çok bozuldu bu ülke be.

(bkz: her şey çok güzel olacak) ekrem imamoğlu

tadeusz borowski'nin, nazi zulmünü ilk ağızdan anlattığı ve anlatımında tabiri caizse dante'yi rehber olarak atadığı kitabının adıdır. öykülerin isimleri ve o isimler üzerinden yapılan anlatımlara ise açıkçası bayıldım. toplama kampları dante'nin tabiri ile ''tüm ışığın sustuğu yer''dir. ve tüm ışığın sustuğu o yerde borowski hayatta kalmıştır. hem bu öyle bir hayatta kalıştır ki, öyküleri okurken yazarın ıstırabını birebir hissedersiniz. auschwitz, natzweiler-struthof, dachau toplama kamplarının hepsini gezmiştir borowski ve bu kutsal (!) üçlemenin içinden çıkıp, tabiri caizse yeniden doğmuştur. adınız yok, kendinize ait özel eşyanız yok, nazilerin bilmem kaç numaralı mülküsünüz. her geçen gün adım adım siliniyorsunuz. silinirken hayatta kalmaya çalışıyorsunuz. boş bir levha gibisiniz ama tabiri caizse o levhayı acılarınızla dolduruyorsunuz. kimliksiz acılar...

ve siz bu kimliksiz acılarınızı biriktirirken bir yanda da hayatta kalma umudu taşıyorsunuz. öyle bir ikilem ki, garip, bir o kadar da acı. gaz odalarına giden onlarca insan ve siz belki de kampa her yeni gelen insanın gelişine gizliden seviniyorsunuz. çünkü o odalara gitme ihtimaliniz gelen kişi sayısı oranında azalıyor. borowski'nin tabiri ile kandırmacalar kampında tutunduğunuz tek gerçek, o küçücük hayatta kalma ihtimali işte. dante'nin cehennemi ile nazi cehenneminin ayrıldığı nokta işte tam da burasıdır. çünkü dante tüm umutların dışarıda bırakılmasını salık verir. oysa nazi cehenneminde, tüm kandırmacalara rağmen ufak da olsa umut kırıntısı vardır. borowski o umut kırıntısı sayesinde hayatta kaldı. ama o umut kırıntısı onun için hayatı da kırıntı haline getirdi. tüm yaşadıkları sonrasında çok enteresandır ki, gaz soluyarak yaşamına son verdi.

belki tuğla fabrikasında banyo yapamadı ama kendi inşa ettiği duvarlar arasında duşunu alıp bu dünyadan göçüp gitti (!)

neyse efendim gerçekten çarpıcı bir kitaptır ve okunmasında fayda vardır. zira öykülerin akıcılığı, kelime oyunları, nazilerin zihin oyunları ve daha nicesi o kadar derinlemesine işlenmiştir ki bir solukta okunur, biter.

yolunu bekleyen öksüzlerini doyur, uyut..
vallahi huzur bu...

@basmane

doğrunun zirvesi bir tespit. daha iki gün önce hamfendi hamfendi entryler girerek ağımı atmıştım ki misinanın tık tıklamasıyla ayıktım. dedim ulan parçacık ne halt ediyorsun? kendine gel sen harun abisin!

şiddetli olur gariplerin orgazmı,heyetteki biri sinsi gibi geldi bana ve benzeri yardıran şarkı isimleriyle efsaneleşmiş karakter.

sevmek ve sevilmek en temel iki detay bence.

kimi zaman huzur veren, kimi zaman hüzünlendiren kimi zaman ise insanı geçmişe götüren bir eylem.

özetle, adam kamuflajı çekip şişlide geziyor. gözüne kestirdiği kişilere de sustalı bıçakla saldırıyor.
kasten adam öldürme ve yaralama gibi suçlardan sabıkası var. adam istanbul/şişli de elini kolunu sallayarak geziyor.
işin daha da komik boyutu, olay yeri şişli, olayın kahramanları, afgan, ganalı, nijeryalı, sierra leoneli falan.
film çevirmeye kalkıp şöyle bir senaryo yazılsa kara mizah falan olur diye düşünüyorum. arada suriyeli falan da olması lazım ama haber detaylarında yer verilmemiş.

link

bugun estonya meclisinde 5 yil gorev suresi dolan cumhurbaskaninin yenisinin secilmesi gerekiyor fakat ortada aday yok. tum meclis mevcut baskanin gorevine devam etmesinden yana. fakat kanunen mevcut baskan tekrar aday olamiyor.

haber linki

nickaltını açtığım için mutluluk duymaktayım. tanımları espirili, bilgili olan ama sanki ucundan paylaşmayı tercih eden bir yazarımız. birkaç tanımına baya beni güldürmüştür, tanımların bilgi, başlıkların bol olsun sevgili thedansözkiller!

(bkz: bundan bize ne olması)
neden bu sayılar verilir bir türlü anlayamam, sayı arttıkça marjinallik seviyesi mi artıyor, level mi atlanıyor.

ortaokulda çok yakın bir arkadaşımla matematik dersinden bir iki puanla kalmıştık. hocaya yalvarmistik geçirmesi için. o da bize bir şart sunmuştu. bülent ersoy'un makber parçasını ezberleyip okuyacaksınız demişti. hocam yapmayın etmeyin desek de dinlememisti. biz de dinleyip dinleyip söylemeye çalıştık günlerce.
hazır olduğumuzda hoca bize sonradan tamam gerek yok şaka yaptim diyerek bizi geçirmişti. neden bizle böyle eğlendi hiç bilmiyorum.

insanların bilmediği konularda konuşmaları, yazmaları. özellikle de twitter ve tartışma programları başta olmak üzere her tarafta sık sık kullanılan ‘konunun uzmanı değilim ama bence böyledir’ söylemi.

herkesin ölüsünü gömmediğinden habersiz olduğunu düşündüğüm yazar beyanı.

ölüyü gömme geleneği rivayetlere göre habil ile kabil'den beri var söylenen başka rivayetlere göre 3 binli yıllara kadar devam etmiş, daha sonra isteyen bu geleneği devam ettirmiştir. hesabına gelen devam ettirmiş, hesabına gelmeyen yakıp küllerini kutsal nehre atmayı seçmiş. bu konuda dahi herkes istediğini yapmış. tabii, onlardan sonrakilerde de ya "beni yakmayın" ya da "beni gömmeyin" diyenler olmuştur elbet. siz de bunu diyenlerdenseniz; ölünce yakılmanızı vasiyet edin. ya da isteğiniz neyse.

italyanca kökenli bir sözcük.
bir operanın sözlerinin yazılı olduğu , bir pandomimi veya bir baleyi açıklayan bir kitap.

missss... kimsecikler yürümüyor. efil efil buralar...

elektrik kesildi az evvel. bir planım vardı iptal etmek zorunda kaldım. kafamı yukarı kaldırıp ya sabır diye söylenirken, böyle bir manzaraya rastladım* o kadar güzeldi ki elimi uzatsam dokunacakmışım gibi. daha tadına doyamamışken de geri geldi elektrikler. bir sabır da onun için diledim. çok güzeldi çok. *
(bkz: keşke güzel bir kameram olsa)