kendim ettim
kendim buldum

- yere çöp atmak/ tükürmek.
- dışarda herkesi rahatsız edecek şekilde müzik dinlemek/ "vidoo" izlemek.
- ağzını şapırdatarak bir şeyler yiyip içmek.
- birine hitap ederken ezer gibi üstten üstten konuşmak.
- sen kimsin? demek. (en çok güldüğüm.)
- sıra olan bir toplulukta sıraya riayet etmemek.
- vs.
- vs.
o kadar çok ki.

nothing,nowhere'ın şarkısıdır.
screw u fake friendss xox.

adının verildiği vapur 46 yıl boyunca kadıköy-eminönü-sirkeci hattında yolcu taşıdı. ben de çok kullandım o vapuru öğrenciliğimde. 2008 yılında emekliye ayırdılar.

turan emeksiz malatyalı istanbul üniversitesi ögrencisi idi. adını malatya'da bir caddeyey de koydular. "28 nisanda dalından koparılan ham meyve" *, "beyazıt meydanındaki ölü" * idi.

efsaneyi bırakim ben de. bunu daha da geliştirip milyon dolarlık eser haline getirmeye az kaldı.

ankara pavyonları kıskandı valla bizi sözlük. *

aşırı hoşuma gitti, kahkaha atıyorum.

ing. mirror in the mirror. yani ayna içinde ayna; yansıma içinde yansıma, resim içinde resim, kare içinde kare, sonsuzluk içinde sonsuzluk. sanatçı arvo pärt'ın 1978 yılı çıkışlı, estonya'dan ayrılmadan önceki son bestelerinden olan, piyano ve keman içerikli bestesi. benim ise 2004 yılı çıkışlı dear frankie filmi soundtrack 7. sıradaki eseri olarak ilk defa tanıdığım, tanıştığım eser. kemanın yumuşaklığına piyanonun süregelen fakat sakin dokunuşları eşlik eder. çok net, çok temiz bir sound ile eşsiz bir dinleme deneyimi sunar ki klasik müziğin hüzünlü eserlerinin ortak özelliğidir. estonya'nın sovyetler'in parçası olması pärt'ın nereden kaynaklı, bu hüzne sahip olduğunun da net cevabıdır aslında. tarkovski, turgenyev, puşkinvari ağırlık hissedilir eser(lerin)de.

gece vakti, birçok şeyi arkada bırakıp sessiz, ıpıssız yollarda ilerlemek olarak benim hafıza sözlüğümde yer etmiş olan, gördüğüm, duyduğum anda bana bunu çağrıştıran ve bunun tanımını yapan beste. uzun yıllardır çok yürüdüm, çok tren seyahati, araba seyahati yaptım. bu yüzden bu tip şeylere çok fazla anlam yükleyen, yalnızlığıma eşlik eden herşeyi çeşitli imge, obje ve güzelliklere hafızamda kilitli bıraktığım ve gerektiğinde açıp baktığım ya da tekrar yaşadığım şeyler olarak bakıyorum. ne zaman açıp dinlesem bana o sert kış ayları, sıcak yaz aylarında kilometrelerce yolda başımı cama(tren-otobus) yaslamış, sol ya da sağ tarafa yaslanmışken yansımalardaki silik sarı sokak lambalarının, gece huzurundaki düzenini, hayatla ilgili ağır düşünceler üzerine yaptığım mesailerimi hatırlatıyor. yolculuk hiç bitmeyecekmiş gibi istasyon istasyon ilerlerken yaşanmışlığın ve o anlık kimsesizliğin bünyemdeki ağırlığını tekrar tekrar hissediyorum. ağır olma sebebi dert değil, cevap bulunamayan sorular olması. belli dertlerin çözülme ya da çözülmemesi üzerine düşünebilir en azından çaresizliğiniz bu sınırlar üzerine olur. ama bu tip hayat üzerine düşüncelerde belirsizlik ve sonsuzluk olduğu için hiçbir zaman cevap bulamazsınız. göz altı morluklarının kaynağı her zaman vitaminsizlik ya da uykusuzluk olmaz. asıl kaynağı hayat düşüncesidir. bu düşünce de bir kere aklınıza girdi mi, bir daha ne uykudan ne de gecelerden verim alırsınız; göz altı morluklarınızın açıklaması net şekilde yaşanmışlıktır tam da bu yüzden. sessiz gecelerde her taraf ıssız olduğu anda, bazı bünyelerin daha bir yaşam dolu olmasının sebebi de bu dolu zihindir. ironik şekilde daha yaşam dolu olan zihin yine kendini, en çok geceleri harap ederek yaşlandırır. çözüm bulunmaz çünkü mesele bir kere o uyanışın olmasıdır. sonrasında ne geri dönüş olur ne de bir daha yastığa rahatça koyulur o baş.

