şimdi otobüs gelir biner gideriz. dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç.

turgut uyar

biliyorum sana giden yollar kapalı
üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni

ne kadar yakından ve arada uçurum;
insanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

uyandım uyandım, hep seni düşündüm
yalnız seni, yalnız senin gözlerini

sen bayan nihayet, sen ölümüm kalımım
ben artık adam olmam bu derde düşeli

şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
hangi şarkıyı duysam, bizim için söylenmiş sanki

tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
bu böyle pek de kolay değil gerçi...

alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
bunun verdiği mutluluk da az değil ki

çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

inan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
yalvarırım onu okuma çarşamba günleri.

cemal süreya

illaki sonuç kansere bağlanır.

artık bunlara öyle yaptırımlar verilmeli ki, böyle bir şeyi bırak başkalarına yaşatmayı düşündüklerinde bile korkmaları gerek.
(bkz: küfürsüz yazılması zor başlıklar)

sözlüğe girişimle beraber direkt hissettiğim olay.
sıcaktı, çok sıcak, sanki yüreği elimdeymiş gibi.*

maalesef ki mesleğe değil paraya saygı duyulan bir ülkedeyiz.

açma pencereni perdeleri çek
mona roza seni görmemeliyim
bir bakışın ölmem için yetecek.

mona roza

kimse özür dilemek zorunda değil, kimseyi ilgilendirmez.

bu şekil.

*.

batı cephesinde ilk kurşunu atan kişidir.

orta çağ'da dünyanın neresinde yaşayacağımıza bağlı olarak değişkenlik gösteren mesleklerdir.

doğu dünyasında yaşıyorsam ve seçme şansım varsa bir ikta sahibi olmak isterdim. örneğin; osmanlı tebaası bir kulsam* ve akıncı sülalesi gibi soylu bir aileden geliyorsam bir tımarım olsun ektireyim biçtireyim isterdim, savaş zamanında da küçük bir birlikle çorbada benim de tuzum olurdu. soylu değilsem el mahkum ırgat olacaktım tabii. şanslıysam belki ankara, kırşehir ya da konya'da ticaret erbabı bir ahi olabilirdim ama o dönemde meslek seçme şansı ya da meslekler arası dikey geçişler pek mümkün değildi.

batı dünyası da elbette doğu'dan teknik olarak farklı değildi. orta çağ'ı baz aldığımızda batı doğu'dan daha karanlıktı. o dönemin en popüler işi olan şövalye olmak isterdim herhalde. çünkü seçme şansımız hiç yok, hayal kurması bile çetin bir iş. belki biraz daha şansım yaver giderse ileride rönesansın temellerini atacak bir düşünür olmayı isteyebilirdim.

oy oy meslek seçimi her dönem çok zor be.

sahibinden satılık 1. nesil yazar şeysi

ileride torunlarınıza “bakın bu sözlük, zemanında kafa sözlüktü. ben o zemandan beri yazarım” demek mi istiyorsun? bul beni.

arkadaş ortamında “kafa ismi zaten güzel değildi, 1. nesil yazar olarak verdim odunu yoldaş’a ismi değiştirdim.” havanı atmak mı istiyorsun? yaz bana.

buralar kafa iken, “kaç hesap uçurttuk biz yavrum” deyip, gazoza ilaç atıp monito mu düşürmek istiyorsun? ara beni.

efendim, sözlüğün 2. nesil yazarlarına hoş gelmişler ola.

ikincilik beni kesmez, bu durum normal değil mi diyorsun? özelden portakal at bana.

benim nickaltım çok sessiz ve sakin bir ortamdır. aslında doğal çünkü kimseyle en ufak polemiğe girmedim. ona rağmen tarihle kafayı bozmuş diyenler oldu nickaltımda. ayrıca tarih dışına çıkıp günlük konulardan da fikir belirtmek istiyorum ancak nedense hiç ilgi görmedi tarih dışında yazdıklarım :))

bu yıl tokyo 2020 paralimpik oyunlarında kadın milli goalball takımımızın abd'yi 9-2 yenerek şampiyonluğunu ilan ettiği spordur.

büyümüş hallerini hayal ettiğinden daha mutlu anları büyüdüklerinde yaşatmaları. iyi ki doğmuşlar kuzularım benim.

gürültü,yüksek sesli müzik ve lüzumsuz insanı kafam kaldırmıyor.