açılan başlıklardan belli olan durum. çok görmemek lazım.

7 bin adaya ev sahipliği yapan filipinler'deki adalardan biridir ve zamanında en güzel ada seçilmiştir. ada nüfusu oldukça az olmasına rağmen orada yaşayan birkaç türk bulabilirsiniz. *

4 kilometrelik beyaz sahili ile giden turistleri kendine hayran bırakmaktadır. beyaz sahil olarak çevirdiğimiz white beach'te willy's rock denen bir kaya vardır. gelgitlerin etkisiyle sabah bu kayaya yürüyerek ulaşırken, öğlen saatlerinde yuzmeniz gerekir. kayanın üzerinde bir de hristiyanlarin dua etmesi için bir meryem ana figürü vardır.

ada, karidesleri meşhurdur. na böyle kolum gibidirler.*

sırf metresi anne boleyn'le evlenebilmek için ispanya kralı ve kraliçesinin kızı, önce abisinin karısı, sonra karısı olan aragonlu catherine'i boşayan ve anne boleyn uğruna, etkileri günümüzde hala devam eden, ingiltere'yi katoliklikten, protestanlığın ingiltere'ye uyarlanmış şekli olan 'anglikanizm'e geçiren vııı. henry'nin, aragonlu catherine'den doğan ve yaşayan tek çocuğu; i. mary. (birinci mary yazmak istedim aslında, sözlükteki saçma gelenekten dolayı açacağım başlık değişmesin diye baştan 'i' ile yazdım.)

babası annesini reddedince uzun yıllar annesinden de babasından da uzakta sürgün yaşadı. babasının bitmek tükenmek bilmeyen erkek çocuk aşkı sonunda gerçek oldu. vııı. henry'nin ölümünden sonra tahta çocuk yaşta geçen vı. edward da uzun ömürlü olmayınca, o zaman için neredeyse kocamış yaşta (37) tahta çıkan ve kendisi gibi koyu katolik olan ıı. felipe'le (o da bambaşka bir hikaye) evlenip, ondan deliler gibi çocuk yapmaya çalışıp, bir türlü başaramayan ı. mary, bloody mary lakabını öldürttüğü binlerce protestana borçludur. kendisine ne yazık ki, hükümdarlığı ve ingiltere'nin katolik kalması çabaları, kendisinin ölümüyle sona ermiş ve nefret ettiği üvey kızkardeşi ı. elizabeth'in tahta çıkmasıyla, ingiltere, artık hem kesinkes 'anglikan' olmuş hem de ı. elizabeth döneminde en parlak 'altın' yıllarını yaşamıştır.

öyle bir ilişkiler yumağı ki, günümüzün en absürt pembe dizilerini aratmayacak ilişkiler, evlilikler, entrikalar, cinayetler, skandallar vs vs...
her biri için başlık açılır ve hayatları masal gibi okunur.
yukarıda anlatılan kadının anneannesi, ispanya kraliçesi i. ısabel, aynı zamanda -tesadüfen- bugünkü amerika kıtasını keşfeden kristof kolomb'a mücevherlerini vererek sefere çıkmasını sağlayan kadındır. vay ki vay!

bunları şimdi masal gibi okuyoruz ya, gerçekten korkunç zamanlarmış. zaman makinesi olsa, oralara gitsem, bir haftadan uzun kalmak istemezdim.*

yenisinin kokusu güzel olabilir fakat sahaftan alınan, iyi muhafaza edilmiş, sararmış sayfaları buram buram eski kokan kitabın kokusu benim için efsanedir.

bir ara rıza komseri çöp kutusuna koyup patlatmışlardı yine de ölmemişti bence türkiyenin gelmiş geçmiş en fantastik dizisi.

gıpta edilen ve hayran bırakan tanımlar giren yazarlardır. ufku açar , yeni bilgiler katar insana, parmaklarına sağlık denilesi az ve öz yazarlardır.

acilen hayatınızdan çıkarmanız gereken zaman israfıdır.

üzücü senaryolar kurmak, devamında sanki o senaryolar gerçekmiş gibi içli içli ağlamak ve kapanış olarakta yorgun düşüp uyumak, sık sık kullandığım bir aktivitedir... tavsiye eder miyim orası tartışılır ama olsun

boyle kanunu (boyle's law), sabit bir sıcaklıktaki gazın basıncının ve hacminin birbirleriyle ters orantılı olduğunu belirtir. barotravmanın temel patofizyolojisidir.

bir zamanlar sevgili olduğun insanla oturup yeni sevgilini mi konuşacaksın. millet olarak o kadar medenileşmedik diye düşündüren başlık.

