kitap alırken yayınevine dikkat ettiğim için tercih etmediğim durumdur fakat yayınevine fazla dikkat etmeyen kişiler daha uygun fiyata a101, şok gibi marketlerden kitap alabilirler.

yine de ekleme ihtiyacı duyuyorum: çeviri çok önemli, yazara ve üslubuna haksızlık yapmamak için iyi bir çeviriden okumak gerekiyor.

etkileşim sağlanmalı. beğeni ve favori daha çok kullanılmalı. bunlar yazarı motive eden unsurlar.

valeria maldonado.

cranberries'in 1999 yılında çıkardığı bury the hatchet albümünde 1 numaralı şarkı. kendisi de şahanedir, klibi de.

mutsuzdur.

okurken öh böyle de dana gibi spoiler verilmez ki demeyiniz. spoiler sayılmayacak bu. yine de ‘ay ben spoiler'in se - sini göremem prens/prensesiyimci’ hemen gözünü yum ve scroll!! *

bi düşünsene metro istasyonundasın, kendinle karşılaşıyosun yani daha doğrusu izliyorsun. saniyeler içinde izlemekte olduğun "kendin" tren önüne atlayarak intihar ediyor. neyse, sorun yok çünkü (bkz: senden çok var).

klonlarımız, canlarımız:

- charlotte bowles - 8 yaşında, uzun yıllar sonrası başrolümüz sarah'nın genlerinden yapılan ilk klon.
- sarah - başrol
- beth
- katja
- alison - tertip, multitasking, sanarsın başak burcu
- cosima - minnoş
- helena - en sevdiğim şizofren, sırf bu ortak nokta yüzünden cenk'in arka bahçesi bana sestram diyor. bacım yani. *
- rachel - kötü karakter püü!
- jennifer
- tony
- krystal
- veera

bir de ilerleyen sezonlarda üç erkek klon dahil oluyor kötü karakter olarak ama oralara da başkası değinsin canım, her şeyi sestra’nız mı yazsın şimdi? *

saydığım tüm klonları tatiana maslany canlandırıyor. hem de müthüş bi iş çıkarıyor. gerçekten hem çok yetenekli, hem de cenkle dibimizin düştüğü bir kadın. *

konusu, işlenişi, sürükleyici olması ile beni cezbetti dizi, kesinlikle tavsiye ederim. 8/10 benden.

kasım 1981
turgut uyarın tomris uyar'a elleriyle hazırlamış olduğu nusha

merly streep
sarah jessica parker
julia roberts
gibi olup içindeki özgüveni bulamamış kadındır.
ara sen, o gelir gelmez, en güzel olacaksın.
çirkin ördek yavrusu, sen kuğusun belki de.

üniversiteye kadar, kendini çirkin sanıyordum.
kızkardeşimde, beni güzel, kendini çirkin sanıyordu.
bir iki başarı, bir iki tatlı söz duyunca ikimizin de güzel olduğunu anladik.
o gün bu gün güzeliz.*
neyse güzelllik geçici, özgüven kalıcı.

birde gülmeyi unutmayın
gülebildiğimiz kadar güzeliz aslında.
gülün gari.

sofra hazırlanırken tabakları masaya götürmek, yarım saat sonra tabakları geri getirip içlerine yemek koymak ve masaya geri götürmek.

t: daha önce sevilmemiş insandır. şaka gibi ama gerçek. yeterince sevgi görmeyen insanlar bu hale geliyor.

yıllar önce hayatımda böyle biri vardı. sevilmemişliğinin acısını benden çıkarıyordu. salaktım, kaybetmekten korkuyordum, ne derse tamam diyordum. sonra fark ettim ki ben böyle yaptıkça karşımdakinin mıçı arşa yükseliyor. kaybetmekten korkuyorum ama çoktan kaybetmişim. o zaman dedim "ben babamdan vazgeçmişim, senden mi vazgeçemeyeceğim?"
biraz yükseldi, şöyle böyle dedi ama çıktı gitti hayatımdan. geçen duydum aynı şeyi başkası ona yapıyormuş. ilahi adalet işte.

kemal kılıçdaroğlu'nun değerinin anlaşılması gerekilen açıklamadır.
türkiyelileşmek de tam olarak böyle olur.

herkesin hayatta bir kez yaşadığı olaydır.

alın. keyif çayı için...!

