en muazzam programlar ve çalışma biçimleri sovyet dönemindeki spor uzmanları tarafından geliştirilmiş çalışmalardir.
o döneme ait kayıtları incelediğimde bariz şekilde farkedilen askerî disiplinde sporcu yetiştirme prensip haline getirilmiş. bu disiplinli yetiştirme kültürünün etkisi hala devam ediyor ki dünyadaki en iyi güreşçiler halterciler ve dövüşçüler rusya ve altında bulunan özerk halklardan çıkıyor. olağanüstü.

10 yıldır kavurma esprisi yapanların kalitesizlikten ziyade zekalarının düşük olduğu kanaatindeyim. başlık trollse bile veganlara laf ettirmem arkadaş, ben burada biftek gömerken onlar canları çektiği halde yemiyor, her biri boktan çöpten insanların torunlarına fazladan su bırakıyor.*

kadınların erkeklere giyim kuşam tavsiyeleri verdiği başlıktır. siyah boğazlı kazak beyaz düz gömlek gibi tavsiyelerin sıkça önerileceği başlıktır. ben sek erkek olduğum için aşofmanla geziyorum.

bu son şansımızdı, bunu böyle harcadık bitti. açıkçası bundan sonra muhattap olmamaktan çok sana inanmayacak olmam benim içimi daha çok acıtıyor.
sen beni tanıdın ya da tanıyamadın diyemem orta halli bir şey oldu ve her şey gibi bitti.
belki de sen boğazımda oluşan yumruyla karışık gözyaşımdın.
bunu senden başkası yapmamıştı, gerçi senden başkası diyeceğim onlarca cümlem var ama içimde kalsın.
fark ettim ki hayat bizi bir oraya bir buraya savuruyor ve senle büyük ihtimalle aynı yere savurmayacak. hala bir ihtimal göz ettim ama o ihtimalle yaşamak beni bu kısa hayatımda yoracaktır biliyorum.
benim bu saatten sonra sana en güzel son cümlem, yüzündeki gülümseni sevecek ve gönlünün, aklının uyuştuğu kişilerle olmanı istiyorum.
...

"...dünya büyük çok küçük ellerim
seni tutmaya bile yetmiyor
kan revan şu çocuk kalbim
koca hüzünlere kafa tutuyor..."
fatma turgut - ilkbaharda kıyamet