pärt, hüznün bestesini uzun yıllar akıllardan silinmeyecek bir hale getirmiştir ki henüz 40 yıl olmuşken klasikler arasında, hüznün marşları arasında şimdiden yerini almış.

sevgili ivanmilinski'nin kitap okuma müzikleri başlığını 1 yıl önce görmüş, kenara bir taslak atarak kenarda tutmuştum. bugünden itibaren de benim onlarca, yüzlerce saatlik okumalarımda arkada çalan bütün eserleri önce kendi başlığı, sonra da o başlıkta listeleyecegim. ilk sırada bu eser olsun dedim. antisosyal'in gereğinden fazla anlam yükleyeceği bu listelerden birisi de bende var. hem de çooook uzun süredir, ve sürekli güncelleniyor. başlangıcı yapmışken devamını da önümüzdeki aylar, belki yıllarda getireceğim. liste başlıkların içi doldurulmuş şekilde genişleyecek ve ilgili başlıkta kalacak.

sadece bir ay kullanmak için o kadar puan vermem. taso toplar gibi rozet toplarım daha keyifli. 14 rozetim var. miss...

sevgi güçtür, diyerek çürüteceğim başlık. sevgi iyileştirir, yaraları sarar, olduğu her yeri güzelleştirir, baharı getirir. sevgi, en büyük eseridir bir insanın yüreğinden çıkan.

başlaması zor olan başlayınca duramadığımız, kendimizi özgür hissettiğimiz bazen karşı çıktığımız eylemlerden bir tanesidir.

çok güzel bir ağaçtı, ömrü uzun olsun.

boş yapıyorlar. millet aç amk. bunlar hala insanların giyimine, yemesine, içmesine takmış. takılın biraz daha , nasılsa dönmemek üzere gitmeniz yakındır.

/herkes gider. bazen kendinden bile gider insan. bazen birinden gidebilmek için kendisini terk eder. yok olur, susar. tüm söylenen ve söylenmeyen ne varsa, hepsine!
aynı sokağın çocukları olmak yetmiyormuş demek ki. bunu bilmek lazımmış. çabalamak yetmiyormuş. olmayınca olmuyormuş. bundan sonrasına ne senin hakkın var ne de benim. bir şehre iki deli fazlaymış, biri gidince şehir buz kesermiş, ben bitmişim, ben çoktan gitmişim...
sana birkaç şiirden fazlasını bırakamamışım. artık yorulmuşum, altında ezilmişim varlığın ve yokluğun. ne söylesem ağır, ne sussam büyük! artık bana izin/

benim son sözüm buydu. ayrılırken bile edebiyat kasmasam olmuyor çünkü.*

1952 irlanda'da doğmuş, 2011 de ispanya'da bir otel odasında uykusunda geçirdiği kalp krizi ile hayata veda etmiş, usta gitarist, vokalist, besteci. the loner gibi bir esere sahip bir sanatçının bir otel odasında yapayalnız ölmesi yüreğimi burkar... 92 yılında 15 kişilik bir müzisyen grubu ile muhteşem bir sound ile turnelere çıkarken 2010 yılında davul + bas + klavye gibi sade bir trioyu arkasına alarak sade bir sound ile sahnelere veda etmiştir. ardından bıraktığı onlarca muhteşem ballad ile blues ve hardrockın mükemmel bir sentezini yapmıştır. yeryüzünde hiç bir gitarist onun gibi bend yapamamıştır, yapamayacaktır. huzur içinde yat üstad.