#111277 şu sapık tanımını buraya da bırakalım ama niye bırakalım ki mod* bile beğendiyse yorumunu bize halt etmek düşer. tecavüz gibi ciddi ve iğrenç bir konuyu kendine mizah konusu yapan, ne olduğu belli olmayan yazarımsı.

bazen hayat yorar insanı.
şarkılar yorar.
beklemek yorar.
özlemek yorar.
affetmek yorar.
hoş görmek yorar.
boş vermek bile yorar.
ve insan susar.
her şeye, herkese rağmen...
elinden gelen tek şeyi yapar.
bağıra bağıra susar.

hiçbir depremin yıkamayacağı kadar sağlam duygularla malzemesi çalınmadan dikilmiş saray.

bana göre gerek oyunculuklar gerekse konusu itibarıyla baş yapıt olarak nitelendirilebilecek bir film. defalarca izlemişimdir. imdb puanı bence filmi yansıtmıyor zira benim gözümde çok daha yüksek puanları hak eden bir film. özellikle hell’s kitchen'da geçen çocukluk dönemlerini barındıran zamanlar muhteşem. fahri hell’s kitchen'lı oluveriyorsunuz filmi izlerken. robert de niro'nun canlardırdığı peder karakteri için söylenecek söz yok. en sevdiğim peder figürü olabilir.* adamın tek falsosu peder olması. öyle de güzel adam. olaylara verdiği tepkiler, yaklaşımlar ve zor kararlar arifesindeki tutumu bence oyunculuk anlamında tepe noktaya çıkıyor. tam usta işi bir oyunculuk ki, bakın diğer karakterlerin ciddi anlamda ağırlıklı rolleri olsa dahi peder karakteri bu filmin bir şekilde en unutulmaz karakteri olarak zihnimize yerleşiyor. hele ki mahkeme öncesinde kendi içerisinde yaptığı yolculuk ve karar verme durumu falan beni mest eden ayrıntılar. tabi bir de basketbol biletleri ayrıntısı var ki, oradaki mimiklerden sonra kahkahayı basmıştım. o kadar şişkinlikten sonra iyi gelmişti. tabi şimdi bunların hiç birini ayrıntı ile yazamıyorum ki ipucu vermiş olmayalım.

çocuk oyuncularında çok başarılı olduğunu düşünüyorum. özellikle sosisli sandviç satıcısı ile yaşadıkları mevzular ve sonrasındaki ıslah evi performansları insanın içine işliyor. ve tabi bir de yangın musluğu var. o yangın musluğu filmin en önemli oyuncularından birisi. bakın o kadar sağlam oyuncu oynuyor bu filmde ama geri dönüşlerde gördüğünüz yangın musluğu size en çarpıcı hislerden birisini yaşatıyor. kanımca ödül verilmesi lazımdı o musluğa. mahkeme sahneleri ve bradd pitt'in canlandırdığı michael sullivan karakterinin ince ince, nakış gibi işlediği plana ise hayran kalmamak mümkün değil. bu plan çerçevesinde diğer karakterlerin tepkileri ve duruşları da izlenmeye değer. tabi john reilly ve tommy marcano'nun özellikle gardiyan ile karşılaştıkları bölümde ve yapılan geri dönüşte tabiri caizse çok fena yumruk yemiş gibi oluyorsunuz. olayın anlatıcısı karaktere dair de analiz yapmak istiyorum ama uzatmayayım zira ayrıntılara girersem ipucu denizinde boğarım hepinizi. izlemediyseniz muhakkak izleyiniz. zira her açıdan film gibi film...

kürt değilim köpke hiç değilim ama mahlasım yüzünden nickaltımda dahi gözler önüne serilen durumdur bu arkadaşların derdi ırklarla değil kendi benlikleriyle ilgilidir.ezilip hor görülmüş olmaları onları kendinden olmayanı sevmemeye ve bölücülüğe itmiştir.

kuranı kerim’in diğer kitaplara göre daha ilahi durması.
ciddiyim şaka değil.
diğer kutsal kitapları bir insanın yazdığı belli oluyor.
ama kuranı kerim daha ilahi geliyor bana insan elinden çıkmadığı daha belirgin geliyor.
veya ben müslüman bir ailede büyüdüğüm için öyle görüyorum bilmiyorum.

23 mart 1923, afyonkarahisar.

sabahtan beri yakamı bırakmayan bildirim.

kardeşim, herkes mi benim profilimi gözetliyor. bi çıkın gidin.

#stalkspiralikalsın #stalkumadokunma

şu aralar sürekli aklımdan geçirdiğim cümledir. param olsaydı;
-piyano alırdım.
-keman kursuna başlardım.
-kendime bir sürü boya alırdım.
-duvarımı kocaman bir kitaplık haline getirirdim.
-bir sürü kitap alırdım.
-insanlara hediyeler alır onları mutlu ederdim.
sanırım bunları yapmak için bir süre daha çalışmam gerekiyor..

beline bileğine kuvvet ama bu kadar çekiciysen ellerine yazık be.

ne cektin be...

al al senin ellerin şimdi hep nasır olmuştur.