(bkz: bu bana biraz abartı geldi)

aylardır bir kez bile yaşamadığım korku.bundan sonrasında da olmaz.

bir pierre michon kitabıdır.

her zaman çok sevdiğim kıraathane kitaplarından çıkan güzel bir kitap olmasına rağmen bir türlü içine giremediğim bir eserdir. üç “büyük” ressamı anlatır roman. watteau, piero della francesca ve bu romanda adı geçtiği için aldığım benim için dünyanın en büyük ressamı olan francesco de goya. içinde goya olmasına rağmen kitap bir türlü beni içine almadı, belki şu sıralar ressamlarla başım hoş olmadığı içindir.

üstat ressamlar için hayat zordur. hem üstat mertebesine ulaşana kadar karşılaştıkları güçlükler yüzünden hem de bir üstat sayıldıkları andan itibaren eserlerini mükemmele eriştirme zorunluluğu yüzünden. herkesin gözü önünde olup kimsenin görmediği insanlar haline gelir üstatlar. onlar birkaç fırça darbesinden ibarettir.

hizmetkarlar için hayat zordur. hem bir nevi kölelik altında yaşarlar hem de başkalarının merhametine kalır yaşayacakları hayatların bolluğu, bereketi. bir şeyin ya da bir insanın kölesi olmak, sadece ona hizmet etmek için yaşamak, bütün enerjini ve zamanını ona adamak hayat namına bir şey bırakmaz hizmetkarlarda.

ve asıl zor olan üstat olmanın hizmetkar olmakla aynı anlama gelmesidir.

(bkz: helianthus)

film 2007 yılında yazılan aynı adlı kitaptan uyarlanmış ve 2021 yılında seyirciyle netflixte buluşmuş. kitabın yazarı john preston. muhtemelen zaten okumazdım çünkü hiç duymadım. izlemediğim için mutluyum.

film kırsalda geçiyor. görsel açıdan büyük keyif veriyor insana mekan. konusu ise arkeolojik bir kazı. eşi vefat eden bir kadın o hayattayken planladıkları bir kazı için bir kazıcı ile anlaşır. büyük bir titizlikle çalışır. bulacakları ise çok önemli şeylerdir. kazıcı bay brown ister ki bu çalışmada ismi yer alsın. çünkü bu dünyada herkes geçip gider ve önemli olan arkada bir iz bırakmaktır. tıpkı filmde söylendiği gibi mağaraya elini çizen adamdan itibaren biz yok olmuyoruz, hep varız ve var olmaya devam edeceğiz. belki bedenlerimiz çürüyecek ama bizden yıllar sonra toprağı kazanlar da bizi bulup varlığımızı kanıtlayacaklar. var olmaya devam edeceğiz.

filmi izlemek isteyenlere küçük bir öneri. eğer ağır ilerleyen filmlerden sıkılıyorsanız bulaşmayın. lakin ben tarih, arkeoloji ve dönem filmleri severim derseniz buyrun izleyin. ben bunlara ilgim olmamasına rağmen büyük keyifle izledim.

kitap nasıl bilmem ama yönetmen simon stone iyi iş çıkarmış. tebrikler.

(bkz: kedilerden sorumlu bakan yardımcısı)

kilo almışsın
kilo vermişsin
benim kilomla bir derdim yok alırımda veririmde .

genelde başıma gelir. sohbetten çıktığım an beynim sıfırlanıyor gibi. üzücü...