dunyanin en guzel uykusu sevgilinin yaninda onun kollari arasinda oyle sevilip yatarkenki uykudur

o da bir nevi temsili yalnızlık oluyor *

ekleme: kendini anlamak meselesi biraz süreç işi sanki, ilerleyen dönemde tutankamonun laneti kalkar belki. meja'nın şımarıklık saptaması da nokta atışı oldu. coldboy keyifli adam bu arada mahlası sıkıntılı acilen estetik ameliyat yaptırması lazım*

mahlas değil takma ad ukdesi.

yazmaktan çok okuma işini icra ediyorum.mümkün olduğunca her türlü başlığa bakarım.insanların yazım ve ifade tarzı, kullandıkları farklı kelimeleri okurken keyif alıyorum.

varlığı ilk defa peter higgs tarafından 1960’lı yıllarda öne sürülen ancak spininin 0 olması ve çok kararsız olması, hemen bozunması nedeniyle parçacık dedektörleri tarafından bile direkt olarak gözlemlenemeyen, 2010’lu yıllarda varlığı kanıtlanmış, standart model parçacıklarından birisi. kütlesi protonun kütlesinden 133 kat fazladır. elektrik yükü yoktur.

namıdiğer “tanrı parçacığı”. bu ismin hikayesi ise şöyle; bir bilim insanı bu parçacığı doğrudan gözlemleyememesine sinirlenmiş olacak ki bir dergide bu parçacık hakkında “god damn particule” başlığı atmış ancak sansüre takılmış ve editörler tarafından “god particule” şeklinde düzeltilmiş, bu isim de böylece süregelmiş.

önemi ise, enerjiye kütle kazandırması. yanlış bilinen şeylerden biri de evrenin boş olup olmadığıdır. evren boş değildir, higgs alanıyla doludur. enerjiye kütle kazandırmasını da şöyle hayal edebiliriz. ünlü bir insan sokağa çıktığında çevresini insanlar sarar ve onu yavaşlatır. higgs bozonu da enerjiyi yavaşlatarak enerjinin e=mc^2 formülüne göre kütleye dönüşmesini sağlar.

2013 ylında bu keşif için françois englert ve peter higgs’e nobel ödülü verilmiştir.

edit: parçacıkların kütlesi higgs alanıyla ne kadar etkileştiğiyle doğru orantılıdır. fotonun kütlesinin olmamamasının nedeni de higgs alanından etkilenmemesindendir.

ekler, profiterol ve pastada kullanılan ve adına pastacı kreması( creme patissiere) denilen tarif.

kaleminizi kağıdınızı yanınıza alın ve bu tarifi mutlaka kaydedin.
önce malzemeleri yazayım, umarım evinizde mutfak tartısı vardır; çünkü gr olarak vereceğim reçeteyi.
70 gr un
30 gr mısır nişastası
6 adet yumurta sarısı
40 gr tereyağı
100 gr şeker
500 ml süt
vanilya( normalde vanilya özü kullanılıyor; malum çok pahalı olduğu için bir paket toz vanilya kullanabilirsiniz).

öncelikle un, nişasta ve vanilyayı bir kapta karıştırın ve bir köşede dursun.
sütün yarısı ,unlu karışım (elenecek),şeker ve yumurta sarıları ayrı bir kapta çırpılır.mikserle değil, çırpıcıyla iyice karışana kadar çırpın kafi.
sütün yarısını tencereye koyun ve scald edin( 80 derece olarak söylenir de sütten duman çıkmaya başladığı an olarak tanımlayabilirim). yani kaynatmıyorsunuz, duman çıkana kadar ısıtıyorsunuz.
sonra kenara alıp, çırpıcıyla ilk buharını çıkartıp, diğer köşedeki yumurtalı süt karışımını yavaş yavaş çırparak ekliyorsunuz.
sonra tekrar ocağa alıp, dibi tutmasın diye devamlı karıştırıp muhallebi kıvamına getiriyorsunuz.
kıvam aldıktan sonra ocaktan alıp tereyağını ekleyip iyice karıştırıyorsunuz.
üstü kabuk bağlamasın diye streçle üstünü tamamen kapatıp, ılıyınca buzdolabına alıyorsunuz.
kullanacağınız zaman mikserle iyice çırpıp kullanabilirsiniz.

afiyet olsun.

bindik bir alamete