en nefret ettiğim soru cümlesi olabilir. bir şey almaya heveslenirsin ve o soru kesinlikle birinden çıkar hevesini tıkanmış tuvalet misali kursağında bırakır.

özelikle kıskançlıktan kuduran kızların bir türlü söylemeye dilinin varmadığı kelime.

bir füsun'un kızı, bir füsun'un annesidir didem madak. annesizlikte şair, annelikte de emekli olmuştur. kızı füsun doğduktan sonra çok şiir yazamamıştır. annesizliğin yaralarını annelikte mi kapadı bilinmez ama o son şiirini de (bkz: 128 dikişli şiir) yine annesine anlatmıştır, füsun'u füsun'a anlatmıştır:

“füsunun yeşil ela gözleri var
ve pembe plastik fincanı ile kahve getirişi var
ve bana anne deyişi var
benim pembe fincandan pembe kahve içişim var
bu kahveleri seviyorum ahbap
içimi pembe bulutlar kaplıyor
şekerli ve tatlı bir biçimde havalanıyorum”

kızlar annelerinin kaderini yaşarmış ya hani o da öyle yaşadı; annesiz kaldı, bir başkasını da annesiz bıraktı. erken vedasından geriye de üç tane müthiş kitap kaldı.

#1710224 tam da öyle.
ek olarak çocuk yetiştirme, her şeye yetişme kaygısıyla koştura koştura geçiyor, çok hızlı geçiyor. insanın durup düşünmeye fırsatı olmuyor. 30'ların sonlarına doğru belki hızdan yorulup, belki deneyimlerden süzüp, belki geldiğin yaşı birden kavramanın verdiği aydınlanma ile insan kendine hooop! dur biraz, nefeslen diyor.
tarla metaforu da çok doğru. boyuna ekiyorsun o yaşlarda, hasat vakti ancak geliyor. iyi ki de geliyor. sonrası artan biçimde keyfini çıkara çıkara, sindirerek, an'ı fark ederek geçmeye başlıyor.

bilmezdim bu derdin
seni yolundan
beni solumdan edeceğini...

wealth is the slave of wise man, the master of a fool.

3 tane reich vardır
1- kutsal roma germen imparatorluğu.
2-prusya imparatorluğu
3-iii.reich artikeli das dır.

kişi için çok duygu yüklü bir durumdur. kendi gibi hissedenler olduğunu bilmek onu biraz olsun rahatlatır. eğer sanatçı kişisi yakın zamanda vefat etmişse, imkan varken gidilmeyen bir konser, bir oyun ya da bir sinema filmi insanda kahır etkisi yaratır. gidilmişse de, dünya kadar parası olsa bile alamayacağı bir hatıra almıştır kişi kendine, bu yüzden çok şanslıdır.

bazen kırılır insan kadere, bu kadar gereksiz insanın yaşadığı dünyada neden bu güzel insanlar aramızda değil diye düşündürür.

neden diye sordurur. neden gitti barış akarsu, kemal sunal, kazım koyuncu, müslüm gürses, küçük iskender, ahmet kaya, neşet ertaş ve çok daha fazlası.

fars şovenizminin, safi fars ulusu yaratma projesinin "azeri" kelimesini yaratmada payı büyüktür.
böyle bir iddianın dahi var olabilmesi için ortaya koyacağınız her kaynağın farklı amaçlar doğrultusunda ortaya atıldığını söyleyebilirim. velhasıl kelam azeri değil azerbaycan türk'ü, azerice değil azerbaycan türkçe'si.

bir insan maksimum böyle küfür etmelidir ya, canım erol hocam.*

ben... bu konuya çok kafa yordum. internet, sosyal medya etkisiyle insanlar artık sahte. insanlar gerçek değiller artık. hepsi maskeler takıyor, rol yapıyor. herkesin bir kompleksi var ve durmadan bu iğrenç komplekslerini ne ünlüyse ne popülerse onu alarak tatmin etmeye çalışıyor. herkes çok yalancı. artık dinlenilen müzikler, okunan kitaplar, düşünceler, felsefeler ilgi çektiği için değil de sosyal medya malzemesi için gündem oluyor. gitmek istiyorum buralardan. birileri beni insanların olmadığı bir yere götürsün.

afyonkarahisarlılaştıramadıklarımızdan mısınız? dersem akış değişir galiba.

katolikliği dibine kadar yaşayan, en küçük köyünün kilisesi bile şaşaalı olan, aşırı milliyetçi ve vatansever, tarihiyle gurur duyan bir millete ev sahipliği yapan ülkedir.
yüzyıllar boyunca devletleri avrupanın farklı yerlerinde olmuş, son iki yüzyılda artık bulundukları bölgeye yerleşmişlerdir. her ne kadar muhafazakar insanlarıyla ünlü olsalar da, değerli sanat ve bilim adamları yetiştirmişlerdir. bu potansiyellerinden ötürü sağ kanadı ruslar, sol kanadı almanlar almak istemiş, sonuna kadar direnmişler ve yıllarca özgürlükleri için savaşmışlardır. aynı zamanda çok acı çekmişler, sistematik şekilde katliama uğramışlar ancak yine de, bağımsızlıklarını elde etmişlerdir.
polonya'nın doğu kısmına giderseniz, köylerde halen rusça bilen dedeler, nineler vardır. genç kesim ise ingiltere ve almanya'ya yoğun göçler gerçekleştirmektedir. özellikle yeni jenerasyonun büyük bir kısmı tamamen küreselleşen dünyada milliyetçi duygularını ufaktan terketmeye başlamışlardır.
karelya düzlüklerinden çıkmış leh bir kahramanın hikayesi için : #1183985
warszawo, walcz!'

merakı bir yana koyuyorum şu maviliği daha yakından görmek isterdim doğrusu.
aynı zamanda yeni öğrendim burcumun da gezegeniymiş : neptün

resimag.com/p1/628df24ca505.jpeg

bu durumun herkes farkında ama hâlâ bu uygulamadan vazgeçmediler, devam ediyor. onlar fake user, tek görevleri artılamak. yazarın sözlüğe daha çok bağlanmasını sağlamak için yazarda dopamin etkisini arttırıyor, bu da etkilenen yazarın daha çok yazmasını sağlıyor. hiç alakasız başlıklar ve tanımlarınız gün içinde ilgi görmezken gece artıya boğuluyor. gün içinde ve geceye doğru hiç beğeni almayan tanımlarınız sabah kalktığınız da toplamda 20 30 40 arası beğeni ile kalkıyorsunuz. beğeni alan tanımlara bakıyorsunuz, ne alaka diyorsunuz. bu ekstrem artılama sayısı kiminde daha fazla olabilir. bu uygulama beni teşvik etmiyor ama ettiği yazarlar da illaki vardır.

e.t

icinde sonmeyen bir ozlem ates ve tarifsiz bir minnettarlik vardir.